tag:blogger.com,1999:blog-1446835329242713202012-02-16T08:30:54.945+02:00monknoreply@blogger.comBlogger721100tag:blogger.com,1999:blog-144683532924271320.post-75471238347543889552010-02-19T21:39:00.001+02:002010-02-19T21:39:40.660+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_t5VsAXdikZI/S37lTg1K8PI/AAAAAAAAMew/QlLy7S8BYzg/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%A4%CE%A1%CE%99%CE%A7%CE%95%CE%A1%CE%9F%CE%A5%CE%A3%CE%91.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 316px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_t5VsAXdikZI/S37lTg1K8PI/AAAAAAAAMew/QlLy7S8BYzg/s400/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%A4%CE%A1%CE%99%CE%A7%CE%95%CE%A1%CE%9F%CE%A5%CE%A3%CE%91.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5440037523303362802" /></a>Οι χαιρετισμοί της υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας<br /><br />Ένας από τους πολλούς ύμνους, που ψάλλουμε προς την Μητέρα του Θεού και Μητέρα όλων μας, Παναγία, είναι και οι χαιρετισμοί. Αυτοί οι χαιρετισμοί είναι ένας εγκωμιαστικός Ύμνος, ο Υψηλότερος και Θεοπρεπέστερος, ακόμη και ο πλέον αγαπητός είς την Παναγίαν.<br /><br />Η Παναγία πολύ ευχαριστείται από όσους τους διαβάζουν και την χαιρετίζουν - έστω και μία φορά την ημέρα - με τα εκατόν σαράντα τέσσερα «χαίρε» και τα δώδεκα «χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε».<br /><br />Η Ίδια η Παναγία είπε: όποιος με χαιρετίζει με τους χαιρετισμούς μου, που τόσο πολύ αγαπώ, θα τον σκεπάζω, θα τον προστατεύω, θα τον φυλάττω από κάθε κακό και θα τον ευλογώ σε όλη του την ζωή και ακόμη θα τον υπερασπιστώ μπροστά στον Υιό μου, εκείνη την ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας Του.<br /><br />ΟΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΓΙΑΝ ΘΕΟΤΟΚΟΝ<br /><br />Το προσταχθέν μυστικώς, λαβών εν γνώσει, εν τη σκηνή του Ιωσήφ σπουδή επέστη, ο Ασώματος λέγων τη Απειρογάμω. Ο κλίνας τη καταβάσει τους Ουρανούς χωρείται αναλλοίωτος όλος έν Σοί. Όν και βλέπων έν Μήτρα σου λαβόντα δούλου μορφήν, εξίσταμαι καυγάζειν Σοι.<br /><br />Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε<br /><br />Άγγελος Πρωτοστάτης Ουρανόθεν επέμφθη ειπείν τη Θεοτόκω το χαίρε.<br />Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς<br /><br />Άγγελος Πρωτοστάτης Ουρανόθεν επέμφθη ειπείν τη Θεοτόκω το χαίρε.<br />Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς<br /><br />Άγγελος Πρωτοστάτης Ουρανόθεν επέμφθη ειπείν τη Θεοτόκω το χαίρε.<br />Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς<br /><br />και σύν τη ασωμάτω φωνή, σωματούμενον Σε θεωρών, ΚΥΡΙΕ, εξίστατο και ίστατο, κραυγάζων προς Αυτήν τοιαύτα:<br /><br />• Χαίρε, δι ής η χαρά εκλάμψει<br />• Χαίρε, δι ής η αρά εκλείψει<br />• Χαίρε, του πεσόντος Αδάμ η ανάκλησις<br />• Χαίρε, των δακρύων της Εύας η λύτρωσις<br />• Χαίρε, ύψος δυσανάβατον ανθρωπίνοις λογισμοίς<br />• Χαίρε, βάθος δυσθεώρητον και Αγγέλων οφθαλμοίς<br />• Χαίρε, ότι υπάρχεις Βασιλέως καθέδρα<br />• Χαίρε, ότι βαστάζεις τον βαστάζοντα πάντα<br />• Χαίρε, Αστήρ εμφαίνων τον Ήλιον<br />• Χαίρε, Γαστήρ ενθέου σαρκώσεως<br />• Χαίρε, δι ής νεουργείται η κτίσις<br />• Χαίρε, δι ής Βρεφουργείται ο Κτίστης.<br /><br />Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε<br /><br />Βλέπουσα η Αγία, εαυτήν έν Αγνεία φησί τώ Γαβριήλ θαρσαλέως. Το παρόδοξόν σου την φωνής δυσπαράδεκτον μου τη ψυχή φαίνεται. ασπόρου γάρ συλλήψεως την κύησιν πώς λέγεις; κράζων.<br /><br />Αλληλούϊα<br /><br />Γνώσιν άγνωστον γνώναι, η Παρθένος ζητούσα, εβόησε προς τον λειτουργούντα. Εκ λαγόνων αγνών Υιόν, πώς εστι τεχθήναι δυνατόν; λέξον μοι. Προς Ήν εκείνος έφησεν εν φόβω, πλήν κραυγάζων ούτω:<br /><br />• Χαίρε, βουλής απορρήτου μύστις<br />• Χαίρε, σιγής δεομένων πίστις<br />• Χαίρε, των θαυμάτων Χριστού το προοίμιον<br />• Χαίρε, των δογμάτων Αυτού το κεφάλαιον<br />• Χαίρε, κλίμαξ επουράνιε, δι ής κατέβη ο Θεός<br />• Χαίρε, γέφυρα μετάγουσα τους εκ Γής προς Ουρανόν<br />• Χαίρε, των Αγγέλων πολυθρύλητον θαύμα<br />• Χαίρε, των δαιμόνων πολυθρήνητον τραύμα<br />• Χαίρε, το Φώς αρρήτως γεννήσασα<br />• Χαίρε, το πώς μηδένα, διδάξασα<br />• Χαίρε, σοφών υπερβαίνουσαν γνώσιν<br />• Χαίρε, πιστών καταυγάζουσα φρένας<br /><br />Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε<br /><br />Δύναμις του Υψίστου, επεσκίασε τότε, προς σύλληψιν τη Απειρογάμω. και την εύκαρπον ταύτης νηδύν, ως αγρόν υπέδειξεν ηδύν άπασι, τοις θέλουσι θερίζειν σωτηρίαν, εν τω ψάλλειν ούτως:<br /><br />Αλληλούϊα<br /><br />Έχουσα θεοδόχον, η Παρθένος την μήτραν ανέδραμε προς την Ελισάβετ. το δε Βρέφος εκείνης ευθύς επιγνών τον ταύτης ασπασμόν, έχαιρε. και άλμασιν ως άσμασιν, εβόα προς την Θεοτόκον:<br /><br />• Χαίρε, βλαστού αμαράντου κλήμα<br />• Χαίρε, καρπού ακηράτου κτήμα<br />• Χαίρε, γεωργόν γεωργούσα Φιλάνθρωπον<br />• Χαίρε, φυτουργόν της ζωής ημών φύουσα<br />• Χαίρε, άρουρα βλαστάνουσα ευφορίαν οικτιρμών<br />• Χαίρε, τράπεζα βαστάζουσα ευθηνίαν ιλασμόν<br />• Χαίρε, ότι λειμώνα της τρυφής αναθάλλεις<br />• Χαίρε, ότι λιμένα των ψυχών ετοιμάζεις<br />• Χαίρε, δεκτόν πρεσβείας θυμίαμα<br />• Χαίρε, παντός του κόσμου εξίλασμα<br />• Χαίρε, Θεού προς θνητούς ευδοκία<br />• Χαίρε, θνητών προς Θεόν παρρησία<br /><br />Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε<br /><br />Ζάλην ένδοθεν έχων, λογισμών αμφιβόλων, ο σώφρων Ιωσήφ εταράχθη, προς την άγαμον Σε θεωρών και κλεψίγαμον υπονοών, Άμεμτε. μαθών δε Σου την σύλληψιν έκ Πνεύματος Αγίου, έφη:<br /><br />Αλληλούϊα<br /><br />Ήκουσαν οι ποιμένες, των Αγγέλων Υμνούντων την ένσαρκον Χριστού παρουσίαν. και δραμόντες ως προς Ποιμένα θεωρούσι Τούτον ως Αμνόν άμωμον, έν τη Γαστρί Μαρίας βοσκηθέντα, ήν Υμνούντες είπον:<br /><br />• Χαίρε, Αμνού και Ποιμένος Μήτηρ<br />• Χαίρε, αυλή λογικών προβάτων<br />• Χαίρε, αοράτων εχθρών αμυντήριον<br />• Χαίρε, Παραδείσου θυρών ανοικτήριον<br />• Χαίρε, ότι τα Ουράνια συναγάλλεται τη Γή<br />• Χαίρε, ότι τα επίγεια συγχορεύει, Ουρανοίς<br />• Χαίρε, των Αποστόλων το ασίγητον στόμα<br />• Χαίρε, των Αθλοφόρων το ανίκητον θάρσος<br />• Χαίρε, στερρόν της Πίστεως έρεισμα<br />• Χαίρε, λαμπρόν της χάριτος γνώρισμα<br />• Χαίρε, δι ής εγυμνώθη ο Άδης<br />• Χαίρε, δι ής ανεδύθημεν δόξαν<br /><br />Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε<br /><br />Θεοδρόμον αστέρα θεωρήσαντες μάγοι τη τούτου ηκολούθησαν αίγλη και ως λύχνον κρατούντες αυτόν δι αυτού ηρεύνων κραταιόν άνακτα. και φθάσαντες τον άφθαστον εχάρησαν αυτώ βοώντες.<br /><br />Αλληλούϊα<br /><br />Ίδον παίδες Χαλδαίων, έν χερσίν της Παρθένου, τον πλάσαντα χεΙρί τους ανθρώπους. και Δεσπότην νοούντες Αυτόν, εί και δούλου έλαβεν μορφήν έσπευσαν τοις δώροις θεραπεύσαι, και βοήσαι τη Ευλογημένη.<br /><br />• Χαίρε, αστέρος αδύτου Μήτηρ<br />• Χαίρε, αυλή μυστικής ημέρας<br />• Χαίρε, της απάτης την κάμινον σβέσασα<br />• Χαίρε, της Τριάδος τους μύστας φωτίζουσα<br />• Χαίρε, τύραννον απάνθρωπον εκβαλούσα της αρχής<br />• Χαίρε, ΚΥΡΙΟΝ Φιλάνθρωπον επιδείξασα Χριστόν<br />• Χαίρε, η της βαρβάρου λυτρουμένη θρησκείας<br />• Χαίρε, ή του βορβόρου ρυομένη των έργων<br />• Χαίρε, πυρός προσκύνησιν παύσασα<br />• Χαίρε, φλογός παθών απαλλάττουσα<br />• Χαίρε, πιστών οδηγέ σωφροσύνης<br />• Χαίρε, πασών γενεών ευφροσύνη<br /><br />Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε<br /><br />Κήρυκες θεοφόροι γεγονότες οι μάγοι, υπέστρεψαν είς την βαβυλώνα εκτελέσαντές σου τον χρησμό και κηρύξαντές σε τον Χριστόν άπασιν αφέντες τον Ηρώδη ως ληρώδη μη ειδότα ψάλλειν.<br /><br />Αλληλούϊα<br /><br />Λάμψας έν τη Αιγύπτω φωτισμόν αληθείας εδίωξας του ψεύδους το σκότος τα γάρ είδωλα ταύτης σωτήρ μη ενέγκαντε σου την ισχύν πέπτωκεν. οι τούτων δε ρυσθέντες εβόουν προς την Θεοτόκον:<br /><br />• Χαίρε, ανόρθωσις των ανθρώπων<br />• Χαίρε, κατάπτωσις των δαιμόνων<br />• Χαίρε, της απάτης την π[λάνην πατήσασα<br />• Χαίρε, των ειδώλων τον δόλον ελέγξασα<br />• Χαίρε, θάλλασσα οτίσασα Φαραώ τον νοητόν<br />• Χαίρε, πέτρ η ποτίσασα τους διψώντας την ζωήν<br />• Χαίρε, πύρινε στύλε οδηγώντους έν σκότει<br />• Χαίρε, σκέπη του κόσμου πλατυτέρα νεφέλης<br />• Χαίρε, τρφή του μάνα διάδοχε<br />• Χαίρε, τροφή αγίας διάκονε<br />• Χαίρε, η γή της επαγγελίας<br />• Χαίρε, εξ ης ρέει μέλι και γάλα<br /><br />Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε<br /><br />Μέλλοντος συμεώνος του παρόντος αιώνος μεθίστασθαι του απατεώνος επεδόθης ως βρέφος αυτώ αλλ’ εγνώσθης τούτο και θεός τέλειος. Διόπερ εξεπλάγην σου την άρρητον σοφίαν κραζων.<br /><br />Αλληλούϊα<br /><br />Νέαν έδειξεν κτίσιν, εμφανίσας ο Κτίστης, ημίν τοίς υπ’ αυτού γενομένοις, εξ ασπόρου βλαστήσας Γαστρός και φυλάξας ταύτην, ώσπερ ήν άφθορον. ίνα το θαύμα βλέποντες, Υμνήσωμεν αυτήν βοώντες:<br /><br />• Χαίρε, το άνθος της αφθαρσίας<br />• Χαίρε, το στέφος της εγκρατείας<br />• Χαίρε, αναστάσεως τύπον εκλάμπουσαν<br />• Χαίρε, των Αγγέλων τον βίον εμφαίνουσα<br />• Χαίρε, δένδρον αγλαόκαρπον εξ ού τρέφονται πιστοί<br />• Χαίρε, ξύλον ευσκιόφυλλον υφ’ ού σκέπονται πολλοί<br />• Χαίρε, κυοφορούσα οδηγόν πλανωμένοις<br />• Χαίρε, απογεννώσα λυτρωτήν αιχμαλώτοις<br />• Χαίρε, Κριτού δικάιου δυσώπησις<br />• Χαίρε, πολλών πταιόντων συγχώρησις<br />• Χαίρε, στολή των γυμνών παρρησίας<br />• Χαίρε, στοργή πάντα πόθον νικώσα<br /><br />Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε<br /><br />Ξένον τόκον ιδόντες, ξενωθώμεν του κόσμου, τον νούν είς Ουρανόν μεταθέντες. δια τούτο γάρ ο υψηλός Θεός, επί γής εφάνη ταπεινός άνθρωπος. βουλόμενος ελκύσαι προς το ύψος, τους Αυτώ βοώντας:<br /><br />Αλληλούϊα<br /><br />Όλος ήν έν τοις κάτω, και των άνω ουδόλως απήν ο απερίγραπτος Λόγος. συγκατάβασις γάρ Θεϊκή, ού μετάβασις δε τοπική γέγονε. και τόκος εκ Παρθένου Θεολήπτου, ακοούσης ταύτα:<br /><br />• Χαίρε, Θεού αχωρήτου χώρα<br />• Χαίρε, σεπτού μυστηρίου θύρα<br />• Χαίρε, των απίστων αμφίβολον άκουσμα<br />• Χαίρε, των πιστών αναμφίβολον καύχημα<br />• Χαίρε, όχημα πανάγιον του επί των Χερουβείμ<br />• Χαίρε, οίκημα πανάριστον του επί των Σεραφείμ<br />• Χαίρε, η ταναντία είς ταυτό αγαγούσα<br />• Χαίρε, η Παρθενίαν και λοχείαν ζευγνύσα<br />• Χαίρε, δι ής ελύθη παράβασις<br />• Χαίρε, δι ής ηνοίχθη Παράδεισος<br />• Χαίρε, η κλείς της Χριστού Βασιλέιας<br />• Χαίρε, Ελπίς αγαθών αιωνίων<br /><br />Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε<br /><br />Πάσα φύσις Αγγέλων, κατεπλάγη το μέγα της Σής ενανθρωπίσεως έργον. τον απρόσιτον γάρ ως Θεόν, εθεώρει πάσι προσιτόν άνθρωπον, ημίν μεν συνδιάγοντα, ακούοντα δε παρά πάντων ούτως:<br /><br />Αλληλούϊα<br /><br />Ρήτορας πολυφθόγγους, ως ιχθύας αφώνους, ορώμεν επί Σοί Θεοτόκε. απορούσι γάρ λέγειν το, Πώς και Παρθένος μένεις και τεκείν ίσχυσας. ημέις δε το μυστήριον θαυμάζοντες, πιστώς βοώμεν:<br /><br />• Χαίρε, Σοφίας Θεού δοχείον<br />• Χαίρε, προνοίας Αυτού ταμείον<br />• Χαίρε, φιλοσόφους ασόφους δεικνύουσα<br />• Χαίρε, τεχνολόγους αλόγους ελέγχουσα<br />• Χαίρε, ότι εμωράνθησαν οι δεινοί συζητηταί<br />• Χαίρε, ότι εμαράνθησαν οι των μύθων ποιηταί<br />• Χαίρε, των Αθηναίων τας πλοκάς διασπώσα<br />• Χαίρε, των αλιέων τας σαγήνας πληρούσα.<br />• Χαίρε, βυθού αγνοίας εξέλκουσα<br />• Χαίρε, πολλούς έν γνώσει φωτίζουσα<br />• Χαίρε, ολκάς των θελόντων σωθήναι<br />• Χαίρε, λιμήν των του βίου πλωτήρων.<br /><br />Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε<br /><br />Σώσαι θέλων τον κόσμον, Ό των όλων Κοσμήτωρ, προς τούτο αυτεπάγγελτος ήλθε. και Ποιμήν υπάρχων ως Θεός, δι’ ημάς εφάνη κα’ ημάς άνθρωπος. ομοίω γάρ το όμοιον καλέσας ως Θεός ακούει.<br /><br />Αλληλούϊα<br /><br />Τείχος εί των παρθένων, Θεοτόκε Παρθένε, και πάντων των είς Σε προστρεχόντων. ο γάρ του Ουρανού και της Γής, κατεσκεύασέ Σε Ποιητής, Άχραντε, οικήσας έν τη Μήτρα Σου και παντας Σοι προσφωνείν διδάξας.<br /><br />• Χαίρε, η στήλη της Παρθενίας<br />• Χαίρε, η πύλη της σωτηρίας<br />• Χαίρε, αρχηγέ νοητής αναπλάσεως<br />• Χαίρε, χορηγέ θεϊκής αγαθότητος<br />• Χαίρε, Σύ γάρ ανεγέννησας τους συλληφθέντας αισχρώς<br />• Χαίρε, Σύ γάρ ενουθέτησας τους συληθέντας τον νούν<br />• Χαίρε, η τον φθορέα των φρενών καταργούσα<br />• Χαίρε, η τον σπορέα της αγνείας τεκούσα<br />• Χαίρε, παστάς ασπόρου νυμφεύσεως<br />• Χαίρε, πιστούς ΚΥΡΙΩ αρμόζουσα<br />• Χαίρε, καλή κουροτρόφε παρθένων<br />• Χαίρε, ψυχών Νυμφοστόλε Αγίων<br /><br />Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε<br /><br />Ύμνος άπας ηττάται, συνεκτείνεσθαι σπεύδων, τω πλήθει των πολλών οικτιρμών Σου. ισαρίθμους γάρ τη ψάμμω ωδάς αν προσφέρομέν Σοι, Βασιλεύ Άγιε, ουδέν τελούμεν άξιον, ών δέδωκας ημίν τοίς Σοί βοώσιν.<br /><br />Αλληλούϊα<br /><br />Φωτοδόχον λαμπάδα, τοίς έν σκότει φανείσαν, ορώμεν την Αγίαν Παρθένον. το γάρ άυλον άπτουσα φώς, οδηγεί προς γνώσιν Θεϊκήν άπαντας, αυγή τον νούν φωτίζουσα, κραυγή δε τιμωμένη ταύτα:<br /><br />• Χαίρε, ακτίς νοητού Ηλίου<br />• Χαίρε, βολίς του αδύτου φέγγους<br />• Χαίρε, αστραπή τας ψυχάς καταλάμπουσα<br />• Χαίρε, ως βροντή τους εχθρούς καταπλήττουσα<br />• Χαίρε, ότι τον πολύφωτον αναβλύζεις ποταμόν<br />• Χαίρε, της κολυμβήθρας ζωγραφούσα τον τύπον<br />• Χαίρε, της αμαρτίας αναιρούσα τον ρύπον<br />• Χαίρε, λουτήρ εκπλύνων συνείδησιν<br />• Χαίρε, κρατήρ κιρνών αγαλλίασιν<br />• Χαίρε, οσμή της Χριστού ευωδίας<br />• Χαίρε, ζωή μυστικής ευωχίας<br /><br />Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε<br /><br />Χάριν δούναι θελήσας, οφλημάτων αρχαίων, ο πάντων χρεωλύτης ανθρώπων, επεδήμησε δι’ Εαυτού προς τους αποδήμους της Αυτού χάριτος. και σχίσας το χειρόγραφον, ακούει παρά πάντων ούτως:<br /><br />Αλληλούϊα<br /><br />Ψάλλοντές Σου τον Τόκον, Ανυμνούμεν Σε πάντες, ως έμψυχον Ναόν Θεοτόκε. έν τη Σή γάρ οικήσας Γαστρί, ο συνέχων πάντα τη χειρί Κύριος, ηγίασεν, εδόξασεν, εδίδαξε, βοάν Σοι, πάντας.<br /><br />• Χαίρε, Αγία Αγίων μείζων<br />• Χαίρε, κιβωτέ χρυσωθείσα τω Πνεύματι<br />• Χαίρε, θησαυρέ της ζωής αδαπάνητε<br />• Χαίρε, τίμιον διάδημα, Βασιλεών ευσεβών<br />• Χαίρε, καύχημα σεβάσμιον, Ιερέων ευλαβών<br />• Χαίρε, της Εκκλησίας ο ασάλευτος πύργος<br />• Χαίρε, της Βασιλείας το απόρθητον τείχος<br />• Χαίρε, δι ής εγείρονται τρόπαια<br />• Χαίρε, δι ής εχθροί καταπίπτουσι<br />• Χαίρε, χρωτός του εμού θεεραπεία<br />• Χαίρε, ψυχής της εμής σωτηρία<br /><br />Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε<br /><br />Ώ Πανύμνητε Μήτερ, η τεκούσα τον πάντων Αγίων Αγιώτατον Λόγον<br />Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς<br /><br />Ώ Πανύμνητε Μήτερ, η τεκούσα τον πάντων Αγίων Αγιώτατον Λόγον<br />Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς<br /><br />Ώ Πανύμνητε Μήτερ, η τεκούσα τον πάντων Αγίων Αγιώτατον Λόγον<br />Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς<br /><br />δεξαμένη τη νύν προσφοράν, από πάσης ρύσαι συμφοράς άπαντας. και της μελλούσης λύτρωσαι κολάσεως τους Συμβοώντας.<br />Αλληλούϊα<br /><br />Άγγελος Πρωτοστάτης, ουρανόθεν επέμφθη, ειπείν τη Θεοτόκω το χαίρε (τρίς)<br />και σύν τη ασωμάτω φωνή, σωματούμενον Σε θεωρών, ΚΥΡΙΕ, εξίστατο και ίστατο, κραυγάζων προς Αυτήν τοιαύτα:<br /><br />• Χαίρε, δι ής η χαρά εκλάμψει<br />• Χαίρε, δι ής η αρά εκλείψει<br />• Χαίρε, του πεσόντος Αδάμ η ανάκλησις<br />• Χαίρε, των δακρύων της Εύας η λύτρωσις<br />• Χαίρε, ύψος δυσανάβατον ανθρωπίνοις λογισμοίς<br />• Χαίρε, βάθος δυσθεώρητον και Αγγέλων οφθαλμοίς<br />• Χαίρε, ότι υπάρχεις Βασιλέως καθέδρα<br />• Χαίρε, ότι βαστάζεις τον βαστάζοντα πάντα<br />• Χαίρε, Αστήρ εμφαίνων τον Ήλιον<br />• Χαίρε, Γαστήρ ενθέου σαρκώσεως<br />• Χαίρε, δι ής νεουργείται η κτίσις<br />• Χαίρε, δι ής Βρεφουργείται ο Κτίστης.<br /><br />Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε<br /><br />Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια, ως λυτρωθείσα των δεινών ευχαριστήρια, αναγράφω Σοι η Πόλις Σου, Θεοτόκε. Αλλ’ ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον, εκ παντοίων με κινδύνων ελευθέρωσον, ίνα κράζων Σοι.<br /><br />Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε<br /><br />Την ωραιότητα της Παρθενίας Σου, και το Υπέρλαμπρον το της Αγνείας Σου, ο Γαβριήλ καταπλαγείς, εβόα Σοι, Θεοτόκε. Ποίον Σοι εγκώμιον, προσαγάγω επάξιον; τι δε ονομάσω Σε; απορώ και εξίσταμαι. Διό, ως προσετάγην, βοώ Σοι.<br /><br />Χαίρε η Κεχαριτωμένη<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/144683532924271320-7547123834754388955?l=goc-gr.blogspot.com' alt='' /></div>monknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-144683532924271320.post-47891746001219019732009-08-28T21:33:00.000+03:002009-08-28T21:34:09.693+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZyIq1r2aI/AAAAAAAAWe4/xigXa-qcj2Q/s1600-h/%CE%9A%CE%9F%CE%99%CE%9C%CE%97%CE%A3%CE%97+%CE%A4%CE%97%CE%A3+%CE%98%CE%95%CE%9F%CE%A4%CE%9F%CE%9A%CE%9F%CE%A5.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 138px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZyIq1r2aI/AAAAAAAAWe4/xigXa-qcj2Q/s200/%CE%9A%CE%9F%CE%99%CE%9C%CE%97%CE%A3%CE%97+%CE%A4%CE%97%CE%A3+%CE%98%CE%95%CE%9F%CE%A4%CE%9F%CE%9A%CE%9F%CE%A5.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370105098949876130" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZyDlGn7eI/AAAAAAAAWew/DxknDoNgw20/s1600-h/%CE%97+%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%A4%CE%A9%CE%9D+%CE%A7%CE%A1%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%9F%CE%A5%CE%93%CE%95%CE%9D%CE%9D%CE%A9%CE%9D.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 162px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZyDlGn7eI/AAAAAAAAWew/DxknDoNgw20/s200/%CE%97+%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%A4%CE%A9%CE%9D+%CE%A7%CE%A1%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%9F%CE%A5%CE%93%CE%95%CE%9D%CE%9D%CE%A9%CE%9D.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370105011510963682" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZx-RZL6aI/AAAAAAAAWeo/ZcrYE-d0PM0/s1600-h/%CE%97+%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%A4%CE%9F%CE%A5+%CE%95%CE%92%CE%A1%CE%9F%CE%A5.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 156px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZx-RZL6aI/AAAAAAAAWeo/ZcrYE-d0PM0/s200/%CE%97+%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%A4%CE%9F%CE%A5+%CE%95%CE%92%CE%A1%CE%9F%CE%A5.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370104920320764322" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZx6qeRZqI/AAAAAAAAWeg/7cBTLP0OrxU/s1600-h/%CE%97+%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%A3%CE%A4%CE%97%CE%9D+%CE%A4%CE%97%CE%9D%CE%9F.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 137px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZx6qeRZqI/AAAAAAAAWeg/7cBTLP0OrxU/s200/%CE%97+%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%A3%CE%A4%CE%97%CE%9D+%CE%A4%CE%97%CE%9D%CE%9F.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370104858333505186" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZ084qx2OI/AAAAAAAAWjQ/eEd1WNX9cJs/s1600-h/%CE%A4%CE%A1%CE%99%CE%A7%CE%95%CE%A1%CE%9F%CE%A5%CE%A3%CE%91.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 165px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZ084qx2OI/AAAAAAAAWjQ/eEd1WNX9cJs/s200/%CE%A4%CE%A1%CE%99%CE%A7%CE%95%CE%A1%CE%9F%CE%A5%CE%A3%CE%91.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370108195038681314" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZ04ApDwGI/AAAAAAAAWjI/eMp0BW6M9n8/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91%2B%CE%99%CE%95%CE%A1%CE%9F%CE%A3%CE%9F%CE%9B%CE%A5%CE%9C%CE%99%CE%A4%CE%99%CE%A3%CE%A3%CE%91.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZ04ApDwGI/AAAAAAAAWjI/eMp0BW6M9n8/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91%2B%CE%99%CE%95%CE%A1%CE%9F%CE%A3%CE%9F%CE%9B%CE%A5%CE%9C%CE%99%CE%A4%CE%99%CE%A3%CE%A3%CE%91.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370108111279603810" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZ00vqzf4I/AAAAAAAAWjA/yFG3z7jBBCY/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%A6%CE%99%CE%9B%CE%99+%CE%91%CE%A0%CE%9F+%CE%9C%CE%A9%CE%A1%CE%9F.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 133px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZ00vqzf4I/AAAAAAAAWjA/yFG3z7jBBCY/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%A6%CE%99%CE%9B%CE%99+%CE%91%CE%A0%CE%9F+%CE%9C%CE%A9%CE%A1%CE%9F.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370108055183916930" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZ0u11QNgI/AAAAAAAAWi4/ATn_13pdAmA/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%A4%CE%A9%CE%9D+%CE%A0%CE%9F%CE%9D%CE%A4%CE%99%CE%A9%CE%9D.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 131px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZ0u11QNgI/AAAAAAAAWi4/ATn_13pdAmA/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%A4%CE%A9%CE%9D+%CE%A0%CE%9F%CE%9D%CE%A4%CE%99%CE%A9%CE%9D.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370107953759139330" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZ0rCrgkHI/AAAAAAAAWiw/ogkOhEdiNpA/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%A4%CE%9F%CE%A5+%CE%A7%CE%91%CE%A1%CE%9F%CE%A5.php"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 138px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZ0rCrgkHI/AAAAAAAAWiw/ogkOhEdiNpA/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%A4%CE%9F%CE%A5+%CE%A7%CE%91%CE%A1%CE%9F%CE%A5.php" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370107888488452210" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZ0jxA6bTI/AAAAAAAAWio/NLgkcHQL1K0/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%A4%CE%9F%CE%A5+%CE%A0%CE%91%CE%98%CE%9F%CE%A5%CE%A3.gif"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 1px; height: 1px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZ0jxA6bTI/AAAAAAAAWio/NLgkcHQL1K0/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%A4%CE%9F%CE%A5+%CE%A0%CE%91%CE%98%CE%9F%CE%A5%CE%A3.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370107763487305010" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZ0gT6hEDI/AAAAAAAAWig/gISGsuUeB6U/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%A3%CE%9F%CE%A5%CE%9C%CE%95%CE%9B%CE%91.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 144px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZ0gT6hEDI/AAAAAAAAWig/gISGsuUeB6U/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%A3%CE%9F%CE%A5%CE%9C%CE%95%CE%9B%CE%91.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370107704136241202" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZ0ca8O0LI/AAAAAAAAWiY/ub9gioHrtSY/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%A3%CE%A3%CE%91.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 152px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZ0ca8O0LI/AAAAAAAAWiY/ub9gioHrtSY/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%A3%CE%A3%CE%91.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370107637303005362" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZ0YRT0hfI/AAAAAAAAWiQ/y1aAkGwggiI/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%9F+%CE%98%CE%A1%CE%97%CE%9D%CE%9F%CE%A3+%CE%A4%CE%97%CE%A3+%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91%CE%A3.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 137px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZ0YRT0hfI/AAAAAAAAWiQ/y1aAkGwggiI/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%9F+%CE%98%CE%A1%CE%97%CE%9D%CE%9F%CE%A3+%CE%A4%CE%97%CE%A3+%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91%CE%A3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370107565998114290" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZ0TqVd6EI/AAAAAAAAWiI/OcGBeM_uJJ0/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%9A%CE%95%CE%A1%CE%91+%CE%9A%CE%A1%CE%99%CE%A4%CE%A3%CE%91%CE%A3.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 112px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZ0TqVd6EI/AAAAAAAAWiI/OcGBeM_uJJ0/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%9A%CE%95%CE%A1%CE%91+%CE%9A%CE%A1%CE%99%CE%A4%CE%A3%CE%91%CE%A3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370107486816561218" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZ0QFn6TKI/AAAAAAAAWiA/oag_qfaKiUk/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%98%CE%9B%CE%99%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%97.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 166px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZ0QFn6TKI/AAAAAAAAWiA/oag_qfaKiUk/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%98%CE%9B%CE%99%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%97.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370107425422199970" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZ0MByiqpI/AAAAAAAAWh4/ucKmEgrQb8o/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%A4%CE%A1%CE%99%CE%A7%CE%95%CE%A1%CE%9F%CE%A5%CE%A3%CE%91.php"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 162px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZ0MByiqpI/AAAAAAAAWh4/ucKmEgrQb8o/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%A4%CE%A1%CE%99%CE%A7%CE%95%CE%A1%CE%9F%CE%A5%CE%A3%CE%91.php" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370107355673569938" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZ0G1BNZrI/AAAAAAAAWhw/PF2IWVlxiIQ/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%9F%CE%94%CE%97%CE%93%CE%97%CE%A4%CE%A1%CE%99%CE%91.php"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 156px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZ0G1BNZrI/AAAAAAAAWhw/PF2IWVlxiIQ/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%9F%CE%94%CE%97%CE%93%CE%97%CE%A4%CE%A1%CE%99%CE%91.php" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370107266346084018" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZ0C4ZhD5I/AAAAAAAAWho/3EHdik3Zll8/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%9F%CE%94%CE%97%CE%93%CE%97%CE%A4%CE%A1%CE%99%CE%91.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 157px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZ0C4ZhD5I/AAAAAAAAWho/3EHdik3Zll8/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%9F%CE%94%CE%97%CE%93%CE%97%CE%A4%CE%A1%CE%99%CE%91.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370107198533865362" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZz_M1-0aI/AAAAAAAAWhg/brYlDVThlzk/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%9D%CE%91%CE%A5%CE%A0%CE%91%CE%9A%CE%A4%CE%99%CE%A9%CE%A4%CE%99%CE%A3%CE%A3%CE%91.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 122px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZz_M1-0aI/AAAAAAAAWhg/brYlDVThlzk/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%9D%CE%91%CE%A5%CE%A0%CE%91%CE%9A%CE%A4%CE%99%CE%A9%CE%A4%CE%99%CE%A3%CE%A3%CE%91.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370107135302488482" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZz72OlQiI/AAAAAAAAWhY/RDYhcyEbIWs/s1600-h/%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%B1+%CE%B7+%CE%BA%CE%BF%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%83%CF%89%CF%84%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%B1+2.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 158px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZz72OlQiI/AAAAAAAAWhY/RDYhcyEbIWs/s200/%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%B1+%CE%B7+%CE%BA%CE%BF%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%83%CF%89%CF%84%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%B1+2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370107077692047906" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZz4GRbk0I/AAAAAAAAWhQ/tlZzr2LHnkI/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%95%CE%A3%CE%A6%CE%91%CE%93%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%97.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 156px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZz4GRbk0I/AAAAAAAAWhQ/tlZzr2LHnkI/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%95%CE%A3%CE%A6%CE%91%CE%93%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%97.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370107013279486786" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZzzUjAsRI/AAAAAAAAWhI/4F8jfxvoTIM/s1600-h/%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%B1+%CE%B7+%CE%93%CE%BB%CF%85%CE%BA%CE%BF%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CF%83%CE%B1.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 142px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZzzUjAsRI/AAAAAAAAWhI/4F8jfxvoTIM/s200/%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%B1+%CE%B7+%CE%93%CE%BB%CF%85%CE%BA%CE%BF%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CF%83%CE%B1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370106931211972882" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZzvyPve3I/AAAAAAAAWhA/AE9pWE_Nguk/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%93%CE%9B%CE%A5%CE%9A%CE%9F%CE%A6%CE%99%CE%9B%CE%9F%CE%A5%CE%A3%CE%91.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 152px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZzvyPve3I/AAAAAAAAWhA/AE9pWE_Nguk/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%93%CE%9B%CE%A5%CE%9A%CE%9F%CE%A6%CE%99%CE%9B%CE%9F%CE%A5%CE%A3%CE%91.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370106870464740210" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZzryj7jrI/AAAAAAAAWg4/Gm51dGDgG1I/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%93%CE%99%CE%91%CE%A4%CE%A1%CE%99%CE%A3%CE%A3%CE%91.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 149px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZzryj7jrI/AAAAAAAAWg4/Gm51dGDgG1I/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%93%CE%99%CE%91%CE%A4%CE%A1%CE%99%CE%A3%CE%A3%CE%91.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370106801829940914" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZznoeiskI/AAAAAAAAWgw/0usuXxXldrs/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%93%CE%95%CE%A1%CE%9F%CE%9D%CE%A4%CE%99%CE%A3%CE%A3%CE%91.gif"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 1px; height: 1px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZznoeiskI/AAAAAAAAWgw/0usuXxXldrs/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%93%CE%95%CE%A1%CE%9F%CE%9D%CE%A4%CE%99%CE%A3%CE%A3%CE%91.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370106730403508802" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZzkPyo-BI/AAAAAAAAWgo/aPJHmS8tDkY/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%93%CE%95%CE%A1%CE%9F%CE%9D%CE%A4%CE%99%CE%A3%CE%A3%CE%91.gif"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 1px; height: 1px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZzkPyo-BI/AAAAAAAAWgo/aPJHmS8tDkY/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%93%CE%95%CE%A1%CE%9F%CE%9D%CE%A4%CE%99%CE%A3%CE%A3%CE%91.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370106672237312018" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZzgs0JwaI/AAAAAAAAWgg/eo7Lyo3gurs/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%93%CE%91%CE%9B%CE%91%CE%9A%CE%A4%CE%9F%CE%A4%CE%A1%CE%9F%CE%A6%CE%9F%CE%A5%CE%A3%CE%91.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 149px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZzgs0JwaI/AAAAAAAAWgg/eo7Lyo3gurs/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%93%CE%91%CE%9B%CE%91%CE%9A%CE%A4%CE%9F%CE%A4%CE%A1%CE%9F%CE%A6%CE%9F%CE%A5%CE%A3%CE%91.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370106611308806562" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZzc3D8aGI/AAAAAAAAWgY/RlGMkvkCEFk/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%92%CE%A1%CE%A5%CE%9F%CE%A5%CE%9B%CE%A9%CE%9D.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZzc3D8aGI/AAAAAAAAWgY/RlGMkvkCEFk/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%92%CE%A1%CE%A5%CE%9F%CE%A5%CE%9B%CE%A9%CE%9D.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370106545339918434" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZzYszUJBI/AAAAAAAAWgQ/YYmiCWmJp7A/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%92%CE%9F%CE%97%CE%98%CE%95%CE%99%CE%91.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 152px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZzYszUJBI/AAAAAAAAWgQ/YYmiCWmJp7A/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%92%CE%9F%CE%97%CE%98%CE%95%CE%99%CE%91.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370106473866339346" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZzTnmFBtI/AAAAAAAAWgI/LLbTnvkQC8s/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%92%CE%9B%CE%9F%CE%A7%CE%91%CE%99%CE%A4%CE%99%CE%A3%CE%A3%CE%91.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZzTnmFBtI/AAAAAAAAWgI/LLbTnvkQC8s/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%92%CE%9B%CE%9F%CE%A7%CE%91%CE%99%CE%A4%CE%99%CE%A3%CE%A3%CE%91.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370106386569299666" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZzNy8G8FI/AAAAAAAAWgA/e04Jbt5nxhc/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%92%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%9B%CE%99%CE%A3%CE%A3%CE%91.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 156px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZzNy8G8FI/AAAAAAAAWgA/e04Jbt5nxhc/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%97+%CE%92%CE%91%CE%A3%CE%99%CE%9B%CE%99%CE%A3%CE%A3%CE%91.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370106286535274578" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZzI3MgVhI/AAAAAAAAWf4/LrQc-EA9Bek/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%96%CE%A9%CE%9F%CE%94%CE%9F%CE%A7%CE%9F%CE%A3+%CE%A0%CE%97%CE%93%CE%97.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 138px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZzI3MgVhI/AAAAAAAAWf4/LrQc-EA9Bek/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%96%CE%A9%CE%9F%CE%94%CE%9F%CE%A7%CE%9F%CE%A3+%CE%A0%CE%97%CE%93%CE%97.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370106201778443794" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZzCySMevI/AAAAAAAAWfw/tGD7SdRIhp0/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%95%CE%9B%CE%95%CE%A5%CE%98%CE%95%CE%A1%CE%A9%CE%A4%CE%A1%CE%99%CE%91.php"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 145px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZzCySMevI/AAAAAAAAWfw/tGD7SdRIhp0/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%95%CE%9B%CE%95%CE%A5%CE%98%CE%95%CE%A1%CE%A9%CE%A4%CE%A1%CE%99%CE%91.php" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370106097380915954" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZy97w-R3I/AAAAAAAAWfo/6xk3H_ftDFw/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%94%CE%91%CE%9C%CE%91%CE%A3%CE%A4%CE%91%CE%A3.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZy97w-R3I/AAAAAAAAWfo/6xk3H_ftDFw/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%94%CE%91%CE%9C%CE%91%CE%A3%CE%A4%CE%91%CE%A3.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370106014026581874" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZyUTFOYcI/AAAAAAAAWfg/Ea5iGaEnwqc/s1600-h/%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%B1+5.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 172px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZyUTFOYcI/AAAAAAAAWfg/Ea5iGaEnwqc/s200/%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%B1+5.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370105298731033026" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZyT2zy8hI/AAAAAAAAWfY/EEF84M30Iqw/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+3.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 149px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZyT2zy8hI/AAAAAAAAWfY/EEF84M30Iqw/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370105291141739026" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZyTmpP8vI/AAAAAAAAWfQ/aKcGK9qWqYI/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+2.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 145px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZyTmpP8vI/AAAAAAAAWfQ/aKcGK9qWqYI/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370105286802535154" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZyTAENLOI/AAAAAAAAWfI/6y_T4ah_hOc/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+1.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 148px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZyTAENLOI/AAAAAAAAWfI/6y_T4ah_hOc/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370105276446616802" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZyS63vV4I/AAAAAAAAWfA/EUpF_r_W0ls/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 153px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZyS63vV4I/AAAAAAAAWfA/EUpF_r_W0ls/s200/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370105275052152706" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZx2nj9b8I/AAAAAAAAWeY/Q-0KApzG1d8/s1600-h/%CE%97+%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%9C%CE%95+%CE%A4%CE%9F%CE%9D+%CE%A7%CE%A1%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%9F+%CE%A3%CE%A4%CE%97%CE%9D+%CE%91%CE%93%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%99%CE%91+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91+%CE%A4%CE%97%CE%9D+%CE%A3%CE%A4%CE%91%CE%A5%CE%A1%CE%A9%CE%A3%CE%97+%CE%A4%CE%9F%CE%A5.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 158px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZx2nj9b8I/AAAAAAAAWeY/Q-0KApzG1d8/s200/%CE%97+%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91+%CE%9C%CE%95+%CE%A4%CE%9F%CE%9D+%CE%A7%CE%A1%CE%99%CE%A3%CE%A4%CE%9F+%CE%A3%CE%A4%CE%97%CE%9D+%CE%91%CE%93%CE%9A%CE%91%CE%9B%CE%99%CE%91+%CE%9C%CE%95%CE%A4%CE%91+%CE%A4%CE%97%CE%9D+%CE%A3%CE%A4%CE%91%CE%A5%CE%A1%CE%A9%CE%A3%CE%97+%CE%A4%CE%9F%CE%A5.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370104788832579522" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZxxBUlDcI/AAAAAAAAWeQ/pw6oc6peklo/s1600-h/%CE%97+%CE%91%CE%9C%CE%9F%CE%9B%CE%A5%CE%9D%CE%A4%CE%9F%CE%A3.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 164px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZxxBUlDcI/AAAAAAAAWeQ/pw6oc6peklo/s200/%CE%97+%CE%91%CE%9C%CE%9F%CE%9B%CE%A5%CE%9D%CE%A4%CE%9F%CE%A3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370104692668173762" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZxsCEgm5I/AAAAAAAAWeI/crYamnDQcss/s1600-h/xardakiotissa3.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 124px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZxsCEgm5I/AAAAAAAAWeI/crYamnDQcss/s200/xardakiotissa3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370104606969863058" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZw_dw0FyI/AAAAAAAAWeA/XkQnsGFFgnk/s1600-h/Paramithia-%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 188px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZw_dw0FyI/AAAAAAAAWeA/XkQnsGFFgnk/s200/Paramithia-%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%93%CE%99%CE%91.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370103841309333282" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZw6zGCOdI/AAAAAAAAWd4/_u8qd5lvwp8/s1600-h/PanagiaProus_palaia.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 135px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZw6zGCOdI/AAAAAAAAWd4/_u8qd5lvwp8/s200/PanagiaProus_palaia.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370103761136138706" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZw2V8dgYI/AAAAAAAAWdw/wjPGgafjeuM/s1600-h/panagiakrufti.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZw2V8dgYI/AAAAAAAAWdw/wjPGgafjeuM/s200/panagiakrufti.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370103684591878530" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZwyldxCPI/AAAAAAAAWdo/qcDHuxg06kY/s1600-h/panagia-glikofilousa+%CE%BB%CE%B5%CE%B3%CE%BF%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B7+%CE%97+%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%95%CE%A8%CE%99%CE%A3.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZwyldxCPI/AAAAAAAAWdo/qcDHuxg06kY/s200/panagia-glikofilousa+%CE%BB%CE%B5%CE%B3%CE%BF%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B7+%CE%97+%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%9A%CE%95%CE%A8%CE%99%CE%A3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370103620038625522" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZwvG-hPiI/AAAAAAAAWdg/7-eyRXdTH6c/s1600-h/panagia_skopiotissa.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 174px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZwvG-hPiI/AAAAAAAAWdg/7-eyRXdTH6c/s200/panagia_skopiotissa.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370103560314895906" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZwroXWn_I/AAAAAAAAWdY/3Ihsk8yc6FQ/s1600-h/panagia_portaitissa.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 131px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZwroXWn_I/AAAAAAAAWdY/3Ihsk8yc6FQ/s200/panagia_portaitissa.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370103500557950962" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZwau11VcI/AAAAAAAAWdQ/h-XM7lBbEoM/s1600-h/panagia_mirtidiotissa.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 161px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZwau11VcI/AAAAAAAAWdQ/h-XM7lBbEoM/s200/panagia_mirtidiotissa.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370103210238629314" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZv3QoDpGI/AAAAAAAAWdI/VS5EEm1KPS8/s1600-h/Panagia_Apololoton.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 134px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZv3QoDpGI/AAAAAAAAWdI/VS5EEm1KPS8/s200/Panagia_Apololoton.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370102600832361570" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZvzwUJ9bI/AAAAAAAAWdA/7yBpzYcDgC0/s1600-h/panagia_angels.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 164px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZvzwUJ9bI/AAAAAAAAWdA/7yBpzYcDgC0/s200/panagia_angels.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370102540619347378" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZuAfGQlCI/AAAAAAAAWcQ/Gv-3GbOReF0/s1600-h/Panagia_Akathi.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 152px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZuAfGQlCI/AAAAAAAAWcQ/Gv-3GbOReF0/s200/Panagia_Akathi.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370100560312701986" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZt_8oms8I/AAAAAAAAWcI/PXCmnGjSG04/s1600-h/PANAGIA+%CE%A3%CE%A9%CE%96%CE%95%CE%99+%CE%9A%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%92%CE%99.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZt_8oms8I/AAAAAAAAWcI/PXCmnGjSG04/s200/PANAGIA+%CE%A3%CE%A9%CE%96%CE%95%CE%99+%CE%9A%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%92%CE%99.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370100551061517250" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZt_SiM5jI/AAAAAAAAWcA/mikiqfAi6V8/s1600-h/panagia+%CE%95%CE%9B%CE%95%CE%9F%CE%A5%CE%A3%CE%91.gif"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZt_SiM5jI/AAAAAAAAWcA/mikiqfAi6V8/s200/panagia+%CE%95%CE%9B%CE%95%CE%9F%CE%A5%CE%A3%CE%91.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370100539760371250" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZt_NQvAgI/AAAAAAAAWb4/GMPf0ftK6xg/s1600-h/Panagia+Vlachernitissa.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 162px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZt_NQvAgI/AAAAAAAAWb4/GMPf0ftK6xg/s200/Panagia+Vlachernitissa.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370100538344931842" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZt-zlDQUI/AAAAAAAAWbw/6N6E1ACvM2g/s1600-h/panagia+paramythia.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 142px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZt-zlDQUI/AAAAAAAAWbw/6N6E1ACvM2g/s200/panagia+paramythia.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370100531450822978" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZtytW9LQI/AAAAAAAAWbo/frpHFFrm8hI/s1600-h/Panagia+7.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 173px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZtytW9LQI/AAAAAAAAWbo/frpHFFrm8hI/s200/Panagia+7.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370100323622661378" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZtyFVO1xI/AAAAAAAAWbg/TtuuXOqzpCM/s1600-h/Panagia+4.gif"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 130px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZtyFVO1xI/AAAAAAAAWbg/TtuuXOqzpCM/s200/Panagia+4.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370100312878012178" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZtxhAIERI/AAAAAAAAWbY/rmBqRQZLcI4/s1600-h/panagia301.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 128px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZtxhAIERI/AAAAAAAAWbY/rmBqRQZLcI4/s200/panagia301.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370100303125811474" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZtxbMW7XI/AAAAAAAAWbQ/rHrdll3OXo4/s1600-h/panagia1pc5.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 172px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZtxbMW7XI/AAAAAAAAWbQ/rHrdll3OXo4/s200/panagia1pc5.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370100301566504306" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZtwy8sWQI/AAAAAAAAWbI/sfaU_YclLuM/s1600-h/Ierosolimitissa.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 146px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZtwy8sWQI/AAAAAAAAWbI/sfaU_YclLuM/s200/Ierosolimitissa.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370100290763380994" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZtioFn-aI/AAAAAAAAWbA/4VP6FGSDOXU/s1600-h/H-Panagia-H-Glykophilousa.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 138px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZtioFn-aI/AAAAAAAAWbA/4VP6FGSDOXU/s200/H-Panagia-H-Glykophilousa.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370100047329884578" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZtiSsXiII/AAAAAAAAWa4/XD8-2uVjo_s/s1600-h/faneromeni.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZtiSsXiII/AAAAAAAAWa4/XD8-2uVjo_s/s200/faneromeni.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370100041586804866" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZtiHdM-WI/AAAAAAAAWaw/UR6Eo6tJnuM/s1600-h/eleovrytisa1.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 161px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZtiHdM-WI/AAAAAAAAWaw/UR6Eo6tJnuM/s200/eleovrytisa1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370100038570408290" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZthg3D8FI/AAAAAAAAWao/jhshXaBabdM/s1600-h/09.Panagia.Gorgoipikoos.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 160px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZthg3D8FI/AAAAAAAAWao/jhshXaBabdM/s200/09.Panagia.Gorgoipikoos.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370100028209885266" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZthBoDSAI/AAAAAAAAWag/BsBZvJ48tLg/s1600-h/%E1%BC%A9+%CE%B8%CE%B1%CF%85%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%E1%BD%B8%CF%82+%CE%BA%CE%B1%E1%BD%B6+%E1%BC%B1%CE%B5%CF%81%E1%BD%B0+%CE%B5%E1%BC%B0%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1+%CF%84%E1%BF%86%CF%82+%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%B1%CF%82,+%CF%80%CE%BF%E1%BD%BA+%E1%BD%80%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%AC%CE%B6%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9+%C2%AB%E1%BC%A9+%CF%84%E1%BF%B6%CE%BD+%E1%BC%80%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%89%CE%BB%CF%8C%CF%84%CF%89%CE%BD+%E1%BC%80%CE%BD%CE%B1%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B9%CF%82%C2%BB.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 134px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZthBoDSAI/AAAAAAAAWag/BsBZvJ48tLg/s200/%E1%BC%A9+%CE%B8%CE%B1%CF%85%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%E1%BD%B8%CF%82+%CE%BA%CE%B1%E1%BD%B6+%E1%BC%B1%CE%B5%CF%81%E1%BD%B0+%CE%B5%E1%BC%B0%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1+%CF%84%E1%BF%86%CF%82+%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%B1%CF%82,+%CF%80%CE%BF%E1%BD%BA+%E1%BD%80%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%AC%CE%B6%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9+%C2%AB%E1%BC%A9+%CF%84%E1%BF%B6%CE%BD+%E1%BC%80%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%89%CE%BB%CF%8C%CF%84%CF%89%CE%BD+%E1%BC%80%CE%BD%CE%B1%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B9%CF%82%C2%BB.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370100019825428482" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Μητέρα, προστάτιδα, τιμώμενη, ιερό πρόσωπο. Η Παναγία κατέχει πρωταρχική θέση στην τιμή και στον σεβασμό των χριστιανών σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Της έχουν αφιερώσει μεγαλοπρεπείς εκκλησίες και ταπεινά ξωκλήσια. Την αποκαλούν Θεοτόκο, αλλά της έχουν δώσει και πολυάριθμα προσωνύμια. Σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, είτε νησιωτική είτε ηπειρωτική, απαντώνται εφευρετικά και παράξενα ονόματα της Παναγίας.<br /><br />Ο διδάκτωρ Θεολογίας κ. Αλέξανδρος Καριώτογλου, ο οποίος διδάσκει ως επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλίας, δίνει την επιστημονική διάσταση για την πληθώρα των ονομάτων.<br /><br />«Υπάρχουν δύο βασικοί τρόποι με τους οποίους εκφράζονται τα ονόματα της Παναγίας. Ανάλογα με τον τόπο ή ανάλογα με τον τρόπο που έχει γίνει η εικονογράφηση». Οπως συμπληρώνει ο κ. Καριώτογλου, «μπορεί να υπάρχει και ένας τρίτος τρόπος ονοματοδοσίας, ανάλογα με τη σχέση του Χριστού με την Παναγία».<br /><br />Ο κ. Καριώτογλου επισημαίνει συγκεκριμένα: «Εκτός από την Παναγία τη Γλυκοφιλούσα, που ο Χριστός αγγίζει το μάγουλο της μητέρας του, σε όλες τις άλλες παραστάσεις υπάρχει μια σχετική απόσταση, η οποία συμβολίζει την ισορροπημένη σχέση που πρέπει να έχει η μητέρα με το παιδί».<br /><br />Μπορεί, βέβαια, η Θεομήτωρ να έχει εκατοντάδες χαρακτηρισμούς, όμως σε κάθε ναό, μέσα στο ιερό, υπάρχει πάντα η Παναγία η Πλατυτέρα των Ουρανών, όπου «απεικονίζεται με τα χέρια ανοιχτά και στη μέση της βρίσκεται η μορφή του Χριστού», σημειώνει ο κ. Καριώτογλου.<br /><br />Από τις πιο γνωστές Παναγίες, που πήραν το όνομά τους ανάλογα με τη γεωγραφική θέση ή την τοποθεσία που βρίσκονται οι αντίστοιχες εκκλησίες, είναι οι εξής: Παναγία η Τριχερούσα, Παναγία η Γλυκοφιλούσα, Παναγία του Χάρου, Παναγία η Κανάλα στην Κύθνο, Παναγία Σουμελά, Παναγία η Λιμνιά στη Λίμνη Ευβοίας, Παναγία Κύκκου στην Κύπρο, Παναγία η Ιεροσολυμίτισσα, Παναγία η Αγιασώτισσα στην Αγιάσο του Ολύμπου, Παναγία η Προυσσιώτισσα, Παναγία η Φανερωμένη στην Σαλαμίνα, Παναγία η Χρυσοσκαλίτισσα στα Χανιά, Παναγία η Σπηλιώτισσα στην Καρδίτσα, Παναγία η Οδηγήτρια, Παναγία η Γλυκοφιλούσα, Παναγία του Χάρου, Παναγία η Ελεούσα, Παναγία η Μυρτιδιώτισσα, Παναγία η Παραμυθία, Παναγία η Κρυφτή, Παναγία η Ελευθερώτρια, Παναγία η Προυσσιώτισσα, Παναγία η Γοργοϋπήκοος, Παναγία η Μαρτσαλιανή, Παναγία η Πορταϊτισσα, Παναγία η Βρεφοκρατούσα, Παναγία η Γαλακτοτροφουσα, Παναγία η Ζωοδόχος, Παναγία η Τριχερούσα, Παναγία Σουμελά, Παναγία η Χαρδακιώτισσα, Παναγία του Άρακα, Παναγία η Ευαγγελιστρία, Παναγία των Βρυούλων, Παναγία του Λυκοτρίχη, Παναγία η Γιάτρισσα, Παναγίου του Πάθους, Παναγία των Ποντίων, Παναγία των Αγγέλων, Παναγία η "Σκοπιώτισσα", Παναγία Κερά Κρίτσας, Παναγία η Ιεροσολυμίτισσα, Παναγία η Εσφαγμένη, Παναγία η Βοήθεια, Παναγία η Παραμυθιά, Παναγία η Διασώζουσα, Παναγία η Καταφυγιώτισσα, Παναγία η Βρυούλων, Παναγία των Παρισίων, Παναγία της Πέτρας, Παναγία Βλαχέρνα, Παναγιά Γκρεμιώτισσα, Παναγία της Καστάνιας, Παναγία η Φανερωμένη, Παναγιά Βλοχαΐτισσα, Παναγία της Παλιόπολης, Παναγία Κανάλα, Παναγία Μαλεβής, Παναγία οδηγήτρια, Παναγία Τρυπητή, Παναγία Παρηγορήτισσα, Παναγια Γουμερα, Παναγία των Σταυροφόρων, Παναγία Ελεούσα, ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΡΥΠΤΗ, Παναγία Εκατονταπυλιανή, Παναγία του Κύκκου, Παναγία του Σίντη, Παναγία Ελαιοβρύτισσα, Παναγιά η Γοργόνα, Παναγάι η Βλαχερνίτισσα, Παναγία Προυσιώτισσα, Παναγία του Πάθους, Παναγία Καστριανή, Παναγία Κρημνιώτισσα, Παναγία Κυκκιώτισσα, Παναγία Πορφύρα, Παναγία Δαμάστας, Παναγία Παναξιώτισσα, Παναγία Σπηλιανή, Panagia Makryni, ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΡΕΜΑΣΤΗ, Παναγία Πηγαδιώτισσα, Παναγία Καρυάς, Παναγία Εκατονταπυλιανή, Παναγιά του Καλού, Παναγία η Ρόμβη, Παναγία Κουμαριώτισσα, Παναγία Παραμυθιάς, Παναγία του Προυσού, Παναγία Πορταϊτισσα, Παναγία του Aλ- Νατούρ, Παναγία του Κήπου, Παναγία Νέας Πραισού, Παναγιά η Γοργόνα, Παναγίας Ξενιάς, Παναγία Σκοινιώτισσα, Παναγία Παραπορτιανή, Παναγία Χοζοβιώτισσα, Παναγία η Σπηλιώτισσα, Παναγία Πορτιανή, Παναγία Αγρελωπού, Παναγία η Αλιχνιώτισσα, Παναγία η Καμμαριανή, Παναγιά της Λιάτανης, Παναγία Χρυσοκέφαλος, Παναγία Ελεούσα, Παναγία Βρεττής, Παναγία η Επισκοπιανή, Παναγία των λυπηρών, Παναγία Κατακεκρυμμένη, Παναγία την Κουμαριώτισσα, Παναγία των Βράχων, Παναγία η Βλαχέρνα, Παναγία Ποταμίτισσα, Παναγία Λιαουτσάνισσα, Παναγία η Χρυσοπηγή, Παναγία Τριμάρτυρη, Παναγία Ρόδον το Αμάραντον, Παναγία η Κανάλα, Παναγιά η Κόχη, Παναγιάς της Καλυβιανής, Παναγία η Πετριτσιώτισσα, Παναγία Μπρυώνη, Παναγάι Αιανής, Παναγία Χαλκέων, Παναγιά η Κατεφιανή, Παναγία η Δομιαμίτισσα, Παναγία της Ματαράγκας, Παναγία Χαντρα, Η Παναγιά του Πάλου, Η Παναγία των Καταθεσίων, Η Παναγία του Ακαθίστου, Παναγία Γουμένισσα, Παναγία Βλαχερνών, Παναγία Ραχιδιώτισσα, Παναγία της Ροδιάς, Παναγία της Κορωνησίας, Παναγία η Χρυσοπηγή, Παναγία Κοσμοσώτειρα, Παναγία Ελπίδα, Παναγία Ποταμίτισσα, Παναγία Λεμονίτισσα, Μεγάλη Παναγία Κάστρου, Παναγία στην Κουτάλα, Παναγία η Στάνα, Παναγία του Vladimir, Παναγία του Βουνού, Παναγία η Πουλάτη, Παναγία Τουρλιανή, Παναγία Θαλασσίτρα, Παναγία Καλαμιώτισσα, Παναγιά την Τουρλιανή, Παναγία Χαλκέων, Παναγία η Γερόντισσα, Παναγία Μυρελαίου, Παναγία Δροσιανή, Παναγία η Βιγλιώτισσα, Παναγία Λαμπινή, Η "Μαύρη" Παναγία, Παναγία Σικελιά, Παναγία των Ξένων, Παναγία Καρδιώτισσα, Παναγία Διακυνούσα, Παναγία Αγήτρια, Παναγία Κανακαρία, Παναγία Τρύπα, Παναγιά Μεσοσπορίτισσα και η Παναγία η Φοδελιώτισσα στο Φόδελε του Ηρακλείου Κρήτης.<br /><br />Υπάρχουν, όμως, και άλλοι χαρακτηρισμοί που προσδιορίζουν το σημείο όπου βρίσκεται χτισμένος ο ναός, όπως: Η Παναγία Σαραντασκαλιώτισσα στον Μαραθόκαμπο Σάμου, Η Παναγία Θαλασσινή στην Ανδρο που είναι χτισμένη σε βράχο μέσα στη θάλασσα, Η Παναγία η Κρεμαστή στην Ηλεία όπου η Μονή κρέμεται από έναν βράχο.<br /><br />Τα προσωνύμια της Παναγίας, όμως, της αποδίδονται και ανάλογα με τον τρόπο που είναι ζωγραφισμένη η εικόνα της.<br /><br />Οπως υπενθυμίζει ο κ. Καριώτογλου, η Παναγία αποκαλείται και Γλυκοφιλούσα, Ελεούσα, Βρεφοκρατούσα, Μεγαλομάτα, Θρηνούσα, Δεξιά ακόμα και Τριχερούσα. Η εικόνα της Παναγίας της Τριχερούσας βρίσκεται στη Μονή Χιλανδαρίου στο Αγιον Ορος. Η απεικόνιση της Παναγίας με τρία χέρια αποδίδεται στην εξής ιστορία: «Ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός κρατώντας το κομμένο δεξί του χέρι, το οποίο του κόπηκε από τους εικονομάχους, παρακάλεσε την Παναγία να μη μείνει ανάπηρος. Χάρη σε θαύμα της Παναγίας συγκολλήθηκε το άκρο και εκείνος της αφιέρωσε ασημένιο ανάθημα σε σχήμα χεριού. Η θέση του στη συγκεκριμένη εικόνα το κάνει να φαίνεται σαν ένα τρίτο χέρι της Παναγίας».<br /><br />Ακόμη μία εκδοχή για την απόδοση ενός προσωνυμίου στη Θεοτόκο είναι ο συσχετισμός της με γεγονότα ή φυσικά φαινόμενα.<br /><br />Μια πολύ γνωστή Παναγία είναι η Φιδούσα (ή κατ' άλλους Φιδιώτισσα) στην Κεφαλονιά. Κάθε χρόνο, κοντά στον Δεκαπενταύγουστο, στο χωριό Μαρκόπουλο της Κεφαλονιάς εμφανίζονται και κυκλοφορούν στις εικόνες των ναών του χωριού μικρά και ακίνδυνα φίδια.<br /><br />Επίσης, στη Σάμο υπάρχει το μοναστήρι της Παναγίας της Βροντιανής, που ονομάστηκε έτσι γιατί στο υψόμετρο που βρίσκεται φυσάει δυνατός άνεμος ο οποίος βροντάει.<br /><br />Η Θαλασσομαχούσα<br />Ακόμη, στη Ζάκυνθο, στη Μονή Στροφάδων, βρίσκεται η εικόνα της Παναγίας της Θαλασσομαχούσας. Σύμφωνα με την παράδοση, η εικόνα, που κάποτε εκλάπη, πάλεψε με τα κύματα και έφτασε στο Μοναστήρι χωρίς να καταστραφεί στη θάλασσα.<br /><br />Σε άλλες περιπτώσεις η Παναγία ονομάζεται ανάλογα με την ημερομηνία που γιορτάζει. Ετσι, στη Σαντορίνη απαντάται η Παναγία η Τριτιανή που γιορτάζει την τρίτη ημέρα του Πάσχα και στη Σίφνο η Παναγία η Δεκαπεντούσα, που γιορτάζει το Δεκαπενταύγουστο.<br /><br />«Η ύπαρξη αυτής της πλούσιας ονοματολογίας δεν σημαίνει απλώς μια συναισθηματική σχέση του λαού με την Παναγία, αλλά κυρίως το γεγονός ότι μέσα από αυτόν τον πλούτο των ονομάτων επισημαινόταν η σημασία του προσώπου για τη Σωτηρία του κόσμου: η Μαρία έγινε το σκεύος εκλογής για να γίνει ο Θεός άνθρωπος και να διασωθεί το ανθρώπινο γένος και ο κόσμος από τη φθορά του θανάτου. Αλλωστε, και η γιορτή της Κοίμησης αυτό ακριβώς συμβολίζει, την καταπάτηση του Θανάτου. Γι αυτό και τιμάται ως το Πάσχα του καλοκαιριού», καταλήγει ο κ. Καριώτογλου.<br /><br /><br />Aπό το ανέκδοτο έργο<br />"Ο ΒΙΟΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ"<br />(Απόδοση στη νεοελληνική υπό των πατέρων<br />της Ι. Μονής Χρυσοποδαριτίσσης Νεζερών Πατρών)<br /><br />Η Μητέρα του Θεού έδειξεν εις τους Αποστόλους, όπου ήδη το εγνώριζαν, το σύμβολον της αναχωρήσεώς της, τον φοίνικα, τους μετέδωσε επίσης ευλογία και ανάλογη παρηγορία και αφού τους ομίλησε περί της εξόδου της και τους προθυμοποίησε δια το κήρυγμα, τους εξέθεσε δι' ολίγων ολόκληρο την οικονομία της αποστολής των. Έπειτα ησπάσθη του Πέτρον και τους άλλους Αποστόλους, "χαίρετε", λέγουσα, "τέκνα και φίλοι και μαθηταί του Υιού και Θεού μου και θεωρείτε εαυτούς μακάριους, όπου ηξιώθητε τοιούτου διδασκάλου και δεσπότου και διακονίας τοιούτων μυστηρίων και της κοινωνίας των διωγμών και παθημάτων Του, δια να γίνετε κοινωνοί της δόξης και Βασιλείας Του".<br /><br />Αφού τους ανήγγειλε περί των τελευταίων γεγονότων, τους εζήτησε να ψάλλουν τους επιταφίους ύμνους, ενώ Εκείνη άρχισε τις προς τον Θεόν ευχαριστίες της. "Ευλογώ σε", έλεγε, "Δέσποτα και Θεέ και Υιέ του Θεού του προανάρχου Σου Πατρός και υιέ ιδικέ μου, της δούλης Σου, χάρις εις την φιλανθρωπίαν Σου. Ευλογώ σε όπου μας λύτρωσες εκ της κατάρας και αντ' αυτής μας έδωσες την ευλογίαν. Ευλογώ σε τον αίτιον όλων αγαθών μας, της ζωής, του φωτός, της ειρήνης, της δυνατότητος να γνωρίσωμε τον Πατέρα Σου και το συνάναρχόν Σου και ζωοποιόν Πνεύμα. Ευλογώ σε Λόγε όπου ευλόγησες την γαστέρα μου κατοικών εν αυτή δι' ανεκφράστου τρόπου. Ευλογώ σε όπου τοιουτοτρόπως μας ηγάπησες ώστε και υπέρ ημών να σταυρωθής και να αποθάνης. Ευλογώ σε όπου κατέστησες μακαρία την κοιλία μου και πιστεύω ότι θα εκπληρωθούν και όλα τα άλλα περί των οποίων μου έχεις μιλήσει".<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZk2cg-_HI/AAAAAAAAWaY/3wC6woI7dE8/s1600-h/koimisis2.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 234px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZk2cg-_HI/AAAAAAAAWaY/3wC6woI7dE8/s320/koimisis2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370090492216147058" /></a>Εις τούτα τα λόγια ακολούθησε ευθύς η παράδοξος κάθοδος του Υιού της συνοδευομένου υπό των Προφητών, των Πατριαρχών και όλων των Δικαίων, προπορευόμενων των Αγγέλων και Αρχαγγέλων και των λοιπών Αγγελικών δυνάμεων. Τότε ο αέρας και ολόκληρο το σπίτι εγέμισε. Όλα εκείνα όπου η Παρθένος προεγνώριζε, τότε τα έβλεπεν οφθαλμοφανώς, ενώ οι άλλοι έβλεπαν μέρος αυτών των θαυμασίων, ο καθείς αναλόγως της αγιότητός του. Έτσι η δευτέρα κατάβασις έγινε ενδοξοτέρα και φρικωδεστέρα της πρώτης, και προφανεστέρα δι' όσους διέθεταν όρασι πνευματική. Δεν ήσαν μόνον παρόντα τα κατώτερα αγγελικά τάγματα και δυνάμεις, αλλά και αυτά ακόμη τα Σεραφείμ και τα Χερουβείμ και οι Θρόνοι παρίσταντο μετά φόβου, ιεραρχικώς κατά τάξιν. Θεωρούσαν μετά φόβου όχι μικροτέρου (ίσως μεγαλυτέρου εκείνου θα έλεγα, αν επιτρέπετο), εκπληττόμενοι δια την δευτέρα Αυτού κένωσι και συγκατάβασι. Ότι έγινε άλλοτε προς χάριν ολοκλήρου του γένους των ανθρώπων, τώρα για μία μόνον ψυχή, για μία μόνον γυναίκα συντελείτο ένα τοιούτο θαύμα.<br /><br />Η συνοδεία ήταν λαμπρά και πολυάριθμος όπως άρμοζε δια την άφιξι του Δεσπότου και την αναχώρησι της Δεσποίνης, αλλά η θέασις των συντελουμένων, ως είπα ήδη, εγίνετο μόνον από τους καθαρθέντας, αν και η παρουσία του Δεσπότου ήταν ακατανόητος και εις αυτούς τους Μαθητάς και Αποστόλους που ήσαν πεπληρωμένοι από την δύναμι της κατοικούσης εις αυτούς χάριτος του Αγίου Πνεύματος. Παρίστατο εκεί ο Χριστός με σώμα και μορφή πλήρως τεθεωμένη, λαμπροτέρα της αστραπής και της λάμψεώς της εις το Θαβώρ, αλλά μικροτέρα της φυσικής της λαμπρότητος ενώ οι Απόστολοι ήσαν ωσάν νεκροί. Ο Κύριος ευθύς τους λέγει "ειρήνη υμίν", όπως άλλοτε όταν εισήλθε των θυρών κεκλεισμένων, εις τον ίδιον αυτόν οίκον όπου συνήχθησαν και τότε και τώρα, τον οίκον του Ιωάννου, οπού τότε τους συγκέντρωσε δια τον φόβον των Ιουδαίων και σήμερον τους συνήγαγε δια την γεννήσασα τον Κύριον, η οποία και κατοικούσε εις αυτόν μετά του ηγαπημένου και παρθένου μαθητού, του δεύτερου και θετού υιού της.<br /><br />Ακούοντες οι Μαθηταί αυτή την γλυκεία, την πραεία και γνώριμο φωνή, ανέλαβαν θάρρος εις το σώμα και εις την ψυχή και, όσο τους ήτο δυνατόν, ύψωσαν τα μάτια τους ως προς τον δίσκον του ηλίου, την ώρα όπου Εκείνος χαμήλωνε ολίγο την λαμπρότητα της ανατολής Του και τους περιέλαμπε μετά φωτισμού μετριοτέρου.<br /><br />Αλλά ας σταθούμε ολίγον εις τα επιθανάτια Αυτής ωσάν επρόκειτο περί των επιθαλαμίων, ή μάλλον, ως άλλοτε κατά τον θάνατον του Υιού της εξεδηλώσαμε την λύπην μας, έτσι και τώρα πολύ περισσότερο κατά την κοίμησίν της ας εκφράσωμεν την χαράν μας την πλήρη ευτυχίας και δόξης. Ας είπωμε πως, τώρα όπως και άλλοτε, η ψυχή της ευρίσκεται σε μια συγκίνησι πελώρια και σχεδόν σκιρτά και προφθάνει ασυγκράτητος και σπεύδει να απομακρυνθεί από του σώματος ώστε το γρηγορότερον να ευρεθή μετά του Υιού της και να προσπέσει εις τας χείρας Του και να αναχωρήση μετ' Αυτού. Πώς ήτο δυνατόν να υπομείνη την χαράν αυτήν, όπως την λύπην τον καιρόν του Πάθους, και πώς εμείς να μην επιθυμούμε να ειπούμε πως αυτή δεν πέθανε, αν και δεν το λέγομεν αυτό για να μην πούμε καινοφανή διδάγματα.<br /><br />Εδάκρυσε, και πάλι έγινε ανωτέρα των δακρύων από την μεγάλη ευτυχία και το παράδοξο θέαμα, βλέπουσα μετά σώματος Εκείνον, όπου ολίγο παλαιότερον τον είδε να σύρεται, να καθυβρίζεται και να κτυπάται, και ενώ περιεβάλλετο υπό τόσων μυριάδων Αγγέλων, υπό τόσης λαμπρότητος και τόσης δόξης. Έβλεπε το πρόσωπον και την μορφήν Εκείνου του άλλοτε εμπαιζομένου και καταπτυομένου, του περιβαλλομένου την πορφύραν χλαίναν της εντροπής, να περιβάλλεται τώρα με τόσην αξία και λαμπρότητα. Αυτόν όπου δεν είχεν είδος ουδέ κάλλος, τώρα να αστράπτη από το κάλλος της καλλοποιού θεότητός Του, τον άλλοτε νεκρόν όπου κατεδικάσθη ως αντίθεος, τον έβλεπε Θεόν και Βασιλέα και Κριτήν των πάντων, αθάνατον και ανίκητον. Ω, πως διεμοιράζετο και πάλι μεταξύ των αντιθέτων, όπως και εν τω καιρώ της Σταυρώσεως. Το όραμα την εγέμιζεν ευφροσύνη, υπερέχαιρεν η ψυχή της, αλλά συνεστέλλετο αναχωρούσα προς εκείνη την δόξα και λαμπρότητα.<br /><br />Τώρα πλέον δοξολογούσε περισσότερον από πριν Εκείνον όπου την εδόξασε. Προσηύχετο δια τους Αποστόλους και για όλους τους παρόντας, ικέτευε για τους απανταχού πιστούς ή μάλλον υπέρ παντός του κόσμου και αυτών ακόμη των εχθρών και των σταυρωτών. Ζητούσε να λάβη από τον Δεσπότην κάποιο λόγον ή κάποιο σημείον ως εγγύησι της σωτηρίας των, απλώνουσα ικετευτικώς τα χέρια εκείνα με τα οποία Τον ενηγκαλίζετο, κινούσα την γλώσσαν εκείνη και τα χείλη με τα οποία Τον ησπάζετο, υπενθυμίζουσα τον θηλασμόν Του, και κλαίουσα από ευτυχία, έκαμε το παν, μιγνύουσα αποχαιρετιστηρίους λόγους και προσευχάς. Τότε αρχίζουν την υμνωδία οι Άγγελοι και όλοι μένουν ακίνητοι και εκστατικοί, όχι από φόβο αλλά από χαρά, οι Απόστολοι αντιφωνούν με την δική τους ψαλμωδία, και έτσι, περνώντας από το πανάγιον στόμα η υπεραγία ψυχή της, ωσάν σε ύπνο, παραδίδεται εις τον Υιόν της, διαφεύγουσα τις ωδίνες του θανάτου όπως τις διέφυγε και κατά την γέννησι ή μάλλον με την ίδια και μεγαλυτέρα χαρά, και όπως τότε όταν ανεκφράστως προήρχετο εξ αυτής ο Υιός και Θεός της και τώρα όπου αυτή εξήρχετο προς τον Θεόν ο οποίος παρίστατο όχι μόνο νοερώς αλλά και αισθητώς.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZk2DCFy5I/AAAAAAAAWaQ/GpbwRn2m7mc/s1600-h/koimisis1.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 223px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SoZk2DCFy5I/AAAAAAAAWaQ/GpbwRn2m7mc/s320/koimisis1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370090485375683474" /></a>Ευθύς, όλοι οι Άγγελοι και μερικές άλλες αγγελικές δυνάμεις άρχισαν να ψάλλουν, και μετά του πνεύματος μεν εξήρχετο κάποια άφθονος και ανεξήγητος ευωδία, ενώ το σώμα περιεβάλλετο από πλούσιο και απλησίαστο φως, ώστε και ο αέρας εγέμισε από ήχους και άσματα, περισσότερο όμως από την ευχάριστον ευωδία, το δε σώμα ακτινοβολούσε από παντού ώστε να γίνεται κάπως αθέατο. Έτσι λοιπόν διαμοιράζονται την Παρθένον, οι μαθηταί και ο Διδάσκαλος, τα επίγεια και τα ουράνια, όπως και μετ' ολίγον ο ουρανός και ο παράδεισος. Ο Κύριος και τα περί αυτόν λειτουργικά πνεύματα έλαβαν την ψυχή, ενώ οι μαθηταί το σώμα.<br /><br />Πάλιν άρχισαν οι ιερές υμνωδίες και θεολογίες των Αποστόλων στις οποίες επεδίδετο ο καθείς χωριστά ή και όλοι από κοινού. Ο Πέτρος και ο Παύλος καλούσε ο ένας τον άλλον δια την προσευχή και αγωνίζοντο μεταξύ τους ποίος θα δώση την τιμή της πρωτοκαθεδρίας εις τον άλλον. Ο Παύλος τελικώς επιβάλλεται, ο Πέτρος πείθεται και λαμβάνει την πρώτη θέσι και αρχίζει την προσευχή. Έτσι λοιπόν, ο Πέτρος, ως κορυφαίος των Αποστόλων, προεξήρχε όχι μόνο της προσευχής αλλά και της υμνωδίας, ενώ συνυπηχούσε και ο υπόλοιπος χορός των μαθητών. Αυτή ήταν η κοινή τους υμνωδία, υπήρχε όμως και ιδιαίτερος ύμνος όπου τον απηύθυνε ο καθένας χωριστά. Εκ νέου, μετά από όλους τους ιεράρχας όπου ακολούθησαν τους θεολόγους, ο ιερός και μέγας Ιερόθεος, ηγέρθη εις το μέσον όλων, όχι μόνο δια των λόγων αλλά και δια των νοημάτων, εξήλθε εαυτού για να μετάσχη εις την μετάστασι.<br /><br />Αυτή ήταν η ευταξία και η ευρυθμία των επικηδείων ύμνων. Ποίος όμως λόγος θα ημπορούσε να εκφράση την λύπη και τον πόθο του μεγάλου πλήθους, την τιμή όπου ήθελαν να εκδηλώσουν, με τα δάκρυά τους, με τον ζήλον τους, και προπαντός το μέγα πλήθος των θαυμάτων; Οι Απόστολοι ευρίσκοντο πολύ πλησίον και περιέβαλλον τον κράββατο, εγγίζοντες άλλος εκείνο το μέλος, ενώ όλοι την κατησπάζοντο πανευλαβώς. Μετά από αυτούς, ήταν ο κύκλος των πρώτων μαθητών και των μαθητριών. Ο τρίτος κύκλος απετελείτο από άνδρες και γυναίκες και όλοι όσοι είχαν κάποια μεγαλυτέρα οικειότητα ή ευλάβεια προς την Παναγία.<br /><br />Ακολούθησαν όλοι οι ευσεβείς με την ίδια πίστι, και αρκετοί έλληνες και ιουδαίοι, εκ των οποίων άλλοι περιγελούσαν και άλλοι εθαύμαζον. Όλοι, ως ένας ποταμός, με μία μόνη εκβολή, συνέρρεαν και περιέβαλλαν την κλίνη, συνωθούμενοι και αλληλοαπωθούμενοι, όπως τα πλοία μέσα σε μια λίμνη μάλλον παρά εις ένα κυματοφόρο πέλαγος.<br /><br />Οι Απόστολοι έψαλλαν τους επικηδείους ή προπεμπτηρίους ύμνους, ενώ όλοι από κοινού ανέπεμπον προς την Παναγία παρακλήσεις. Εις τους ύμνους ανεμιγνύετο ο θαυμασμός, και γι' αυτό εις τα δάκρυα εμιγνύοντο δάκρυα, εις τα δάκρυα του χωρισμού τα δάκρυα της χαράς, εις τα δάκρυα της αναχωρήσεως τα δάκρυα της ευχαριστίας. Καθένας όπου είχε μία ευχή ή μια συμφορά ή και τα δύο, ήθελε να εγγίση τα πόδια του αχράντου εκείνου σώματος, γιατί δεν τολμούσαν να ασπασθούν κάποιο άλλο από τα μέλη της. Ως δεύτερο σημείο οπού θα ημπορούσαν να ασπασθούν, ήταν κάποιο από τα υφάσματα που την εκάλυπταν ή και αυτή την κλίνη, ενώ άλλοι αναγκάζοντο να αρκεσθούν μόνον εις την θέα της ή και της προσκυνήσεώς της, όπως οικονομείτο ο καθείς από την Παναγία.<br /><br />Η αφή, πολλές φορές δε και μόνη η θέα και η προσκύνησις, εγίνοντο αφορμή εκπληρώσεως των αιτημάτων της προσευχής και θεραπείας κάθε ασθενείας όχι μόνον του σώματος αλλά και της ψυχής. Οφθαλμοί τυφλών, ώτα κωφών, πόδια χωλών και εις άλλους άλλα μέλη εθεραπεύθησαν και όσοι ήσαν εμπεπλεγμένοι εις όλες τις συμφορές εχάρισεν όλα τα καλά. Έδιδε την υγεία και εις όσους ήσαν άρρωστοι ψυχικά και ευεργετούσε πλουσιοπαρόχως τους ψυχικώς υγιείς, θεραπεύουσα τους πρώτους και αγιάζουσα τους δεύτερους. Αυτά απελάμβαναν οι άνθρωποι κατά την Μετάστασι της Παναγίας.<br /><br />Η άψυχος όμως κτίσις τι εδέχετο; Όπως και κατά το Πάθος του Υιού της συνεταράσσετο επειδή δεν το υπέφερε, έτσι και τώρα εκ του αντιθέτου επί τη Μεταστάσει αγάλλετο και υπερέχαιρε. Ο αέρας και ο ουρανός ήσαν λαμπρότεροι και χαριέστεροι του συνήθους. Ο πρώτος διεστέλλετο λόγω της αγαλλιάσεώς του επί τη αναχωρήσει και τη αναβάσει της ψυχής, ενώ ο δεύτερος από μακρόθεν άνοιγε τις πύλες συναγαλλόμενος, επειδή θα εγίνετο κατοικία αυτής της ψυχής, και οι δύο συγχρόνως καθαγιάζοντο. Ομοίως ετιμάτο και η γη, όχι μόνον επειδή η Παναγία ήταν δικός της κάτοικος, αλλά και δια την ταφή και την κατάθεσι του σκήνους εκαύχετο, επειδή έγινε δοχείον του θεοδόχου σώματος. Αλλά και το νερό δεν υστερείτο της ευλογίας, γιατί και αυτό αγιάζετο επειδή εχρησιμοποιείτο. Μήπως είχε ανάγκη καθαρισμού εκείνο το σώμα; Όμως όπως ο Υιός της καθάριζε το νερό που εχρησιμοποιούσε δια της αγιότητός Του, έτσι εγίνετο και με την απόνηψι την ιδικήν της. Έτσι το νερό που χρησιμοποιούσε η Παναγία όχι μόνο καθάριζε και εγίνετο πάναγνο, αλλά και δια τους άλλους καθίστατο λούσμα αγιαστικόν.<br /><br />Τι έγινε εις την συνέχεια; Το σώμα τυλίσσεται σε σινδόνα και αρρωματίζεται, όπως άλλοτε και του Υιού της, υπό διακονισσών παρθένων όπου είχαν σώματα και ψυχές αγνότατες, και οι οποίες, διακονούσαι μυσταγωγικώς την ευπρέπειαν της Παναγίας, ευπρεπίζοντο και αγιάζοντο ψυχικώς οι ίδιες υπ' Αυτής. Έτσι η Παναγία, όπου είναι η κλίνη του Βασιλέως Χριστού, ενεπετέθη εις την κλίνη. Τότε την περικυκλώνουν οι δυνατοί, όχι μόνον εξήκοντα, αλλά όλοι οι χοροί των Αποστόλων και των μαθητών, όλοι οι ισχυροί τω πνεύματι. Ανάπτουν λαμπάδες και χύνουν μύρα εις την νοητήν λαμπάδα όπου μας φωτίζει όλους, εις την χρυσή λυχνία, εις την ευωδία του ανθρωπίνου γένους. Έτσι φωτίζεται και ευωδιάζεται ο οίκος, ενώ και πάλι προστρέχουν τα πλήθη, ή μάλλον ολόκληρο το σπίτι γίνεται φως, ένα πνεύμα, μια ευωδία, από την λάμψι και ευωδία όπου εκπέμπει το σώμα. Το σπίτι είναι μέσα εις την αγαλλίασι και δοξάζεται περισσότερον από τα θαύματα, διότι τώρα πλέον, όχι μόνον εκείνοι όπου εγγίζουν το σώμα ή την κλίνη, αλλά και όσοι εγγίζουν μετά πίστεως τους τοίχους του σπιτιού και ζητούν την δύναμι της Παναγίας, λαμβάνουν την θεραπεία κάθε πάθους και ασθενείας τους.<br /><br />Κατόπιν μεταφέρεται το υπερουράνιο εκείνο σώμα, όπου εβάστασε την αχώρητο εκείνη φύσι και εδέχθη την απερίγραπτο, η έμψυχος εκείνη κιβωτός όχι δια των χειρών των ιερέων, όπως η κιβωτός της Παλαιάς Διαθήκης, αλλά δια των χειρών και των ώμων ιεραρχών και Αποστόλων, δι' ανθρώπων επί της γης και Αγγέλων εκ των ουρανών, ψαλλόντων τα επικήδεια άσματα, ή μάλλον δια να κυριολεκτήσωμε, έψαλλαν νικητήρια και επιτάφια και επιθαλάμια άσματα, επειδή είχε ήδη κερδίσει την νίκη εφ' όλης της φύσεως και εβασίλευεν εφ' όλης της κτίσεως.<br /><br />Η Παναγία κατέβαινεν εις την γη, υποχωρούσα εις τον νόμο της φύσεως, αλλά, όπως ήτο υπεράνω της φύσεως, μετέβαινε πλησίον του Υιού και Νυμφίου της, εις τον εκεί ευρισκόμενον θείον θάλαμον, όπου είναι άβατος εις τους άλλους, ενώ οι Άγγελοι την συνώδευαν εις τον επουράνιο Θρόνο του Θεού, Αυτήν όπου είναι ο εν σαρκί θρόνος Του, εις τα άνω βασίλεια την βασίλισσαν των πάντων. Έψαλλον ύμνους υποδοχής, εκραύγαζον δοξολογίες, υπεβάσταζαν την κλίνη και εγέμιζαν τον αέρα με πνοές αγνές και ευώδεις, σκιάζοντες γύρωθεν την Αγία των Αγίων, την αιτία της συγχωρήσεως πάντων, το φρικτό μυστήριο, το νέον εργαστήριον, όπου ηνώθησαν η θεία και η ανθρωπίνη φύσις.<br /><br /><br />Τα προσωνύμια της Παναγίας…<br /><br /><br />Άβυσσος ευσπλαχνίας, Άγαμος, Αγάπη, Αγία Σιών, Αγία αγίων μεγαλύτερη, Αγία Ζώνη, Αγία Σκέπη, Αγιοτέραν, Αγνή, Αγνείας ηώς, Αγλάισμα μητέρων, Αδαμιαία, Αδιάβατος θάλασσα, Αδιόδωτος Πύλη, Αειμακάριστος, Αειπάρθενος, Αέναος Κρήνη, Αινετή, Αιτία αγαθών, Αληθινή, Ακάθιστος ύμνος, Ακαταίσχυντος, Ακήρατος, Ακήρατη φυτοφόρος, Ακοίμητος, Ακοή, Ακρωτήρι καλής ελπίδας, Ακτίς νοητού ηλίου, Άμεμπτος, Αμετάθετος Ελπίς, Άμπελος, Άλας αρετών, Αλόχευτη λοχεία, Αμπέλι θεογεώργητο, Αμνάς, Αμόλυντος, Άμωμος, Ανακεφαλαίωση Χαρίτων,<br />Άνασσα, αναιρέτις αράς, Ανήροτος χώρα, Άνθος αμάραντον, Άνθος αφθαρσίας, Άνθος Χριστόν βλαστήσασα, Ανοικτήριον Παραδείσου, Άξιον Εστί, Αξιομακάριστος, Απείρανδρος, Απειρόγαμος, Απειρόκακη, Απίστων αμφίβολον άκουσμα, Απόρθητο τείχος Βασιλείας, Αρετής εικόνα, Άρνηση κάθε κακίας, Άρρητος σοφία, Άρουρα ευφορίας οικτιρμών, Άρτος ζωής, Αρχαία, Αρχιστράτηγος, Αρχηγός σωτηρίας, Ασίγαστο στόμα, Άσμα ασμάτων, Άσμα αγγέλων, Άσμα τρισεράσμιο, Ασπασμός άνωθεν, Άσπιλος, Άσπορος Βλάστησις, Αστέρα, Άστρον άδυτον, Ασύγκριτος, Αυγή, Αυλήν, Άφλεκτος Βάτος, Άφθορος, Αχείμαστος όρμος, Άχραντος.<br /><br /><br /><br />Βαθεία, Βακτηρία, Βασιλεία, Βασίλισσα, Βασιλομήτωρ, Βάτος, Βελτίστη, Βίβλος θεού, Βιωφελής, Βλύσασα ύδωρ ζωής, Βοηθεία, Βοηθός, Βολίς αδύτου φέγγους, Βουλή, Βραβείο.<br /><br />Γαλήνιος, Γαληνοτάτη, Γεννημένη θεώ, Γέννημα ευγενές, Γέρας σωτηρίας, Γέφυρα, Γη της επαγγελίας, Γη των πράων, Γηθόσυνος, Γλυκυδερκής, Γλυκύθυμος, Γλυκυτάτη, Γρήγορος, Γυναίκα αναμάρτητη.<br /><br /><br /><br /><br />Δαβιτική, Δαιμονοκαθαιρέτις, Δακρυρροούσα, Δάμαλιν, Δακρυοαναιρέτις, Δεδοξασμένη, Δείλι αμαρτίας, Δένδρο αγλαόκαρπον, Δεομένη, Δέσποινα, Δημοχαρής, Διάδημα, Διάκονος μεγίστου μυστηρίου, Διασώζουσα, Δικαιωτάτη, Δότειρα ελευθερίας, Δοχείον σοφίας θεού, Δοχείον χαράς.<br /><br />Είσοδος, Εκλεγμένη, Εκλεκτή, Ελεήμων, Έλευση, Ελπίδα, Έμψυχος ναός, Έμψυχον τράπεζαν, Ενδιαίτημα, Ενδοξότερα, Ένθεος, Ένθεον ταμείον, Ενούσα προς ουρανόν, Έξοχη, Επέραστος, Επιθυμία ψυχών, Επίκουρος, Επίσκεψη, Επουράνιος πύλη, Ερασμιωτάτη, Έρεισμα πίστεως, Ευγενής, Ευδοκία θνητών, Ευθαλής και ευώδης λειμών, Ευλογημένη, Ευλογητή, Εύπαις, Εύσπλαχνη, Ευσχήμων, Εύψυχος βίβλος Χριστού, Εύχος όλων των μακάρων.<br /><br /><br /><br />Ζεφύριος αύρα, Ζείδωρος πηγή, Ζητητή πάσι, Ζωάρκεια, Ζωαρχική, Ζωήρρυτος, Ζωηφόρος, Ζωοδότις, Ζωή, Ζωοπάροχος τράπεζα, Ζωοποιός, Ζωοπόρος, Ζώσα και άφθονος πηγή.<br /><br />Ηγουμένη, Ηδεία, Ηδύπνους, Ηίκοσμος, Ηπία, Ηλιόκαλλος, Ηλιόμορφος, Ηλιοτόκος, Ηλιοστάλακτος Θρόνος, Ήμερος, Ημίθεος.<br /><br />Θεραπεία, Θεία δύναμις, Θεογεννήτωρ, Θεογνωσία, Θεοδόξαστη, Θεοδρόμος αστήρ, Θεοειδής, Θεοκυήτωρ, Θεόληπτος, Θεομακάριστη, Θεομήτωρ, Θεόνυμφος, Θεόπαιδα, Θεού αγίασμα, Θεού δοχείον, Θεουργός, Θεόφρων, Θεοστρεφής, Θεοτόκος, Θεουργία, Θεοχαρίτωτον, Θεσπεσία, Θησαυρός, Θυμίαμα, Θυμιατήριον, Θύραν, Θύρα ελέους, Θόμβος σκοτίων, Θρόνος.<br /><br />Ιατήρ ανθρώπων, Ιατρός, Ιερομύστις, Ιερά, Ικετηρία, Ικερόεσσα, Ιλασμός ψυχής, Ιλαστήριον, Ιλεως,Ίαμα, Ισραηλίτις, Ισχυρά.<br /><br /><br /><br />ΚαθέδραΒασιλέως, Καθαίρεσις θανάτου, Καλή, Καλλίνικος, Καρπός δικαιων, Κατάκαρπος ελαία, Καταφύγιον, Κατευοδότρα, Καύχημα αποστολικό, Κεχαρισμένη θεώ, Κεχαριτωμένη, Κηδεμών, Κήπος, Κιβωτός αγία, Κιβωτός αρετών, Κλεις βασιλείας, Κλέος, Κλήση, Κλίμαξ, Κλίνη Κρατίστη, Κράτος, Κρήνη αείρρους, Κρίνον, Κρουνός χαρίτων, Κολυμβήθρα ζωής, Κόρη, Κόρη γαλουχός, Κορυφή, Κοσμοπόθητος, Κυρά, Κυρία, Κυρία των Αγγέλων, Κυρία των Δακρύων, Κυρία πάγχρυση, Κυριοτόκος, Κυήσασα ποιητήν, Κυοφορία χαράς.<br /><br />Λαβίς, Λαοδηγήτρια, Λαμπάδιον θεού, Λαμπάς, Λαμπηδών, Λαμπραυγεστάτη, Λαμπρή, Λαμπροτάτη, Λαμπρότητα, Λαμπτήρ, Λαοχαρής, Λιμήν ψυχών, Λυπητερή, Λυσιτελής, Λύση κατάρας, Λύτρωση, Λυχνία σεπτή, Λώϊον.<br /><br />Μακαρία, Μάνα, Μάννα, Μαρία, Μαριάμ, Μεγαλόχαρη, Μεγαλείο, Μεγίστη, Μελίρρυτη, Μελωδία, Μεσίτρια, Μήλον εύοσμον, Μητέρα, Μήτηρ αειζωίας, Μήτηρ της Ζωής, Μήτηρ Θεού, Μήτηρ των Πιστών, Μήτηρ σοφίας, Μήτηρ Χριστού, Μητρόθεος, Μητροπάρθενος, Μονή αγία, Μόνη τεκούσα θεόν, Μονογενής, Μυρίπνοος, Μυριώνυμος, Μύρον, Μυστήριον, Μύστις θεϊκής βουλής.<br /><br /><br /><br />Ναός, Ναυς καταδυομένη, Νεάνις αγνή, Νεολαία, Νεουργός, Νεοφανείσα, Νεφέλη φωτός, Νήδυμος, Νηοχαρής, Νοερά, Νους αστράπτων, Νύμφη ανύμφευτος, Νυμφόστολος.<br /><br />Ξανθή, Ξεναγός, Ξένη κιβωτός, Ξένιος, Ξενοβλήτης, Ξενώνας, Ξοανοκαταλύτις, Ξυλλήπτωρ, Ξυλοκέρισσα, Ξύλον ζωής, Ξυνήγορος.<br /><br />Οδός ζωής, Οικειωτάτη, Οίκημα πανάγιον, Οικτίρμων, Όλβιος, Ολβιοδότης, Ολκάδα, Όμμα ανύσταχτον, Ομόθεος, Οξεία αντίληψις, Όρθρος φαεινός, Όρμαχος, Όρος, Ορφανών βοηθός, Οσία, Οσμή ευωδίας, Ουρανία, Ουρανός, Όχημα πανάγιον, Οχυρό, Οχύρωμα.<br /><br />Παγκόσμια χαρά, Παμφιλτάτη, Πάναγνος, Πανάμωμος, Πανάχραντη, Πανσέβαστη, Πάνσεμνη, Πάνσεπτη, Πάνσοφος, Παντευλόγητος, Παντευλογημένη, Παντοβλέπουσα, Παντοία, Παντοκρατόρισσα, Πανύμνητη, Πανυπέραγνη, Πανυπερεύσπλαχνη, Παρθένος, Παρθενίας κειμήλιον, Παρηγορίτισσα, Παυσολύπη, Πηγή ελέους, Παναγιότατη, Πανάφθορη, Πανθαύμαστος, Παράδεισος, Παρρησία θνητών, Παστάδαν, Περιβεβλημένη, Περιστεράν, Πέτραν, Πηγάσασα ζωή, Πλάκα θεόγραφη, Πλούτος, Ποδηγέτης, Πόκος, Πόλιν, Πρέσβειρα, Πρεσβεία θερμή, Προπύργιο, Πολυέλεος, Πολύφωτος λυχνία, Πορείο, Ποταμός αρωμάτων, Πραεία, Πραότατη, Προστάτις, Πρέσβης πιστών, Προαναγγελόμενη, Πρόξενος ζωής, Προσφύγιο, Πύλη δωδεκάτειχη, Πύργος άσειστος, Πύρινον στύλον, Πυρίμορφη.<br /><br /><br /><br />Ράβδος, Ραγδαία, Ρείθρον αφθαρσίας, Ρηιστή, Ρητή, Ρίζα του Ίεσσαί, Ροδοειδής, Ρυσίκοσμος, Ρύσιος, Ρύστις, Ρυτήριος, Ρωμαλέα, Ρωμαία.<br /><br />Σεβασμία, Σεβάσμιο καύχημα, Σελήνη, Σέμνωμα, Σεραφείμ, Σκάλα, Σκέπη του κόσμου, Σκηνή, Σκήπτρον κράτιστον, Στήλη φωτεινή, Σοφία, Στάμνος, Στόμα μελισταγές, Στρατηλάτισσα, Στρατηγός, Στρουθίον καθαρότατον, Σύμμαχος, Συναπτική, Συνεκτική, Συνοδεία, Συντριμμός θανάτου, Σύντροφος, Συστατική, Σώμα θείο, Σώμα θεοδόχο, Σωματώσασα θεόν, Σωρός καλών, Σώτηρα.<br /><br />Ταμειούχος, Τέλεια, Τεθλιμμένη, Τείχος, Τέμενος, Τέξασα φως, Τερατουργός, Τηλαυγής, Τιμαλφεστάτη, Τιμιωτάτη, Τράπεζα, Τρισέληνος, Τρισσολαμπής, Τριτογενής, Τροπαιούχος, Τροφός, Τόκος θαυμάτων, Τροπαιούχος, Τραύμα δαιμόνων, Τρυγών, Τρυφερή, Τιμή μόνη, Ταμείο ζωής.<br /><br /><br /><br />Υγεία,Υμνουμένη, Υμνωδία αγγέλων, Υπακούουσα, Υπεράγαθος, Υπεραγία, Υπεραγιασμένη, Υπερδεδοξασμένη, Υπέρμαχος, Υπέρφωτος, Υπεράμωμος, Υπερένδοξη, Υπερευλογημένη, Υπερέχουσα εν γυναιξί, Υπερύμνητη, Υπερφέρουσα, Υπερφυής, Υπέρφωτος, Υψενή, Υψηλοτέραν, Ύψιστος, Υψικάθεδρος, Ύψωμα.<br /><br />Φανώτατη, Φίλαγνος, Φιλάνθρωπος, Φιλανθρωπότατη, Φιλεύσπλαχνος, Φίλη, Φιλομήτωρ, Φιλτάτη, Φλογερωτέρα, Φλογοφόρος, Φρέαρ ζωής, Φρονημάδα, Φυλακτήριο, Φυσίζωος, Φωσφόρος, Φως άδυτον, Φως ψυχής, Φωστήρας, Φωτεινή, Φωτογενής, Φωτοδόχος, Φωτοκυήτωρ, Φωτολάμπουσα, Φωτώνυμη.<br /><br />Χαιρετισμών, Χαρά των Αρχαγγέλων, Χαρά παγκόσμια, Χαρά πάντων, Χαρίεις, Χαρίεσσα, Χάρις, Χάρισμα της Αγίας Τριάδος, Χαριτοβλύτις, Χαριτόβρυτη, Χαριτωμένη, Χαρμονή, Χαρωπός, Χερουβείμ, Χρηστή, Χιλιασμένη, Χορηγία, Χορός χαρίτων, Χρεωλύτις, Χριστοανθής ρίζα, Χριστοτόκος, Χριστομάννα, Χριστοτερπής, Χριστόφορη, Χρυσόμορφος, Χρυσοπαντάνασσα, Χρυσόπεπλος, Χρυσαυγή, Χωρίον Χωρίων.<br /><br />Ψαλματοδόχος, Ψαλμοφιλής, Ψαλτή, Ψευδομισής, Ψήχαγνος, Ψυχαγωγός, Ψυχαποδόχος, Ψυχωφελής.<br /><br />Ωδή, Ωδίνες αλόχευτοι, Ωκεανός, Ώρα, Ωράισμα τερπνό, Ωραιότητα, Ωραιοτάτη, Ωριόπαις, Ωφέλιμος.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/144683532924271320-4789174600121901973?l=goc-gr.blogspot.com' alt='' /></div>monknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-144683532924271320.post-29933527258493340382009-08-28T21:32:00.000+03:002009-08-28T21:33:23.648+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf3FHcapsI/AAAAAAAAYyQ/4pYY8tKps7I/s1600-h/SDC12453AAAAAAAAAAAAAAAA.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf3FHcapsI/AAAAAAAAYyQ/4pYY8tKps7I/s320/SDC12453AAAAAAAAAAAAAAAA.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375036347559618242" border="0"></a>Χθές παραμονή της κοιμήσεως της Θεοτόκου με το πάτριο ημερολόγιο, στον Καθεδρικόν Ιερόν Ναόν της Θεομήτορος στον Πειραιά, έγινε η ακολουθία του Μεγάλου Πανηγυρικού Εσπερινού προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς και Σαλαμίνος κ.κ. Γεροντίου.<br /><br />Επακολούθησε η ακολουθία των εγκωμίων της Θεοτόκου <br /><br />Στις 08:45 μ.μ. έγινε μεγαλοπρεπής ΛΙΤΑΝΕΥΣΙΣ ΤΗΣ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥ ΕΙΚΟΝΟΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ, στις οδούς του Πειραιά, στην οποία παρευρέθησαν πλήθος πιστών χριστιανών.<br /><br /><br /><br /><br />ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΙΤΑΝΕΥΣΗ. <br /><br />ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf3W161_jI/AAAAAAAAYy4/AiAJrh_PmAo/s1600-h/SDC12478AAA.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf3W161_jI/AAAAAAAAYy4/AiAJrh_PmAo/s200/SDC12478AAA.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375036652093046322" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf3WhrNwzI/AAAAAAAAYyw/rWt9S3cCBOQ/s1600-h/SDC12462AAA.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf3WhrNwzI/AAAAAAAAYyw/rWt9S3cCBOQ/s200/SDC12462AAA.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375036646658786098" border="0"></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf3V_zZwPI/AAAAAAAAYyg/DRWy9u1ZrSo/s1600-h/SDC12455AAA.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf3V_zZwPI/AAAAAAAAYyg/DRWy9u1ZrSo/s200/SDC12455AAA.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375036637566320882" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf3VfGGb-I/AAAAAAAAYyY/XmxC0WgguJc/s1600-h/SDC12454AAA.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf3VfGGb-I/AAAAAAAAYyY/XmxC0WgguJc/s200/SDC12454AAA.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375036628786376674" border="0"></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf3_nEVHHI/AAAAAAAAYzY/lGJ7hxmLUQI/s1600-h/SDC12491AAA.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf3_nEVHHI/AAAAAAAAYzY/lGJ7hxmLUQI/s200/SDC12491AAA.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375037352480939122" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf3_WreAII/AAAAAAAAYzQ/8WwIN40BeSc/s1600-h/SDC12488AAA.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf3_WreAII/AAAAAAAAYzQ/8WwIN40BeSc/s200/SDC12488AAA.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375037348081696898" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf3-6magaI/AAAAAAAAYzI/S3-qvDbSM9o/s1600-h/SDC12480AAA.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf3-6magaI/AAAAAAAAYzI/S3-qvDbSM9o/s200/SDC12480AAA.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375037340544303522" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf4YBA-W7I/AAAAAAAAYz4/lyFabaX0F7A/s1600-h/SDC12504AAA.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf4YBA-W7I/AAAAAAAAYz4/lyFabaX0F7A/s200/SDC12504AAA.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375037771763047346" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf4X4Me-_I/AAAAAAAAYzw/AmT4EiVo1Rw/s1600-h/SDC12501AAAA.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf4X4Me-_I/AAAAAAAAYzw/AmT4EiVo1Rw/s200/SDC12501AAAA.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375037769395403762" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf4Xq7zwDI/AAAAAAAAYzo/IVLFuRfY0Cs/s1600-h/SDC12500AAA.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf4Xq7zwDI/AAAAAAAAYzo/IVLFuRfY0Cs/s200/SDC12500AAA.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375037765835800626" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf6U-FTXWI/AAAAAAAAY0g/saB4vBo-Jis/s1600-h/SDC12452BBB.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf6U-FTXWI/AAAAAAAAY0g/saB4vBo-Jis/s200/SDC12452BBB.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375039918459542882" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf6UiXOP1I/AAAAAAAAY0Y/NNcWPyhY5I4/s1600-h/SDC12450BBB.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf6UiXOP1I/AAAAAAAAY0Y/NNcWPyhY5I4/s200/SDC12450BBB.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375039911018512210" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf8DNgmx_I/AAAAAAAAY1A/Gr7O7fWHaxA/s1600-h/SDC12532CCC.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf8DNgmx_I/AAAAAAAAY1A/Gr7O7fWHaxA/s200/SDC12532CCC.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375041812386203634" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf6UEqCf5I/AAAAAAAAY0Q/e7wRdle_SPY/s1600-h/SDC12449BBB.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf6UEqCf5I/AAAAAAAAY0Q/e7wRdle_SPY/s200/SDC12449BBB.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375039903044370322" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf6T_RJ5tI/AAAAAAAAY0I/aljMdIMb_v4/s1600-h/SDC12448BBB.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf6T_RJ5tI/AAAAAAAAY0I/aljMdIMb_v4/s200/SDC12448BBB.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375039901597820626" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf6TlXiX-I/AAAAAAAAY0A/yocl2IEKUmw/s1600-h/SDC12446BBB.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf6TlXiX-I/AAAAAAAAY0A/yocl2IEKUmw/s200/SDC12446BBB.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375039894645268450" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf6o6NLK-I/AAAAAAAAY04/VdQh5cNHfZk/s1600-h/SDC12527BBB.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf6o6NLK-I/AAAAAAAAY04/VdQh5cNHfZk/s200/SDC12527BBB.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375040261016202210" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf6ouqt6AI/AAAAAAAAY0w/IFtu2qfqwlY/s1600-h/SDC12518BBB.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf6ouqt6AI/AAAAAAAAY0w/IFtu2qfqwlY/s200/SDC12518BBB.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375040257918887938" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf6oc4ZrnI/AAAAAAAAY0o/matrSwhLyfA/s1600-h/SDC12511BBB.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf6oc4ZrnI/AAAAAAAAY0o/matrSwhLyfA/s200/SDC12511BBB.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375040253144444530" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf8EZk1JZI/AAAAAAAAY1g/-u8IMgtn35c/s1600-h/SDC12594CCC.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf8EZk1JZI/AAAAAAAAY1g/-u8IMgtn35c/s200/SDC12594CCC.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375041832805016978" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgHOzYc3fI/AAAAAAAAY5Q/XeLnk9oIhpc/s1600-h/SDC12569hhhhh.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgHOzYc3fI/AAAAAAAAY5Q/XeLnk9oIhpc/s200/SDC12569hhhhh.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375054106159013362" border="0"></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgHOHbtLgI/AAAAAAAAY5A/20vCvCiY0cs/s1600-h/SDC12560llllll.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgHOHbtLgI/AAAAAAAAY5A/20vCvCiY0cs/s200/SDC12560llllll.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375054094361505282" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgiaHG8FiI/AAAAAAAAY7A/w2NhQSAKS0Q/s1600-h/SDC12548ggggg.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgiaHG8FiI/AAAAAAAAY7A/w2NhQSAKS0Q/s200/SDC12548ggggg.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375083987246781986" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgHNjA-a2I/AAAAAAAAY44/hCIaAAcIwVg/s1600-h/SDC12553ggggg.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgHNjA-a2I/AAAAAAAAY44/hCIaAAcIwVg/s200/SDC12553ggggg.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375054084585712482" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgHNbYM4lI/AAAAAAAAY4w/CAn8HWAppnM/s1600-h/SDC12552llllll.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgHNbYM4lI/AAAAAAAAY4w/CAn8HWAppnM/s200/SDC12552llllll.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375054082535645778" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf8ECqdqEI/AAAAAAAAY1Y/zo4QfnFQv-U/s1600-h/SDC12583CCC.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf8ECqdqEI/AAAAAAAAY1Y/zo4QfnFQv-U/s200/SDC12583CCC.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375041826654627906" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf8Dp18M0I/AAAAAAAAY1Q/eRmFj41RIOw/s1600-h/SDC12557CCC.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf8Dp18M0I/AAAAAAAAY1Q/eRmFj41RIOw/s200/SDC12557CCC.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375041819991880514" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgAZFrOifI/AAAAAAAAY2I/TUyjvmmqqHE/s1600-h/SDC12531DDD.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgAZFrOifI/AAAAAAAAY2I/TUyjvmmqqHE/s200/SDC12531DDD.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375046586286901746" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgAYwiEBkI/AAAAAAAAY2A/8KJt0Y9NEgo/s1600-h/SDC12526DDD.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgAYwiEBkI/AAAAAAAAY2A/8KJt0Y9NEgo/s200/SDC12526DDD.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375046580611319362" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgAYenVgPI/AAAAAAAAY14/8p86gjHpb_w/s1600-h/SDC12516DDD.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgAYenVgPI/AAAAAAAAY14/8p86gjHpb_w/s200/SDC12516DDD.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375046575801598194" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgAYGeZm7I/AAAAAAAAY1w/cdmfH9O-Mkw/s1600-h/SDC12510DDD.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgAYGeZm7I/AAAAAAAAY1w/cdmfH9O-Mkw/s200/SDC12510DDD.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375046569321667506" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgAXyzFubI/AAAAAAAAY1o/YDMfZpOSvCg/s1600-h/SDC12509DDD.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgAXyzFubI/AAAAAAAAY1o/YDMfZpOSvCg/s200/SDC12509DDD.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375046564039735730" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgBGhVO0qI/AAAAAAAAY2w/CIpTu0ZaK2E/s1600-h/SDC12634DDDD.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgBGhVO0qI/AAAAAAAAY2w/CIpTu0ZaK2E/s200/SDC12634DDDD.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375047366804951714" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgBGX0AslI/AAAAAAAAY2o/VaJ9oEJsLco/s1600-h/SDC12620DDD.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgBGX0AslI/AAAAAAAAY2o/VaJ9oEJsLco/s200/SDC12620DDD.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375047364249694802" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgBF4ZCrTI/AAAAAAAAY2g/QWGS3FfAA1c/s1600-h/SDC12609DDD.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgBF4ZCrTI/AAAAAAAAY2g/QWGS3FfAA1c/s200/SDC12609DDD.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375047355815079218" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgBFq49i_I/AAAAAAAAY2Y/VThsOD48cvQ/s1600-h/SDC12602DDD.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgBFq49i_I/AAAAAAAAY2Y/VThsOD48cvQ/s200/SDC12602DDD.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375047352190864370" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgBFSAB93I/AAAAAAAAY2Q/X7Ey4x83ZA4/s1600-h/SDC12550DDD.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgBFSAB93I/AAAAAAAAY2Q/X7Ey4x83ZA4/s200/SDC12550DDD.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375047345509627762" border="0"></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgBeksVFOI/AAAAAAAAY3Y/-1pGZR_UBrs/s1600-h/SDC12600EEE.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgBeksVFOI/AAAAAAAAY3Y/-1pGZR_UBrs/s200/SDC12600EEE.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375047780023997666" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgGhJXPqaI/AAAAAAAAY4o/N_odj8PtIN4/s1600-h/SDC12542ffff.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgGhJXPqaI/AAAAAAAAY4o/N_odj8PtIN4/s200/SDC12542ffff.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375053321785551266" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgGgH2rrXI/AAAAAAAAY4Q/oYfJ3tLEdXg/s1600-h/SDC12512kkkkk.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgGgH2rrXI/AAAAAAAAY4Q/oYfJ3tLEdXg/s200/SDC12512kkkkk.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375053304200670578" border="0"></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgGgcOH9gI/AAAAAAAAY4Y/MW4pY_TGo1s/s1600-h/SDC12528kkkk.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgGgcOH9gI/AAAAAAAAY4Y/MW4pY_TGo1s/s200/SDC12528kkkk.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375053309667702274" border="0"></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgGf6hMO9I/AAAAAAAAY4I/RmEojF7feSA/s1600-h/SDC12507kkkkk.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgGf6hMO9I/AAAAAAAAY4I/RmEojF7feSA/s200/SDC12507kkkkk.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375053300620868562" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgBeecik5I/AAAAAAAAY3Q/f82yAhwE6qw/s1600-h/SDC12593EEE.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgBeecik5I/AAAAAAAAY3Q/f82yAhwE6qw/s200/SDC12593EEE.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375047778347160466" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgBdzPwwEI/AAAAAAAAY3I/fgxNMt5u5dU/s1600-h/SDC12582EEE.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgBdzPwwEI/AAAAAAAAY3I/fgxNMt5u5dU/s200/SDC12582EEE.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375047766750838850" border="0"></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgBdOaqEYI/AAAAAAAAY24/9-62qz8nUQw/s1600-h/SDC12536EEE.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgBdOaqEYI/AAAAAAAAY24/9-62qz8nUQw/s200/SDC12536EEE.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375047756864426370" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf8DS1ctLI/AAAAAAAAY1I/OG5gxi3LoPw/s1600-h/SDC12546CCC.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/Spf8DS1ctLI/AAAAAAAAY1I/OG5gxi3LoPw/s200/SDC12546CCC.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375041813815801010" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgCQB46OPI/AAAAAAAAY3o/EWsrSYv0AVk/s1600-h/SDC12625EEE.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgCQB46OPI/AAAAAAAAY3o/EWsrSYv0AVk/s200/SDC12625EEE.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375048629674981618" border="0"></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgCRInAG1I/AAAAAAAAY34/lQNoZ0DkQg8/s1600-h/SDC12640EEE.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgCRInAG1I/AAAAAAAAY34/lQNoZ0DkQg8/s200/SDC12640EEE.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375048648658787154" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgCQls6QGI/AAAAAAAAY3w/nCg48Qz4NAg/s1600-h/SDC12633EEE.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgCQls6QGI/AAAAAAAAY3w/nCg48Qz4NAg/s200/SDC12633EEE.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375048639288328290" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgIWPWQnjI/AAAAAAAAY64/rxTUSDz02Do/s1600-h/SDC12627mmmmm.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgIWPWQnjI/AAAAAAAAY64/rxTUSDz02Do/s200/SDC12627mmmmm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375055333436726834" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgIVgonYNI/AAAAAAAAY6w/g061KQ4eeyc/s1600-h/SDC12631fffff.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgIVgonYNI/AAAAAAAAY6w/g061KQ4eeyc/s200/SDC12631fffff.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375055320897249490" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgIVdTW_CI/AAAAAAAAY6o/KuyAF4rNZjk/s1600-h/SDC12642mmm.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgIVdTW_CI/AAAAAAAAY6o/KuyAF4rNZjk/s200/SDC12642mmm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375055320002788386" border="0"></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgH9rnB5lI/AAAAAAAAY6Y/fQnjOefG4N4/s1600-h/SDC12624sssss.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgH9rnB5lI/AAAAAAAAY6Y/fQnjOefG4N4/s200/SDC12624sssss.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375054911526528594" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgH9JKtJiI/AAAAAAAAY6Q/kyqvMoNatP0/s1600-h/SDC12622kkkk.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgH9JKtJiI/AAAAAAAAY6Q/kyqvMoNatP0/s200/SDC12622kkkk.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375054902280922658" border="0"></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgH8j-AwqI/AAAAAAAAY6A/JNuBRRNuSNY/s1600-h/SDC12616jjjjj.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgH8j-AwqI/AAAAAAAAY6A/JNuBRRNuSNY/s200/SDC12616jjjjj.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375054892295570082" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgHsClXcZI/AAAAAAAAY54/Ocjbh_Vas2A/s1600-h/SDC12614llllllll.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgHsClXcZI/AAAAAAAAY54/Ocjbh_Vas2A/s200/SDC12614llllllll.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375054608455922066" border="0"></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgHq68pBWI/AAAAAAAAY5g/580_1TAgYQs/s1600-h/SDC12584llllll.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgHq68pBWI/AAAAAAAAY5g/580_1TAgYQs/s200/SDC12584llllll.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375054589226190178" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgHqhZmMHI/AAAAAAAAY5Y/twfZog2CUgk/s1600-h/SDC12581sssss.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgHqhZmMHI/AAAAAAAAY5Y/twfZog2CUgk/s200/SDC12581sssss.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375054582368317554" border="0"></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgHrD5J9kI/AAAAAAAAY5o/uOo7kLFwq4I/s1600-h/SDC12585hhhhh.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpgHrD5J9kI/AAAAAAAAY5o/uOo7kLFwq4I/s200/SDC12585hhhhh.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375054591627490882" border="0"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/144683532924271320-2993352725849334038?l=goc-gr.blogspot.com' alt='' /></div>monknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-144683532924271320.post-91247298551901709462009-08-25T00:39:00.002+03:002009-08-25T00:55:10.967+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpMJLfmMmvI/AAAAAAAAYDc/ViMI4qkhQQ8/s1600-h/monk54.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 197px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpMJLfmMmvI/AAAAAAAAYDc/ViMI4qkhQQ8/s200/monk54.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373648873448053490" /></a>Ρεπορτάζ από την Μ. Βρετανία υποστηρίζει ότι,τις δύο τελευταίες δεκαετίες, περισσότερες από 50.000 γυναίκες κάθε χρόνο εγκαταλείπουν τις χριστιανικές εκκλησίες, διότι θεωρούν ότι η εκκλησία δεν έχει σχέση με τη ζωή τους.<br /><br />Η αναφορά λέει ότι τις νέες γυναίκες τις προσελκύει η ειδωλολατρική θρησκεία, η λεγόμενη Wicca, όπου οι γυναίκες διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο, ενώ η δημοτικότητα της επανεμφανιζόμενης ειδωλολατρικής θρησκείας έχει αυξηθεί κατακόρυφα, μέσα από την θετική εικόνα με την οποία την παρουσιάζουν κινηματογραφικές ταινίες, τηλεοπτικές εκπομπές και βιβλία.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpMJTvW0koI/AAAAAAAAYDk/O68ATz8eCRQ/s1600-h/monk54.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 136px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpMJTvW0koI/AAAAAAAAYDk/O68ATz8eCRQ/s200/monk54.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373649015117484674" /></a>Η μελέτη αυτή έρχεται σε μία χρονική στιγμή όπου συνεχίζεται η αντιπαράθεση στις διάφορες χριστιανικές ομολογίες, σχετικά με το ρόλο των γυναικών. (Βλέπε και πρόσφατες δηλώσεις του Μητροπολίτη Ιωαννουπόλεως & Πραιτωρίας) Τον περασμένο μήνα το διοικητικό συμβούλιο της Εκκλησίας της Αγγλίας ψήφισε να επιτρέπουν στις γυναίκες να γίνουν επίσκοποι, την ώρα που «συντηρητικοί» επίσκοποι έχουν προειδοποιήσει ότι εκατοντάδες κληρικοί και ενορίες θα αποχωρήσουν αν η κίνηση αυτή προχωρήσει όπως έχει προγραμματιστεί.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpMJcO1fGrI/AAAAAAAAYDs/nh0PeqXI1Lc/s1600-h/monk54.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 147px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpMJcO1fGrI/AAAAAAAAYDs/nh0PeqXI1Lc/s200/monk54.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373649161006553778" /></a>Η συντάκτρια της έκθεσης, Δρ Kristin Aune, κοινωνιολόγος του Πανεπιστημίου του Ντέρμπι, δήλωσε: "Με λίγα λόγια, οι γυναίκες εγκαταλείπουν την εκκλησία.<br /><br />"Λόγω δίνεται έμφαση στον ηγετικό ρόλο των γυναικών, οι νέες γυναίκες προσελκύονται από την θρησκεία της Wicca, η οποία έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής μέσα από αμερικάνικη την τηλεοπτική σειρά ‘BUFFY THE VAMPIRE SLAYER’.<br /><br />"Οι νέες γυναίκες μιλάνε για την αξία της ‘ισότητας’ και εκφράζουν την δυσαρέσκειά τους για τις κατεστημένες ιεραρχίες και την προσκόληση στην παράδοση, ζητήματα που θεωρούν ότι είναι αναπόσπαστα με την εκκλησία.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpMJlD1AIGI/AAAAAAAAYD0/UJi4RuSGvBg/s1600-h/monk54.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 144px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpMJlD1AIGI/AAAAAAAAYD0/UJi4RuSGvBg/s200/monk54.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373649312670556258" /></a>Η έρευνα αυτή, που δημοσιεύθηκε σε ένα νέο βιβλίο που ονομάζεται ‘Γυναίκες και Θρησκεία στη Δύση’, αναφέρει μια απογραφή που έγινε στην Εκκλησία της Αγγλίας, η οποία αποκάλυψε ότι έχουν εγκαταλείψει την εκκλησία πάνω από ένα εκατομμύριο γυναίκες από το 1989.<br /><br />Κατά την τελευταία δεκαετία, όπως ισχυρίζεται η έρευνα, το ποσοστό των γυναικών που εγκαταλείπουν τις εκκλησίες είναι διπλάσιο από αυτό των ανδρών.<br /><br />Επιπλέον, σύμφωνα με την απογραφή τα αγόρια εφηβικής ηλικίας υπερτερούν αριθμητικά από τα κορίτσια για πρώτη φορά.<br /><br />Πηγή: http://www.prophecynewsheadlines.com/2008/08/25/uk-women-leaving-church-for-witchcraft-wicca/<br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpMJxew8PaI/AAAAAAAAYD8/Uv4phrI6JYA/s1600-h/wiccan.gif"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 191px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpMJxew8PaI/AAAAAAAAYD8/Uv4phrI6JYA/s200/wiccan.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373649526059711906" /></a>Σχετικά με την Wicca.<br /><br />Ο όρος “Wicca” πιστεύεται ότι αποτελεί αρχαία εκδοχή της λέξης “Witchcraft” (Μαγεία). Οι οπαδοί βέβαια, της Wicca υποστηρίζουν ότι δεν εξασκούν μαγεία «με σκοπό το κακό του ανθρώπου». Σύμφωνα με τους ίδιους ο βασικός κανόνας για την Wicca είναι “Εφόσον δεν βλάπτεις κανένα, κάνε αυτό που θέλεις”.<br /><br />Ως ‘Wicca’ αναφερεται τη σύγχρονη νεο-παγανιστική θρησκεία, η οποία βασίζεται στην λατρεία της ‘Φύσης’ σαν ιερή και έχει τις ρίζες της σε μη χριστιανικές και προ-χριστιανικές θρησκείες της Ευρώπης.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpMJ91O6EkI/AAAAAAAAYEE/pe_sefnsWes/s1600-h/monk54.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 130px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpMJ91O6EkI/AAAAAAAAYEE/pe_sefnsWes/s200/monk54.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373649738249409090" /></a>Σαν φιλοσοφία αλλά και πρακτική μαγεία είναι κράμα των προχριστιανικών θρησκειών και τελετουργικών της Ευρώπης με έντονες επιρροές από την αρχαία Ελληνική, την Κέλτικη και Σαξονική θρησκεία. Πρωταρχική υπέρτατη δύναμη κατά τους wiccan είναι η Φύση η οποία εκφράζεται μέσα από τον «θεό» και την «θεά» που προσλαμβάνουν συχνά την μορφή από το αρχαίο Ελληνικό πάνθεο.<br /><br />Στις τελετές Wicca χρησιμοποιούνται διάφορα σύμβολα, φυσικά κεριά μέλισσας, sticks βοτάνων για τον εξαγνισμό και προστασία του χώρου, φυλαχτά είτε σε μορφή κοσμημάτων, κρυστάλλων ή χειροποιήτων αρχαίων συμβόλων κλπ.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpMKH_cq-8I/AAAAAAAAYEM/352IFb2b3cs/s1600-h/monk54.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 156px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpMKH_cq-8I/AAAAAAAAYEM/352IFb2b3cs/s200/monk54.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373649912790186946" /></a>Το 2003, ο αγγλικανός ιερέας και υπεύθυνος επικοινωνίας της επισκοπής της Οξφόρδης, Richard Thomas, πέρασε ένα τρίμηνο συναντώντας μέλη της Wicca, και παρακολουθώντας τις τελετουργίες τους. Το γεγονός, συνέβη στα πλαίσια του μεταπτυχιακού του ιερέα, και μάλιστα με τη χρηματοδότηση του Αρχιεπισκόπου του Canterbury! Τα συμπεράσματά του; Πως η χριστιανική κοινότητα πρέπει να κατανοήσει καλύτερα τη Wicca, και πως για να γίνει ένας διάλογος, πρέπει η χριστιανική πλευρά να προσέλθει με ταπεινότητα, και όχι από "θέση ισχύος".<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpMKQWLZFcI/AAAAAAAAYEU/ksO1yCZcJeg/s1600-h/monk54.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 107px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_iU06EMd-R-k/SpMKQWLZFcI/AAAAAAAAYEU/ksO1yCZcJeg/s200/monk54.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373650056330679746" /></a>Να θυμήσουμε ότι ο αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρυ Ρόουαν Ουΐλλιαμς, τον Αύγουστο του 2002, δυο μόλις μήνες πριν από την επίσημη ανάληψη των νέων καθηκόντων του ως Αρχιεπίσκοπος, με μία κίνηση που προκάλεσε «θύελλα διαμαρτυριών», έγινε επίτιμο μέλος της «Αδελφότητας των Δρυίδων της Ούαλλίας» σε μια μεγάλη τελετή στο Σαίντ Νταίηβιτς της Ούαλλίας!!! "Εχρίσθη" Δρυϊδης-Βάρδος από τον Αρχιδρυΐδη της Βρετανίας Δρα Ρόμπυν Λιούζ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/144683532924271320-9124729855190170946?l=goc-gr.blogspot.com' alt='' /></div>monknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-144683532924271320.post-76399329733069800502009-03-16T00:38:00.000+02:002009-03-16T00:39:45.811+02:00Πέντε φοιτητές και άλλα τρία άτομα, κατηγορούνται πως δολοφόνησαν τρία κορίτσια και ένα αγόρι ηλικίας 16 – 17 ετών και αφού τεμάχισαν τα πτώματά τους, έφαγαν κομμάτια τους. <br /><br />Σύμφωνα με δημοσίευμα της ρωσικής εφημερίδας «Κομσομόλσκαγια Πράβδα» το συμβάν σημειώθηκε στην περιοχή Γιάροσλαβ που βρίσκεται στα βόρεια της Μόσχας. <br /><br />Οι λεπτομέρειες του περιστατικού που δίνει η εφημερίδα είναι φρικιαστικές. <br /><br />Όλα έγιναν σε ένα εξοχικό σπίτι. Σε αυτό οι δράστες παρέσυραν τα θύματά τους και αφού τα ανάγκασαν να καταναλώσουν μεγάλες ποσότητες αλκοόλ προχώρησαν στο συγκεκριμένο τελετουργικό, σφάζοντάς τα με 666 μαχαιριές και τεμαχίζοντάς τα. Στη συνέχεια άναψαν φωτιά και έψησαν τα άψυχα σώματα των θυμάτων τους κόβοντας κομμάτια τα οποία έφαγαν. <br /><br />Στη διάρκεια των ανακρίσεων κάποιοι από τους σατανιστές προέβησαν σε δηλώσεις στις οποίες ανέφεραν πως «ο σατανάς θα τους βοηθήσει να γλιτώσουν από τα χέρια της αστυνομίας»<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/144683532924271320-7639932973306980050?l=goc-gr.blogspot.com' alt='' /></div>monknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-144683532924271320.post-67215466930177763842009-03-16T00:36:00.000+02:002009-03-16T00:38:31.480+02:00Δεν υπάρχει περίπτωση να βάλεις το χέρι σου στη φωτιά και να μην καείς. Η μόνη περίπτωση να γίνει το θαύμα και να μην καείς, είναι να είσαι απροσχημάτιστα και αφτιασίδωτα ειλικρινής. Τα σχόλια, κακεντρεχή ή καλόπιστα, η οργή και ο θυμός, η ειρωνεία ακόμη του μικροαστού, του εργάτη, του διανοούμενου, που στο άκουσμα των λέξεων «Άγιον Όρος» απαντά με ένα ύφος «εγώ ξέρω τι συμβαίνει εκεί ψηλά», είναι απλά πασατέμπος για να περνάει η ώρα. Γιατί κανείς Κώστας, Παύλος, Γιώργος, Μήτσος, Ισίδωρος ή Εφραίμ, δεν μπορεί να συκοφαντήσει ή να διακινδυνεύσει το Άγιον Όρος εξαιτίας του. Το Άγιον Όρος δεν είναι τα βιβλία του Κωνσταντίνου Τσάτσου, του Θέμου Κορνάρου, του Τάκη Παπατσώνη, του Γιώργου Θεοτοκά, του Χρήστου Μαλεβίτση, η τεράστια βιβλιογραφία γι' αυτό, ελληνική και διεθνής. Καλά και άγια όλα αυτά, αλλά βαραίνουν ως ένα πούπουλο στη ζυγαριά που γέρνει ασήκωτη όταν στον δεύτερο δίσκο της βάζεις την προσευχή ενός άγνωστου μοναχού. Το Άγιον Όρος δεν είναι ούτε ο πρίγκιπας Κάρολος, ούτε ο σκηνοθέτης Βιμ Βέντερς, ούτε όσοι άλλοι σπουδαίοι και διάσημοι το έχουν επισκεφτεί ή πρόκειται να το επισκεφτούν. Χίλια σαράντα πέντε χρόνια ιστορίας του Αγίου Όρους δεν ξετινάζονται και δεν ξεπουλιούνται (δεν συμφέρει κανέναν μας) οτιδήποτε κι αν ήθελε συμβεί. «Μα δεν είναι σκάνδαλο και μάλιστα πρώτου μεγέθους αυτά που συνέβησαν με τη Μονή Βατοπαιδίου;», θα σας ρωτήσουν. Σκάνδαλο πρώτου μεγέθους και μάλιστα στη νιοστή. Αλλά όταν ο σκύλος σας κατουράει στο σαλόνι του σπιτιού σας δεν γκρεμίζετε το σπίτι ολόκληρο, καθαρίζετε το μέρος όπου κατούρησε. Με το ίδιο υλικό -τις λέξεις- που γράφεται ένα αριστούργημα, για παράδειγμα οι «Αδελφοί Καραμάζοφ», με το ίδιο υλικό γράφεται και ένα μυθιστόρημα «πορνό». Δεν σημαίνει ότι θα καταργήσουμε τις λέξεις, για να καθαρίσουμε τη λογοτεχνία από τις «πορνό» σελίδες. Το Άγιον Όρος (μαζί, αν επιμένετε, με τα σκάνδαλα που έχουν συμβεί και ενδέχεται να αγνοούμε) είναι επίσης τα εκατομμύρια ώρες προσευχής των μοναχών που τα κόκαλά τους ασπρίζουν στα οστεοφυλάκια, ενώ ανώνυμοι παρέμεναν και τα χρόνια που ασκούνταν και προσεύχονταν. <br /><br /> <br /><br />Tην ιερότητα που εκπέμπει το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου δεν τη συνειδητοποιούμε χάρη στα ερείπια ή τους πρωταγωνιστές της. Τόσο τα πρώτα όσο και τους δεύτερους τους έχουμε γνωρίσει και τους γνωρίζουμε ή θα τους γνωρίσουμε στο μέλλον. Την ιερότητά του τη συνθέτει (ας το σκεφτούμε λίγο) η φωνή των γυναικών και των ανδρών του Χορού, που παραμένουν άγνωστοι την ίδια στιγμή που λειτουργούν, και είναι αυτό που κάνει αμεσότερη την παραπομπή και τη σύνδεσή τους με το αρχαίο πλήθος. Η ανωνυμία είναι που δίνει βάθος στα πράγματα, τα εξαγιάζει. Η επωνυμία τα συκοφαντεί, εν μέρει ή απολύτως, και τα διαφθείρει, γιατί φαίνεται να έχει υποφέρει κανείς (αν έχει υποφέρει), για να γίνει γνωστός. Όσοι λιγότεροι γνωρίζουν πως βασανίζεσαι, ή και κανένας, τόσο μεγαλώνουν οι πιθανότητες, όχι βέβαια να αγιάσεις, αλλά να σωθείς. <br /><br /> <br /><br />Tο Άγιον Όρος είναι η εν ζωή απόδειξη ότι το τρομερό αίσθημα για τη μετά θάνατον ανωνυμία, αντί να πανικοβάλλει, μπορεί να βιώνεται γαλήνια, μεταβάλλοντας το αναπόφευκτο σε ελεύθερη επιλογή. Με τους μοναχούς να τους γνωρίζουμε με το μικρό τους όνομα, όπως έναν γλύπτη ή έναν ζωγράφο, στην πρώτη σειρά του ενδιαφέροντος (και λόγω σκανδάλου βέβαια), το «Φολί Μπερζέρ» είναι ασφαλώς πολύ πιο αθώο. Έκανε το ολέθριο σφάλμα ο ηγούμενος της Βατοπαιδίου να πει πως χρειάζεται τα χρήματα για τα κτίρια της μονής. Αν το Άγιον Όρος, σε όλη του την έκταση, έχει στοιχειώσει και συντηρείται επί χίλια σαράντα πέντε χρόνια χάρη στην προσευχή, τα κτίρια ακόμα και να καταρρεύσουν, δεν πρόκειται να προκληθεί η ελαχιστότερη ζημιά. Με τα κτίρια να ανθίζουν και να λουλουδίζουν (με τέτοιον τρόπο μάλιστα συντηρημένα) ως ένας επισκέψιμος αρχαιολογικός χώρος, όπως έλεγε και ο Αλέξης Μινωτής «η προσευχή αντί να μακραίνει αυθορμήτως, θα κονταίνει απελπιστικά». Υπάρχουν βέβαια οι εκκλησίες για τη μακάρια, απενοχοποιημένη και διακοπτόμενη προσευχή. Το Άγιον Όρος υφίσταται χάριν της «παρανομίας» και της ποιητικής αυθαιρεσίας της συνεχούς προσευχής. <br /><br />Όπως το έγραψε, άλλωστε, ωραιότατα σε ένα νεανικό του ποίημα ο Κωστής Παλαμάς για έναν μοναχό "Την έστησες την σκήτη σου στο ξερόβραχο απάνου/ κι έζησες εκεί/ κάτου από τον ολόβαθο τον ουρανό, μονάχος/ με την προσευχή. / Στην πέτρα απάνου ακούμπαγες. Περνάν τα χρόνια. Φέγγει/ μέσα σου ο Θεός./ Με το ιερό σου άγγιγμα βαθούλωσε κι ο βράχος/ κι έγινε ναός. "<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/144683532924271320-6721546693017776384?l=goc-gr.blogspot.com' alt='' /></div>monknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-144683532924271320.post-50608193844229566602009-03-16T00:35:00.000+02:002009-03-16T00:36:34.713+02:00Μια νομικά και ιστορικά σωστή ματιά στο θέμα των Σκοπίων.<br /><br /> Συμφώνως προς το άρθρο 28 του Συντάγματος «1. Οι γενικώς παραδεδεγμένοι κανόνες του διεθνούς δικαίου, ως και αι διεθνείς συμβάσεις από της επικυρώσεως αυτών δια νόμου και της κατά τους όρους εκάστης θέσεως αυτών εν ισχύει αποτελούν αναπόσπαστον μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου, υπερισχύουν δε πάσης αντιθέτου διατάξεως νόμου. Η εφαρμογή του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συμβάσεων έναντι αλλοδαπών τελεί πάντοτε υπό τον όρον της αμοιβαιότητος. 2. . . 3. Η Ελλάς προέρχεται ελευθέρως, δια νόμου ψηφιζομένου υπό της απολύτου πλειοψηφίας του όλου αριθμού των βουλευτών, εις περιορισμούς εις την άσκησιν της εθνικής κυριαρχίας, εφ όσον τούτο υπαγορεύεται εκ σπουδαίου εθνικού συμφέροντος, δεν θίγει τα δικαιώματα του ανθρώπου και τας βάσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος, γίνεται δε βάσει των αρχών της ισότητος και υπό τον όρον της αμοιβαιότητος».<br /><br /> Η αναγνώρισις του κράτους των Σκοπίων με το όνομα Μακεδονία η με όνομα περιέχον τον όρο Μακεδονία, εκ μέρους της Ελλάδος συνιστά περιορισμόν εις την άσκησιν της εθνικής κυριαρχίας μας. Τούτο, διότι η εθνική κυριαρχία δεν αφορά μόνον εις ενέργειαν υλικών και νομικών πράξεων ασκήσεως εξουσίας, όπως ευρύτατα κρατεί εις όσους υπολαμβάνουν ότι το κράτος ταυτίζεται μόνον με την άσκησιν κρατικής εξουσίας και λησμονούν ότι το κράτος είναι η πολιτική έκφρασις της κοινωνίας και του λαού (η “έθνους”) εις την διαχρονική των συνέχεια και συνοχή. <br /><br />Κατ αλήθειαν, η έννοια της εθνικής κυριαρχίας καλύπτει και το δικαίωμα αποκλειστικής χρήσεως επί όλων των αύλων αγαθών των συνδεομένων αποκλειστικώς προς το κράτος και τον λαό του η τους λαούς του, και την ιστορίαν των. Η χρήσις αυτών των αγαθών, όπως η χρήσις συμβόλων και ονομάτων του όλου λαού η μεγάλων τμημάτων του, ιστορικώς προσιδιαζόντων μόνον εις τον λαόν αυτόν η εις τμήματά του η εις γεωγραφικές περιοχές της χώρας, ανήκουν αποκλειστικώς εις το οικείον κράτος και τον λαόν του η τους λαούς του. <br /><br />Σιωπηρά ανοχή της χρήσεως τοιούτων ονομάτων και συμβόλων υπό άλλων δεν σημαίνει και μείωσιν της εθνικής κυριαρχίας όταν η χρήσις αυτή υπό άλλων δεν γίνεται κατά τρόπον συνιστώντα άμεσον η έμμεσον αμφισβήτησιν της εθνικής κυριαρχίας του δικαιούχου κράτους. Δύναται μόνον να δώση λαβήν εις έγερσιν τυχόν αξιώσεών του βάσει του ιδιωτικού δικαίου. <br /><br />Οταν όμως η χρήσις αυτή υπό άλλων γίνεται κατά τρόπον συνιστώντα αμφισβήτησιν της εθνικής κυριαρχίας του δικαιούχου κράτους, συντρέχουσα χρήσις τοιούτων αύλων αγαθών, μετ άλλων κρατών η/και μετά λαών άλλων κρατών, δικαιολογείται κατ εξαίρεσιν· ήτοι, μόνον εφ όσον και καθ ό μέτρον τα άλλα κράτη γωγραφικώς, η οι άλλοι λαοί ιστορικώς, πολιτιστικώς και εθνολογικώς, αντιστοίχως γειτνιάζουν γεωγραφικώς η μετέχουν ιστορικώς, πολιτιστικώς και εθνολογικώς, εις το κράτος και τον λαό ο οποίος έχει το κατά τα προαναφερθέντα κατ αρχήν αποκλειστικόν δικαίωμα χρήσεως των άνω ονομάτων και συμβόλων.<br /><br />Τα ανωτέρω, είναι σχεδόν αδιάφορον το εάν γίνονται μέχρι τούδε αποδεκτά εις τον χώρον του διεθνούς δικαίου, η όχι, δεδομένου ότι ουδέποτε μέχρι σήμερα το διεθνές δίκαιο δεν αντιμετώπισε περίπτωσιν τοιαύτην ως η του κράτους των Σκοπίων, τα οποία μετά μικράν σχετικώς περίοδον προπαγάνδας διεκδικούν ως ίδιον το συνδεδεμένον από πολλών αιώνων με τον Ελληνισμόν ιστορικόν όνομα της Μακεδονίας. Το μόνον όμοιο παράδειγμα, ίσως, είναι η περίπτωσις της ονομασίας της “Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Εθνους” και εν γένει η προσπάθεια φεουδαρχών να θεμελιώσουν την εξουσίαν τους επί μιας ψευδούς “διαδοχής” τους εις την Ρωμαϊκήν κυριαρχίαν, ώστε να παραμερίσουν την εν Δυτική Ευρώπη κυριαρχίαν της εν Βυζαντίω πλέον μόνον εδρευούσης Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Αυτά όμως συνέβησαν προ της εμφανίσεως του συγχρόνου διεθνούς δικαίου και εν πάση περιπτώσει δεν συνιστούν παραδείγματα προς μίμησιν επί του θέματος της ονομασίας του κράτους των Σκοπίων. Δια τούτο, εις το διεθνές δίκαιο υπάρχει επί του θέματος αυτού αληθές κενόν δικαίου.<br /><br />Μη τεθέντος δε εις το διεθνές δίκαιον τοιούτου θέματος, είναι παντελώς αποπροσανατολιστικόν το ότι εξομοιώθη η περίπτωσις της ονοματοδοσίας του κράτους των Σκοπίων, κατ αρχήν, προς αυτήν της επιλογής ονομασίας υπό νεοσυστάτου κράτους ελευθέρως η συμφώνως προς τις υποκειμενικές αντιλήψεις του λαού του. Εις την πραγματικότητα, επί του θέματος της ονομασίας του κράτους των Σκοπίων τίθεται θέμα διεκδικήσεως, η ενδεχομένης παραχωρήσεως της χρήσεως τελικώς, ονόματος (Μακεδονίας) καλυπτομένου από την κυριαρχίαν ετέρου κράτους (της Ελλάδος).<br /><br />Η “αναγνώρισις” λοιπόν του κράτους των Σκοπίων με το όνομα Μακεδονία η με όνομα περιέχον τον όρο Μακεδονία, εκ μέρους της Ελλάδος συνιστά παραχώρησιν της χρήσεως του όρου Μακεδονία εις άλλο ανεξάρτητο (πλέον) κράτος, διότι το όνομα αυτό χαρακτηρίζει σημαντικό τμήμα του Ελληνικού λαού ιστορικώς, πολιτιστικώς και εθνολογικώς και μέρος της Ελληνικής επικρατείας από γεωγραφικής απόψεως. Και τούτο, ήδη εδώ και τρεις περίπου χιλιετίες. <br /><br />Από την άλλη πλευρά, τμήμα του λαού των Σκοπίων κατοικεί εις γεωγραφική περιοχή περιλαμβανομένη εις την γεωγραφική έννοια της Μακεδονίας, και συνδέεται με το όνομα αυτό κατά μετοχήν εις την ιστορία και τον πολιτισμό της Ελληνικής Μακεδονίας. Πρόκειται δια τους “Σλαβομακεδόνες”, τους Βλάχους και τους Σέρβους του κράτους των Σκοπίων, ενώ υπάρχει εκεί μεγάλη Αλβανική μειονότης αλλά και Ελληνική μειονότης.<br /><br />Επομένως, δεν θα συνιστά παραχώρηση της χρήσεως του ονόματος Μακεδονία η τυχόν “αναγνώρισις” του κράτους αυτού από την Ελλάδα, με ονομασίαν εις την οποίαν η λέξις Μακεδονία (η παράγωγά της) θα συνοδεύεται από άλλες λέξεις εις τροπον ώστε να καθίσταται απολύτως σαφές ότι δεν πρόκειται για κράτος “της Μακεδονίας”, αλλά για κράτος παράπλευρο γεωγραφικώς της Ελληνικής Μακεδονίας, για κράτος με λαό ο οποίος ενδεχομένως εμπνέεται από τον Ελληνικό και ορθόδοξο χριστιανικό πολιτισμό της Μακεδονίας, αλλά που ήλθε στην περιοχή πολλούς αιώνες μετά την εμφάνιση στην περιοχή της Ελληνικής Μακεδονίας και των Ελλήνων Μακεδόνων - ως και λαό εν μέρει Αλβανικό. Τοιαύτα ονόματα δεν είναι αδύνατον να ευρεθούν (π.χ. Σλαβοαλβανική Δημοκρατία της Μακεδονικής ενδοχώρας η της προς βορράν Μακεδονίας, η Δημοκρατία της Παρα-Μακεδονίας, η Δημοκρατία των Σλάβων και Αλβανών Μακεδόνων).<br /><br />Εις οιανδήποτε άλλην περίπτωσιν, η Ελληνική Κυβέρνησις δεν έχει το δικαίωμα να προχωρήσει εις αποδοχήν ονομασίας περιεχούσης το όνομα Μακεδονία, αν δεν τηρήση την διαδικασίαν (151 βουλευτές) και τις προϋποθέσεις (ισότητα και αμοιβαιότητα) του ως άνω άρθρου 28 παρ. 3 του Συντάγματος. <br /><br />Εις μίαν τοιαύτην περίπτωσιν, τίθεται το ζήτημα εις ποίες κατ αμοιβαιότητα παραχωρήσεις της ασκήσεως της εθνικής των κυριαρχίας προς την Ελλάδα θα προχωρήσουν τα Σκόπια, ώστε να τηρηθή η απαιτουμένη αμοιβαιότης δια την παραχώρησιν προς το εν λόγω κράτος των άνω δικαιωμάτων εκ της ασκήσεως εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδος. Θα πρέπει οι παραχωρήσεις αυτές να είναι τοιαύτης φύσεως ώστε να ισοσταθμίζεται η κυρίως πολιτιστική και “πνευματική” αλλά κατά δεύτερον λόγον και οικονομική βλάβη την οποία θα υφίσταται η Ελλάδα από την χρήσιν της ονομασίας αυτής. <br /><br />Τοιαύτες παραχωρήσεις θα ηδύναντο να είναι: Ουσιαστικές και εις το διηνεκές δεσμεύσεις των Σκοπίων εις το τομέα της εκπαιδεύσεως της νεολαίας τους, πολιτιστικές αναταλλαγές με έμφασιν εις την Ελληνική και ορθόδοξο χριστιανική παιδεία, και, κατά δεύτερον μόνον λόγον, δημιουργία προϋποθέσεων εκ μέρους των Σκοπίων δια την στενή και αμοιβαίως επωφελή οικονομική συνεργασία των δύο χωρών και των ιδιωτικών τους φορέων.<br /><br />Ακόμη, λόγω του αμετακλήτου ουσιαστικώς της ως άνω “αναγνωρίσεως” των Σκοπίων με όνομασίαν περιλαμβάνουσαν (αμέσως η εμμέσως) παραχώρησιν της χρήσεως του ονόματος Μακεδονία, θα πρέπει η αναγνώρισις αυτή να συμφωνηθή ότι θα γίνη μόνον μετά (διετή τουλάχιστον) περίοδον επιτυχούς δοκιμαστικής εφαρμογής των συμφωνιών περί παραχωρήσεως των άνω κυριαρχικών δικαιωμάτων εκ μέρους της Σκοπιανής πλευράς, με δικαίωμα υπαναχωρήσεως της Ελληνικής πλευράς εις περίπτωσιν διαπιστώσεως μη εφαρμογής των συμφωνιών τούτων.<br /><br />Είναι αδιάφορον δια την τήρησιν του άρθρου 28 παρ. 3 του Συντάγματος, το ότι ενδεχομένως από απόψεως διεθνούς δικαίου αρκεί δια την διεθνή δέσμευσιν της χώρας, κατ αρχήν, η τήρησις της ως άνω παραγράφου 1 του αυτού άρθρου. Ούτε δύναται να αποκρουσθή η υποχρέωσις εφαρμογής της παραγράφου 3 του άρθρου 28 του Συντάγματος δια τον λόγον ότι εφαρμόζεται η παράγραφος 1 αυτού, διότι η μεν παρ. 1 αναφέρεται εις την εφαρμογήν του διεθνούς δικαίου εις την εσωτερικήν έννομον τάξιν, η δε παρ. 3 εις την ειδικωτέραν περίπτωσιν της διαδικασίας και των προϋποθέσεων δια την εφαρμογήν εις την εσωτερικήν έννομον τάξιν κανόνος του διεθνούς δικαίου (κανόνος διεθνούς συμβάσεως), περιέχοντος η συνεπαγομένου περιορισμούς εις την άσκησιν της εθνικής κυριαρχίας.<br /><br />Το να προβή η Ελληνική πλευρά εις τον προαναφερθέντα περιορισμόν εις την άσκησιν της εθνικής κυριαρχίας, με τήρησιν του άρθρου 28 παρ. 3 του Συντάγματος, έχει παραδόξως έως σήμερα διαφύγει της προσοχής των πολιτικών κομμάτων (τουλάχιστον εις όσον βαθμόν είναι εις θέσιν ο γράφων να γνωρίζη εκ των εφημερίδων). Η τήρησις όμως του άρ. 28 παρ. 3 του Συντάγματος είναι από νομικής απόψεως απολύτως αναγκαία, άλλως η τυχόν συμφωνία δι αναγνώρισιν των Σκοπίων με όνομασίαν περιλαμβάνουσαν αμέσως η εμμέσως παραχώρησιν της χρήσεως του ονόματος Μακεδονία κατά τα ανωτέρω, θα έχει μόνον πολιτικόν χαρακτήρα, δεν θα δεσμεύει τα όργανα του Ελληνικού κράτους και θα θέσει θέμα σοβαρής ευθύνης, κυρίως πολιτικής, της Κυβερνήσεως δια την μη τήρησιν του Συντάγματος. <br /><br />Αποψις του γράφοντος είναι ότι τα ανωτέρω προβαλλόμενα όπου, όποτε και όπως δεί, δύνανται να ενισχύσουν την διαπραγματευτικήν θέσιν της Ελλάδος, έστω και την τελευταίαν στιγμήν η και μετά την τυχόν σχετικήν συμφωνίαν, ιδίως εάν αυτή συναφθή και τεθή εν ισχύει άνευ της τηρήσεως της διαδικασίας και των ουσιαστικών προϋποθέσεων του άρ. 28 παρ. 3 του Συντάγματος. Η “εκποίησις” έναντι πενιχρών η και σοβαρών ακόμη οικονομικών αναταλλαγμάτων, των αύλων δικαιωμάτων επί ονομάτων και συμβόλων, τα οποία δικαιώματα καλύπτονται από την έννοιαν της εθνικής κυριαρχίας της χώρας μας, δεν είναι κάτι το οποίον επιτρέπεται να γίνη παρά το Σύνταγμα και χωρίς τις ουσιαστικές εγγυήσεις της παραγράφου 3 του άρθρου 28 του Συντάγματος.<br /><br /> Και εν τέλει, το ίσως και ουσιωδέστερον, μήπως θα πρέπει να τολμήσωμεν επί τέλους να προτείνωμε για το κρατίδιο των Σκοπίων, ένα όνομα εις το οποίον να περιλαμβάνεται η λέξις Ρωμανία, η, ακόμη καλλίτερα, η λέξις Ρωμαίϊκον; Αρκεί, να γίνη και Ρωμαίϊκον το εν λόγω κρατίδιον και να παύση να είναι ένα υβρίδιον. . . .Τότε, θα έχη και πιθανότητας επιβιώσεως. Ετσι θα καταργηθή συν τω χρόνω και ο ανθρωποκτόνος εθνικιστικός παροξυσμός, μεταξύ (ψευδο)Μακεδόνων και Αλβανών. Αφού και οι Αλβανοί, υπό τον Γεώργιον Καστριώτην η Σκεντέρμπεη, ως Ρωμηοί και ως χριστιανοί ορθόδοξοι, επολέμησαν τον Μωάμεθ τον Β και τους γενιτσάρους του. <br /><br />Επομένως, ένα όνομα όπως “Ρωμαίϊκη Δημοκρατία της Αχρίδος”, κατά το πρότυπον της προταθείσης από το Οικουμενικόν Πατριαρχείον λύσεως εις το αναφυέν εις τον αυτόν χώρον εκκλησιαστικόν ζήτημα, θα εταίριαζε θαυμάσια εις την περιοχήν των Σκοπίων. <br /><br />Θα ήτο δυνατόν μάλιστα, υπό την επίδρασιν πολιτιστικών και μόνον φορέων, και φορέων άληθών ιστορικών μελετών, να επεκταθή η τάσις αυτή και να μετωνομασθούν τα υπάρχοντα κράτη, επί της ιδίας πολιτισμικής και ιστορικής βάσεως: Ρωμαίϊκη Δημοκρατία της Ελλάδος, Ρωμαίϊκη Δημοκρατία της Ρουμανίας, Ρωμαίϊκη Δημοκρατία της Βουλγαρίας, Ρωμαίϊκη Δημοκρατία της Σερβίας, κ.ο.κ.<br /><br /> Μακροπροθέσμως, η ιδέα της μιας Νέας Ρωμανίας, της ορθοδόξου χριστιανικής Ευρωπαϊκής Ρωμανίας, που θα περιλαμβάνη όλην την Ευρώπην και όσην από την Ασίαν μία Ορθόδοξος Ευρώπη εκπολιτίση-εκχριστιανίση, είναι περισσότερον θελκτική και ρεαλιστική πολιτικώς και οικονομικώς, καθ εαυτή, και από τας «μεγάλας εθνικάς ιδέας», και από τους ποικίλους, ουτοπικούς όσον και επικινδύνους, ιδεολογικούς διεθνισμούς, και από την “Ενωμένην Ευρώπην”, και από το αδιέξοδον πολιτικο-θρηκευτικόν όραμα του Μωάμεθ, και από τον υπερκατανωλωτικόν καπιταλισμόν, και από τον σιωνισμόν. <br /><br />Αρκεί να αντισταθώμεν με τόλμην και φιλαλήθειαν, μέχρις εσχάτων, εναντίον της συγχρόνου βαρβαρότητος, εναντίον αυτού του «πολιτισμού του ψεύδους και της προπαγάνδας». Ας πράξωμεν ημείς τα καθ ημάς, και, τα αδύνατα παρ ανθρώποις, δυνατά τω Θεώ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/144683532924271320-5060819384422956660?l=goc-gr.blogspot.com' alt='' /></div>monknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-144683532924271320.post-88933536354774556332009-03-16T00:31:00.000+02:002009-03-16T00:35:12.762+02:00Πρώτες μαρτυρίες για την Καινή Διαθήκη<br /><br />Τα βιβλία των αποστόλων –αυτά που στη συνέχεια αποτέλεσαν την Καινή Διαθήκη– παραδόθηκαν στους χριστιανούς ήδη από την πρώτη γενιά, από τους ίδιους τους αποστόλους. Αν και αρχικά μάλλον οι χριστιανοί δεν τα θεωρούσαν ως ένα είδος «αγίας γραφής», όμως τα θεωρούσαν βασική πηγή πληροφόρησης για την πίστη που είχαν παραλάβει οι κατά τόπους Εκκλησίες από τα χείλη των ίδιων των αποστόλων. Η αξία των βιβλίων αυτών οφειλόταν στο ότι ήταν έργα των αποστόλων και η σημασία τους μεγάλωσε όταν οι απόστολοι, σιγά - σιγά, έφυγαν από αυτή τη ζωή.<br /><br />Τα βιβλία Καινής Διαθήκης είναι γνωστά ως «κανονικά» («κανόνας» = σειρά στα αρχαία ελληνικά, γι’ αυτό τα ονομάζουμε «κανονικά», οι δε σειρές των βιβλίων της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης αντίστοιχα ονομάζονται κανόνες της Π.Δ. και της Κ.Δ.) ήδη από τις αρχές του 2ου αιώνα μ.Χ., δηλ. λίγο μετά το 100 μ.Χ. Εκτός από τα σπαράγματα παπύρων που σώζονται εδώ κι εκεί, οι βασικότερες μαρτυρίες είναι οι παρακάτω:<br /><br />· Ο ταπεινός και σεμνός άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος, όπως φαίνεται από τις 7 σωζόμενες επιστολές του (γραμμένες περίπου το 110 μ.Χ.), ξέρει και αναγνωρίζει ως γνήσια τις επιστολές του Παύλου και τα ευαγγέλια του Μάρκου, του Λουκά και του Ιωάννη.<br /><br />· Ο άγιος Κλήμης Ρώμης φαίνεται ότι ξέρει τις επιστολές του Παύλου προς Κορινθίους, Ρωμαίους και Εβραίους, ίσως δε και τα ευαγγέλια.<br /><br />· Ο άγιος Πολύκαρπος Σμύρνης, στη δική του επιστολή προς Φιλιππησίους (δηλ. τους κατοίκους της πόλης Φίλιπποι της Μακεδονίας –είχε γράψει και ο Παύλος ανάλογη επιστολή), προδίδει γνώση των επιστολών του Παύλου προς Ρωμαίους, Α΄ Κορινθίους, Γαλάτες, Εφεσίους, Β΄ προς Θεσσαλονικείς, Α΄ και Β΄ προς Τιμόθεον, άρα έχει στα χέρια του corpus των κειμένων του Παύλου, προφανώς αντίγραφα, όπως και ο άγιος Ιγνάτιος που είπαμε παραπάνω.<br /><br />· Η απόκρυφη Επιστολή Βαρνάβα, κεφ. 4, στ. 14, παραθέτει το Ματθ. 22, 14, εισάγοντάς το με το «ως γέγραπται» (=όπως έχει γραφτεί), στερεότυπη φράση που σημαίνει ότι το θεωρεί μέρος της Αγίας Γραφής.<br /><br />· Επιπλέον, ο Παπίας Ιεραπόλεως, που το έργο του δε σώζεται, αλλά μαθαίνουμε γι’ αυτό από την Εκκλησιαστική Ιστορία του Ευσέβιου επισκόπου Καισάρειας της Μικράς Ασίας (4ος αιώνας), γνωρίζει τα ευαγγέλια του Μάρκου και του Ματθαίου, για το δεύτερο μάλιστα παραθέτει την ανεξακρίβωτη πληροφορία ότι ο Ματθαίος το είχε γράψει αρχικά σε «εβραϊκή διάλεκτο» και κατόπιν το μεταγλώττισε στα ελληνικά, όπως το ξέρουμε. Ο Παπίας, κατά τον άγιο Ειρηναίο της Λυών (μικρασιατικής καταγωγής, επίσης του 2ου αιώνα), ήταν μαθητής του αποστόλου Ιωάννη και φίλος του Πολύκαρπου Σμύρνης, αν και είχε επηρεαστεί από διάφορες δοξασίες που εντοπίζονταν στη Μικρά Ασία και παρέκκλιναν από την ορθόδοξη παράδοση.<br /><br />· Ο ίδιος ο άγιος Ειρηναίος γνωρίζει πλέον την Καινή Διαθήκη σχεδόν όπως έχει φτάσει ως εμάς. Λέω «σχεδόν», γιατί μερικά βιβλία δεν τα αναφέρει, χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι οπωσδήποτε δεν τα γνώριζε. Την εποχή του (γύρω στο 170 μ.Χ.) ο «κανόνας» είχε συγκροτηθεί, με βάση την παράδοση των κατά τόπους Εκκλησιών, που διέσωζαν αποστολικά συγγράμματα και τα διαχώριζαν από άλλα, ορθόδοξα, που επίσης τα διάβαζαν, αλλά δεν τα θεωρούσαν αποστολικά ή τουλάχιστον όχι με βεβαιότητα, όπως η Επιστολή Βαρνάβα, η Διδαχή των Αποστόλων, η Β΄ Κλήμεντος προς Κορινθίους, η Επιστολή προς Διόγνητον, ο Ποιμήν κ.λ.π., ή και άλλα, όπως η απόκρυφη Αποκάλυψη Πέτρου, η απόκρυφη Γ΄ προς Κορινθίους δήθεν του Παύλου κ.λ.π.<br /><br />· Σημειωτέον ότι τα ίδια τα απόκρυφα βιβλία συνιστούν μια σοβαρή μαρτυρία για την παλαιότητα των κανονικών, καθώς περιέχουν πλήθος αυτούσιων στίχων από τα βιβλία της Καινής Διαθήκης, αποκομμένους από το περιβάλλον τους, και απηχούν πολλούς άλλους.<br /><br />(Λεπτομέρειες για τη δημιουργία της Καινής Διαθήκης βλ., μεταξύ άλλων, στις «Εισαγωγές» στην Καινή Διαθήκη των καθηγητών Σάββα Αγουρίδη κ.ά. –από την Εισαγωγή εις την Καινήν Διαθήκην του Σάββα Αγουρίδη, εκδ. Γρηγόρη, προέρχονται τα ανωτέρω στοιχεία).<br /><br /> <br /><br />Το κριτήριο γνησιότητας: η αποστολικότητα<br /><br />Η πρώτη μαρτυρία που έχουμε όμως ότι οι χριστιανοί συγκέντρωσαν όλα αυτά τα βιβλία σε ένα σώμα, που το θεώρησαν μέρος της Αγίας Γραφής, είναι η μαρτυρία του αγίου Ειρηναίου επισκόπου Λουγδούνων (Λυών) γύρω στο 170 μ.Χ. Φαίνεται ότι η αναφορά αυτή είναι η απάντηση της Εκκλησίας στον «κανόνα» του αιρετικού διδασκάλου Μαρκίωνος, που είχε συγκροτήσει «κανόνα Καινής Διαθήκης» γύρω στο 160 μ.Χ., βάζοντας μέσα μόνο το κατά Λουκάν ευαγγέλιο (κολοβωμένο, για να μην αναφέρεται η γέννηση του Χριστού, που ο Μαρκίων, ως γνωστικός, θεωρούσε ότι κατέβηκε στη Γη ενήλικος) και τις επιστολές του Παύλου προς Γαλάτας, Α΄ και Β΄ προς Κορινθίους, Ρωμαίους, Α΄ και Β΄ προς Θεσσαλονικείς, Εφεσίους (την οποία ονόμαζε προς Λαοδικείς), Κολοσσαείς, Φιλιππισίους και προς Φιλήμονα. Έκοψε δηλαδή ότι φανέρωνε πως ο Χριστός ήταν και κανονικός άνθρωπος, γιατί οι γνωστικοί Τον θεωρούσαν μόνον αιώνιο ουράνιο πνεύμα. Η Εκκλησία απάντησε καταρτίζοντας το δικό της κανόνα, που περιλαμβάνει τα τέσσερα ευαγγέλια, τις 14 επιστολές του Παύλου, τις 7 λεγόμενες καθολικές επιστολές (τρεις του Ιωάννη, δύο του Πέτρου, μία του Ιακώβου και μία του Ιούδα –όχι φυσικά του Ισκαριώτη) και την Αποκάλυψη του Ιωάννη.<br /><br />Το μόνο κριτήριο, με το οποίο ένα βιβλίο μπήκε στην Καινή Διαθήκη ήταν το ποιος το έγραψε. Μπήκαν δηλαδή μόνον έργα των αποστόλων. Τα ευαγγέλια κατά Μάρκον και Λουκάν είναι επίσης αποστολικά έργα, γιατί ο Μάρκος έγραψε κατά την αφήγηση του Πέτρου («ερμηνευτής Πέτρου» κατά τον Κλήμεντα τον Αλεξανδρέα) και ο Λουκάς κατά την αφήγηση του Παύλου, ο οποίος είχε διδαχθεί εν οράματι όλη την επίγεια ζωή του Ιησού, όπως και οι άλλοι απόστολοι.<br /><br />Γι’ αυτό πολλά βιβλία που θεωρήθηκαν κανονικά, επειδή θεωρήθηκαν έργα αποστόλων της πρώτης ή δεύτερης γενιάς, περιέχουν αποσπάσματα δυσερμήνευτα, που συχνά φαίνεται να στηρίζουν απόψεις που τις θεωρούμε αιρετικές –κι όμως αυτά τα αποσπάσματα δεν εξοβελίστηκαν, αλλά παρέμειναν στα έργα, γιατί θεωρήθηκαν ότι ανήκουν στο συγγραφέα! Επίσης ολόκληρη η Αποκάλυψη του Ιωάννη θα μπορούσε να στηρίζει τη μεγάλη αίρεση του μοντανισμού, που προερχόταν από τη Μικρά Ασία (όπως και η Αποκάλυψη) και βασιζόταν στις προφητείες, μία από τις οποίες ήταν και η Αποκάλυψη! Κι όμως η Αποκάλυψη μπήκε στην κανόνα, παρά τον κίνδυνο να χρησιμοποιηθεί ως στήριγμα των αιρετικών (μόνο τον 4ο αιώνα σημειώθηκε προσωρινά κάποια επιφύλαξη).<br /><br />Άλλα βιβλία είχαν ήδη χρησιμοποιηθεί από αιρετικούς, πριν καν συσταθεί επίσημα ο κανόνας της Καινής Διαθήκης. Μετά τον κανόνα του Μαρκίωνα, τα κείμενα του αποστόλου Παύλου έγιναν λάβαρο του μαρκιωνιτισμού. Κι όμως όλα αυτά τα βιβλία, που είχαν βεβαρημένο παρελθόν λόγω χρήσης από μία ισχυρότατη αίρεση, μπήκαν χωρίς συζήτηση στον εκκλησιαστικό κανόνα, ενώ η αίρεση αυτή ζούσε ακόμα! Ο λόγος; Θεωρήθηκαν γνήσια έργα του Λουκά και του Παύλου, και αυτό ήταν αρκετό.<br /><br />Τέλος, κάποια βιβλία μπήκαν στον κανόνα επειδή θεωρήθηκαν, όπως είπαμε, γνήσια έργα εκείνων που αναφέρονταν ως συγγραφείς τους, ενώ κατά βάθος τίποτα καινούργιο δεν πρόσθεταν στη θεολογία ή την ηθική του χριστιανισμού. Τέτοια βιβλία είναι η επιστολή του Ιούδα, οι Β΄ και Γ΄ επιστολές του Ιωάννη, η επιστολή του Παύλου προς Φιλήμονα, αλλά και το κατά Μάρκον ευαγγέλιο, που φαίνεται ότι χρησιμοποιήθηκε από το Ματθαίο και το Λουκά ως βάση για τη συγγραφή των δικών τους ευαγγελίων, ώστε τίποτα ιδιαίτερο δεν του έχει απομείνει: από τους 661 στίχους του, μόνο 35 δεν έχουν περιληφθεί στα δύο άλλα ευαγγέλια. Κι όμως μπήκε στον κανόνα, γιατί θεωρήθηκε γνήσιο έργο του Μάρκου.<br /><br />Παράλληλα με τα έργα των αποστόλων υπήρχαν στις Εκκλησίες και άλλα βιβλία, γραμμένα από διάφορους χριστιανούς, ορθόδοξα, όχι αιρετικά, που τα τιτλοφορουσαν με το όνομα κάποιων αποστόλων για να τους δώσουν κύρος και τα οποία περιείχαν αληθινές ή φανταστικές λεπτομέρειες για τα παιδικά χρόνια του Ιησού ή για το πάθος και την ανάστασή Του, καθώς και για τη ζωή και την κοίμηση της Θεοτόκου και για τη δράση και τα μαρτύρια των αποστόλων. Τα βιβλία αυτά η Εκκλησία τα αποδέχτηκε και τα διάβασε (πολλά απ’ αυτά άλλωστε περιελάμβαναν γνήσιες ιστορικές μαρτυρίες), τα αξιοποίησε στο εορτολόγιο και στην εικονογραφία, αλλά δεν τα συμπεριέλαβε στην Καινή διαθήκη, όχι γιατί δίδασκαν κάτι κακό, αλλά γιατί δεν ήταν γραμμένα από αποστόλους. Θα δούμε παρακάτω ποια είναι αυτά.<br /><br /> <br /><br />Ο γνωστικισμός: το New Age της αρχαιότητας<br /><br />Ο γνωστικισμός ήταν ένα πολύμορφο θρησκευτικό κίνημα των δύο πρώτων αιώνων του χριστιανισμού, ένα μωσαϊκό ιουδαϊκών, χριστιανικών, ιρανικών, ελληνικών και αιγυπτιακών αντιλήψεων και δοξασιών ντυμένων με μια «φιλοσοφικότητα» λαϊκού τύπου, στα πλαίσια του φιλοσοφικού συγκρητισμού που είχε διαμορφωθεί με την επίδραση του στωικισμού, του νεοπλατωνισμού και του πυθαγορισμού, δηλαδή σχολών που είχαν επίσης λιγότερο ή περισσότερο μεταφυσικές και μυστικιστικές προεκτάσεις. Ήταν, θα έλεγα, κάτι ανάλογο με το σημερινό New Age και το συνονθύλευμα βουδδιστικών και ινδουϊστικών αντιλήψεων που επαγγέλλεται τη λύτρωση στο σημερινό δυτικό κόσμο.<br /><br />Κάθε γνωστικός δάσκαλος είχε το δικό του σύστημα δοξασιών, τη δική του «Γνώση», που μετέφερε στους ανθρώπους με την υπόσχεση ότι, όποιος τη γνωρίσει, σώζεται. Σωτηρία γι’ αυτούς βέβαια ήταν η λύτρωση της ψυχής από τα δεσμά του σώματος, γιατί πίστευαν ότι Καλό είναι το πνεύμα, ενώ Κακό και έδρα του Κακού η ύλη.<br /><br />Οι γνωστικοί διδάσκαλοι ήταν πάρα πολλοί, με «σχολές» πολύ διαδεδομένες στον ελληνορωμαϊκό κόσμο του 1ου και 2ου αιώνα μ.Χ., κυρίως βέβαια στα μεγάλα αστικά κέντρα, όπου έτσι κι αλλιώς είχε γίνει ανακάτεμα θρησκειών από τους φοβισμένους κοσμοπολίτες που είχαν χάσει την ταυτότητά τους στην αχανή ρωμαϊκή αυτοκρατορία και ένιωθαν έρμαια της Μοίρας και των διαφόρων σκοτεινών δυνάμεων, αναζητώντας τη λύτρωση όπου την έβρισκαν. Οι σημαντικότεροι γνωστικοί ωστόσο ήταν ο Μένανδρος και ο μαθητής του Σατορνείλος, ο Κήρινθος, ο Βασιλείδης, ο Καρποκράτης, ο Ουαλεντίνος και ο Μαρκίων, ενώ στις παρυφές του γνωστικισμού κινήθηκε η θρησκεία του μανιχαϊσμού, περσικής προελεύσεως. Από τους προδρόμους του γνωστικισμού φαίνεται ότι ήταν ο Σαμαρείτης Σίμων ο Μάγος, με δράση στη Ρώμη, ενώ προδρομικές γνωστικές τάσεις αντιμετωπίζουν ήδη οι συγγραφείς της Καινής Διαθήκης στις επιστολές τους.<br /><br />Το περίφημο χωρίο του Παύλου στην προς Κολοσσαείς 2, 8: «Βλέπετε μή τις υμάς έσται ο συλλαγωγών διά της φιλοσοφίας και κενής απάτης, κατά την παράδοσιν των ανθρώπων, κατά τα στοιχεία του κόσμου και ου κατά Χριστόν», δεν αναφέρεται στην ελληνική φιλοσοφία ως διανοητική ανησυχία και επιστημονική αναζήτηση, αλλά σε μια «θρησκεία των αγγέλων» (στο ίδιο, 2, 18), που προφανώς αυτοχαρακτηριζόταν «φιλοσοφία» ενώ, στην πραγματικότητα, ανήκε στα κινήματα σωτηρίας της εποχής εκείνης, δηλ. τα προδρομικά γνωστικά κινήματα, με κύριο χαρακτηριστικό τη λατρεία των «στοιχείων του κόσμου τούτου», δηλ. των πνευμάτων ή αγγέλων που «κυβερνούν τον κόσμο», και μια ιουδαϊκού τύπου άσκηση, συνδεόμενη κατά κάποιο τρόπο προς τις κοσμικές αυτές αγγελικές δυνάμεις (πρβ. στο ίδιο, 2, 16: μη σας κρίνει κανείς «εν βρώσει ή εν πόσει ή εν μέρει εορτής ή νουμηνίας ή σαββάτων»). Γενικά, όπως και σήμερα, τη μπερδεμένη εκείνη εποχή φιλοσοφία και θρησκεία δεν ήταν πάντα σαφώς διακεκριμένες× επομένως ανάλογες αναφορές πρέπει να εξετάζονται με προσοχή από τους ερμηνευτές.<br /><br />Ομοίως, στην Α΄ επιστολή προς το μαθητή του Τιμόθεο, πρώτο επίσκοπο Εφέσου της Μικράς Ασίας, ο Παύλος αντιμετωπίζει γνωστικά ρεύματα με «γενεαλογίας απεράντους», «βεβήλους κενοφωνίας και αντιθέσεις της ψευδωνύμου γνώσεως». Στη Β΄ επιστολή Πέτρου, κεφ. 2, 1-22, στην Α΄ Ιωάννου, κεφ. 5, 22, και αλλού, μέσα στην Καινή Διαθήκη, υπάρχουν επίσης σαφείς αναφορές σε γνωστικά ρεύματα ή τάσεις, που επαγγέλλονταν τη σωτηρία μέσω της Γνώσης που θα αποκάλυπταν στους ανθρώπους.<br /><br />Εν πάση περιπτώσει, τα βασικά δόγματα του γνωστικισμού ήταν κοινά σ’ όλα τα συστήματα, αλλά διέφεραν στις λεπτομέρειες και τις μυθικές γενεαλογίες των πνευμάτων. Όλα ήταν ασυμβίβαστα με το χριστιανισμό, παρά το ότι θέλησαν να τον χρησιμοποιήσουν σαν όχημα για την εξάπλωσή τους, γι’ αυτό και έγραψαν «απόκρυφα ιερά βιβλία», κατά μίμησιν των κανονικών, ή χρησιμοποίησαν τα κανονικά δίνοντας γνωστικές ερμηνείες όπου μπορούσαν. Τα δόγματα αυτά ήταν τα εξής:<br /><br />Υπάρχει ένας ανώτατος, άγνωστος και καλός Θεός, από τον οποίο προήλθε με εκδίπλωση ή απορροή («στάξιμο») μια ολόκληρη ιεραρχημένη γενεαλογία πνευματικών όντων, που τα ονόμαζαν Αιώνες. Οι Αιώνες κάλυπταν το χάσμα μεταξύ Θεού και κόσμου, περισώζοντας τη μονοθεΐα και παρακάμπτοντας το ακατανόητο για τους γνωστικούς δόγμα της Αγίας Τριάδας.<br /><br />Ένας Αιώνας, συνήθως ο τελευταίος στην ιεραρχική κλίμακα, ξεπέφτει από την αρχική λαμπρή ή αγαθή του θέση και, στα πλαίσια της έκπτωσής του, δημιουργεί τον υλικό κόσμο, στον οποίο ζούμε εμείς και ο οποίος, συνεπώς, είναι δημιούργημα του Κακού και έδρα του Κακού. Έτσι δημιουργούνται τα ανθρώπινα σώματα, στα οποία, κατά κάποιους γνωστικούς, φυλακίζονται τα πνεύματα αγγέλων που ξέπεσαν και είναι οι ανθρώπινες ψυχές. Ο έκπτωτος αυτός Αιώνας ταυτίζεται από τους γνωστικούς με το Γιαχβέ, το Θεό της Παλαιάς Διαθήκης, τον οποίο θεωρούσαν δίκαιο αλλά απάνθρωπο.<br /><br />Ο μεγάλος άγνωστος Θεός στέλνει στη Γη έναν άλλο Αιώνα, τον Ιησού ή Χριστό ή Ιησού Χριστό, για να λυτρώσει τα πνεύματα από τη φυλακή της ύλης και να τα επιστρέψει στον ουράνιο κόσμο του μεγάλου Θεού.<br /><br />Εννοείται ότι για τους γνωστικούς ο Χριστός είναι ένα ανώτερο πνεύμα (Αιώνας), που φάνηκε σαν άνθρωπος χωρίς να πάρει στ’ αλήθεια ανθρώπινο σώμα, κατέβηκε στη Γη ενήλικος, σταυρώθηκε και αναστήθηκε φαινομενικά –γιατί πίστευαν ότι το σώμα και κάθε τι υλικό είναι Κακό, επομένως δεν είναι δυνατόν ένα αγαθό πνεύμα να γίνει υλικός άνθρωπος! Επίσης, θεωρούσαν το γάμο αμαρτία και τον απαγόρευαν στους οπαδούς τους, γι’ αυτό και οι οπαδοί διαφόρων ρευμάτων παρέμεναν συνήθως στην τάξη των απλών κατηχούμενων, για τους οποίους ο γάμος ήταν ανεκτός. Βασικά υπήρχαν δύο τάσεις: οι ακραία ασκητικοί (που προσπαθούσαν να εξοντώσουν το σώμα μέσω των στερήσεων και έτσι να απελευθερώσουν το φυλακισμένο στο σώμα πνεύμα τους) και οι λεγόμενοι νικολαΐτες ή βαλααμιστές, που επιδίδονταν σε σεξουαλικά όργια και καταχρήσεις κάθε μορφής, προσπαθώντας πάλι να εξοντώσουν το σώμα μέσω των καταχρήσεων και να απελευθερώσουν το φυλακισμένο πνεύμα τους. Οι τελευταίοι αναφέρονται ονομαστικά ήδη μέσα στην Καινή Διαθήκη, στο 2ο κεφάλαιο της Β΄ επιστολής του αποστόλου Πέτρου και στο 1ο κεφ. της Αποκάλυψης, στίχ. 6 και 14-15. Μια άλλη ομάδα, οι οφίτες ή ναασινοί, που λάτρευαν τον όφη (εβραϊκά νάας) και διακλαδίζονταν σε αδαμιανούς, καϊνίτες, σηθιανούς, βαρβηλίτες, αρχοντικούς, κοεδιανούς, φιβιωνίτες κ.λ.π., πήγαιναν απ’ αλλού: μεταλάβαιναν ανθρώπινο σπέρμα και αίμα από πλακούντα ή έκαναν εκτρώσεις και έτρωγαν τα νεκρά έμβρυα.<br /><br />Αυτές οι τρεις βασικές διδασκαλίες του γνωστικισμού «προσβάλλουν» τη ρίζα της χριστιανικής διδασκαλίας: η θεωρία περί Αιώνων, η ιδέα ότι ο υλικός κόσμος είναι Κακός και έδρα του Κακού και η ιδέα ότι ο Χριστός έγινε άνθρωπος φαινομενικά και όχι πραγματικά.<br /><br />Η αποστροφή τους προς την ύλη φαίνεται και από τον τρόπο που μιμήθηκαν τη θεία Μετάληψη διάφορα γνωστικά ρεύματα. Όχι με ψωμί και κρασί (το κρασί το θεωρούσαν απαγορευμένο, ως φορέα υλικής ηδονής), αλλά με ψωμί και τυρί (αρτοτυρίτες) ή με ψωμί και νερό, όπως περιγράφεται στις απόκρυφες Πράξεις διαφόρων αποστόλων (π.χ. Πέτρου, Ανδρέα, Θωμά κ.λ.π.), που ήταν γραμμένες ή επεξεργασμένες από γνωστικούς.<br /><br /> <br /><br />Τα απόκρυφα έργα<br /><br />Όπως είπαμε, οι γνωστικοί χρησιμοποίησαν χριστιανικό ένδυμα για να εδραιώσουν τις διδασκαλίες τους. Έδωσαν σε πολλούς Αιώνες ονόματα παρμένα από την Παλαιά Διαθήκη (π.χ. Σοφία, Σαβαώθ, Αδονάι, Ελοχίμ κ.λ.π.) ή και από την Καινή Διαθήκη (Λόγος, Μονογενής, Παράκλητος, Ιησούς κ.λ.π.) –προσφέρουν έτσι και μια επιπλέον μαρτυρία ότι η Καινή Διαθήκη υπήρχε πριν από τα δικά τους βιβλία, γιατί αυτά τα ονόματα στην Καινή Διαθήκη έχουν νόημα, ενώ στα γνωστικά συστήματα όχι. Η τακτική της ψεύτικης απόδοσης ενός βιβλίου σε κάποιον διάσημο παλαιότερο συγγραφέα είναι ευρύτερα γνωστή από την εποχή εκείνη και ονομάζεται στη φιλολογική γλώσσα με το λατινικό τεχνικό όρο vaticinium ex eventu. Χρησιμοποιήθηκε και από ορθόδοξους συγγραφείς, αλλά και από ιουδαίους, καθώς και από Έλληνες των ελληνιστικών χρόνων, που χάλκευσαν σιβυλλικούς χρησμούς, ύμνους του Ερμή του Τρισμέγιστου κ.ά.<br /><br />Από τους γνωστικούς, πολλοί ερμήνευσαν τα ευαγγέλια με τρόπο ταιριαστό προς τις διδασκαλίες τους, όπως ο Βασιλείδης και ο Μαρκίων, ή έγραψαν και οι ίδιοι «ευαγγέλια», κατά μίμησιν των κανονικών ευαγγελίων, όπως το Ευαγγέλιο της Αληθείας του Ουαλεντίνου και τα περισσότερα απόκρυφα. Έγραψαν επίσης Πράξεις και Αποκαλύψεις, επηρεασμένες τόσο από την Αποκάλυψη του Ιωάννη όσο και από την Παλαιά Διαθήκη, που έχει κι αυτή τα δικά της Απόκρυφα (π.χ. Ανάληψις Μωυσέως, Ανάληψις Ησαΐα, Αποκάλυψις Ηλία, Ε΄ και Στ΄ Έσδρα, Ενώχ, Διαθήκες των Δώδεκα Πατριαρχών κ.π.ά.). Τα ιερά τους αυτά βιβλία τα χαρακτήρισαν οι ίδιοι «απόκρυφες βίβλους», ισχυριζόμενοι ότι, μέσω αυτών, αποκαλύπτουν στους μύστες της δικής τους θρησκείας μυστικές διδασκαλίες, που για όλο τον υπόλοιπο κόσμο παραμένουν απόκρυφες.<br /><br />Ο όρος απόκρυφα ευαγγέλια, λοιπόν, δεν οφείλεται στο ότι δήθεν η Εκκλησία «απέκρυψε» αυτά τα βιβλία από τα μάτια των χριστιανών (ποτέ δεν έγινε κάτι τέτοιο ούτε υπήρξε καταστροφή ή απαγόρευσή τους) αλλά στους ίδιους τους συντάκτες τους, που ήθελαν έτσι να εξηγήσουν πώς ήρθαν στα χέρια τους αυτά τα βιβλία, τα οποία είχαν γράψει οι ίδιοι και τα είχαν αποδώσει ψευδώς σε διάφορα πρόσωπα της Καινής Διαθήκης.<br /><br />Ας έχουμε υπόψιν ότι στο χριστιανισμό δεν υπάρχει απόκρυφη γνώση ούτε απόκρυφα βιβλία. Η γνώση του Θεού, όπως τη διδάσκει ο χριστιανισμός (μέσω της τήρησης της εντολής της αγάπης και της ένταξης στο ευχαριστιακό σώμα του Χριστού, την Εκκλησία), προορίζεται για όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητα από το φύλο, την ηλικία ή την κοινωνική τάξη, και όχι για κάποιους εκλεκτούς «μύστες». Επίσης δεν υπήρξε ποτέ πολιτική καταστροφής και εξαφάνισης βιβλίων, παρά μόνο συμβολικό κάψιμο βιβλίων χριστιανών αιρετικών που είχαν προκαλέσει ταραχές (και αιματοχυσίες με την εμπλοκή πολιτικών προσώπων) στις χριστιανικές κοινότητες. Ακόμη και τα βιβλία που θεωρήθηκαν απαράδεκτα, αιρετικά, διαστροφικά κ.λ.π., κυκλοφορούσαν ελεύθερα και όποιος ήθελε μπορούσε να τα διαβάσει. Αναφέρομαι φυσικά στη θρησκευτική και πολιτισμική παράδοση της ορθόδοξης ανατολικής Εκκλησίας (παραθέτω τον όρο με την ιστορική του έννοια), που δεν ταυτίζεται με την παράδοση της δυτικής Ευρώπης. Δεν έχουμε Ιερά Εξέταση –η Ιερά Εξέταση υπήρξε εκεί όπου διαστρεβλώθηκε ο χριστιανισμός. Παντού δυστυχώς υπήρξαν φανατικοί που κατέστρεψαν, έκαψαν ή και σκότωσαν ακόμη για να επιβάλουν τις απόψεις τους, αλλά αυτοί δεν είναι οι άγιοι ούτε εκφράζουν τη γνησιότητα του χριστιανικού μηνύματος. Οι άγιοι αγάπησαν.<br /><br />Είναι χαρακτηριστικό ότι η σύνοδος της Καρθαγένης (Καρχηδόνας), που αποφάνθηκε για τον κανόνα της Καινής Διαθήκης το 419 μ.Χ., ζήτησε –όπως και όφειλε– να μη διαβάζονται άλλα βιβλία «επ’ ονόματι θείων γραφών» (=ως βιβλία της Αγίας Γραφής), όχι να μη διαβάζονται καθόλου.<br /><br /> <br /><br />Είναι αξιόπιστα τα απόκρυφα έργα;<br /><br />Τα γνωστικά ιερά κείμενα είναι πάρα πολλά. Δεν έχουν όλα χριστιανικό ένδυμα, αλλά απηχούν όλες τις παραδόσεις, από τις οποίες ανθολόγησαν στοιχεία οι γνωστικοί. Π.χ. Υπόστασις των Αρχόντων, Βροντή: Νους τέλειος, Η παράφρασις του Σηέμ, Εξήγησις περί της ψυχής, Περί Ογδοάδος και Εννεάδος (εννοεί ογδοάδα και εννεάδα Αιώνων), Ασκληπιός (αποκάλυψη, όχι επιστημονικό έργο), Λόγοι Αληθείας Ζωστριανού: Θεός αληθείας: Λόγοι Ζωροάστρου, Πρωτοέννοια τρίμορφος κ.ά.<br /><br />Όλα τα παραπάνω προέρχονται από την περίφημη ανακάλυψη κοπτικών χειρογράφων του 1945/46 στο Nag Hammadi, κοντά στο αρχαίο Χηνοβόσκιο της Άνω Αιγύπτου, που ήταν η μεγαλύτερη ανακάλυψη απόκρυφων και γνωστικών έργων του 20ού αιώνα (13 κώδικες, 53 έργα). Όταν δημοσιοποιήθηκαν, κάποιοι έσπευσαν να προαναγγείλουν την κατάρρευση του χριστιανισμού, επειδή δήθεν ανακαλύφθηκαν οι αληθινές ρίζες του, που, κατ’ αυτούς, είναι γνωστικές ή δεν ξέρω τι άλλο… Όμως πρέπει να έχουν υπόψιν τα εξής:<br /><br />α) Αν θεωρούν ιστορικώς αξιόπιστα τα γνωστικά ευαγγέλια (για τα οποία δεν έχω μιλήσει ακόμη), και μάλιστα πιο αξιόπιστα από τα κανονικά, εκτός του ότι πρέπει να καθορίσουν το κριτήριο, με το οποίο τα αξιολογούν, θα πρέπει να θεωρήσουν αξιόπιστα και τα άλλα παράλληλα προς την Καινή Διαθήκη βιβλία (σήμερα τα ονομάζουμε «ορθόδοξα απόκρυφα», αν και δεν υπήρξαν ποτέ απόκρυφα, δηλαδή κρυμμένα), που δεν είναι γνωστικά, αλλά καλύπτουν τα κενά της ιστορίας του Ιησού (παιδικά χρόνια) και των πρώτων χριστιανικών χρόνων: βίος της Παναγίας, δράση των αποστόλων κ.τ.λ. Κοντολογίς, υπάρχουν «απόκρυφα» από τα οποία τεκμηριώνεται η αξιοπιστία του χριστιανικού κηρύγματος όπως το ξέρουμε, χωρίς θεωρίες συνομωσίας. Από αυτά, κάποια στοιχεία έγιναν δεκτά από την εκκλησιαστική συνείδηση, γιατί προφανώς βασίζονταν σε παραδόσεις παλαιότερες από τα ίδια τα έργα, τις οποίες οι συγγραφείς των απόκρυφων συγκέντρωσαν και περιέλαβαν στα βιβλία τους, που είναι ορθόδοξα, αλλά δε μπήκαν στον κανόνα της Καινής Διαθήκης, γιατί δεν ήταν αληθινά έργα των αποστόλων. Πώς λοιπόν κάποιοι αποδέχονται ή συζητούν σοβαρά την αξιοπιστία των γνωστικών απόκρυφων και δε συζητούν καθόλου την αξιοπιστία των ορθόδοξων, όπως το Πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου ή το Κατά Θωμάν ευαγγέλιο της παιδικής ηλικίας του Κυρίου;<br /><br />β) Η γνωστική θεολογία είναι 100 φορές πιο υπερβατική από τη χριστιανική. Ενδιαφέρεται κυρίως για τις αποκαλύψεις «υπερβατικών αληθειών» σε διάφορα πρόσωπα (Αποκάλυψις Μωυσέως, Αποκάλυψις Ιωάννου –όχι η κανονική– Αποκάλυψις Ασκληπιού, Ιακώβου, Παύλου, Αδάμ κ.λ.π.), και οι αποκαλύψεις αυτές αφορούν στην αρχή του κόσμου, τη μέλλουσα κρίση κ.τ.λ. –αντίθετα, η Καινή Διαθήκη έχει μόνο μία αποκάλυψη (το πρότυπο όλων αυτών), η οποία κλιμακώνεται σε όλη την ανθρώπινη ιστορία και περιγράφει απείρως πιο αφαιρετικά τα έσχατα, τον παράδεισο και την «κρίση των εθνών».<br /><br />Επιπλέον, τα απόκρυφα περιλαμβάνουν θαύματα ασυγκρίτως πιο εξωπραγματικά από τα θαύματα των κανονικών βιβλίων της Καινής Διαθήκης. Π.χ., στις Πράξεις Παύλου ο Παύλος βαφτίζει ένα λιοντάρι, που του ζητάει με ανθρώπινη φωνή να βαφτιστεί, και αργότερα, όταν τον ρίχνουν στην αρένα, εξαπολύουν εναντίον του το ίδιο λιοντάρι, το οποίο όχι μόνο δεν τον τρώει αλλά και τον προστατεύει – στις Πράξεις του αποστόλου Ιούδα Θωμά (αρκετά αξιόλογο ως μυθοπλασία αλλά δύσκολο να αξιολογηθεί ιστορικά), ο απόστολος, στις Ινδίες, θανατώνει έναν οφιοειδή δράκοντα, που είναι, υποτίθεται, ο γιος του διαβόλου που εξαπάτησε, ως φίδι, την Εύα, και αργότερα καλεί άγρια γαϊδούρια, που ζεύονται στο αμάξι του και τον μεταφέρουν, μιλώντας ενίοτε με ανθρώπινη φωνή – σε όλες τις απόκρυφες Πράξεις οι απόστολοι συνεχώς ανασταίνουν νεκρούς, ενώ ο ίδιος ο Ιησούς ανάστησε μόνον τρεις, την κόρη του Ιάειρου, το γιο της χήρας στη Ναΐν και το Λάζαρο, ενώ στις κανονικές Πράξεις των Αποστόλων, ο Πέτρος ανασταίνει την Ταββιθά, μια σημαντική προσωπικότητα της Εκκλησίας της Ιόππης (για όσους νομίζουν ότι η γυναίκα ήταν υποβαθμισμένη στην αρχαία Εκκλησία), και ο Παύλος ένα νέο που σκοτώθηκε πέφτοντας από ένα παράθυρο στο χώρο όπου κήρυττε.<br /><br />γ) Τα γνωστικά απόκρυφα έργα δεν παρουσιάζουν τον Ιησού με ανθρώπινο πρόσωπο και δεν αναφέρουν καθόλου επεισόδια από τη ζωή Του, αλλά μόνον «λόγους» και «διδασκαλίες» Του, γιατί πρεσβεύουν την αντίθετη προς τον υλικό κόσμο, το σώμα κ.λ.π. διδασκαλία των γνωστικών. Αν κάποιος την επιλέγει ως προτιμότερη γι’ αυτόν από τη χριστιανική (με την προϋπόθεση βέβαια ότι γνωρίζει τη χριστιανική στην αυθεντική –μου επιτρέπετε– μορφή της, και όχι σε διάφορα κακέκτυπα ιστορικά της μορφώματα που νομίζει για αυθεντικά), είναι δικαίωμά του, αλλά είναι πάλι θέμα πεποιθήσεων.<br /><br />Για να είμαι ακριβής, υπάρχει εσωτεριστική ερμηνεία της διδασκαλίας και των υποτυπωδών αφηγήσεων των γνωστικών κειμένων, δηλαδή ερμηνεία που προσπαθεί να ανακαλύψει κάποιο μίτο εκλαμβάνοντάς τα ως αλληγορίες γεγονότων που συμβαίνουν μέσα στο νου και συμβολίζουν στάδια μιας πνευματικής/διανοητικής ανάτασης. Το πνεύμα της ερμηνείας αυτής διαφέρει από το χριστιανικό πνεύμα κυρίως σε δύο θεμελιώδη σημεία.<br /><br />1. Συνδέει τη σωτηρία του ανθρώπου με την κατανόηση πραγμάτων, δηλαδή περίπλοκων υπερβατικών ουράνιων αληθειών. Η κατανόηση αυτή από μόνη της οδηγεί το νου σε ανάταση και τελικά ο άνθρωπος αναβαθμίζεται και περνάει, μέσα από στάδια υπερβατικής γνώσης, σε ουράνιες σφαίρες. Αντίθετα, στο χριστιανισμό, καθαρά και ξάστερα και χωρίς γρίφους, η σωτηρία είναι φυσική απόληξη της ανταπόκρισης του ανθρώπου στην αγάπη του Τριαδικού Θεού, που ένα από τα συμπτώματά της (το πιο αναγνωρίσιμο για το μέσο άνθρωπο) είναι η απόλυτη, χωρίς όρους, ανιδιοτελής αγάπη του ανθρώπου για τους συνανθρώπους του: «Γνώση του Θεού είναι η αγάπη» κατά τον ευαγγελιστή Ιωάννη (Α΄ επιστολή Ιωάννου, 4, 7-21) και «όποιος λέει ότι αγαπά το Θεό, κι όμως μισεί τον αδελφό του (δηλαδή το συνάνθρωπό του), είναι ψεύτης». Φυσικά αυτή η αγάπη επιτυγχάνεται από λίγους, γιατί και η ανταπόκριση στην αγάπη του Θεού είναι επιλογή λίγων, πράγμα που, κατά το χριστιανισμό φυσικά, συνιστά και την κοσμική τραγωδία του ανθρώπου μέσα στην ιστορία. <br /><br />2. Οι κατ’ αποκάλυψιν αλήθειες που επαγγέλλεται η γνωστική ερμηνεία απευθύνονται σε λίγους μυημένους, ενώ το χριστιανικό μήνυμα απευθύνεται σε όλους. Η Γνώση προορίζεται για τον «ολοκληρωμένο άνθρωπο», το «γνωστικό», ενώ το χριστιανικό μήνυμα απευθύνεται σε όποιον έχει αφτιά να τ’ ακούσει. Είναι αλήθεια ότι στην κατανόησή του υστερούν οι «σοφοί και συνετοί» και υπερτερούν οι «νήπιοι» (Λουκ. 10, 21), δηλαδή εκείνοι που διαθέτουν ταπεινή και αθώα ψυχή και δε φενακίζονται με την αυταπάτη της υποτιθέμενης αυτάρκειάς τους. Όμως κι αυτό παρερμηνεύεται και κάποιοι, ορμώμενοι από μη χριστιανικές αφετηρίες, αναζητούν γριφώδεις αλληγορίες στο χριστιανικό μήνυμα της θέωσης, δηλαδή της ένωσης του ανθρώπου με τον προσωπικό Τριαδικό Θεό μέσω της αγάπης. Ερμηνεύουν δηλαδή συνειδητά τα ευαγγέλια σα γνωστικά κείμενα, νομίζοντας ότι αποκαλύπτουν κάποιο κρυμμένο νόημα που, κατά τη γνώμη τους, θά ’πρεπε νά ’χουν.<br /><br />Και στο χριστιανισμό ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα της τέλειας γνώσης, γι’ αυτό και συγγραφείς όπως ο Κλήμης ο Αλεξανδρέας θεωρούν «αληθινούς γνωστικούς» τους χριστιανούς. Όμως η γνώση ως καθαρά διανοητική διαδικασία θεωρείται εξωτερική και ως εκ τούτου ατελής. Τέλεια γνώση (η οποία σώζει) είναι εκείνη που προϋποθέτει την αγάπη. Γνωρίζω αληθινά μόνο ό,τι ή όποιον αγαπώ. Τότε ενώνομαι μαζί του –και η σωτηρία κατά το χριστιανισμό είναι ένωση, όχι εκμάθηση. Όσα κι αν μάθω για το Θεό, αν δεν πυρποληθώ από αγάπη δεν ενώνομαι μαζί Του, επομένως δεν γίνομαι θεός.<br /><br />Βασικές πηγές για το γνωστικισμό και τα γνωστικά απόκρυφα, εκτός των χειρογράφων του Nag Hammadi, είναι: οι κοπτικοί κώδικες Askevianus και Brucianus (είναι του 4ου και 5ου αιώνα και βρέθηκαν στην Αγγλία το β΄ ήμισυ του 18ου αιώνα) – ο κοπτικός πάπυρος Berolinensis 8502 (του 5ου αι. μ.Χ.) – ο πάπυρος Oxyrhynchus 1081 – χριστιανοί συγγραφείς του 2ου και 3ου αιώνα, όπως ο άγιος Ειρηναίος (Έλεγχος και ανατροπή της ψευδωνύμου γνώσεως), ο Ωριγένης, ο Τερτυλλιανός, ο Ιππόλυτος Ρώμης, ο άγιος Επιφάνιος Κύπρου (Πανάριον) κ.ά., που βέβαια επιχειρούν αναίρεση του γνωστικισμού, αλλά μας δίνουν και πολύτιμες πληροφορίες (γνωστές την εποχή τους, αλλά άγνωστες για μας).<br /><br /> <br /><br />Ορισμένα χαρακτηριστικά απόκρυφα έργα<br /><br />1. Γνωστικά απόκρυφα[1]<br /><br />Το κατά Φίλιππον ευαγγέλιον. Καταγράφει, υποτίθεται, αποφθέγματα του Χριστού, με καταγραφέα τον απόστολο Φίλιππο. Η συγγραφή του τοποθετείται στο β΄ μισό του 2ου αιώνα (150-200 μ.Χ.) και ανήκει στο γνωστικό σύστημα του Ουαλεντίνου, για το οποίο και προσφέρει αρκετό υλικό, που επιβεβαιώνει τις αρχαίες αναφορές. Όπως όλα τα γνωστικά κείμενα, αναλώνεται σε μυθοπλασίες χωρίς ηθικές ή θεολογικές προεκτάσεις, που υποτίθεται ότι συνιστούν μια απόκρυφη γνώση των ουράνιων αληθειών, που προσφέρεται στους μυημένους για να τους «σώσει». Βασικοί άξονες: ο Ιησούς δεν έγινε άνθρωπος αλλά «φάνηκε σαν άνθρωπος», για να γίνει ορατός από τους ανθρώπους – στην κοινή ανάσταση των νεκρών οι άνθρωποι δε θα έχουν σώμα και στη θεία Μετάληψη το Σώμα και το Αίμα του Χριστού δεν είναι αληθινά (όπως πιστεύουν οι χριστιανοί), αλλά ο λόγος και το πνεύμα.<br /><br />Στο κατά Φίλιππον ευαγγέλιο περιλαμβάνεται η περίφημη αναφορά στη Μαρία τη Μαγδαληνή ως «σύντροφο» του Ιησού, που χρησιμοποιήθηκε εσχάτως και ως συγγραφικό πυροτέχνημα και απέδωσε εκατομμύρια δολάρια, προκαλώντας όμως σύγχυση στους αναγνώστες, που εξέλαβαν τις πληροφορίες τους ως –ακριβώς– απόκρυφες και ιστορικές, αγνοώντας ότι το ευαγγέλιο του Φιλίππου είναι ανιστορικό, και ότι τόσο ο Ιησούς όσο και η Μαγδαληνή μέσα σ’ αυτό δεν είναι ιστορικά πρόσωπα, ούτε καν άνθρωποι, αλλά Αιώνες που εμφανίστηκαν σαν άνθρωποι στην υπερβατική πάλη για τη σωτηρία του έκπτωτου Αιώνα Σοφία, που συμβολίζεται με τη Μαγδαληνή. Οι άνθρωποι εκεί είναι απλώς υποπροϊόντα της κοσμικής αγωνίας, πιόνια μιας σκακιέρας, που για τον εαυτό τους είναι σημαντικοί (και αγωνιούν για τη σωτηρία τους), για τους Αιώνες όμως είναι εντελώς ασήμαντοι.<br /><br />Ο Ουαλεντίνος δίδασκε[2] ότι από την αρχική Μονάδα του Πατρός, ο οποίος είχε σύζυγο τη Σιγή, προβλήθηκε μια πρώτη δυάδα Αιώνων (Νους + Αλήθεια), από αυτή μια δεύτερη (Λόγος + Ζωή) και από αυτή μια Τρίτη (Άνθρωπος + Εκκλησία), κι έτσι σχηματίστηκε η πρώτη «Ογδοάδα» Αιώνων. Από το πρώτο ζεύγος (Νους + Αλήθεια) προβλήθηκε πάλι κατά ζεύγη αρσενικού και θηλυκού η δεύτερη σειρά Αιώνων, η Δεκάδα: Βύθιος + Μείξις, Αγήρατος + Ένωσις, Αυτοφυής + Ηδονή, Ακίνητος + Σύγκρασις, Μονογενής + Μακαρία. Από το δεύτερο ζεύγος (Λόγος + Ζωή) προβλήθηκε η Δωδεκάδα: Παράκλητος + Πίστις, Πατρικός + Ελπίς, Μητρικός + Αγάπη, Αείνους + Σύνεσις, Εκκλησιαστικός + Μακαριότης, Θελητός + Σοφία ή Αχαμώθ. Όλοι αυτοί οι Αιώνες συγκροτούσαν το Πλήρωμα –όμως όλοι, εκτός από το Νου, αγνοούσαν τον Πατέρα και επιθυμούσαν να τον γνωρίσουν, και αυτή η αναζήτηση εισήγαγε την κρίση στο Πλήρωμα.<br /><br />Ο τελευταίος Αιώνας, η Σοφία (το όνομα το πήρε από τις Παροιμίες, τη Σοφία Σολομώντος και τη Σοφία Σειράχ βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης), ξέπεσε και η δημιουργική της επιθυμία πρόβαλε το Έκτρωμα, με συνέπεια η πρώτη δυάδα (Νους + Αλήθεια) να προβάλει ένα άλλο ζεύγος (Χριστός + Πνεύμα), το οποίο απέκοψε το Έκτρωμα από τους Αιώνες. Ο ανώτατος Πατήρ πρόβαλε έναν ακόμα Αιώνα, το Σταυρό ή Όρο ή Μετοχέα, για να περιφρουρήσει τους Αιώνες και να τους διαχωρίσει από το Υστέρημα. Όμως, για τη λύτρωση της Σοφίας, που είχε μείνει εξόριστη έξω από το Πλήρωμα, στάλθηκε ως σύζυγός της ο Αιώνας Ιησούς, ο οποίος μετέβαλε τα πάθη της σε ενυπόστατες δημιουργικές ουσίες. Έτσι, από το φόβο της προήλθε η «ψυχική» ουσία, από τη λύπη η «υλική» και από την απορία ή την έκπληξη η «δαιμονική» ουσία. Από τις ενυπόστατες αυτές ουσίες μορφοποιήθηκε αυτός εδώ ο κόσμος και προέκυψε ο άνθρωπος. Οι άνθρωποι λοιπόν, κατά τον Ουαλεντίνο, χωρίζονται σε «πνευματικούς» (προορισμένους για τη σωτηρία), «ψυχικούς» (που μπορεί να σωθούν ή να καταστραφούν) και «υλικούς» (προορισμένους για την απώλεια).<br /><br />Παρεμπιπτόντως, η έννοια του Πληρώματος στον Ουαλεντίνο και η διάκριση των ανθρώπων σε ψυχικούς, πνευματικούς και σωματικούς δεν προέρχονται από τον Πλάτωνα ή άλλο φιλοσοφικό σύστημα, αλλά από τον Παύλο, και συνιστούν μια έμμεση μαρτυρία, πρώτον, ότι τα κανονικά κείμενα της Καινής Διαθήκης (ή τουλάχιστον κάποια απ’ αυτά) είναι παλαιότερα από τα γνωστικά (ή έστω από το συγκεκριμένο γνωστικό) και, δεύτερον, ότι, παρά την εκμετάλλευσή τους από τους γνωστικούς και το ότι είναι δυσερμήνευτα εν γένει, η Εκκλησία τα δέχτηκε γιατί ήταν γνήσια.<br /><br />Στο Χριστό «κατοικεί παν το πλήρωμα της θεότητος σωματικώς», προς Κολοσσαείς κεφ. 2, 9 – «εν αυτώ ευδόκησε παν το πλήρωμα κατοικήσαι», στο ίδιο, κεφ. 1, 19 – σ’ αυτόν είναι «πάντες οι θησαυροί της σοφίας και της γνώσεως απόκρυφοι», στο ίδιο, κεφ. 2, 3. Για την πλατωνικής προελεύσεως τριμερή διάκριση του ανθρώπου σε σώμα, ψυχή και πνεύμα στον Παύλο, βλ. επιστολή Α΄ προς Θεσσαλονικείς, κεφ. 5, 23, και αντίστοιχα των ανθρώπων σε σαρκικούς, ψυχικούς και πνευματικούς Α΄ προς Κορινθίους, κεφ. 2, 13 έως κεφ. 3, 4, ομοίως κεφ. 15, 44-46 κ.α., όπου όμως ποτέ δεν αναφέρεται η (μη χριστιανική) ιδέα ότι ο Θεός «προορίζει» τους ανθρώπους για σωτηρία ή απώλεια, σφάλμα που έκανε αργότερα ο Αυγουστίνος.<br /><br />Ο Παύλος αντικαθιστά το πνεύμα των Ελλήνων με την ψυχήν και τον νουν με το πνεύμα× πρώτος το έκανε αυτό λίγο νωρίτερα στην Αλεξάνδρεια ο ελληνιστής φιλόσοφος Φίλων ο Ιουδαίος, βασισμένος στο Γενέσεως 2, 7, «και ενεφύσησεν ο Θεός εις τους μυκτήρας του ανθρώπου πνοήν ζωής και εγένετο ο άνθρωπος εις ψυχήν ζώσαν».<br /><br />Ομοίως, το όνομα Σοφία προέρχεται από τη «σοφιολογική γραμματεία» της Παλαιάς Διαθήκης, που εκφράζεται κυρίως στα βιβλία Παροιμίες, Σοφία Σολομώντος και Σοφία Σειράχ (τα δυο τελευταία ανήκουν στην ελληνόφωνη Βίβλο, τη μετάφραση των 70, και είναι απ’ αυτά που γράφτηκαν πρωτότυπα στα ελληνικά, χαρακτηρίζονται δευτεροκανονικά δε χρησιμοποιούνται πια από τους Εβραίους). Εκεί αναφέρεται η «Σοφία του Θεού», ένα ξεκάθαρα θεϊκό ον, το Οποίο δημιούργησε και συντηρεί τον κόσμο. Είναι «η μήτηρ της αγαπήσεως της καλής και της οσίας ελπίδος, του φόβου» (=του αισθήματος σεμνότητας, της αιδημοσύνης) «και της γνώσεως» (Σοφία Σειράχ, κεφ. 24). Κατά τους χριστιανούς, ταυτίζεται με τον Υιό. «Χριστός, Θεού δύναμις και Θεού σοφία» κατά τον απόστολο Παύλο και την ελληνική υμνογραφία× «Νους, Λόγος, Σοφία, Υιός του Πατρός, και απόρροια, ως φως από Πυρός, το Πνεύμα» γράφει ο απολογητής Αθηναγόρας ο Αθηναίος (2ος αι.).<br /><br />Το όνομα Σοφία για το Χριστό είναι τόσο βασικό, που η κολοσσιαία, πανέμορφη και γεμάτη θεολογικούς συμβολισμούς (μικρογραφία του σύμπαντος) καθεδρική εκκλησία των βυζαντινών, η αφιερωμένη σ’ Αυτόν (που βρίσκεται, εγκαταλελειμμένη δυστυχώς, στην Κωνσταντινούπολη), καθώς και ο σπουδαίος αντίστοιχος ρωσικός ναός του Κιέβου (11ος αιώνας), ονομάζεται Ναός της του Θεού Σοφίας, Αγία Σοφία.<br /><br />Εξυπακούεται ότι, κατά τη χριστιανική θεολογία, ο Θεός, ως Πνεύμα και εντελώς Άλλος στους όρους ύπαρξης από μας (με θεμελιώδες όμως κοινό μας χαρακτηριστικό την Αγάπη ως ελεύθερη επιλογή) δεν έχει φύλο. Γλωσσικά στην Αγία Τριάδα συμπυκνώνονται και τα τρία γένη: εκτός από το Άγιο Πνεύμα, που Το προσαγορεύουμε στο ουδέτερο, βλέπουμε πως και το Δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, ο Υιός, ονομάζεται με ένα θηλυκό όνομα ιδιαίτερης βαρύτητας: Σοφία. Ο χριστιανικός Θεός λοιπόν δεν είναι αρσενικός, ούτε φυσικά …ανδρόγυνος (αυτό θα έλεγε μια θρησκεία της Θεάς Φύσης) αλλά πάνω από φύλο. Το γένος των ονομάτων Του υπακούει στις σχέσεις που θέλουμε να προσδιορίσουμε κάθε φορά εμείς, οι άνθρωποι.<br /><br />Συνεχίζω με το κατά Θωμάν ευαγγέλιον. Είναι κι αυτό, όπως και του Φιλίππου, συλλογή «αποφθεγμάτων του Ιησού», που κατέγραψε υποθετικά ο Θωμάς και τα οποία είναι γνωστικής προελεύσεως. Ο Θωμάς χαρακτηρίζεται «Δίδυμος» βάσει του Ιωάνν. 20, 24, γιατί έτσι ερμηνεύεται το όνομά του στα εβραϊκά. Η απόκρυφη γραμματεία τον θεωρεί δίδυμο του Χριστού, άνθρωπο όμως (όχι Αιώνα), και υπαινίσσεται ότι, λόγω αυτής της ιδιότυπης συγγένειας, που είναι φαινομενική γιατί ο Χριστός, για τους γνωστικούς, δεν είναι άνθρωπος, ο Θωμάς κατέχει ιδιαίτερες αποκαλύψεις.<br /><br />Εδώ όμως υπάρχει κάτι ιδιαίτερο, που προκαλεί το ενδιαφέρον: στο βιβλίο περιλαμβάνονται και αποφθέγματα ξένα προς το κλίμα του γνωστικισμού, που προϋποθέτουν όμως παράδοση διαφορετική από τα κανονικά ευαγγέλια. Έτσι, έχουμε είτε μια παράδοση παράλληλη προς την κανονική, είτε μια διπλή επεξεργασία του κειμένου, τη μια από ορθόδοξο συντάκτη και την άλλη από γνωστικό. Γεγονός είναι ότι το ευαγγέλιο αυτό το χρησιμοποιούσαν οι μανιχαϊκοί κύκλοι τον 3ο αιώνα (γνωστικού τύπου θρησκεία περσικής προελεύσεως, με βασικό της δόγμα την ύπαρξη δύο ισοδύναμων θεών, που ο ένας, ο Καλός, δημιούργησε τα πνεύματα και ο άλλος, ο Κακός, την ύλη). Η σύνταξη του τοποθετείται από τους ερευνητές γύρω στο 140 μ.Χ. και πατρίδα του θεωρείται η Έδεσσα της Συρίας.<br /><br />Ένα άλλο γνωστικό απόκρυφο είναι η Σοφία Ιησού Χριστού. Έργο του δεύτερου μισού του 2ου αιώνα ή των αρχών του 3ου, με χαλαρό χριστιανικό ένδυμα, κατά το οποίο οι απόστολοι και εφτά γυναίκες συναντούν σ’ ένα βουνό το Χριστό, που έχει ήδη αναστηθεί, και δέχονται απ’ Αυτόν αποκαλύψεις εξαιρετικά σπουδαίες, λύσεις σε όλα τα προβλήματα και εξηγήσεις όλων των μυστηρίων. Είναι ένα έργο χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον, που ανακατεύει ελληνικές, γνωστικές και ανατολικές θρησκευτικές αντιλήψεις στα πλαίσια των συνηθισμένων γνωστικών αποκαλύψεων, αλλά δεν προσθέτει κάτι σε θεολογικό επίπεδο.<br /><br />Το ίδιο και το επόμενο γνωστικό βιβλίο, ο Διάλογος του Σωτήρος, όπου ο Χριστός απαντάει σε διάφορα κοσμολογικά, ανθρωπολογικά και εσχατολογικά ερωτήματα των μαθητών του, ανάκατα με οράματα κ.τ.λ., ενώ συναντάμε κι εδώ απηχήσεις των κανονικών ευαγγελίων, που είναι προγενέστερα φυσικά, καθώς και κάποιων παλαιότερων απόκρυφων, όπως το Ευαγγέλιον κατ’ Αιγυπτίους (ένα απόκρυφο του πρώτου μισού του 2ου αιώνα με ασκητικές και γνωστικές τάσεις, που σώζεται μόνον αποσπασματικά).<br /><br />Το Ευαγγέλιον των Αιγυπτίων («Το ιερόν βιβλίον του μεγάλου αοράτου Πνεύματος»), δεν ταυτίζεται με το προαναφερόμενο Ευαγγέλιον κατ’ Αιγυπτίους, αλλά γράφτηκε από τους λεγόμενους σηθιανούς (που αναγνώριζαν ιδιαίτερη αποκάλυψη του Θεού μέσω του Σηθ, τρίτου γιου του Αδάμ, που αναφέρεται στη Γένεση και τιμάται και από εμάς ως άγιος και πρόγονος του Ιησού κατά το Λουκ. 3, 38), αν και υπάρχουν θεαματικές επιρροές από τον Παύλο και τον Ιωάννη. Διακρίνεται σε τέσσερα κύρια μέρη και περιλαμβάνει 50 μυθικά ονόματα και 20 κρυπτογράμματα. Διηγείται τη δημιουργία του κόσμου, το φωτός και του σύμπαντος. Ο Ιησούς θεωρείται …ενσάρκωση του Σηθ, που εμφανίζεται στους πλανημένους απογόνους του για να τους σώσει μέσω της απόκρυφης γνώσης, του βαφτίσματος και της λατρείας.<br /><br />Το βιβλίον του Θωμά του αθλητού αρχίζει με μια αποκάλυψη του «Σωτήρος» προς το Θωμά, την οποίο υποτίθεται ότι καταγράφει ο Ματθαίος, και τελειώνει με μια μακρά ομιλία του Σωτήρος πριν την ανάληψή του, όπου διατυπώνονται εγκρατιτικές τάσεις (δηλαδή τάσεις που έχουν υψώσει τον ασκητισμό σε δόγμα θεωρώντας γενικά το γάμο απαράδεκτο, επειδή θεωρούν την ύλη και το σώμα έδρα του Κακού –βασικό στοιχείο, όπως είπαμε, του γνωστικισμού).<br /><br />Το Ευαγγέλιον της τελειώσεως, που το γνωρίζουμε μόνο από αναφορές, ήταν ένα έργο που απευθυνόταν στους τελείους και υποσχόταν την τελείωση της θεϊκής αποκάλυψης. Γενικά η μεταφυσική αυτών των έργων είναι εξαιρετικά υπερβατική και πετάει από αποκάλυψη σε αποκάλυψη «απόκρυφων αληθειών», που η γνώση τους θα οδηγήσει τον άνθρωπο στη σωτηρία από τα δεσμά του κόσμου τούτου…<br /><br />Το μυστικό ευαγγέλιο του Μάρκου προέρχεται από τον κύκλο του γνωστικού Καρποκράτη και φαίνεται ότι γράφτηκε για… βαριά μύηση, που περιελάμβανε και ομοφυλοφιλικές διαβατήριες τελετουργίες. Σώζονται μόλις δυο μικρά αποσπάσματα σε παραθέματα του Κλήμη του Αλεξανδρέα (2ος-3ος αιώνας), όπου ένα νεαρός, τον οποίο ο Ιησούς ανάστησε στη Βηθανία (το χωριό του Λάζαρου), «Τον αγάπησε μόλις Τον είδε» και αργότερα συζήτησε μαζί Του αποκαλύψεις για τη βασιλεία του Θεού σε μια ολονύκτια συνάντηση, στην οποία ο νέος προσήλθε γυμνός, τυλιγμένος μ’ ένα λινό χιτώνα (έτσι προφανώς έρχονταν για τις τελετές μύησης οι προσήλυτοι του Καρποκράτη).<br /><br />Κατά το κανονικό κατά Μάρκον, 14, 51-52, τη σύλληψη του Ιησού στη Γεθσημανή παρακολούθησε ένας άγνωστος νέος, τυλιγμένος μ’ ένα σεντόνι. Οι στρατιώτες προσπάθησαν να τον συλλάβουν, αλλά εκείνος εγκατέλειψε το σεντόνι και τό ’σκασε γυμνός. Πουθενά δε γίνεται ξανά λόγος γι’ αυτόν. Πιθανότατα ήταν ο ίδιος ο ευαγγελιστής Μάρκος, η μητέρα του οποίου ήταν μαθήτρια του Ιησού και στο σπίτι της έγινε, κατά την παράδοση, το γεγονός της Πεντηκοστής και πιθανόν ο Μυστικός Δείπνος. Ο νεαρός Μάρκος λοιπόν (πόσο μικρός; δεκαπέντε; δώδεκα; δεκατριών;), αντί να πέσει για ύπνο, έφυγε απ’ το κρεβάτι, ακολούθησε με το σεντόνι τον Ιησού και τους αποστόλους στη Γεθσημανή και παρακολούθησε τα τεκταινόμενα. Σ’ αυτό το σημείο βασίζεται η διήγηση του Καρποκράτη.<br /><br />Το Βιβλίο του Ελκεσάι, ιουδαϊκού χαρακτήρα με ανεπιτυχείς προσμίξεις γνωστικών και επιφανειακών στοιχείων, προέρχεται από την αίρεση των Ελκεσαϊτών και αφιερώνεται στους sobiai, δηλαδή τους βαφτισμένους. Συνδέεται με κάποιον Αλκιβιάδη από την Απάμεια, που πήγε στη Ρώμη το 220 μ.Χ. και μίλησε με κάποιον υποθετικό Ελκεσάι, τον οποίο τοποθετεί στα χρόνια του αυτοκράτορα Τραϊανού, γύρω στο 100 μ.Χ., και ο οποίος είχε δεχτεί αποκάλυψη απευθείας από το Χριστό. Ο Χριστός θεωρείται υιός του Θεού και μέγας βασιλέας, έχει ανάστημα 96 μίλια, γεννήθηκε πολλές φορές και θα ξαναγεννηθεί (μετενσάρκωση που θυμίζει τις αβατάρα του ινδικού Βίσνου, δόγμα από το οποίο πιθανόν να επηρεάστηκε).<br /><br />Το Ευαγγέλιον κατά Μαριάμ σώζεται τμηματικά στο ελληνικό πρωτότυπο και σε κοπτική μετάφραση (πολλά απόκρυφα σώζονται σε μεταφράσεις, κυρίως κοπτικές από το Nag Hammadi) και τοποθετείται γενικά στο 2ο αιώνα. Στο πρώτο μέρος του έχουμε και πάλι το αγαπημένο μοτίβο της συζήτησης του αναστημένου Χριστού με τους μαθητές του, ενώ το δεύτερο αρχίζει με παράκληση του Πέτρου προς τη Θεοτόκο, για να κοινοποιήσει αποκαλύψεις, που είναι στην πραγματικότητα οράματα. Το έργο δεν έχει βάθος ούτε για τους γνωστικούς, αλλά είναι προφανές ότι συντάχτηκε από τέτοιους κύκλους.<br /><br />Στο Ευαγγέλιον του Βαρθολομαίου, που σχετίζεται άμεσα με το προηγούμενο, οι απόστολοι, μέσω του Βαρθολομαίου (που παρουσιάζεται ως ο πιο θαρραλέος απ’ αυτούς), ζητούν από την Παναγία να μεσιτεύσει στον αναστημένο Χριστό για να τους παράσχει τις τρομερές αποκαλύψεις Του. Αυτό συμβαίνει σε διάφορα βουνά, με αποκορύφωμα τη θέα της αβύσσου κάτω απ’ τη γη, που τυλίχτηκε σαν ένας πάπυρος, και τον εκτενή διάλογο του Βαρθολομαίου με το Βελίαλ (το διάβολο), που «εμφανίστηκε απ’ την άβυσσο μαζί με 660 αγγέλους δεμένους με πυρωμένες αλυσίδες». Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του ευαγγελίου είναι ο εντυπωσιακός εγκωμιασμός της Θεοτόκου, που χαρακτηρίζεται κιβωτός του Υψίστου, ακηλίδωτη, σκεύος εκλεκτό, μήτρα μεγαλύτερη από όλη τη δημιουργία κ.τ.λ. Οι χαρακτηρισμοί αυτοί είναι σύμφωνοι με το ορθόδοξο πνεύμα και απηχούν την τιμή που αποδόθηκε στην Παναγία ήδη από την αρχή του χριστιανισμού.<br /><br />Με πρότυπο το Ευαγγέλιον του Βαρθολομαίου ή το κατά Μαριάμ, αντικαθιστώντας απλώς την Παναγία με τη Μαγδαληνή, συντάχτηκε και το λεγόμενο Ευαγγέλιον της Μαρίας ή της Μαγδαληνής, σε κοπτική γλώσσα (δηλαδή αιγυπτιακή διάλεκτο), που περιλαμβάνεται στον Κώδικα του Βερολίνου και ανάγεται στον 5ο αιώνα μ.Χ., αν και ένα ελληνικό απόσπασμα τοποθετείται στις αρχές του 3ου. Ο τίτλος δεν υπονοεί ότι γράφτηκε από τη Μαγδαληνή (τότε θα έπρεπε να είναι το κατά Μαγδαληνήν ευαγγέλιο, δηλ. το ευαγγέλιο του Χριστού κατά τη Μαγδαληνή, από τη σκοπιά της Μαγδαληνής –αυτό σημαίνει κατά Μάρκον, κατά Ματθαίον κ.τ.λ.)× αντίστοιχα, το Eυαγγέλιο του Βαρθολομαίου δεν εμφανίζεται να γράφτηκε από το Βαρθολομαίο, ενώ το απόκρυφο του Θωμά του αθλητού π.χ. γράφτηκε, υποτίθεται, από το Ματθαίο. Σημαίνει απλώς ότι η Μαγδαληνή είναι το κέντρο της συζήτησης, που καταγράφεται σ’ αυτό και αφορά σε, τι άλλο, υπερβατικές αποκαλύψεις. Είναι γραμμένο με πρότυπο το προγενέστερο ευαγγέλιο του Βαρθολομαίου, αντικαθιστώντας απλώς την Παναγία με τη Μαγδαληνή.<br /><br />Εκεί οι απόστολοι, μετά την ανάληψη του Ιησού, ρωτούν τη Μαγδαληνή για λόγια που είχε εμπιστευτεί μόνο σ’ εκείνη. Η Μαγδαληνή αποδίδεται σ’ ένα περίπου μονόλογο αποκρυφιστικού χαρακτήρα περί ύλης, ψυχής κ.λ.π., χωρίς θεολογικό ή ηθικό μήνυμα, και τελικά ο Πέτρος αμφισβητεί τα λόγια της από… ζήλια, επειδή «ο Κύριος την αγαπούσε περισσότερο από τους αποστόλους» (ο σεβασμός του Πέτρου στις γυναίκες και η εμπιστοσύνη του στον πολύτιμο και άφθαρτο «κρυπτόν της καρδίας» εαυτό τους είναι φανερά στην Α΄ επιστολή Πέτρου, κεφ. 3). Άλλη μια έμμεση πιθανή αναφορά στην υποτιθέμενη ερωτική σχέση του Ιησού με τη Μαγδαληνή, χωρίς όμως ιστορικές αξιώσεις.<br /><br />Σημειωτέον ότι, από θεολογική άποψη, στο πρόσωπο του Χριστού συντελείται ένας υπερκόσμιος γάμος Θεού και ανθρωπότητας: ο Θεός, από θεϊκό έρωτα για τον άνθρωπο (μέγας Εραστής μανικότατος του ανθρώπου), ενώνεται μαζί του –όλη η θεότητα και όλη η ανθρωπότητα συγκεφαλαιώνονται και ανακεφαλαιώνονται στο μέγιστο πρόσωπο του Θεού και Ανθρώπου Ιησού, του Χριστού, που είναι «υιός του ανθρώπου» (=άνθρωπος, όρος που αναφέρεται σε όραμα του προφήτη Δανιήλ), αλλά και «ο Κύριος της δόξης» (Α΄ Κορινθ. 2, 8: «ει γαρ έγνωσαν, ουκ αν τον Κύριον της δόξης εσταύρωσαν») και Θεός: Α΄ προς Τιμόθεον, 3, 16: «Θεός εφανερώθη εν σαρκί, εδικαιώθη εν Πνεύματι, ώφθη αγγέλοις, εκηρύχθη εν έθνεσιν, επιστεύθη εν κόσμω, ανελήφθη εν δόξη».<br /><br />Γι’ αυτό το λόγο είναι άτοπο να υποθέσουμε ότι ο Χριστός θα μπορούσε να παντρευτεί με έναν συγκεκριμένο άνθρωπο, αφού ο Ίδιος είναι «ο Νυμφίος της Εκκλησίας», δηλαδή όλης της Ανθρωπότητας, και έδωσε το αίμα Του υπέρ της «νύμφης» Του –βλ. και το τέλος της Αποκάλυψης, όπου περιγράφεται ο πανηγυρικός γάμος της Νύμφης (=ανθρωπότητας) με το «Αρνίον το εσφαγμένον από καταβολής κόσμου, που κάθεται στο θρόνο του Θεού», που καταλήγει στην «ουράνια Ιερουσαλήμ», δηλαδή την ανακαινισμένη Γη, όλο το Σύμπαν.<br /><br />Από τον άγιο Επιφάνιο, στο Πανάριον, αναφέρονται οι Ερωτήσεις Μαρίας, που δε σώζονται και ανήκουν στους ναασινούς. Εντάσσονται στον τύπο των γνωστικών ευαγγελίων και ξεκινούν με το γνωστό μοτίβο: ο Ιησούς ανεβαίνει σ’ ένα βουνό και προβαίνει σε αποκαλύψεις… Οι ναασινοί όμως προχωράνε πιο πέρα: ο Ιησούς έχει ανεβεί εκεί πάνω με τη «Μαρία» (δεν προσδιορίζεται η ταυτότητά της, πρόκειται μάλλον για ένα ανιστορικό συμβολικό πρόσωπο, που χρησιμοποιεί ο συντάκτης υιοθετώντας απλά ένα γνωστό όνομα από την Καινή Διαθήκη) και, κατά τη διάρκεια των αποκαλύψεων, της ζητάει να… θηλάσει το σπέρμα Του, ενώ βγάζει κι από την πλευρά Του μια γυναίκα κι αρχίζει να κάνει έρωτα μαζί της (μίμηση της δημιουργίας της Εύας). Όταν η Μαρία σκανδαλίζεται από την προτροπή, ο Ιησούς της λέει «ολιγόπιστη, γιατί δίστασες;», μιμούμενος το Ματθ. 14, 31, όπου απευθύνεται με τα ίδια λόγια στον Πέτρο.<br /><br />Από τον άγιο Επιφάνιο αναφέρεται και ένα Eυαγγέλιον της Εύας (που τοποθετείται στο είδος που ανακατεύει Παλαιά και Καινή Διαθήκη), ενώ υπήρχε και το Eυαγγέλιον του Ιούδα, που σωζόταν αποσπασματικά, αλλά ανακαλύφθηκε σ’ έναν φθαρμένο πάπυρο τη δεκαετία του 1970 και δημοσιεύθηκε το 2006, αφού διαβάστηκε με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας. Προερχόταν από τους λεγόμενους καϊνίτες, που θεωρούσαν ότι είναι απόγονοι του Κάιν (του γιου του Αδάμ) και τιμούσαν τον Ιούδα ως άγιο, κι επαναλαμβάνει το ίδιο μοτίβο. Μόνο που τώρα η αποκάλυψη των γνωστών «ουράνιων μυστηρίων» δίνεται στον Ιούδα, που θεωρείται ο ωριμότερος μαθητής, και ο νεφελώδης, σχεδόν χωρίς ιστορική υπόσταση και ανθρώπινη μορφή «Ιησούς», τον καλεί να Τον προδώσει για να Τον βοηθήσει ν’ απαλλαγεί από το φαινομενικό ανθρώπινο σώμα Του («τον άνθρωπο, με τον οποίο είναι ντυμένος»).<br /><br />Υπάρχουν αρκετά απόκρυφα ακόμα στον τύπο των ευαγγελίων, αλλά δεν προσθέτει τίποτα να η μνημόνευσή τους. Μπορείτε να βρείτε σοβαρές επιστημονικές εκδόσεις στις βιβλιοθήκες και τα σπουδαστήρια των πανεπιστημιακών τμημάτων θεολογίας, θρησκειολογίας, φιλολογίας και πιθανόν φιλοσοφίας και ιστορίας ή σε εκδοτικούς οίκους που ασχολούνται με τη φιλολογική κριτική της Καινής Διαθήκης ή της Βίβλου γενικά. Βέβαια, υπάρχουν και εκδόσεις τους με αποκρυφιστικό χαρακτήρα, που απλώς έχουν αντικαταστήσει την εμπιστοσύνη στην Καινή Διαθήκη με καχυποψία απέναντι σε κάθε τι χριστιανικό και με εμπιστοσύνη σε κάθε τι απόκρυφο. Αν θέλετε να επιλέξετε αυτά, αξιολογήστε τα κατά τις προϋποθέσεις σας.<br /><br />Εκτός από ευαγγέλια, όπως έχουμε ήδη πει, η απόκρυφη γραμματεία περιλαμβάνει πράξεις, κηρύγματα, επιστολές και αποκαλύψεις που αποδίδονται από τους συντάκτες τους σε διάφορους αποστόλους.<br /><br />Τα κυριότερα είναι: <br /><br />Η Επιστολή των αποστόλων, ένα σημαντικό κείμενο του πρώτου μισού του 2ου αιώνα, που γράφτηκε από χριστιανό και επιχειρεί να αναιρέσει το γνωστικισμό και ιδίως το δοκητισμό του γνωστικού Κήρινθου (δοκητισμός = το δόγμα ότι ο Χριστός έγινε άνθρωπος φαινομενικά και όχι αληθινά). Όμως ο συντάκτης του έχει επηρεαστεί από το γνωστικισμό και εκφράζεται σε γνωστικό κλίμα, ενώ αντλεί και από ιουδαϊκές πηγές, από τα ελληνιστικά έργα του Ερμή του Τρισμέγιστου κ.λ.π., χωρίς να είναι άσχετος και με τους Εσσαίους. Περιγράφει κι αυτό συνομιλίες των αποστόλων με τον Ιησού, τις οποίες εκείνοι απευθύνουν με επιστολή σε όλο τον κόσμο. Θεωρεί ότι ο Λόγος (όνομα του Χριστού από το κατά Ιωάννην, αλλά εδώ ταυτιζόμενος μάλλον με το Άγιο Πνεύμα) έρχεται με τη μορφή του Γαβριήλ από τον ουρανό, όπως οι Αιώνες, και γίνεται άνθρωπος κ.τ.λ. Αναφέρεται στη δευτέρα παρουσία του Χριστού, στην κάθοδο στον Άδη, στην ανάσταση των σωμάτων κ.λ.π., τονίζει την ιστορικότητα της ανάστασης του Χριστού, αλλά δίνει υπερβολική έμφαση στην ενότητα του Θεού Πατέρα και του Υιού, σε σημείο που να μοιάζει σαν να Τους ταυτίζει. Είναι χρήσιμο από ιστορική άποψη, γιατί δίνει πληροφορίες για τη ζωή των χριστιανών και μάλιστα συγκεκριμένων ιουδαιοχριστιανικών κύκλων.<br /><br />Στο Nag Hammadi βρέθηκε κι ένα ακέφαλο έργο (λείπει, δηλαδή, η αρχή του) με μορφή επιστολής προς άγνωστο παραλήπτη, που περιγράφει ένα είδος εσωτερικής αποκάλυψης κάποιου Ιακώβου, πιθανόν του Αδελφόθεου, ενός από τους αδελφούς του Ιησού, που είναι κι αυτοί απόστολοι και θεωρούνται από μας σπουδαίοι άγιοι της πρώτης Εκκλησίας. Ο άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος, που αναφέρεται συχνά στην Καινή Διαθήκη, είναι και ένας από τους συγγραφείς της, έχει γράψει την κανονική επιστολή Ιακώβου, ένα από τα σημαντικότερα χριστιανικά κείμενα. Το όνομά του χρησιμοποιείται και σε άλλα απόκρυφα. Το συγκεκριμένο έχει σαφώς γνωστικό χαρακτήρα, προέρχεται μάλλον από τη σχολή του Κήρινθου και το ονομάζουμε συμβατικά Απόκρυφον του Ιακώβου.<br /><br />Η επιστολή Πέτρου προς Φίλιππον (που πιο πολύ ταιριάζει στον τύπο των ευαγγελίων), η επιστολή Παύλου προς Λαοδικείς (ο Μαρκίων την ανέφερε αλλά η σωζόμενη δεν πρέπει να είναι τόσο παλιά, γράφτηκε μάλλον προς τον 3ο ή τον 4ο αιώνα και βασίζεται σε μια αναφορά του Παύλου στην προς Κολοσσαείς, κεφ. 4, 16, όπου αναφέρει μια επιστολή του προς τη Λαοδίκεια, η οποία όμως δε σώζεται, όπως δε σώζεται και μια Γ΄ προς Κορινθίους και ίσως κι άλλες) κ.ά., συμπληρώνουν τον κυκεώνα των απόκρυφων επιστολών, χωρίς όμως ιδιαίτερες αξιώσεις σε κανένα επίπεδο.<br /><br />Η Αποκάλυψις Πέτρου, η Αποκάλυψις Παύλου, το Αναβατικόν Παύλου (Καϊνίτες), δύο κείμενα με τον τίτλο Αποκάλυψις Ιακώβου (του Αδελφόθεου) κ.λ.π. σχηματίζουν μια ογκώδη αποκαλυπτική γραμματεία, με χαρακτήρα όμως εντελώς διαφορετικό από την κανονική Αποκάλυψη του Ιωάννη. Η μεγάλη διαφορά έγκειται όχι τόσο στις γνωστικές διδασκαλίες που περιέχουν (έτσι κι αλλιώς η κανονική Αποκάλυψη είναι εξαιρετικά δυσνόητη και μπορεί να ερμηνευτεί όπως θέλεις) αλλά στο ότι ενδιαφέρονται σχεδόν αποκλειστικά για την τύχη των νεκρών μετά το Θάνατο, αφηγούνται την υποτιθέμενη πορεία τους στον άλλο κόσμο, τον παράδεισο και την κόλαση, όπου περιγράφονται απίστευτα βασανιστήρια των αμαρτωλών (η Θεία Κωμωδία του Δάντη βασίζεται σ’ αυτά τα κείμενα) κ.λ.π. Η πρώτη Αποκάλυψις Ιακώβου ανήκει στον Ουαλεντίνο και μιλάει για τον Αιώνα Σοφία, τους 12 Άρχοντες-Αιώνες, τους 72 ουρανούς κ.λ.π. Γενικά πρόκειται για ουράνιες μυθοπλασίες.<br /><br />Το λεγόμενο Απόκρυφον του Ιωάννου εκφράζει την κοσμολογία και την ανθρωπολογία του πρώιμου γνωστικισμού μέσα από μια υποτιθέμενη αποκάλυψη του Ιησού στον ευαγγελιστή Ιωάννη, όμως γνώρισε πολλές διασκευές, επεξεργασίες και μεταφράσεις, ώστε να εξυπηρετεί τους σκοπούς διαφόρων γνωστικών σχολών.<br /><br /> <br /><br />2. Ιουδαιοχριστιανικά απόκρυφα<br /><br />Πάμε τώρα σε μιαν άλλη ομάδα απόκρυφων έργων, αυτά που ανήκουν στην ιουδαιοχριστιανική παράδοση, δηλαδή στην παράδοση χριστιανών εβραϊκής καταγωγής, πρώην Ιουδαίων στο θρήσκευμα, που χωρίστηκαν σε δυο ρεύματα:<br /><br />Ένα που παρέμεινε ορθόδοξο και συνυπήρξε αρμονικά με τους χριστιανούς από άλλα έθνη, πρώην ειδωλολάτρες (ή, αν προτιμάτε, πρώην εθνικούς), αποδεχόμενο τις αποφάσεις της αποστολικής συνόδου, που διαχώρισε το χριστιανισμό από τον ιουδαϊσμό το 49 μ.Χ. Οι χριστιανοί αυτοί είχαν πνευματικό πατέρα τον άγιο Ιάκωβο τον Αδελφόθεο, ως απόστολο και επίσκοπο των Ιεροσολύμων.<br /><br />Και ένα δεύτερο ρεύμα, που αρνήθηκε το δικαίωμα στους εθνικούς να γίνονται χριστιανοί, εκτός κι αν έκαναν περιτομή και τηρούσαν όλες τις διατάξεις της ιουδαϊκής θρησκείας, δηλαδή του μωσαϊκού Νόμου. Αυτοί ουσιαστικά αρνήθηκαν την Εκκλησία και αποκόπηκαν απ’ αυτήν. Προσπάθησαν να διαλύσουν τις ελληνικές και τις ρωμαϊκές Εκκλησίες, όπου ταξίδευαν και έλεγαν ότι το ευαγγέλιο που κήρυττε ο Παύλος ήταν ψεύτικο, επειδή δεν υποχρέωνε τους ανθρώπους να κάνουν περιτομή και να τηρούν το μωσαϊκό Νόμο. Ο Παύλος αντιμετωπίζει τέτοιους «ψευδάδελφους», όπως τους χαρακτηρίζει, στις επιστολές προς Ρωμαίους, προς Γαλάτας, τις δύο προς Κορινθίους κ.α., ενώ η επιστολή προς Εβραίους απευθύνεται σε ιουδαιοχριστιανούς, μάλλον της Ρώμης, που ταλαντεύονταν ανάμεσα στην ορθοδοξία και τις αντιλήψεις των «ψευδαδέλφων»…<br /><br />Οι ιουδαιοχριστιανοί αυτοί, που κινήθηκαν στο περιθώριο του χριστιανισμού, αναγνώριζαν επίσης κύρος αγίου και αποστόλου στον άγιο Ιάκωβο και χρησιμοποίησαν δικά τους ευαγγέλια, όπως το Ευαγγέλιον των Ναζαρηνών, που συγγενεύει με το κανονικό ευαγγέλιο του Ματθαίου και η συγγραφή του, στα αραμαϊκά ή τα συριακά, τοποθετείται πολύ πρώιμα, μεταξύ 70 και 150 μ.Χ. Επίσης το Ευαγγέλιον των Εβιωναίων, συγγενές επίσης με το κατά Ματθαίον, που το χρησιμοποιούσε μια κοινότητα της ανατολικής όχθης του Ιορδάνη (γράφτηκε ελληνικά τις αρχές του 2ου αιώνα και σώζεται αποσπασματικά), ή το καθ’ Εβραίους ευαγγέλιον, πρώτο μισό του 2ου αιώνα στα αραμαϊκά, που εκφράζει συγκρητιστικές και γνωστικές τάσεις (π.χ. η Μαρία, μητέρα του Ιησού, θεωρείται υλοποίηση της «μεγάλης ουράνιας δύναμης που ονομάζεται Μιχαήλ») και τονίζει τον πρωτεύοντα ρόλο του αγίου Ιακώβου.<br /><br />Γιατί, θα ρωτήσετε, απορρίφθηκαν αυτά τα κείμενα; Η απάντηση είναι ότι η συνείδηση της Εκκλησίας, η παράδοση των χριστιανών όλης της χριστιανικής οικουμένης και η πίστη των αγίων δεν τα θεώρησε γνήσια αποστολικά έργα, αλλά δεν εκφράζουν και τη γνήσια χριστιανική διδασκαλία, αφού περιορίζουν το χριστιανικό μήνυμα στο λαό της Παλαιάς Διαθήκης.<br /><br /> <br /><br />3. Ορθόδοξα απόκρυφα («ψυχωφελείς διηγήσεις» – ψευδεπίγραφα)<br /><br />Ιδιαίτερη σημασία όμως έχει η επόμενη ομάδα απόκρυφων. Πρόκειται για έργα ορθόδοξα (κάποια από τα οποία γνώρισαν μεταγενέστερη γνωστική επεξεργασία ή είχαν λίγες γνωστικές επιρροές), τα οποία: είτε ενσωμάτωσαν ήδη υπάρχουσες παραδόσεις για τη ζωή των προσώπων της Καινής Διαθήκης (της Θεοτόκου, των αποστόλων κ.λ.π.) είτε κατασκεύασαν φανταστικές ιστορίες, τις περισσότερες φορές αφελείς, και τις δημοσίευσαν κάτω από το όνομα ενός υποτιθέμενου ιερού συγγραφέα, για να «ωφελήσουν ψυχικά» τους χριστιανούς αναγνώστες τους. Είναι δηλαδή «ψυχωφελείς διηγήσεις», γραμμένες κυρίως από το 2ο ώς και τον 4ο αιώνα κατά μίμησιν των ευαγγελίων, των επιστολών, των αποκαλύψεων και των πράξεων των αποστόλων. Εφαρμόζουν, όπως είπαμε, την τακτική του vaticinium ex eventu, δηλαδή της ψεύτικης απόδοσης ενός βιβλίου σε κάποιο διάσημο συγγραφέα παλιότερης εποχής, που θεωρείται έγκυρος. Τα βιβλία αυτά, επαναλαμβάνω, συμβατικά τα ονομάζουμε «απόκρυφα», επειδή ο όρος έχει γίνει πλέον τεχνικός. Στην πραγματικότητα είναι χριστιανικά ψευδεπίγραφα εξωβιβλικά κείμενα.<br /><br />Το πιο σημαντικό από τα απόκρυφα αυτού του είδους είναι το λεγόμενο Πρωτευαγγέλιον του Ιακώβου ή Γέννησις Μαρίας – Αποκάλυψις Ιακώβου. Ο συγγραφέας του το αποδίδει στον Αδελφόθεο Ιάκωβο και το περιεχόμενό του έχει γίνει δεκτό από τη συνείδηση της Εκκλησίας και μάλιστα καθορίζει την παράδοσή μας για τη γέννηση και τα παιδικά χρόνια της Παναγίας, τα ονόματα των γονιών της (Ιωακείμ και Άννα), την αφιέρωσή της στο Ναό της Ιερουσαλήμ σε ηλικία τριών ετών, λεπτομέρειες για τη γέννηση του Χριστού, όπως ότι γεννήθηκε σε σπήλαιο κ.λ.π. Αναφέρει επίσης το παράδοξο επεισόδιο της μαίας Σαλώμης (άσχετης με τη Σαλώμη, την κόρη της Ηρωδιάδας, που φυσικά δεν είχε γεννηθεί ακόμη τότε), η οποία θέλησε να διαπιστώσει με το δάχτυλό της ότι η Παναγία έμεινε παρθένος και μετά τη γέννηση του παιδιού της –το χέρι της, μετά τη διαπίστωση, παράλυσε και θεραπεύτηκε μετά την ομολογία της πίστης της. Το επεισόδιο αυτό, παρόλο που η μαία τοιχογραφήθηκε σε ναούς να λούζει το νεογέννητο Ιησού, δεν έγινε πιστευτό από τους Πατέρες της Εκκλησίας.<br /><br />Όμως, παρόλο που το περιεχόμενο του βιβλίου έγινε δεκτό από την Εκκλησία, ζωγραφίστηκε στους ναούς, γέννησε βασικές χριστιανικές εορτές της Παναγίας κ.λ.π., δηλαδή θεωρήθηκε ότι απηχεί έγκυρες παραδόσεις των πρώτων χριστιανικών χρόνων (φαίνεται ότι γράφτηκε γύρω στα μέσα του 2ου αιώνα), το ίδιο το βιβλίο δε μπήκε στον κανόνα, γιατί δε θεωρήθηκε γνήσιο έργο του αγίου Ιακώβου αλλά κάποιου άλλου ορθόδοξου χριστιανού, γνώστη των παραδόσεων, που το απέδωσε στον άγιο Ιάκωβο.<br /><br />Δεδομένου ότι το έργο φαίνεται αρκετά πρώιμο (μέσα του 2ου αιώνα) δίνει στοιχεία για την άποψη που κυκλοφορούσε την εποχή εκείνη σχετικά με τη ζωή της Παναγίας, την ύψιστη θέση της ανάμεσα στους αγίους και την ιδιότυπη παρθενία της.<br /><br />Αξιοσημείωτο είναι και το Ευαγγέλιον της παιδικής ηλικίας του Κυρίου, που υποτίθεται ότι ανακαλύφθηκε ανάμεσα στα βιβλία «του Ιωσήφ του αρχιερέα, που κάποιοι τον ονομάζουν Καϊάφα». Περιγράφει την ιστορία της αγίας οικογένειας από τη γέννηση του Ιησού μέχρι την επιστροφή από την Αίγυπτο. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη φυγή στην Αίγυπτο, όπου εξιστορούνται συναρπαστικά και συχνά συγκινητικά επεισόδια και πλήθος θαυμάτων, που τελούνται από την Παναγία και το μικρό Ιησού. Ο σεβασμός του συγγραφέα προς την Παναγία είναι απεριόριστος. Το βιβλίο αυτό διαβάστηκε πολύ από τους χριστιανούς και αξιοποιήθηκε από τον άγιο Ρωμανό το Μελωδό στους Χαιρετισμούς της Θεοτόκου, ιδιαίτερα στον Οίκο «Λάμψας εν τη Αιγύπτω…».<br /><br />Ένα άλλο απόκρυφο με κάποιο ενδιαφέρον είναι το λεγόμενο Ευαγγέλιον του Θωμά ή Τα παιδικά του Κυρίου, που ο παλιός του τίτλος είναι Θωμά του Ισραηλίτου φιλοσόφου ρητά εις τα παιδικά του Κυρίου ή Σύγγραμμα του αγίου αποστόλου Θωμά περί της παιδικής αναστροφής του Κυρίου. Είναι ενδιαφέρον, γιατί αποκλείστηκε από τον κανόνα (ως ψευδεπίγραφο και ιστορικά αναξιόπιστο), ενώ η αποδοχή του θα κάλυπτε ένα κενό των κανονικών ευαγγελίων, το οποίο τώρα, όπως και τότε, επικαλούνται πολλοί ως επιχείρημα κατά της αξιοπιστίας τους: τα «κρυμμένα χρόνια» του Ιησού, από δώδεκα έως τριάντα.<br /><br />Αφηγείται φανταστικά επεισόδια από την καθημερινή ζωή του μικρού Ιησού, από πέντε μέχρι δώδεκα χρόνων. Δεν έχει θεολογικό βάθος ούτε καμιά ιδιαίτερη σοβαρότητα. Ο μικρός Ιησούς κάνει θαύματα για παιχνίδι ή ακόμα και για εκδίκηση, εξευτελίζει τους δασκάλους του με τις γνώσεις του, προκαλεί το θάνατο ή την ανάσταση ανθρώπων που προσπάθησαν να τον βλάψουν και τα τοιαύτα, μέσα σ’ ένα παιδικό κλίμα, όπως η γνωστή ιστοριούλα με τα 12 πουλιά από πηλό που έπλασε και μετά, επειδή ήταν Σάββατο και ο Ιωσήφ τον μάλωσε, τους έδωσε ζωή κι έφυγαν πετώντας (αυτό είναι και το μόνο επεισόδιο αυτού του βιβλίου που παρέμεινε στην παράδοση). Το βιβλίο αυτό, αν και δεν περιέχει αιρετικές διδασκαλίες (παρ’ όλα αυτά το διάβαζαν οι οπαδοί του γνωστικού Μάρκου μετά τα μέσα του 2ου αιώνα), παρόλο που είχε διαδοθεί πολύ, γιατί σώζονται μεταφράσεις και διασκευές του στα λατινικά, τα σλαβικά, τα αραβικά και τα συριακά (γράφτηκε ελληνικά), και παρόλο που θα βόλευε τους υποτιθέμενους «σκοτεινούς κύκλους» που φαντάζονται κάποιοι ότι μαγείρεψαν τη χριστιανική θεολογία κατά το συμφέρον τους, αποκλείστηκε από τον κανόνα και καμιά αξιοπιστία δεν του αποδόθηκε.<br /><br />Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι διηγήσεις της ζωής και, ιδιαίτερα, της κοίμησης της Παναγίας, από τις οποίες σώζονται 67 χειρόγραφα με διάφορες παραλλαγές, σε πολλές γλώσσες: συριακή, κοπτική, αραβική, αιθιοπική, αρμενική, σλαβική κ.λ.π. Το κυριότερο είναι το Του αγίου Ιωάννου του Θεολόγου λόγος εις την κοίμησιν της αγίας Θεοτόκου, που τοποθετείται στον 5ο ή 6ο αιώνα και επηρέασε ιδιαίτερα την παράδοσή μας για τα γεγονότα της Κοίμησης της Παναγίας, την οποία γιορτάζουμε, όπως γνωρίζετε, στις 15 Αυγούστου. Το περιεχόμενο του βιβλίου αυτού έγινε δεκτό από τους χριστιανούς και εκεί αναφέρεται η περίφημη μεταφορά των αποστόλων «επί νεφελών» για να παραστούν στην ταφή της Θεοτόκου, η απόπειρα κάποιων μεθυσμένων Ιουδαίων να βεβηλώσουν το άγιο σώμα Της κ.ά. από τα κείμενα αυτά ξέρουμε και για την ανάληψη της Θεοτόκου, καθώς και για την παράδοση της ζώνης Της (της Αγίας Ζώνης), κατά την ώρα της ανάληψής Της, στα χέρια του αγίου αποστόλου Θωμά.<br /><br />Τέλος υπάρχουν τα λεγόμενα ευαγγέλια των Παθών, επίσης ορθόδοξα, που επικεντρώνουν αποκλειστικά στο θάνατο και την ανάσταση του Ιησού και αφηγούνται λεπτομέρειες που υποτίθεται ότι λείπουν από τα κανονικά, ή παρέχουν τεκμήρια για την αξιοπιστία της χριστιανικής πίστης. Σ’ αυτά ανήκει το λεγόμενο Χαμένο ευαγγέλιο του Πέτρου, που ανάγεται μάλλον στο 2ο αιώνα, γιατί μνημονεύεται από το Σεραπίωνα Αντιοχείας το 190 μ.Χ., και βρέθηκε το 1886 στην Αίγυπτο, στην περιοχή της αρχαίας Πανόπολης. Δεν προσφέρει όμως τίποτα καινούργιο, απλά επαναλαμβάνει τις διηγήσεις του πάθους όπως τις ξέρουμε από τα κανονικά ευαγγέλια προσθέτοντας μερικές ευφάνταστες λεπτομέρειες, όπως την υποτιθέμενη σκηνή της ανάστασης του Ιησού, που οι φρουροί του τάφου Τον βλέπουν να βγαίνει κρατώντας ένα σταυρό, με το κεφάλι Του να φτάνει στον ουρανό και συνοδευόμενος από δυο αγγέλους.<br /><br />Το κάπως πιο ενδιαφέρον από τα ευαγγέλια των Παθών είναι το Ευαγγέλιον του Νικοδήμου. Πρόκειται για μια διήγηση των παθών του Χριστού που καταγράφηκε, υποτίθεται, από τον «κρυφό μαθητή» Του, τον άγιο Νικόδημο, που ήταν φαρισαίος και μέλος του Μεγάλου Συνεδρίου που καταδίκασε τον Ιησού (βλ. γι’ αυτόν στο κατά Ιωάννην, κεφ. 3, κεφ. 7, 50-53, και 19, 39), αν και ο ίδιος νωρίτερα είχε προσπαθήσει να Τον υπερασπίσει. Τα τελευταία κεφάλαιά του όμως αναλώνονται σ’ ένα τυπικό μοτίβο, στην κάθοδο του Χριστού στον Άδη, τη μάχη Του με το διάβολο και την απελευθέρωση των πρωτοπλάστων (τα οποία αφηγούνται κάποιοι από τους δίκαιους άνδρες που αναστήθηκαν όταν πέθανε ο Κύριος, κατά την αναφορά του Ματθ. 27, 52-53). Φαίνεται ότι το βιβλίο αυτό προέρχεται από κάποιο υποτιθέμενο γραπτό του ίδιου του Πιλάτου που κυκλοφορούσε ήδη το 2ο αιώνα, τα λεγόμενα acta Pilati, δηλαδή Πράξεις Πιλάτου, το οποίο γνώριζαν ο άγιος Ιουστίνος γύρω στο 150 μ.Χ. (Α΄ Απολογία, 35, 9 και 48, 3) και ο Τερτυλλιανός (Apologeticum), ο οποίος μιλάει για αλληλογραφία του Πιλάτου με τον αυτοκράτορα Τιβέριο. Με το Νικόδημο φαίνεται να συνδέθηκε αργότερα, κατά τον 4ο αιώνα. Το Ευαγγέλιον του Νικοδήμου αξιοποιήθηκε από τους χριστιανούς στην εικόνα «Εις Άδου κάθοδος», δηλαδή την ορθόδοξη εικόνα της ανάστασης του Χριστού, όπου στα βάθη του Άδη ανασύρει από τον τάφο τον Αδάμ και την Εύα, με τους διάφορους νεκρούς να παρακολουθούν, μεταξύ των οποίων ο δίκαιος Άβελ, διάφοροι προφήτες και ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος που δείχνει τον Κύριο με το δάχτυλό του.<br /><br /> <br /><br />Απόκρυφες πράξεις αποστόλων<br /><br />Και περνάμε στο άλλο ενδιαφέρον κεφάλαιο, τις απόκρυφες Πράξεις διαφόρων αποστόλων, που περιλαμβάνουν ανεξάρτητα έργα ή μπερδεμένα αποσπάσματα που έχουν συρραφεί πότε έτσι πότε αλλιώς δίνοντας κείμενα όλων των κατηγοριών που προανέφερα.<br /><br />Από το δεύτερο και τον τρίτο αιώνα αξιομνημόνευτες είναι οι διάφορες απόκρυφες Πράξεις Πέτρου, Πράξεις Παύλου, Πράξεις Ανδρέου και Πράξεις Ιωάννου, που περιλαμβάνουν διάφορες εκδοχές: τις Πράξεις Πέτρου μετά Σίμωνος (δημόσια μάχη …θαυμάτων ανάμεσα στον Πέτρο και το Σίμωνα το Μάγο στη Ρώμη), το Μαρτύριον του αγίου αποστόλου Πέτρου, τη Διήγηση περί των θυγατέρων του Πέτρου (με ένα φρικτό επεισόδιο, όπου ο Πέτρος δήθεν αφήνει με κυνισμό την κόρη του παράλυτη, ενώ μπορεί να τη θεραπεύσει, για να εξαγνιστεί, επειδή πήγε με κάποιον άντρα) κ.λ.π., τις Πράξεις Παύλου και Θέκλης (απ’ όπου ξέρουμε τα σχετικά με το βίο της αγίας ισαποστόλου Θέκλας από την Κύπρο), το Μαρτύριον του Παύλου, αφηγήσεις ταξιδιών του Παύλου σε διάφορους τόπους κ.λ.π., δράση του Ιωάννη στην Έφεσο και αλλού, του Ανδρέα στην Πάτρα, αφήγηση της σταύρωσης του Ανδρέα, του θανάτου του Ιωάννη στην Έφεσο, της εξαφάνισης του σώματός του από τον τάφο και διάφορα άλλα.<br /><br />Τα περισσότερα από αυτά τα έργα είναι εν πολλοίς αφελή, ενδιαφέρονται σχεδόν αποκλειστικά για θαύματα (οι νεκροί ανασταίνονται κατά ριπάς…) και, το κυριότερο, είναι γραμμένα από εγκρατιτικούς κύκλους ή πειραγμένα από εγκρατιτικό χέρι: ο γάμος θεωρείται ασυμβίβαστος με την ιδιότητα του χριστιανού, όλοι οι χριστιανοί που παρουσιάζονται σ’ αυτές είναι άγαμοι ή αρνούνται το γάμο τους και ορκίζονται ολοκληρωτική και αποκλειστική αφοσίωση στο Χριστό (ακόμη κι ένα λιοντάρι που …βαφτίζει ο Παύλος κάποια στιγμή, αποφεύγει τη λιονταρίνα του και το σκάει στα βουνά) και η θεία Μετάληψη τελείται με ψωμί και νερό, όχι με ψωμί και κρασί, γιατί το κρασί το θεωρούσαν σύμβολο της υλικής ηδονής, άρα απαράδεκτο!<br /><br />Στις Πράξεις Ιωάννου, που τοποθετούνται κατά προσέγγισιν στο δεύτερο μισό του 3ου αιώνα, υπάρχουν κι άλλα στοιχεία που αποκλίνουν από το χριστιανισμό: η υποτιθέμενη αποκάλυψη που κάνει ο Ιησούς στον αγαπημένο Του μαθητή, σε μια σπηλιά του Όρους των Ελαιών, την ώρα που Τον έχουν σταυρώσει. Εκεί του «αποκαλύπτει» ότι ποτέ δεν έγινε αληθινός άνθρωπος, αλλά φαινομενικά γεννήθηκε και φαινομενικά σταυρώθηκε (αναγνωρίζετε ελπίζω το δοκητισμό, τη γνωστική δοξασία που είχαμε αναφέρει νωρίτερα) – ένας ύμνος που απευθύνει εν χορώ προς το Θεό ο Χριστός με τους αποστόλους (με τεχνοτροπία του 3ου και των αρχών του 4ου αιώνα), με σαφές γνωστικό περιεχόμενο (Ογδοάδα, δωδέκατος αριθμός κ.λ.π.) – η απόρριψη από τον Ιωάννη της προσωπογραφίας του, την οποία χαρακτηρίζει «νεκρή εικόνα ενός νεκρού», απηχώντας μάλλον τη νεοπλατωνική ιδέα ότι το σώμα είναι σήμα (=τάφος) και φυλακή της ψυχής (ανάλογο επεισόδιο καταγράφει ο Πορφύριος για την άρνηση του μεγάλου νεοπλατωνικού φιλοσόφου του 3ου αιώνα μ.Χ. Πλωτίνου να τον ζωγραφίσουν).<br /><br />Ωστόσο, όλες αυτές οι Πράξεις περιλαμβάνουν και πράγματα αποδεκτά, στοιχεία από την παράδοση της Εκκλησίας, δηλαδή από τη μνήμη των πρώτων γενεών των χριστιανών. Μεταξύ αυτών, το μαρτύριο του Πέτρου και του Παύλου στη Ρώμη και του Ανδρέα στην Πάτρα, ο τρόπος του θανάτου τους (σταύρωση για τον Πέτρο, που ζήτησε να σταυρωθεί ανάποδα, γιατί θεωρούσε ότι δεν του αξίζει να πεθάνει ακριβώς όπως ο Χριστός, σταύρωση για τον Ανδρέα, αποκεφαλισμός για το Ρωμαίο πολίτη Παύλο), ο θάνατος του Ιωάννη στην Έφεσο και η εξαφάνιση του σώματός του, που θεωρείται ενσώματη μετάσταση στον ουρανό, η καθ’ υπαγόρευσιν γραφή της Αποκάλυψης από το μαθητή του Ιωάννη Πρόχορο, ο βίος της αγίας Θέκλας, μαθήτρια του Παύλου, που τιμάται ως ισαπόστολος και προστάτιδα της Κύπρου, μαζί με τρεις από τους 70 αποστόλους (το Λάζαρο, το Βαρνάβα και τον αδερφό του, τον άγιο Αριστόβουλο, πεθερό του Πέτρου ιδρυτή της πρώτης Εκκλησίας της Βρετανίας), και άλλα…<br /><br />Οι πιο συναρπαστικές απόκρυφες Πράξεις θα έλεγα πως είναι του Θωμά, δηλαδή οι Πράξεις του αποστόλου Ιούδα Θωμά, του και Διδύμου. Πρόκειται για ένα ολόκληρο μυθιστόρημα, μάλλον του 3ου αιώνα, με αρκετά ενδιαφέροντα επεισόδια, που απηχεί όμως σαφείς εγκρατιτικές και γνωστικές τάσεις και εξιστορεί τις περιπέτειες του αποστόλου Θωμά (που έχει ξεπεράσει το στιγμιαίο δισταγμό του προς την ανάσταση του Χριστού και είναι πλέον μέγας και θαυματουργός απόστολος) στις βορειοδυτικές Ινδίες, όπου αρχικά πουλιέται ως δούλος και τελικά, μετά από πολλά γεγονότα, θανατώνεται από κάποιον τοπικό βασιλιά, επειδή έχει στρέψει τις αρχόντισσες του βασιλείου του στην εγκράτεια.<br /><br />Οι Πράξεις του Θωμά απηχούν κάπως πρόχειρα την άποψη ότι ο Θωμάς είναι «δίδυμος του Χριστού», δεν της δίνουν όμως έκταση ούτε αναφέρουν πουθενά ότι ήταν αδελφός Του. Μάλλον υπονοούν κάποιου είδους «πνευματική εγγύτητα», που θα μπορούσε να στηρίξει τη χαρακτηριστική γνωστική άποψη ότι οι αναγνώστες τους έχουν τις προϋποθέσεις για μια βαθύτερη μύηση από τους άλλους.<br /><br />Η ιστορική βάση του έργου είναι δύσκολο να εξακριβωθεί, όμως ξέρουμε από την παράδοση ότι ο Θωμάς κήρυξε το ευαγγέλιο (δηλαδή το χριστιανικό μήνυμα) στη νότια Ινδία, στο Μαλαμπάρ, όπου βρίσκεται η Εκκλησία του Αγίου Θωμά, μια από τις τέσσερις αρχαίες Εκκλησίες που αρνήθηκαν το δόγμα της 4ης Οικουμενικής Συνόδου (451 μ.Χ.), αποδεχόμενες το μονοφυσιτισμό (αντιχαλκηδόνιες).<br /><br />Εκτός από τα παραπάνω, σώζονται αρκετές δεκάδες απόκρυφες Πράξεις διαφόρων αποστόλων, κείμενα που αφηγούνται υποτιθέμενα κηρύγματα αποστόλων, μαρτύρια κ.λ.π., που τα περισσότερα τοποθετούνται στον 4ο αιώνα ή και μεταγενέστερα, μέχρι και τον 6ο αιώνα. Οι Πράξεις Φιλίππου, το Μαρτύριο του Βαρθολομαίου, το Μαρτύριο του Ματθαίου, το Μαρτύριο του αγίου αποστόλου και ευαγγελιστή Μάρκου, οι Πράξεις Βαρνάβα (υπάρχει και Επιστολή Βαρνάβα από τον 1ο ή τις αρχές του 2ου αιώνα, όπως είπαμε στην αρχή), οι Πράξεις Θαδδαίου (με τη διήγηση για τον βασιλιά της Έδεσσας της Συρίας Άβγαρο, που ζήτησε από το Χριστό να πάει να τον θεραπεύσει, αλλά Εκείνος πλύθηκε και του έστειλε το μαντήλι πάνω στο οποίο είχε αποτυπωθεί η μορφή Του όταν σκουπίστηκε σ’ αυτό –το περίφημο «ιερό μανδήλιο» των Βυζαντινών, η «αχειροποίητος εικών» του Κυρίου), οι Πράξεις Ανδρέου και Ματθία στη χώρα των ανθρωποφάγων (ο Ματθίας πήρε τη θέση του Ιούδα για να συμπληρωθεί ο αριθμός 12, κατά τις κανονικές Πράξεις των αποστόλων, 1, 15-26) και πολλές άλλες. Κάποιες απ’ αυτές έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες, άρα είχαν διαβαστεί αρκετά.<br /><br />Αν και γενικά δεν είναι αξιομνημόνευτες, φαίνεται ότι απηχούν αρκετές ιστορικές παραδόσεις για τη δράση των αποστόλων μετά την Πεντηκοστή. Στην ιστορικότητα του πυρήνα τους συνηγορεί η αστραπιαία διάδοση του χριστιανισμού σε ολόκληρη τη μεσογειακή λεκάνη, αλλά και σε βορειότερες περιοχές της Ευρώπης, όπου, ήδη το 2ο αιώνα και παρά τους απηνείς διωγμούς, ήταν κατάσπαρτη από χριστιανικές Εκκλησίες. Σύμφωνα με τις παραδόσεις που περιλαμβάνονται στις απόκρυφες Πράξεις, ο Πέτρος έδρασε κυρίως στην Παλαιστίνη, τη Συρία, τη Μ. Ασία, τη Ρώμη κ.α. και σταυρώθηκε ανάποδα στη Ρώμη. Ο Ανδρέας, αδερφός του Πέτρου, έφτασε ως την Αχαΐα και σταυρώθηκε σε σταυρό σχήματος Χ στην Πάτρα. Ο Ιωάννης, ο ευαγγελιστής της αγάπης, έδρασε κυρίως στη Μ. Ασία και πέθανε σε πολύ προχωρημένη ηλικία στην Έφεσο της Μ. Ασίας. Ο Ιάκωβος, αδερφός του Ιωάννη, ξέρουμε από τις κανονικές Πράξεις ότι σκοτώθηκε στα Ιεροσόλυμα από τον Ηρώδη Αγρίππα. Ο Φίλιππος, με δράση στη Μικρά Ασία μαζί με την αδελφή του, την αγία ισαπόστολο Μαριάμνη, σταυρώθηκε στην Ιεράπολη της Φρυγίας. Ο Ναθαναήλ ή Βαρθολομαίος έδρασε στην Αραβία, την Περσία και την Ινδία, για να θανατωθεί τελικά στην Αρμενία. Ο ευαγγελιστής Ματθαίος ή Λευί, μετά από πολλές περιπέτειες, κάηκε ζωντανός. Ο Θωμάς, όπως είπαμε, ταξίδεψε στην Ινδία, όπου και θανατώθηκε. Ο Ιάκωβος του Αλφαίου κήρυξε «εις πολλά έθνη» και τελικά σταυρώθηκε. Ο Θαδδαίος εντοπίζεται στην Έδεσσα της Συρίας και στη Μεσοποταμία, όπου και μαρτύρησε. Τέλος, ο Σίμων ο Κανανίτης κήρυξε στη Βόρεια Αφρική, όπου και μαρτύρησε.<br /><br />Όπως και τα απόκρυφα ευαγγέλια, και οι απόκρυφες Πράξεις των πρώτων αιώνων δίνουν μια επιπλέον μαρτυρία για τα κανονικά ευαγγέλια, γιατί περιέχουν αυτούσιους ή απηχούν πάρα πολλούς στίχους απ’ αυτά.<br /><br />Στην απόκρυφη γραμματεία περιλαμβάνονται και επιστολές, όπως η υποτιθέμενη αλληλογραφία Σενέκα και Παύλου, η προς Λαοδικείς του Παύλου (μιλήσαμε γι’ αυτήν νωρίτερα) ή η Επιστολή Λεντούλου, του υποθετικού ανθύπατου της Ιουδαίας Πόπλιου Λεντούλου, που περιγράφει τη μορφή του Χριστού, όπως την ξέρουμε από τη ζωγραφική –μάλλον αυτό το κείμενο επηρέασε τους ζωγράφους, κυρίως της Ευρώπης, γιατί τοποθετείται πολύ όψιμα, στο 13ο αιώνα. Όλα αυτά τα κείμενα είναι ορθόδοξα, αλλά απλοϊκά και κανένα ενδιαφέρον δεν παρουσιάζουν.<br /><br />Τέλος, υπάρχουν τα ψευδο-Κλημέντια, μια μυθιστορία που αποδίδεται στον άγιο Κλήμη Ρώμης και αφηγείται, υποτίθεται, τις περιπέτειές του στο πλευρό του αποστόλου Πέτρου. Θεολογικά δεν έχει μεγάλη σπουδαιότητα. Φιλολογικά ενδιαφέρει περισσότερο, γιατί διαβάστηκε πάρα πολύ μέχρι και το Μεσαίωνα και σε κάποιο επεισόδιό του οφείλεται ο μύθος του δόκτορα Φάουστ του Γκαίτε, του επιστήμονα που πούλησε την ψυχή του στο διάβολο για να γίνει νέος, πέφτοντας έτσι σε μια παγίδα με ολέθρια αποτελέσματα.<br /><br />Αν κάποιος ενδιαφέρεται για την επιστημονική βιβλιογραφία, που είναι ογκωδέστατη, ας αναζητήσει τα σχετικά έργα και άρθρα των C. Tischendorf, W. Baur, M. Bonnet, R. Lipsius, R. Wilson, J. K. Elliot, F. Lapham, Th. Zahn, Dodd και πολλών άλλων, ων ουκ έστιν αριθμός. Υπάρχουν επίσης άφθονες εκδόσεις των αποκρύφων, όπως είπαμε και νωρίτερα, που φυσικά κυκλοφορούν ελεύθερα παρά τον… «απόκρυφο» χαρακτηρισμό τους.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/144683532924271320-8893353635477455633?l=goc-gr.blogspot.com' alt='' /></div>monknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-144683532924271320.post-85980803153173497852009-03-15T22:11:00.000+02:002009-03-15T22:21:42.166+02:00«Ελάτε να πονέσουμε μαζί και να φοβηθούμε. Ν’ αφήσουμε τη σκέψη μας να πετάξει λιγάκι. Να συλλάβουμε την εικόνα γυμνή. Ένα κόσμο περήφανο και δυνατό να δούμε. Περήφανο για τα πλούτη του, για τ’ αγαθά του, για τη σοφία του, για την τεχνική του. Αδύνατο με τη …δύναμή του, τυφλό με τη …σοφία του, φτωχό με τ’ αγαθά του και παράξενο πολύ με την τεχνική του. Αυτό τον κόσμο να δούμε. Ένα κόσμο που ξέρει και πετάει, που ξέρει και σκέπτεται και που δεν ξέρει και δεν μπορεί να… πετάξει, και δεν έχει τη δυνατότητα να σκεφτεί. Κι όμως θα μπορούσε να ξέρει και να μπορεί και στον Ουρανό να φτάσει. Έχουνε τα χέρια του και γι’ αυτό πλαστεί. Όμως δεν ξέρει και δεν μπορεί. Είναι μια ολόκληρη ιστορία αυτό το “γιατί να μην ξέρει και γιατί να μην μπορεί”».<br /><br />Παγκοσμιοποίηση της φτώχειας, της βίας και του πόνου<br /><br />Η παγκοσμιοποίηση της φτώχειας στις μέρες μας δεν είναι τίποτα, συγκρινόμενη με εκείνη που θα ακολουθήσει, όταν οι κυνικές πολιτικές του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας θα εφαρμοστούν πλήρως[3]. Επιπλέον, η επιβολή ενός ισοπεδωτικού κοινωνικού και πολιτισμικού προτύπου απρόσωπης ατομοκρατίας και καταναλωτικής ευδαιμονίας, παγίωσε την παθητικότητα, την αδράνεια και την έλλειψη αντανακλαστικών σε ευρύτερες κοινωνικές μάζες. Γαλουχήθηκαν συνειδήσεις διψασμένες για το εμφιαλωμένο, αχόρταγες για το μεταλλαγμένο, συνοδοιπόρες με το εφήμερο και συμμέτοχες με το διαπλεκόμενο. <br /><br />Η παγκοσμιοποίηση της βίας και της τρομοκρατίας λαμβάνει πλέον χώρα σε πολλαπλά επίπεδα οργάνωσης του κόσμου. Οι τρομοκρατικές επιθέσεις στους δίδυμους πύργους της Νέας Υόρκης και της Μαδρίτης, καθώς και η στρατιωτική κατοχή του Αφγανιστάν και του Ιράκ, συμβολίζουν τις σύγχρονες εκφάνσεις της απρόσωπης και της διακρατικής τρομοκρατίας, αντίστοιχα. Ακόμη και στο κοινωνικό, οικογενειακό και διαπροσωπικό επίπεδο, 3.500 παιδιά κάτω των 15 ετών πεθαίνουν κάθε χρόνο από κακομεταχείριση στο Βιομηχανικό Κόσμο[4]. Μόνο στις ΗΠΑ 27 παιδιά κάθε βδομάδα πεθαίνουν από κακοποίηση και παραμέληση. Σύμφωνα πάντα με την ίδια έρευνα, οι παράγοντες που σχετίζονται με την παιδική κακομεταχείριση φαίνεται να είναι η φτώχεια και το στρες, σε συνδυασμό με την κατάχρηση των ναρκωτικών και του αλκοόλ. <br /><br />Η παγκοσμιοποίηση του πόνου δε θα μπορούσε να μην πλήξει και την Ελλάδα μας. Άραγε, ποιος μπορεί να λησμονήσει την ομιλία της 16χρονης ελληνίδας μαθήτριας στη συνεδρίαση της Βουλής των Εφήβων, η οποία μίλησε για την κακοποίησή της από τον ίδιο τον πατέρα της, που ήταν χρήστης ναρκωτικών; Μπροστά σε ανυποψίαστους έφηβους και στα αδιάκριτα Μ.Μ.Ε., τόνιζε με έμφαση: «Έβλεπα τον πατέρα μου να αργοπεθαίνει, να παίρνει τη δόση του μπροστά μου, χωρίς να μπορώ να τον βοηθήσω… Δεν τον παράτησα όσο κι αν με χτυπούσε, επειδή είχε κάνει χρήση, όσο και να με έβριζε. Όσο και αν έκλαιγα που ήταν άρρωστος, δεν έσκυβα το κεφάλι, δεν τον μίσησα, τον βοήθησα με την αγάπη μου»[5]. <br /><br /> <br /><br />Ανάγκη αναζήτησης μιας αντιπρότασης<br />Τον Οκτώβριο του 2001, με την έναρξη της εισβολής των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν, ο καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους, π. Γεώργιος Καψάνης, τόνιζε: «Εάν οι Αμερικάνοι φίλοι μας αδυνατούν λόγω του πόνου, της ευλόγου αγανακτήσεώς τους ή και ακόμη λόγω αλαζονείας της υπερδυνάμεως να σκεφθούν χριστιανικά, θα τους το υποδείξει η μικρή, αλλά μεγάλη λόγω του ελληνορθοδόξου πολιτισμού της, Ελλάς»[6]. Θα εστιάσουμε και θα ορίσουμε, λοιπόν, την πρόταση σ’ έναν κόσμο «που δεν ξέρει και δε μπορεί», με τη βοήθεια της ελληνικής σκέψης και της ορθόδοξης παράδοσης[7], στην αδόκιμα αποκαλούμενη “Ελληνική ή Ελλαδική Ορθοδοξία”[8]. <br /><br />Η Ορθοδοξία έχει ως σημείο αναφοράς την πρώτη Εκκλησία των Ιεροσολύμων και ορίζεται ως η «μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία». «Γεννιόμαστε από την ίδια Μητέρα (την Εκκλησία) και τρεφόμαστε από την ίδια τροφή: Τον Χριστό. Από τα μυστήρια του αγίου Βαπτίσματος και της θείας Ευχαριστίας αναδύεται η αγάπη που ενώνει τους πιστούς και δημιουργείται μια καινούρια ύπαρξη: Το πανάγιο Σώμα του Χριστού, η αγία μας Εκκλησία»[9]. <br /><br />Μέσω της ενεργής και συνάμα συνειδητής μυστηριακής ζωής των μελών της εκκλησιαστικής κοινότητας, ο σύγχρονος άνθρωπος μπορεί να καθαρίσει την καρδιά του από τα πάθη, για να μπορέσει να φωτιστεί από το Άγιο Πνεύμα. Για το λόγο αυτό, η Εκκλησία είναι ένα πνευματικό ψυχοθεραπευτήριο[10], που ελευθερώνει το σύγχρονο άνθρωπο από τον εγωισμό, τη μεγαλύτερη αρρώστια της εποχής μας. <br /><br /> <br /><br />Η αντιμεταφυσική πρόταση ζωής<br />Μέσα στο χώρο της Εκκλησίας, αποκαλύπτεται ένας κόσμος αντιμεταφυσικός[11], όπου η εκούσια αυτοθυσία νικά τον εγωισμό, η χαρούμενη υπακοή γεννά την πνευματική ελευθερία, η συνειδητή συμμετοχή στα Μυστήρια της Εκκλησίας αναδεικνύει τον τρόπο «να ξέρεις και να μπορείς και στον Ουρανό να φτάσεις». Η αντιμεταφυσική πρόταση ζωής: <br /><br />1. Δε μπορεί να οριστεί στον ιδεολογικό χώρο, γι’ αυτό δεν έρχεται σε αντιπαράθεση με τις κυρίαρχες ή υπάρχουσες ιδεολογίες. Αν η ελληνορθόδοξη αντιπρόταση αρχίσει να εκπίπτει σε ιδεολόγημα, τότε γεννιέται μια ελληνοχριστιανική εκδοχή, όπου το εμετικό “Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών” ανάγεται σε εθνικό σύνθημα και σε κυρίαρχη κρατική ιδεολογία. <br /><br />2. Δε μπορεί να χαρακτηρίζεται ως θρησκεία[12], γιατί δεν είναι μια απρόσωπη και αόριστη αναζήτηση του καλού στο μεταφυσικό χώρο. Αποτελεί την αποκάλυψη του τριαδικού Θεού σε προσδιορισμένες χωροχρονικές διαστάσεις της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, που αποσκοπεί στην κατάργηση των θρησκειών. Γι’ αυτό η αντιμεταφυσική πρόταση ζωής δεν μπορεί να ταυτιστεί με τη δυτική ηθικολογία, τον ανατολικό διαλογισμό και την ατομική αναζήτηση του θεϊκού. <br /><br />3. Αναδεικνύει το πρόσωπο ως ετερότητα και το συνδέει άρρηκτα με την κοινοτική οργάνωση της Εκκλησίας. Το πρόσωπο είναι το “εσύ”, που βρίσκεται απέναντι από το “εγώ”, είναι ο άλλος[13]. Πηγάζει από τις σχέσεις του με τους άλλους, καταλήγει σε μία μοναδικότητα και προϋποθέτει μία ελευθερία. <br /><br />4. Εφαρμόζει τη βία στη σκληρότερη μορφή της στην επαναστατημένη και διεστραμμένη ανθρώπινη φύση, τα ένστικτα. Δε στρέφει την αντιμεταφυσική βία προς τα έξω, προς το συνάνθρωπό του, αλλά κατά του διαβόλου και προς τα μέσα, στο εσωτερικό μας[14]. <br /><br />5. Δεν αποδέχεται τους αγαπητικούς εναγκαλισμούς και ασπασμούς με τον Πάπα[15], ούτε συμβιβάζεται με μία αόριστη αναφορά του Χριστιανισμού στο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα[16], γιατί έχει πλήρη επίγνωση της ολοκρατίας του υδροκέφαλου Παπισμού και της ατομοκρατίας του πολυκέφαλου Προτεσταντισμού. Επιπλέον, γνωρίζει ότι ο ελληνορθόδοξος ησυχασμός κελεύει την κάθοδο του νου στην καρδιά, όπου θεωρείται το κέντρο του ανθρώπου κι ο πιστός μιλά, σκέφτεται, εκφράζεται κυρίως καρδιακά, ανθρώπινα, θυσιαστικά, χριστιανικά[17]. <br /><br />6. Δεν κινδυνολογεί στο θέμα της ανέγερσης ισλαμικού τεμένους στην πρωτεύουσα του ελλαδικού κράτους. Γνωρίζει ότι από τον 10ο μ.Χ. αιώνα στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, το λεγόμενο «Βυζάντιο», είχε ήδη ανεγερθεί το πρώτο Τέμενος στην Κωνσταντινούπολη[18] για τους έμπορους και τους διπλωμάτες μουσουλμάνους της Ανατολής. <br /><br />7. Δεν παγιδεύεται από το διαχριστιανικό και διαθρησκειακό συγκρητισμό[19], γιατί δε γίνεται υποχείριο του ισοπεδωτικού οικουμενισμού και της νεοταξικής πανθρησκείας[20]. Η οικουμενική διάστασή της απλώνεται, χωρίς να επιβάλλεται, σ’ ολόκληρη την οικουμένη, χωρίς όρια και σύνορα, υπερβαίνοντας τις έννοιες του έθνους, της γλώσσας και του πολιτισμού. <br /><br />8. Δε συμμετέχει στην επίκαιρη αντιπαράθεση περί των Νέων Χωρών, όχι γιατί κρατάει ίσες αποστάσεις από τις δύο “αντιμαχόμενες” πλευρές, αλλά γιατί συνειδητοποιεί ότι η αποστολή κλήρου και λαού είναι ο ευαγγελισμός του ακατήχητου κόσμου, που διψά για λόγο Χριστού κι όχι για εξουσίες κοσμικές.<br /><br /> <br /><br /> <br /><br />Αντί επιλόγου: Ένα ταξίδι σε Δύση και Ανατολή<br /><br /> <br /><br />Η ελληνορθόδοξη αντιπρόταση στην παγκοσμιοποίηση είναι επιτακτική ανάγκη να αναδείξει την αντιμεταφυσική της πρόταση ζωής σε χώρες της Δύσης και της Ανατολής. Ο απώτερος στόχος του ιεραποστολικού ευαγγελισμού της οικουμένης δεν είναι μία διαδικασία ανάσχεσης της νεοεποχικής παγκοσμιοποίησης, αλλά ο μετασχηματισμός της Pax Americana σε μία οικουμενική ρωμιοσύνη, κατά τα πρότυπα της μεταστοιχείωσης της Pax Romana σε ρωμαίικη οικουμενικότητα[21]. Δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα από τη χώρα που κινεί τα νήματα της Νέας Τάξης πραγμάτων και από το κράτος που αποτελεί το υποχείριο της ολοκληρωτικής εφαρμογής των νεοταξικών σχεδίων, επιβεβαιώνουν την οικουμενικότητα της ελληνορθόδοξης πρότασης ζωής. <br /><br />Εδώ και μια δεκαετία στην έρημο της Αριζόνας, πλάι στους κάκτους, γεννήθηκε ο ελληνορθόδοξος κοινοβιακός μοναχισμός. Πέρσι, ένας δόκιμος μοναχός, στο τέλος περίπου της θείας Λειτουργίας, πεσμένος κάτω, πριν την έξοδο του Καθολικού της Μονής, έλεγε: «Πατέρες και αδελφοί, συγχωρέστε με, γιατί δε σηκώνομαι από την ακηδία μου»[22]. Τα διακονήματα των προσκυνητών, η νοερά προσευχή των μοναχών και το επιτίμιο του γέροντα προς τον «ραθυμούντα» υποτακτικό, μας ταξίδεψαν χρονικά στην εποχή της κλίμακος του Ιωάννου του Σιναΐτου. Κι η ιεραποστολική δράση του γέροντα Εφραίμ του Φιλοθεΐτη στήριξε υλικά και πνευματικά την ανοικοδόμηση δεκαοκτώ ορθόδοξων μοναστηριών («δίδυμων πύργων» που αγγίζουν τον Ουρανό) σε ΗΠΑ και Καναδά. Διαμέσου της χερσονήσου του Αγίου Όρους, ο ορθόδοξος κοινοβιακός μοναχισμός μεταφέρθηκε από την έρημο της Αιγύπτου, στην έρημο της Αριζόνας, στο κέντρο της ερημικά μόνης πλανητικής υπερδύναμης. <br /><br />Στις 4 Οκτωβρίου 2003, στα Μοσχονήσια, έξω από τον ετοιμόρροπο μητροπολιτικό ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, ο Μοσχονησίων Απόστολος τέλεσε την πρώτη[23] θεία Λειτουργία, 81 έτη μετά τη Γενοκτονία των Χριστιανικών πληθυσμών της Μικρασίας. Οι Τούρκοι αναμεμιγμένοι με τους Έλληνες προσκυνητές από την απόμακρη Πόλη και τη γειτονική Λέσβο. Μετά τη θεία Λειτουργία, αναχωρούμε για το Ayvalik[24]. Ο πατήρ Αθανάσιος δεν έβγαλε το ράσο του, σε πείσμα ενός τουρκικού νόμου, που απαγορεύει πλήρως το ράσο έξω από τις εκκλησιές, με εξαίρεση τον εκάστοτε Πατριάρχη των Ρωμιών. Ένας νεαρός Τούρκος πλησιάζει τον πολύτεκνο ιερέα από τη Μυτιλήνη, για να τον ευχαριστήσει, σε σπασμένα ελληνικά[25]! <br /><br />- Γιατί, παιδί μου, μ’ ευχαριστείς; <br /><br />- Για τη θεία Λειτουργία στο νησί Cunda[26]! <br /><br />- Πώς σε λένε; <br /><br />- Οζάν. <br /><br />- Πηγαίνεις σε τζαμί; <br /><br />- Όχι, εγώ αγαπώ Χρίστο και Μαρία! <br /><br />- Θέλεις μήπως να σου δώσω μια εικόνα του Χριστού και της Παναγίας, που λες ότι αγαπάς; <br /><br />- Στο δωμάτιό μου έχω αρκετές… <br /><br />- Θέλεις να σου δώσω μία Καινή Διαθήκη στη γλώσσα σου, που έφερα από τη Μυτιλήνη; <br /><br />- Έχω και Καινή Διαθήκη. Την αγόρασα από την Istanbul[27]… <br /><br />- Μήπως θέλεις να σου δώσω ένα σταυρό να τον κρεμάσεις στο λαιμό σου ή ένα κομποσκοίνι στο χέρι σου; <br /><br />- Φοράω ήδη και σταυρό και κομποσκοίνι! <br /><br />- Τότε θα σου δείξω, παιδί μου, πώς να το χρησιμοποιείς. Αυτό δε θα το ξέρεις… Να, σε κάθε κόμπο θα λες την ευχούλα: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». <br /><br />- Κάθε Κυριακή πρωί, όμως, κάθομαι στην τηλεόραση και βλέπω τη θεία Λειτουργία! <br /><br />Αν και παρακολουθούσε αδιαλείπτως κάθε Κυριακή τις ελληνόφωνες θείες Λειτουργίες από τη δορυφορική ΕΡΤ, ο Τούρκος Οζάν έγινε για πρώτη φορά συμμέτοχος σε μια θεία Λειτουργία, βιώνοντας την είσοδο της αιωνιότητας μέσα στο χρόνο, μιας στιγμής κατά την οποία ο ίδιος ο Θεός μπαίνει στη ζωή μας και μας κάνει να αλλάξουμε εντελώς την προοπτική και τη βίωση του χρόνου[28]. <br /><br />Εν κατακλείδι, από το μοναστήρι του Οσίου Φιλοθέου στο Άγιο Όρος και την ενορία του Αγίου Θεράποντα στη Μυτιλήνη, μία ελληνορθόδοξη πρόταση ζωής αντιπροτείνει την ύπαρξη του πνευματικού πατέρα, τη σφοδρότητα του πνευματικού αγώνα και τις άρρητες εμπειρίες της πνευματικής ζωής. Αυτός ο αντιμεταφυσικός κόσμος, ριζωμένος βαθιά μέσα στην ελληνορθόδοξη παράδοσή μας, καθορίζει τη στάση ζωής και τον τρόπο σκέψης ενός Αμερικανού δόκιμου μοναχού κι ενός νεαρού Τούρκου λαϊκού. Ταυτόχρονα, αποκαλύπτει ως κορυφαία πρόταση παρέμβασης μέσα στο παγκόσμιο γίγνεσθαι[29], την ελληνορθόδοξη αντιπρόταση ζωής. Άλλωστε, την ιεραποστολική μαρτυρία ομολογούσε και ο Απόστολος Παύλος στους Έλληνες: «Ουαί δε μοι εστιν εάν μη ευαγγελίζωμαι»[30].<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/144683532924271320-8598080315317349785?l=goc-gr.blogspot.com' alt='' /></div>monknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-144683532924271320.post-4860110294435020432009-03-15T22:10:00.000+02:002009-03-15T22:11:36.949+02:00Όπως όλοι γνωρίζουμε και ζούμε, η Αγία μας Ορθόδοξη Εκκλησία, το Σώμα δηλ. του Χριστού, είναι Εκκλησία των Μυστηρίων.<br /><br />Το πρώτο από τα μυστήρια, το εισαγωγικό μυστήριο, που μας εισάγει και μας κάνει οργανικά μέλη της Εκκλησίας, είναι το μυστήριο του Βαπτίσματος.<br /><br />Στην Π.Δ. έχουμε τύπους του πραγματικού Βαπτίσματος, με τελευταίο το βάπτισμα μετανοίας του αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, ο οποίος κλείνει την Π.Δ. και ανοίγει την Κ. Διαθήκη. «Ιωάννης εβάπτισεν βάπτισμα μετανοίας τω λαώ λέγων εις τον ερχόμενον μετ’ αυτόν ίνα πιστεύσωσιν, τουτ’ έστιν εις τον Ιησούν» (Πράξ. 19,4). Ο Ιωάννης βάπτισε βάπτισμα μετανοίας και έλεγε στο λαό να πιστεύουν σ’ Εκείνον που έρχεται μετά από αυτόν, δηλ. στον Ιησού Χριστό.<br /><br />Ο Ίδιος ο Ιησούς Χριστός με το παράδειγμά Του αγίασε το Βάπτισμα, όταν βαπτίστηκε από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή στον Ιορδάνη ποταμό.<br /><br />Τέλος, ο Ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός, μετά την ανάστασή Του, δίνει στους Αποστόλους την τελευταία Του εντολή: «Πορευθέντες ουν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος» (Ματθ. 20, 18-19). Πηγαίνετε και κάνετε όλο τον κόσμο μαθητές μου, βαπτίζοντες αυτούς στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.<br /><br />Αυτή τη θεία εντολή του βαπτίσματος, η Εκκλησία μας την τηρεί εξ αρχής και φυσικά θα συνεχίσει να την ζει και να την εφαρμόζει μέχρι συντελείας των αιώνων.<br /><br />Το μυστήριο του Βαπτίσματος είναι αναγκαίο και υποχρεωτικό για τη σωτηρία των ανθρώπων, γι’ αυτό και δεν αμφισβητείται από κανέναν πιστό Χριστιανό, που γνωρίζει έστω και στοιχειωδώς κάποια πράγματα της Χριστιανικής ζωής.<br /><br /><br />*** <br /><br /><br />Εκείνο όμως για το οποίο χρειάζεται να μιλήσουμε και το οποίο έχει άμεση σχέση με το ίδιο το μυστήριο του βαπτίσματος, είναι το θέμα «ανάδοχος».<br /><br />Τι είναι ο ανάδοχος; πότε εμφανίζεται στη ζωή της Εκκλησίας; και ποιες είναι οι υποχρεώσεις του;<br /><br />Είναι ανάγκη να εξετάσουμε τις πτυχές του θέματος αυτού, διότι, δυστυχώς, αρκετοί είναι οι Χριστιανοί που αναλαμβάνουν την ευθύνη του να γίνουν ανάδοχοι (νονοί), χωρίς να γνωρίζουν τις σοβαρές υποχρεώσεις και ευθύνες που συνεπάγεται η πράξη τους αυτή, νομίζοντας ότι το να βαπτίσει κανείς ένα παιδί ή έναν μεγάλο άνθρωπο, αυτό δεν είναι παρά μια κοινωνική εκδήλωση, που σκοπό έχει να συνδέσει περισσότερο φιλικά τις οικογένειες και τους ανθρώπους. Πιστεύουν δηλ. ότι το μυστήριo του βαπτίσματος και το να γίνει κανείς νονός, είναι απλά μια κοινωνική εκδήλωση.<br /><br />Ας δούμε λοιπόν: α) Τι είναι ο ανάδοχος (ο νονός ή η νονά) και πότε εμφανίστηκε.<br /><br />Ανάδοχος είναι το πρόσωπο, άνδρας ή γυναίκα, που στέκεται εγγυητής στην Εκκλησία για την πίστη του βαπτιζομένου και αναλαμβάνει τη φροντίδα μετά το βάπτισμα να τον στερεώνει στην Χριστιανική πίστη.<br /><br />Ο θεσμός αυτός του αναδόχου εμφανίζεται στη μορφή που γνωρίζουμε για πρώτη φορά τον β΄ αι. Βλέπουμε τα στοιχεία του να υπάρχουν εξ αρχής στη ζωή της Εκκλησίας, όπως μας περιγράφει ο Λουκάς στις Πράξεις των Αποστόλων. Όταν ο Ρωμαίος εκατόνταρχος Κορνήλιος έδειξε την επιθυμία να βαπτιστεί, ο απ. Πέτρος, θεώρησε πολύ βασικό να ρωτήσει τους απεσταλμένους του εκατόνταρχου για το ποιόν του ανθρώπου. Φυσικά όλοι μαζί βεβαίωσαν ότι ήταν δίκαιος, αξιόπιστος, «φοβούμενος τον Θεόν και μαρτυρούμενος από όλον το έθνος των Ιουδαίων» (Πράξ. 10,22).<br /><br />Ο θεσμός λοιπόν του αναδόχου ξεκινά από μία βασική εκκλησιαστική προϋπόθεση. Ότι ο υποψήφιος πρέπει να είναι εχέγγυος, γνωστός, να έχει δώσει καλή μαρτυρία προς τα έξω, να έχει δηλ. δώσει δείγματα ακεραιότητας και ειλικρινών διαθέσεων για την Χριστιανική πίστη και ζωή, που θα λάβει με το βάπτισμα. Αλλά και η ίδια η πρώτη χριστιανική κοινότητα δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον και θετικό προβληματισμό για τους Εθνικούς, με καλές διαθέσεις, που ζητούσαν να ενταχθούν στην νέα πίστη. Αυτό το βλέπουμε καθαρά στις συζητήσεις της Αποστολικής Συνόδου των Ιεροσολύμων το 49 μ.Χ. αλλά και στις επιστολές του απ. Παύλου.<br /><br />Από την περιγραφή που εκθέτει ο Λουκάς στο 10 κεφ. των Πράξεων, βλέπουμε την αναγκαία συλλογή πειστικών αποδείξεων πριν από την Κατήχηση και την Βάπτιση. Εμφανίζεται και εδραιώνεται ο ανάδοχος, που θα καθιερωθεί κατά τον β΄ αι. Όπως δηλ. το καθ’ αυτό τελετουργικό της Εκκλησίας μας, ξεκίνησε με ουσιώδη σπερματική μορφή στις πρώτες Χριστιανικές κοινότητες και κατόπιν απλώθηκε σαν «δένδρον ευσκιόφυλλον», το ίδιο συνέβη και με τον ανάδοχο στο θέμα του βαπτίσματος.<br /><br />Ο πρώτος που κάνει ειδική αναφορά για ανάδοχο είναι ο Τερτυλλιανός στο έργο του (De baptismo). Ακόμα ο Ιππόλυτος Ρώμης παρουσιάζει με ανεπτυγμένη μορφή τον σημαντικότατο ρόλο του αναδόχου, όπως αυτός υπάρχει στην αποστολική παράδοση που κατέχει.<br /><br />Αυτός όμως που με απαράμιλλο ύφος περιγράφει τη φυσιογνωμία του αναδόχου και άρα την αναγκαιότητά του για το βάπτισμα, δεν είναι άλλος από τον Ιερό Χρυσόστομο.<br /><br />Όπως γνωρίζουμε, στην αρχή βαπτίζονταν και σε μεγάλη ηλικία, διότι ώριμοι άνθρωποι γνώριζαν το Χριστό και πίστευαν, αλλά και διότι είχε επικρατήσει μια τάση να αναβάλλουν το βάπτισμα, όσοι πίστευαν στο Χριστό, για το τέλος της ζωής τους.<br /><br />Το ελατήριο ήταν ότι, επειδή το βάπτισμα, δεν απαλλάσσει μόνο από την ενοχή του προπατορικού αμαρτήματος[*], αλλά και από τις προσωπικές αμαρτίες, ανέβαλλαν το βάπτισμα, ώστε καθαροί να μεταβούν στην άλλη ζωή. Και αυτός ακόμη ο Μ. Κων/νος, που τόση πίστη είχε δείξει στη ζωή του, το βάπτισμά του το ανέβαλε στις τελευταίες ημέρες της ζωής του. Μαρτυρείται δε, ότι από τη στιγμή της βαπτίσεώς του μέχρι την ημέρα του θανάτου του δεν αποχωρίστηκε τον λευκό χιτώνα του Βαπτίσματος. Την τάση όμως αυτή, το να βαπτίζονται δηλ. μεγάλοι, ακριβώς διότι δεν είναι σωστή, δεν την υιοθέτησε η αγία μας Εκκλησία. Γι’ αυτό και πάλι νωρίς εξέλειπε. Φυσικά εξ αρχής υπήρχε και ο νηπιοβαπτισμός. Εφ’ όσον δε επικρατούσε στην αρχαία Εκκλησία και το βάπτισμα των ενηλίκων (μέχρι τον δ΄ αι.), οι ανάδοχοι που εξελέγονταν, ήταν του ίδιου φύλου με αυτόν που θα βαπτίζονταν.<br /><br />Ήδη είπαμε ότι έργο των αναδόχων ήταν κυρίως η εγγύησις απέναντι στην Εκκλησία, για το ηθικό ποιόν του υποψηφίου προς βάπτιση, η παρακολούθησις στην πνευματική γνώση και πρόοδο και η συμπαράστασις κατά την τέλεση του μυστηρίου του βαπτίσματος. Για τους σοβαρότατους αυτούς λόγους, ο ανάδοχος όφειλε να είναι όχι μόνο βαπτισμένος Χριστιανός ο ίδιος, αλλά και ζωντανό και συνειδητό μέλος της Εκκλησίας, να ζει δηλ. συνειδητά τη μυστηριακή και αγωνιστική ζωή του Ευαγγελίου και όχι να είναι μόνο κατ’ όνομα Χριστιανός, όπως δυστυχώς συμβαίνει σε αρκετές των περιπτώσεων.<br /><br />Μέσα από την Εκκλ. Ιστορία βλέπουμε ότι, κυρίως στη Δύση, μέχρι τον ε΄ αι. ανάδοχοι μπορούσαν να γίνουν και οι ίδιοι οι γονείς του τέκνου που λάμβανε το βάπτισμα. Όμως αυτό απαγορεύθηκε από τις αρχές του θ΄ αι. (Σύνοδος του Mainz 813). Ακόμα, λόγω του ότι ο ανάδοχος θεωρήθηκε ως πνευματικός πατέρας (ή μητέρα) του βαπτιζόμενου, από πολύ νωρίς, εξ’ αιτίας της πνευματικής αυτής συγγένειας, απαγορεύτηκε από την Εκκλησία η τέλεσις γάμου μεταξύ αναδόχου και αναδεκτής και μεταξύ αναδεξαμένης και αναδεκτού. Η Εκκλησία δηλ., που καθοδηγείται από το Άγιο Πνεύμα, θεώρησε την κατά πνεύμα συγγένεια δια του βαπτίσματος, μεγαλύτερη και σοβαρότερη και από αυτήν την κατά σάρκα συγγένεια των συνδεδεμένων προσώπων. Η απαγόρευσις αυτή μάλιστα επεκτάθηκε και σε άλλα μέλη της οικογένειας του αναδεκτού ή της αναδεκτής.<br /><br />Στο Βυζάντιο, η πνευματική αυτή συγγένεια που προέρχεται μέσω του βαπτίσματος, μεταξύ αναδόχου και αναδεκτού ή αναδεκτής με όλες τις απαγορεύσεις και τις ευθύνες που συνεπάγεται, έχει επικυρωθεί και από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό το 530. Επίσης πολύ χαρακτηριστικός είναι ο νγ΄ κανόνας της εν Τρούλω Συνόδου, ο οποίος κάνει ειδική αναφορά ακριβώς στην πνευματική συγγένεια που προέρχεται δια του βαπτίσματος.<br /><br />Και μόνο λοιπόν απ’ αυτό, από την πνευματική δηλ. συγγένεια που δημιουργείται δια του βαπτίσματος, διαφαίνεται καθαρά πόσο μεγάλο πράγμα είναι το να αναλαμβάνει κανείς τον ρόλο του αναδόχου.<br /><br />Για τις βαρύτατες ευθύνες του αναδόχου ο Άγ. Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης τονίζει: Εκ των πρώτων πρέπει να αποδειχθεί, ότι απέχει από κάθε «αθεότητα και αγνωσία του όντως καλού», «ώστε ν’ αξιωθεί δια της ιεράς αυτού μεσιτείας» και «των θείων τυχείν και Θεού». Να αποδειχθεί δηλ. ότι είναι αδιάβλητος ενώπιον του Θεού και ότι η βιοτή και πολιτεία του είναι ένθεος.<br /><br />Σήμερα που λόγω της μετακίνησης των πληθυσμών και γενικώς της παγκοσμιοποίησης τα δεδομένα έχουν αλλάξει και ώριμοι πλέον άνθρωποι εντάσσονται καθημερινώς στο σώμα της Εκκλησίας, θα πρέπει και πάλι όσοι αναλαμβάνουν το ρόλο και το διακόνημα του αναδόχου, να μελετήσουν σοβαρά τις προϋποθέσεις και, όπως θα δούμε στη συνέχεια, τις ευθύνες του ρόλου αυτού, και κατόπιν, συνειδητά πλέον, να αποδέχονται την ευθύνη του αναδόχου.<br /><br />Ας δούμε τώρα: β) Ποιες είναι αυτές οι υποχρεώσεις του αναδόχου; Μετά την επικράτηση του νηπιοβαπτισμού, οι ανάδοχοι ανεδέχοντο ν’ αναπληρώσουν την φυσική έλλειψη της πίστεως και της μετανοίας στα νήπια, φροντίζοντας μαζί με τους γονείς του νηπίου για την κατά Χριστόν μόρφωση και ανατροφή του.<br /><br />Πράγματι· στην αρχαία Εκκλησία που υπήρχε γνήσιος ζήλος, τότε και μόνο, μετά δηλ. την Ομολογία Πίστεως, ο αρχιερέας τον σφράγιζε με το σημείο του σταυρού και έδινε την έγκριση, ώστε οι ιερείς να τον καταγράψουν ως ανάδοχο στα δελτία της Εκκλησίας, μαζί με τον υποψήφιο για την βάπτιση ανάδεκτό του. Οποία τιμή αλλά και ευθύνη για τον ανάδοχο.<br /><br /><br />***<br /><br /><br />Ας ακούσουμε τον ιερό Χρυσόστομο να μας περιγράφει την προσωπικότητα του αυθεντικού αναδόχου:<br /><br />Θέλετε να απευθύνουμε τώρα το λόγο στους αναδόχους σας, για να μάθουν και εκείνοι ποιών αμοιβών αξιώνονται, εάν δείξουν για εσάς πολύ φροντίδα και αντιθέτως ποια τιμωρία τους αναμένει αν αμελήσουν;<br /><br />Για να το εννοήσεις σκέψου, αγαπητέ, εκείνους που γίνονται εγγυητές και ανάδοχοι προσώπων που δανείζονται χρήματα, ότι περισσότερο από τον υπεύθυνο και δανειζόμενο εκείνοι υφίστανται την αγωνία και τον φόβο. Αν δηλ. αυτός που δανείστηκε, φανεί συνεπής, με την συνέπειά του κατέστησε ελαφρό το φορτίο, που ανέλαβε ο εγγυητής. Αν αντιθέτως φανεί αγνώμονας και ασυνεπής, τότε του ετοίμασε τέλεια την καταστροφή. Γι’ αυτό και ένας σοφός συμβουλεύει τα εξής: «Εάν εγγυηθής, ετοιμάσου να πληρώσεις» (Σοφ. Σειράχ η΄, 13). Εάν λοιπόν όσοι αναδέχονται άλλους για χρήματα είναι απολύτως υπεύθυνοι για ολόκληρο το ποσό, περισσότερο είναι υπεύθυνοι εκείνοι που αναδέχονται άλλους και εγγυώνται για πνευματικά θέματα και για την αρετή. Ναι· πολύ ενδιαφέρον πρέπει να επιδεικνύουν γι’ αυτούς που αναλαμβάνουν, προτρέποντάς τους, συμβουλεύοντάς τους, διορθώνοντας τα σφάλματά τους και δείχνοντάς τους πατρική αγάπη.<br /><br />[Και συνεχίζει ο ιερός πατήρ].<br /><br />Ας μη νομίζουν αυτοί, ότι το να είναι ανάδοχοι είναι τυπικό και τυχαίο πράγμα, αλλά ας μάθουν καλά, ότι και αυτοί γίνονται συμμέτοχοι της πνευματικής ωφέλειας των αναδεκτών, εάν με τις συμβουλές τους τους χειραγωγήσουν στην οδό της αρετής, και ας γνωρίζουν πάλι ότι αν δείξουν αμέλεια και αδιαφορία, θα επιφέρουν στον εαυτό τους μεγάλη καταδίκη. Γι’ αυτόν τον λόγο και επικρατεί η συνήθεια και πατέρες ή μητέρες πνευματικούς να τους ονομάζουν αυτούς τους αναδόχους, για να μάθουν πόση επιμέλεια πρέπει να δείχνουν για να μορφώνουν πνευματικά όσους αναλαμβάνουν.<br /><br />Διότι, εάν εκείνους που δεν έχουν καμία ιδιαίτερη σχέση με εμάς, πρέπει να τους κινήσουμε τον κύριο ζήλο της αρετής, πολύ περισσότερο οφείλουμε να επιτελέσουμε το καθήκον απέναντι σ’ εκείνον, τον οποίο αναδεχόμαστε ως πνευματικό μας τέκνο. Για τον λόγον λοιπόν αυτόν, μάθετε και οι ανάδοχοι ότι δεν σάς απειλεί μικρός κίνδυνος, εάν δείξετε στο καθήκον αυτό αμέλεια (Ι. Χρυσοστόμου, Β΄ Κατήχησις).<br /><br />Και τίθεται τώρα το ερώτημα: Οι ανάδοχοι σήμερα γνωρίζουν την αποστολή τους; Έχουν συνειδητοποιήσει ότι το καθήκον τους δεν εξαντλείται στο να αγοράζουν ενδύματα και δώρα στα παιδιά που αναλαμβάνουν, αλλά το κύριο και βασικό καθήκον τους είναι να διδάξουν την ορθή πίστη στα πνευματικά τους τέκνα; Γνωρίζουν πρώτα οι ίδιοι την Ορθόδοξη πίστη, και ζουν σωστά οι ίδιοι την Χριστιανική ζωή για να μπορέσουν στην συνέχεια να την μεταδώσουν στις ψυχές που έχουν αναλάβει;<br /><br />Έχουμε συνειδητοποιήσει ότι αν κάποιος ζει μέσα σε βαριά ηθικά παραπτώματα, αν δεν μετανοήσει και δεν αλλάξει τρόπο ζωής δεν μπορεί να γίνει ανάδοχος;<br /><br />Κατανοήσαμε ότι όσοι συζούν παράνομα ή έχουν τελέσει τον λεγόμενο πολιτικό γάμο, έχουν αποκόψει τον εαυτό τους από το σώμα της Εκκλησίας και άρα δεν μπορούν και δεν έχουν το δικαίωμα να εγγυηθούν για την ψυχή του άλλου;<br /><br />Πραγματικά πώς είναι δυνατόν να κατηχήσει μια ψυχή και να την οδηγήσει στην αλήθεια ένας που έχει ξεφύγει από την οδό της αληθείας;<br /><br />Είναι συγκλονιστικό αλλά και σωτήριο να συνειδητοποιήσει ο ανάδοχος ότι θα δώσει λόγο στον Θεό για την ψυχή ή τις ψυχές που έχει αναλάβει.<br /><br />Και επειδή έτσι έχουν τα πράγματα, είναι δηλ. τόσο σοβαρή η υπόθεση το να γίνει κανείς ανάδοχος, γι’ αυτό και δεν μπορούν ν’ αναλάβουν τον ρόλο αυτό οι μη Χριστιανοί. Δεν μπορούν να γίνουν ανάδοχοι οι άθεοι και άπιστοι, οι αλλόθρησκοι, οι αιρετικοί, οι σχισματικοί, οι αφορισμένοι, όσοι ανήκουν σε αποκρυφιστικά τάγματα και οργανώσεις και γενικώς όσοι έχουν έκλυτο βίο και έχουν καταδικαστεί για ηθικά παραπτώματα. Ακόμα δεν μπορούν να αναλάβουν το ρόλο του αναδόχου όσοι δεν έχουν συνείδηση των πράξεών τους και γενικώς οι ακαταλόγιστοι, όπως τα μικρά παιδιά, όσοι πάσχουν διανοητικώς κ.λπ. Επίσης δεν μπορούν να γίνουν ανάδοχοι οι γονείς του τέκνου, οι κληρικοί όλων των βαθμών και οι μοναχοί. Μόνο σε ειδικές και έκτακτες περιπτώσεις μπορεί να γίνει εξαίρεσις ως προς τους μοναχούς, κατόπιν όμως αδείας του Επισκόπου και γενικώς της προϊσταμένης εκκλησιαστικής αρχής.<br /><br /><br />***<br /><br /><br />Είπαμε στην αρχή ότι το θέμα μας δεν είναι αυτό καθ’ εαυτό το μυστήριο του βαπτίσματος, αλλά ο ανάδοχος. Στο σημείο όμως αυτό και σε συνδυασμό με τον ανάδοχο είναι ανάγκη να πούμε κάποια πράγματα για το βάπτισμα των παιδιών. Και τούτο, διότι μέσα στα τόσα πολλά και παράδοξα της εποχής μας, βλέπουμε και τούτο· να υπάρχουν γονείς που αποκτούν ένα ή και περισσότερα παιδιά, και να αρνούνται να τα βαπτίσουν. Τα αφήνουν να μεγαλώσουν αβάπτιστα με τη δικαιολογία, να μεγαλώσουν και αν μόνα τους το ζητήσουν, τότε τα βαφτίζουμε. Έτσι υπάρχουν σήμερα παιδιά οικογενειών, κυρίως σε μεγάλες πόλεις, που πηγαίνουν στο σχολείο, και όμως δεν έχουν δεχθεί την χάρη του αγίου μυστηρίου. Προχωρούν μάλιστα οι γονείς και δίνουν όνομα στο παιδί τους ή στα παιδιά τους, χωρίς όμως αυτά να περάσουν από τα αγιασμένα ύδατα της κολυμβήθρας.<br /><br />Βέβαια στο «επιχείρημα» των γονέων ότι τ’ αφήνουν να μεγαλώσουν και εάν μόνα τους το ζητήσουν, τότε θα τα βαφτίσουν, θα μπορούσε κανείς να απαντήσει ότι αν θέλουν να είναι συνεπείς με τη θεωρία τους, τότε δεν θα πρέπει ούτε στον ιατρό, ούτε στον παιδικό σταθμό, ούτε στο νηπιαγωγείο, ούτε στο σχολείο να τα πάνε, αν δεν μεγαλώσουν και δεν το ζητήσουν μόνα τους και γενικώς τίποτε να μην προσφέρουν στα τέκνα τους αν τα ίδια δεν συνειδητοποιήσουν απολύτως κάτι και δεν το ζητήσουν μόνα τους…<br /><br />Αλήθεια, τι συμβαίνει με αυτούς τους γονείς; Είναι βέβαιο ότι στην καρδιά τους έχει περάσει η απιστία. Δεν πιστεύουν στο μυστήριο και τη μεγάλη του ωφελιμότητα. Και δεν είναι μόνο όσοι καλύπτουν τη σχέση τους με τον πολιτικό γάμο, που συνήθως ενεργούν με πράξεις που είναι αντίθετες με την Χριστιανική ζωή, είναι, δυστυχώς, και κανονικά στεφανωμένοι σύζυγοι, που όμως επηρεασμένοι από αθεϊστικές ιδεολογίες και από ένα νέο τρόπο ζωής που προβάλλεται κατά κόρον στα Μ.Μ.Ε., καταλήγουν στην απόφασή τους αυτή με αποτέλεσμα να ζημιώνονται τα ίδια τους τα παιδιά και φυσικά ολόκληρη η οικογένεια…<br /><br />Δεν αποκλείεται όμως η στάση αυτή σε ορισμένες περιπτώσεις να στηρίζεται και σε άγνοια, γι’ αυτό είναι ανάγκη να επισημανθούν κάποιες αλήθειες που διαφωτίζουν όσους αγνοούν τα πράγματα και διαθέτουν αγνή και ειλικρινή διάθεση.<br /><br />Όπως τονίσαμε, εξ αρχής υπήρχε, αλλά κυρίως από τον δ΄ αι. είχε επικρατήσει σε ολόκληρη την Εκκλησία ο νηπιοβαπτισμός, δηλ. οι γονείς να βαπτίζουν τα τέκνα τους όταν αυτά βρίσκονται στην νηπιακή ηλικία. Βεβαίως τα νήπια δεν είναι σε θέση να εννοήσουν τι τους προσφέρεται με το άγιο βάπτισμα, ώστε συνειδητά να μετέχουν στο άγιο μυστήριο. Όμως είναι το ίδιο βέβαιο ότι η χάρις του Θεού ενεργεί εκεί όπου δεν υπάρχει αντίσταση και άρνηση. Φυσικά το νήπιο δεν προβάλλει καμία άρνηση στη χάρη του μυστηρίου, και επομένως η χάρις ενεργεί και φέρνει τα θαυμαστά αποτελέσματα που προσφέρει το Βάπτισμα.<br /><br />Αυτός που ενδιέτριψε περισσότερο στο θέμα του νηπιοβαπτισμού είναι ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, ο οποίος ρωτάει τους γονείς: «Νήπιον έστι σοι;» Σου έδωσε ο Θεός παιδάκι; Βάπτισέ το. «Μη λαβέτω καιρόν η κακία». Πρόσεξε· μη το αφήνεις αβάπτιστο. «Εκ βρέφους αγιασθήτω εξ ονύχων καθιερωθήτω τω Πνεύματι». Από τη βρεφική του ηλικία ας αγιασθεί· από πολύ μικρό ας καθιερωθεί με την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος. Στρεφόμενος δ’ προς εκείνους οι οποίοι κρατούσαν ακόμα τα ειδωλολατρικά έθιμα, προσθέτει: «ουδέ δεί σοι περιαμμάτων και επασμάτων, οις ο πονηρός συνεισέρχεται, κλέπτων εις εαυτόν από του Θεού το σέβας, εν τοις κουφοτέροις. Δος αυτώ την Τριάδα, το μέγα και καλόν φυλακτήριον». Δηλ. δε σου χρειάζονται τραγούδια και επωδές και φυλαχτά (εννοεί ο άγιος, όσα από ειδωλολατρικές συνήθειες είχαν εισβάλει σε χριστιανικές οικογένειες), διότι μαζί με αυτά μπαίνει ο πονηρός. Αυτός ο πονηρός, κλέβει από τον Θεό και κάνει δικό του το σεβασμό που ανήκει στον Κύριο. Αυτά γίνονται από τους ολιγόμυαλους και κούφιους. Δώσε στο παιδί σου την Τριάδα, που είναι το μεγάλο και καλό φυλακτήριο.<br /><br />Αυτά τα τόσο σοφά λόγια κηρύττει σε όλους τους Χριστιανούς γονείς ο μεγάλος αυτός Θεολόγος άγιος Γρηγόριος.<br /><br />Άλλωστε στο έργο αυτό του συνδέσμου του παιδιού με τον Θεό, έχουν οριστεί μαζί με τους γονείς και οι ανάδοχοι. Να βοηθήσουν δηλ. τον βαπτιζόμενο να εξελιχθεί σ’ έναν καλό και συνειδητοποιημένο Χριστιανό.<br /><br />Εδώ ακριβώς στηρίζεται και ο νηπιοβαπτισμός, στην πίστη δηλ. των γονέων και του αναδόχου.<br /><br />Είναι λοιπόν ανάγκη να βαπτίζονται τα νήπια των γονέων που δεν έχουν απορρίψει συνειδητά την Ορθόδοξη Χριστιανική πίστη. Είναι ανάγκη, διότι μεγάλα και θαυμαστά είναι τα αποτελέσματα του αγίου βαπτίσματος σ’ αυτόν που λαμβάνει τη χάρη του μυστηρίου είτε συνειδητά, όταν είναι μεγάλος, είτε ασυνείδητα, όταν βρίσκεται στη νηπιακή του ηλικία.<br /><br />Όπως μας διδάσκει η Ορθόδοξη δογματική μας διδασκαλία, στο άγιο βάπτισμα συντελείται αναγέννησις, βαθειά και ριζική αλλοίωσις και μεταβολή της ανθρωπίνης φύσεώς μας. Αναγέννησις, πραγματική παλιγγενεσία, την οποία ο ίδιος ο Κύριός μας χαρακτήρισε ως «γέννησιν εξ ύδατος και Πνεύματος».<br /><br />Εάν αυτή δεν συντελεσθεί κατά το άγιο βάπτισμα, δεν μπορεί ο άνθρωπος να εισέλθει στη Βασιλεία των ουρανών. Αυτή ακριβώς την αλήθεια εκφράζει και ο ιερός Κύριλλος Ιεροσολύμων στην τρίτη μυσταγωγική του κατήχηση, που με πολύ πόνο διακηρύττει, εκφράζοντας τη φωνή της Εκκλησίας, ότι «ει τις μη λάβη βάπτισμα, σωτηρίαν ουκ έχει». Όποιος δηλ. δεν λάβει το άγιο βάπτισμα, δεν μπορεί να σωθεί. Και προσθέτει: Μπορεί κανένας να είναι εκ φύσεως αγαθός, καλόγνωμος στις εκδηλώσεις του και τα καθημερινά του έργα. Όμως εάν δεν λάβει τη σφραγίδα του ύδατος, δηλ. δεν βαπτισθεί, «ου δύναται εισελθείν εις την Βασιλείαν των ουρανών».<br /><br /><br />***<br /><br /><br />Αλλά να προσθέσουμε και τούτο. Πόσα νήπια κινδυνεύουν αρκετές φορές είτε από ασθένειες είτε από ατυχήματα, να φύγουν από τη ζωή αβάπτιστα; Πόσοι κίνδυνοι παραμονεύουν καθημερινώς μικρούς και μεγάλους; Τόσο υλικοί όσο και πνευματικοί. Και πόσο προσπαθεί ο διάβολος να προσβάλει και να ρίξει τον άνθρωπο στην αμαρτία και μάλιστα σε θανάσιμα αμαρτήματα…<br /><br />Όλα αυτά λοιπόν θα πρέπει μαζί με τους γονείς να τα γνωρίζει και ο ανάδοχος και να προσπαθεί, αφού πρώτα ο ίδιος ζει τη ζωή της πίστεως, να μεταλαμπαδεύσει αυτή τη ζωή της χάριτος στο πνευματικό του τέκνο.<br /><br />Ναι· και θα του κάνει τα δώρα του και θα ενδιαφερθεί για την πρόοδό του στα μαθήματα και γενικώς στη ζωή και θα βοηθήσει και υλικώς αν χρειασθεί και αν υπάρχει εκ μέρους του αναδόχου και οικονομική δυνατότητα, αλλά κυρίως δεν θα πρέπει να λησμονεί ποτέ μα ποτέ ότι ενώπιον Θεού και ανθρώπων ο ανάδοχος είναι υπεύθυνος και τελικώς θα του ζητηθεί και λόγος.<br /><br />Να δώσει ο Άγιος Θεός όσοι έχουν την ευλογία να είναι ανάδοχοι και όσοι θα γίνουν ανάδοχοι να συνειδητοποιήσουν το μέγεθος του έργου τους, όχι βέβαια για να αποθαρρυνθούν, αλλά για να ξεκινήσουν και να ολοκληρώσουν σωστά το μεγάλο αυτό έργο του στηριγμού και της χριστιανικής κατηχήσεως των ψυχών που τους εμπιστεύονται οι γονείς και η Εκκλησία μας.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/144683532924271320-486011029443502043?l=goc-gr.blogspot.com' alt='' /></div>monknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-144683532924271320.post-41248846739654847582009-03-15T22:04:00.000+02:002009-03-15T22:08:26.919+02:00Οι νεοπαγανιστές αντί να δουν το σκοταδισμό των αρχαίων ομοθρήσκων τους που κατέστρεφαν τα κείμενα των φιλοσόφων, κατηγορούν τους Χριστιανούς. Προκειμένου να κατασκευάσουν κατά των Χριστιανών κατηγορίες εκεί που δεν υπάρχουν, μετονομάζουν την έλλειψη χαρτιού: "εσκεμμένη καταστροφή".<br /><br />Οι αρχαιολάτρες προσπαθώντας να ανακαλύψουν ενδείξεις ότι οι Βυζαντινοί Χριστιανοί κατέστρεφαν και μάλιστα εσκεμμένα τα προχριστιανικά κείμενα, αναφέρονται στα παλίμψηστα κείμενα, παπύρους ή περγαμηνές. Ισχυρίζονται ότι οι Χριστιανοί έσβηναν εξεπίτηδες τα προχριστιανικά κείμενα είτε από εσκεμμένη αδιαφορία για οτιδήποτε μη χριστιανικό είτε από μίσος προς τους Αρχαίους. Η αλήθεια είναι ότι έχουμε στη διάθεσή μας τόσα χριστιανικά κείμενα και μάλιστα ιερά, δηλαδή την Αγ. Γραφή και όχι απλώς πατερικά κείμενα, τα οποία σβήστηκαν, ώστε είναι προφανές ότι η μετατροπή σε παλίμψηστο δεν οφείλεται στο περιεχόμενο του κειμένου το οποίο σβηνόταν αλλά στην έλλειψη χαρτιού.<br /><br /> <br /><br />Η μεγάλη έλλειψη (λόγω της κατάκτησης της Αιγύπτου και των διαρκών εισβολών σε κάθε τμήμα της Ρωμανίας) παπύρων οδήγησε πολλές φορές στο φαινόμενο των λεγόμενων παλίμψηστων παπύρων: με ειδικό τρόπο ξυνόταν η μελάνη του κειμένου σε έναν πάπυρο και γραφόταν κάτι άλλο. Ωστόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις, επειδή το ξύσιμο δεν ήταν τέλειο, μπορούν να διαβαστούν τα αρχικά κείμενα.<br /><br /> <br /><br />Πάντως, δεν μπορούν να κατηγορηθούν οι καλόγεροι ούτε για την έλλειψη αντιγραφικών μέσων ούτε πως εσκεμμένα έσβηναν αρχαία συγγράμματα. Πολλές φορές σβήνονταν και χριστιανικά συγγράμματα, π.χ. συγγράμματα του Άγιου Γρηγορίου του Θεολόγου σβήνονταν χάριν άλλων χριστιανών συγγραφέων (H. Hunger, Ο κόσμος του βυζαντινού βιβλίου, σ. 27). Γνωστά παλίμψηστα επιβεβαιώνουν ότι αιτία για το σβήσιμο ενός κειμένου ήταν η έλλειψη χαρτιού, δηλαδή παπύρου ή περγαμηνής, και όχι το περιεχόμενο του αρχικού κειμένου.<br /><br /> <br /><br />Ας δούμε μερικά παραδείγματα:<br /><br /> <br /><br />1) Ένα γνωστό παλίμψηστο είναι ο Codex Ephraemi Rescriptus, πάπυρος του 5ου μ.Χ. αι., στον οποίο είχαν γραφεί η Π. και η Κ. Διαθήκη, ωστόσο τον 12ο αι. αυτά σβήστηκαν, ώστε να γραφούν κείμενα του αγίου Εφραίμ του Σύρου.<br /><br /> <br /><br />2) Το Σιναϊτικό παλίμψηστο είναι πάπυρος του 4ου μ.Χ. αι., στον οποίο ήταν γραμμένα τα τέσσερα Ευαγγέλια, τα οποία σβήστηκαν όμως, τον 8ο αι., για να γραφούν από πάνω βίοι αγίων.<br /><br /> <br /><br />3) Ο Codex Dublinensis Rescriptus είναι πάπυρος του 6ου μ.Χ. αι., στον οποίο είχαν γραφεί τμήματα του Κατά Ματθαίον, αλλά τον 10ο αι. μετατράπηκε σε παλίμψηστο που περιείχε έργα διάφορων Πατέρων.<br /><br /> <br /><br />4) Ένα άλλο παλίμψηστο είναι ο Codex Zacynthius, πάπυρος που πρωτογράφηκε τον 6ο μ.Χ. αι. και περιείχε όλο το Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, αλλά τον 13ο αι. σβήστηκε και πάνω του γράφηκε το Ωρολόγιο. <br /><br /> <br /><br />Σύνοδος του 691 που απαγορεύει την μετατροπή περγαμηνών/παπύρων στα οποία είχε γραφεί η Αγ. Γραφή σε παλίμψηστα, επιβεβαιώνει ότι κατά τους πρώτους βυζαντινούς αιώνες (εποχή κατά την οποία υπήρχε διαμάχη Εθνικών-Χριστιανών) οι Χριστιανοί έσβηναν χριστιανικά κείμενα. Το γεγονός ότι τα παραπάνω παλίμψηστα επαναγράφηκαν μετά τη Σύνοδο του 691, συνεπάγεται ότι υπήρχε έλλειψη γραφικής ύλης και δεν διασώζονταν τα χριστιανικά κείμενα εις βάρος των προχριστιανικών, αλλά σβήνονταν δίχως διάκριση και τα δύο. Έτσι, ένα άλλο παλίμψηστο περιείχε κείμενα του Σεβήρου της Αντιόχειας (6ος αι.), τα οποία είχαν γραφεί πάνω σε κείμενα τόσο της Ιλιάδας αλλά και του Κατά Λουκά ευαγγελίου. Η έλλειψη γραφικής ύλης είναι η αιτία για τη μετατροπή περγαμηνών με την Αγ. Γραφή σε παλίμψηστο. Όπως ακριβώς σβήνονταν χριστιανικά κείμενα εξαιτίας έλλειψης παπύρου, παρομοίως σβήνονταν τα μη χριστιανικά κείμενα.<br /><br /> <br /><br />Το λεγόμενο «παλίμψηστο του Αρχιμήδη» επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές. Γιατί το σβήσιμό του και το γράψιμο από πάνω μιας προσευχής έγινε τον 13ο αι. και όχι σε παλαιότερη εποχή, όταν η διαμάχη Εθνικών-Χριστιανών ήταν στο αποκορύφωμά της. Επίσης το σβήσιμο έγινε σε μια εποχή κατά την οποία η αντιγραφή και μελέτη αρχαίων κειμένων στο Βυζάντιο εντατικοποιούνταν. Άλλωστε το ίδιο το βυζαντινό κείμενο του Αρχιμήδη αντιγράφηκε στην περγαμηνή τον 10ο αι.: Κανείς δε θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι οι αρχαιόφιλοι Βυζαντινοί του 10ου αι., που αντέγραφαν τον Αρχιμήδη, μετατράπηκαν ξαφνικά σε εχθρούς των Αρχαίων κατά τον 13ο αι. Απλώς τον 13ο αι., ενδεχομένως στο συγκεκριμένο μοναστήρι ή αντιγραφείο παρουσιάστηκε έλλειψη γραφικής ύλης.<br /><br /> Και πάλι οι αρχαιολάτρες προκαλούν την κοινή λογική: Διότι, για να αποδειχθεί σωστή η άποψή τους, πως οι Χριστιανοί κατέστρεφαν μέσω των παλίμψηστων την προχριστιανική λογοτεχνία, δεν αρκεί να μας παρουσιάσουν ορισμένα, λίγα αρχαία (προχριστιανικά) κείμενα τα οποία πράγματι σβήστηκαν μετά τον 8ο αι., αλλά θα έπρεπε ΟΛΑ ή, έστω, σχεδόν όλα τα παλίμψηστα να είναι σβησμένα προχριστιανικά, μη χριστιανικά κείμενα. Αντίθετα, υπάρχουν πάρα πολλά σβησμένα χριστιανικά κείμενα (το Σιναϊτικό παλίμψηστο λχ. αποτελείται από 358 σελίδες), γι' αυτό και το σβήσιμο κειμένων δεν οφειλόταν στο χριστιανικό ή αχριστιανικό περιεχόμενό τους, αλλά στην έλλειψη παπύρου και περγαμηνής.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/144683532924271320-4124884673965484758?l=goc-gr.blogspot.com' alt='' /></div>monknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-144683532924271320.post-71763947427023919942009-03-15T21:59:00.000+02:002009-03-15T22:00:32.176+02:00Πρόλογος<br /><br />Ακράδαντη πίστη της Εκκλησίας είναι η ανάσταση των νεκρών, που θα γίνει συγχρόνως με τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού. Στο Σύμβολο της Πίστεως ομολογούμε: «Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος». <br /><br />Λέγοντας ανάσταση των νεκρών, εννοούμε την ανάσταση των σωμάτων, αφού οι ψυχές είναι αθάνατες. Κάθε ψυχή, δηλαδή, θα εισέλθει πάλι στο νεκρό σώμα της, που θα ζωοποιηθεί, κι έτσι θα ξανασυγκροτηθεί ολόκληρος ο άνθρωπος. <br /><br />Πολλές είναι οι αγιογραφικές μαρτυρίες για την ανάσταση των σωμάτων. Ενδεικτικά θ' αναφέρουμε μερικές. Ο προφήτης Ησαΐας προαναγγέλλει: «Οι νεκροί θ' αναστηθούν και θα εγερθούν όλοι όσοι βρίσκονται στα μνήματα» (26:19). Ο προφήτης Ιεζεκιήλ είδε σε όραμα μια θαυματουργική ανάσταση σωμάτων: Μ' ένα λόγο του Θεού, πλήθος ξερά οστά, που βρίσκονταν σκόρπια σε μια πεδιάδα, συναρμολογήθηκαν, απέκτησαν νεύρα, σάρκες και δέρμα κι έγιναν τέλεια σώματα- και μ' άλλον ένα λόγο Του, απέκτησαν ψυχή και αναστήθηκαν και στάθηκαν στα πόδια τους (37:1-10). Το εκπληκτικό όραμα του Προφήτη δείχνει πώς θα γίνει η ανάσταση των νεκρών στη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού. Αυτή την ανάσταση, άλλωστε, βεβαιώνουν και προσομοιάζουν οι τρεις αναστάσεις που έκανε ο Ιησούς, δηλαδή της κόρης του Ιαείρου, του γιου της χήρας της Ναΐν και του φίλου Του Λαζάρου, καθώς και η δική Του ανάσταση, με την οποία νίκησε το κράτος του θανάτου. Ο Απόστολος Παύλος κάνει πολλές φορές λόγο για την ανάσταση των σωμάτων στις επιστολές του. Στους Θεσσαλονικείς, λ. χ., γράφει: «Ο ίδιος ο Κύριος με πρόσταγμα, με φωνή αρχαγγέλου και με σάλπιγγα Θεού θα κατεβεί από τον ουρανό και θ' αναστηθούν πρώτα αυτοί που πέθαναν πιστοί στο Χριστό» (Α' Θεσ. 4:16). Μετά την ανάστασή τους τα σώματα θα είναι πνευματικά, άφθαρτα, αθάνατα, αναλλοίωτα, απαλλαγμένα από τις ανάγκες τροφής και ύπνου. Μόνο που τα σώματα των δικαίων θα είναι φωτεινά, καθαρά και δοξασμένα, ενώ των αμαρτωλών ζοφερά, ακάθαρτα και στερημένα από τη θεία δόξα. Όπως είναι φυσικό, βέβαια, την ανάσταση των νεκρών, την οποία θ' ακολουθήσει η τελική Κρίση, αμφισβητούν ή αρνούνται πολλοί. Στους αρνητές της απαντούν, με ομιλίες και πραγματείες τους, οι θεοφόροι πατέρες. Ένας απ' αυτούς είναι και ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων, ο οποίος, στη ΙΗ' «Κατήχηση Φωτιζομένων» (κεφ. α' - κ'), που ακολουθεί σε νεοελληνική απόδοση, με στερεή λογική και με πλήθος παραδειγμάτων από τη ζωή, τη φύση και τη Γραφή, ενισχύει την πίστη μας στην ανάσταση των νεκρών και μας καλεί σε πνευματική προετοιμασία και εγρήγορση.<br /><br /> <br /><br />Ιερά Μονή Παρακλήτου<br /><br /> <br /><br />Η ανάσταση των νεκρών<br /><br />Ρίζα κάθε καλού έργου είναι η ελπίδα της αναστάσεως. Η προσδοκία της ανταποδόσεως παρακινεί την ψυχή στην αγαθοεργία. Ο εργάτης που ελπίζει στο μισθό των κόπων του, είναι πρόθυμος να υπομείνει κάθε δυσκολία. Ενώ όσοι κοπιάζουν χωρίς την ελπίδα της αμοιβής, γρήγορα εγκαταλείπουν το έργο τους. Ο στρατιώτης που προσδοκά να βραβευθεί, είναι ετοιμοπόλεμος. Κανείς όμως δεν προθυμοποιείται να διακινδυνεύσει για χάρη ασύνετου βασιλιά, που δεν επιβραβεύει τα κατορθώματα των στρατιωτών του. <br /><br />Με παρόμοιο τρόπο και κάθε ψυχή, όταν πιστεύει στην ανάσταση και στη μέλλουσα ανταπόδοση, φροντίζει για τον εαυτό της. Ενώ όταν δεν πιστεύει στην ανάσταση και στη μέλλουσα κρίση, παραδίνεται στην αμαρτία και στην καταστροφή. Οποίος πιστεύει ότι το σώμα του θ' αναστηθεί, δεν το μολύνει με ασέλγειες. Ενώ οποίος δεν πιστεύει στην ανάσταση, παραδίνεται στην αμαρτία και κακομεταχειρίζεται σαν ξένο το σώμα του. Είναι λοιπόν σημαντικό το δόγμα της Αγίας Εκκλησίας μας, που αναφέρεται στην ανάσταση των νεκρών. Είναι βασική διδασκαλία της Ορθοδοξίας μας. Και ενώ από πολλούς αμφισβητείται, από την αλήθεια επιβεβαιώνεται. Οι ειδωλολάτρες αμφισβητούν, οι Σαμαρείτες απιστούν, οι αιρετικοί διαστρεβλώνουν το δόγμα αυτό. Πολλές οι αντιρρήσεις. Μία όμως είναι η αλήθεια. <br /><br />Μας λένε οι αρνητές: Πέθανε ο άνθρωπος και τάφηκε. Σάπισε στο χώμα και διαλύθηκε σε σκουλήκια. Τα σκουλήκια ψόφησαν κι αυτά. Το σώμα λοιπόν καταστράφηκε και αφανίστηκε. Πως θ' αναστηθεί;<br /><br />Μας λένε ακόμα: Όσοι ναυάγησαν, καταφαγώθηκαν από τα ψάρια, που κι αυτά καταφαγώθηκαν από άλλα. Όσοι πάλεψαν με θηρία, έγιναν τροφές σε αρκούδες και σε λιοντάρια, που έφαγαν ακόμα και τα κόκαλά τους. Οι γύπες και οι κόρακες, αφού έφαγαν τις σάρκες των εγκαταλειμμένων στο χώμα νεκρών, πέταξαν και σκορπίστηκαν μακριά. Πως λοιπόν θα συγκεντρωθούν πάλι τα μέλη του σώματος;<br /><br />Συμβαίνει μάλιστα τα αρπακτικά πουλιά, που τα έφαγαν, να θανατωθούν μακριά, άλλο στις Ινδίες, άλλο στην Περσία κι άλλο στην Ευρώπη. Πώς, τέλος, θα συναρμολογηθούν τα σώματα εκείνων που κάηκαν και που ο άνεμος ή η βροχή διασκόρπισε ακόμα και τη στάχτη τους; Σε όλα αυτά θ' απαντήσουμε: Για σένα, τον μικρό κι αδύναμο άνθρωπο, απέχουν βέβαια πολύ οι Ινδίες από τη Γερμανία και η Ισπανία από την Περσία. Για τον Θεό όμως, που κρατάει στο χέρι Του ολόκληρη τη γη, όλα είναι κοντινά. Μην κατηγορείς λοιπόν τον Θεό, ξεκινώντας από τη δική σου αδυναμία, αλλά να συλλογίζεσαι τη δική Του παντοδυναμία. <br /><br />Ο ήλιος, ένα μικρό κτίσμα μέσα στην απέραντη δημιουργία, θερμαίνει με τις ακτίνες του όλη τη γη· και ο αέρας, κτίσμα κι αυτό του Θεού, την περιβάλλει. Ο Θεός λοιπόν, που δημιούργησε και τον ήλιο και τον αέρα, βρίσκεται μακριά από μας;<br /><br />Υπόθεσε ότι ανακατεύεις διαφορετικούς σπόρους και τους παίρνεις στη χούφτα σου. Είναι δύσκολο σ' εσένα, τον άνθρωπο, να διακρίνεις τα διάφορα είδη και να τα χωρίσεις σε ομάδες; Όχι, βέβαια. Αν λοιπόν εσύ μπορείς να ξεχωρίσεις όσα βρίσκονται στο χέρι σου, ο Θεός άραγε δεν μπορεί να διακρίνει και να ξεχωρίσει όσα βρίσκονται στο δικό Του χέρι; Πρόσεξε κι ένα επιχείρημα, που αναφέρεται στη δικαιοσύνη. Έχεις διάφορους υπηρέτες. Απ’ αυτούς άλλοι είναι καλοί και άλλοι κακοί. Τιμάς εσύ τους καλούς και επιτιμάς τους κακούς. Κι αν είσαι δικαστής, επαινείς τους αγαθούς και τιμωρείς τους παράνομους. <br /><br />Αν λοιπόν εσύ, που είσαι θνητός άνθρωπος, απονέμεις δικαιοσύνη, ο Θεός, ο αθάνατος Βασιλιάς των όλων, δεν θα απονέμει δικαιοσύνη; Αν όμως δεν υπάρχει μέλλουσα κρίση, σε ρωτάω: Που βρίσκεται η δικαιοσύνη του Θεού, εφόσον πολλοί ληστές πέθαναν ατιμώρητοι; Πολλές φορές μάλιστα ένας ληστής που έκανε πενήντα φόνους, τιμωρείται για τον ένα. Που λοιπόν θα τιμωρηθεί για τους υπόλοιπους σαράντα εννέα; Βλέπεις ότι, αν δεν υπάρχει μέλλουσα κρίση και ανταπόδοση, κατηγορείς τη δικαιοσύνη του Θεού. Και μην παραξενεύεσαι για την αναβολή της μελλοντικής κρίσεως. Να σκέφτεσαι, ότι κάθε αγωνιστής στεφανώνεται η ντροπιάζεται μετά τον αγώνα. Ποτέ ο αγωνοθέτης δεν βραβεύει τους αγωνιστές, όσο αγωνίζονται ακόμα. Αλλά περιμένει το τέλος του αγώνα και, μετά από εξέταση, προσφέρει τα βραβεία και τα στεφάνια. Έτσι και ο Θεός, όσο διαρκεί ο αγώνας στη ζωή αυτή, πάντα προσφέρει μια μερική βοήθεια στους δικαίους· μετά το θάνατο όμως, τους δίνει ακέραιο το μισθό. Αν δεν πιστεύεις στην ανάσταση των νεκρών, γιατί καταδικάζεις τους τυμβωρύχους; Αν έλιωσε το σώμα και δεν υπάρχει ελπίδα αναστάσεως, τότε γιατί τιμωρείται ο τυμβωρύχος; Βλέπεις ότι κι αν αρνείσαι με τα χείλη, μέσα σου μένει ακέραιη η πεποίθηση στην ανάσταση. <br /><br />Ένα δέντρο που κόπηκε, ξαναβλαστάνει και ανθοφορεί. Το ίδιο δεν μπορεί να συμβεί και στον άνθρωπο; Τα σπαρτά που φυτεύθηκαν και θερίστηκαν, μένουν στ' αλώνια. Το ίδιο δεν μπορεί να συμβεί και στον άνθρωπο, που θερίζεται από τον κόσμο αυτό; Τα κλήματα του αμπελιού και τα κλαδιά των άλλων δέντρων, αφού ολότελα κοπούν και μεταφυτευθούν, ζωογονούνται και καρποφορούν. Ο άνθρωπος λοιπόν, για τον οποίο εκείνα δημιουργήθηκαν, αφού πέσει στη γη, δεν είναι δυνατό ν' αναστηθεί; Τι είναι πιο εύκολο, να δημιουργήσει κανείς από την αρχή ένα άγαλμα ή να ξαναπλάσει στο ίδιο σχήμα αυτό που έπεσε κι έσπασε; Ο Θεός λοιπόν, που από το μηδέν μας έπλασε, δεν είναι δυνατό ν' αναστήσει πάλι αυτούς που έζησαν και πέθαναν;<br /><br />Εξακολουθείς ν' απιστείς σε όσα έχουν γραφτεί για την ανάσταση; Δες τη φυσική δημιουργία και παρατήρησε τα φαινόμενα που μέχρι σήμερα συμβαίνουν: Σπέρνεται το σιτάρι η οποιοδήποτε άλλο σπαρτό. Ο σπόρος πέφτει στη γη και μοιάζει να πεθαίνει. Σαπίζει και αχρηστεύεται σαν τροφή. Όμως ο σαπισμένος σπόρος ανασταίνεται χλοερός, ανασταίνεται ωραιότατος. Το σιτάρι αυτό, καθώς και τ' άλλα σπαρτά, έγινε για μας. Δεν έγινε για τον εαυτό του. Εφόσον λοιπόν εκείνα, που δημιουργήθηκαν για μας, ζωοποιούνται πάλι, αφού νεκρωθούν, εμείς οι ίδιοι, για τους οποίους εκείνα πλάστηκαν, δεν είναι δυνατό ν' αναστηθούμε μετά το θάνατο μας; Το χειμώνα τα δέντρα εμφανίζονται σαν νεκρά. Που είναι τα φύλλα της συκιάς; Που είναι τα σταφύλια στο αμπέλι; Το χειμώνα φαίνονται όλα νεκρά. Την άνοιξη όμως όλα εμφανίζονται χλοερά. Και όταν φτάσει ο κατάλληλος καιρός, τότε από το θάνατο γεννιέται η ζωή. Γνωρίζοντας ο Θεός την απιστία σου, σου εμφανίζει κάθε χρόνο την ανάσταση με τα φαινόμενα αυτά. Έτσι, βλέποντας όσα συμβαίνουν στ' άψυχα, να πειστείς για όσα συμβαίνουν στα έμψυχα. <br /><br />Πριν από εκατό η διακόσια χρόνια, όλοι εμείς που ήμασταν; Δεν γνωρίζουμε τον τρόπο δημιουργίας του ανθρώπινου σώματος; Δεν γνωρίζεις ότι από απλή και ασθενική και ασχημάτιστη ύλη γεννιόμαστε; Και απ' αυτή την απλή και ασθενική ύλη σχηματίζεται και το ανθρώπινο σώμα και αποκτά δύναμη στα νεύρα, λάμψη στα μάτια, όσφρηση στη μύτη, ακοή στ' αυτιά, ομιλία στη γλώσσα, παλμούς στην καρδιά, εργασία στα χέρια, οδοιπορία στα πόδια και κάθε άλλο χαρακτηριστικό των μελών. Η ασθενική εκείνη ύλη μεταβάλλεται σε ναυπηγό η οικοδόμο η αρχιτέκτονα η εργάτη η στρατιώτη η άρχοντα η νομοθέτη η βασιλιά. Αφού λοιπόν με ευτελή υλικά μας έπλασε ο Θεός, δεν θα μπορεί να μας αναστήσει, όταν πεθάνουμε; Αυτός που την τόσο τιποτένια ύλη μετέβαλε σε ανθρώπινο σώμα, δεν θα μπορέσει πάλι να το αναστήσει, όταν νεκρωθεί; Αυτός που από την ανυπαρξία έφερε την ύπαρξη, δεν θα μπορέσει να αναστήσει το δημιούργημά του; Πάρε κι από τον έναστρο ουρανό μιαν ολοφάνερη απόδειξη, ότι είναι δυνατή η ανάσταση των νεκρών. Ένα ουράνιο φαινόμενο που επαναλαμβάνεται κάθε μήνα: Η σελήνη φαίνεται να λιγοστεύει, να μικραίνει τόσο πολύ, που να μην τη βλέπουμε καθόλου. Πάλι όμως εμφανίζεται, μεγαλώνει και παίρνει το προηγούμενο της μέγεθος. Και μάλιστα, για να είναι πληρέστερο το παράδειγμα, κατά καιρούς έχουμε εκλείψεις σελήνης και εναλλαγές στη φωτεινότητά της, μέχρι που γίνεται κατακόκκινη σαν αίμα, για να μην απιστείς στην ανάσταση των νεκρών, εσύ, που κατασκευάστηκες από αίμα, αλλά, βλέποντας στη σελήνη την εναλλαγή, να πιστέψεις ότι το ίδιο μπορεί να γίνει και σ' εσένα. <br /><br />Αυτές τις αποδείξεις μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει, όταν συζητάει με άπιστους ειδωλολάτρες. Αφού αυτοί δεν παραδέχονται την Αγία Γραφή, πολέμησέ τους με όπλα άγραφα, δηλαδή με συλλογισμούς και παραδείγματα από τη φύση. Οι άθεοι αυτοί δεν έχουν ιδέα για το νόμο του Μωυσή, για τις προφητείες του Ησαΐα, για τα ευαγγέλια, για τις επιστολές του Παύλου. Ας δούμε τώρα πως θ' αντιμετωπίσουμε τους Σαμαρείτες. Αυτοί δέχονται το νόμο του Μωυσή, δεν αναγνωρίζουν όμως τους Προφήτες. Πως λοιπόν θα τους πείσουμε για την ανάσταση των νεκρών; Ας χρησιμοποιήσουμε τα κείμενα που παραδέχονται. Λέει ο Θεός στον Μωυσή: «Εγώ είμαι ο Θεός του Αβραάμ και ο Θεός του Ισαάκ και ο Θεός του Ιακώβ» (Έξοδος 3:6). Οπωσδήποτε με τα λόγια αυτά αναγνωρίζει, ότι ο Αβραάμ, ο Ισαάκ και ο Ιακώβ δεν εξαφανίστηκαν, αλλά υπάρχουν. Γιατί αν δεν υπήρχαν, ο Θεός θα ήταν Θεός όντων ανύπαρκτων. Ποιος όμως βασιλιάς είπε ότι είναι βασιλιάς στρατιωτών ανύπαρκτων; Ποιος ακόμα πλούσιος δηλώνει πλούτη που δεν έχει; Πρέπει επομένως να υπάρχουν και ο Αβραάμ και ο Ισαάκ και ο Ιακώβ. Έτσι μόνο ο Θεός θα είναι Θεός ζωντανών. Γιατί δεν είπε «ήμουν κάποτε Θεός τους», αλλά «είμαι Θεός τους». <br /><br />Αλλά έχουν αντιρρήσεις και σ' αυτό το σημείο οι Σαμαρείτες. Ισχυρίζονται, ότι μπορεί να ζουν οι ψυχές του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ, τα σώματά τους όμως δεν είναι δυνατό ν' αναστηθούν. <br /><br />Θα τους πούμε: Το ραβδί του δικαίου Μωυσή ήταν δυνατό να μεταβληθεί σε φίδι (Έξοδος 4:2-3). Τα σώματα των δικαίων δεν μπορούν να ζήσουν και ν' αναστηθούν; Η πρώτη μεταβολή, που είναι αφύσικη, πραγματοποιήθηκε. Η δεύτερη, που είναι σύμφωνη με τη φύση, δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί; Το ραβδί επίσης του Ααρών, αφού κόπηκε και νεκρώθηκε, χωρίς ίχνος νερού βλάστησε (Αρ. 17: 23). Και τούτο, ενώ ήταν μέσα σε σπίτι. Μολαταύτα, βλάστησε σαν να ήταν σε αγρό. Και ενώ βρισκόταν σε ξερό περιβάλλον, μέσα σε μια νύχτα καρποφόρησε σαν τα δένδρα που για πολλά χρόνια ποτίζονται. <br /><br />Το ραβδί λοιπόν του Ααρών αναστήθηκε. Ο ίδιος ο Ααρών δεν θ' αναστηθεί; Και ο Θεός που θαυματούργησε σ' ένα ξύλο, για να του χαρίσει την αρχιερωσύνη, δεν θα θαυματουργήσει στον ίδιο τον Ααρών, για να του χαρίσει την ανάσταση;<br /><br />Η γυναίκα του Λωτ έγινε στήλη από αλάτι (Γεν. 19:26). Η σάρκα μεταβλήθηκε σε αλάτι. Η νεκρή σάρκα δεν μπορεί να ξαναγίνει σάρκα ζωντανή; Και αν η γυναίκα του Λωτ μεταβλήθηκε σε στήλη από αλάτι, η γυναίκα του Αβραάμ δεν είναι δυνατό ν' αναστηθεί; Με ποια δύναμη έγινε η μεταβολή του χρώματος στο χέρι του Μωυσή, που άσπρισε σαν το χιόνι κι έπειτα πάλι άλλαξε; Οπωσδήποτε με θείο πρόσταγμα (Έξοδος 4:6-7). Αν λοιπόν τότε το πρόσταγμα είχε δύναμη για τέτοιες μεταβολές, τώρα δεν έχει;<br /><br />Πώς δημιουργήθηκε ο άνθρωπος; Το γράφει το πρώτο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, η Γένεση: «Και έπλασε ο Θεός τον άνθρωπο από το χώμα της γης» (Γεν. 2:7). Αν λοιπόν το χώμα έγινε σάρκα, η νεκρωμένη σάρκα δεν μπορεί να ξαναγίνει ζωντανή;<br /><br />Ας ρωτήσουμε, από τι πλάστηκαν οι ουρανοί και η στεριά και οι θάλασσες; από τι έγιναν ο ήλιος και η σελήνη και τ' άστρα; Πώς δημιουργήθηκαν τα πουλιά και τα ψάρια και όλα γενικά τα ζώα; ενώ αναρίθμητα διαφορετικά όντα δημιουργήθηκαν από το τίποτα, εμείς οι άνθρωποι, που είμαστε εικόνες του Θεού, δεν είναι δυνατό ν' αναστηθούμε; Όπως λέει και ο δίκαιος Ιώβ, για το δέντρο υπάρχει ελπίδα αναβλαστήσεως. Γιατί, αν κοπεί, μπορεί να ξανανθίσει, και ο βλαστός του δεν θα χαθεί. Κι αν ακόμα γεράσει η ρίζα του και ξεραθεί ο κορμός του, θ' ανθίσει πάλι με το πότισμα και θα καρποφορήσει σαν νεοφυτεμένο (Ιώβ 14:7-9). Αν λοιπόν συμβαίνει αυτό στο δέντρο, δεν μπορεί να συμβεί στον άνθρωπο; Χάνεται κι εξαφανίζεται ο πεθαμένος;<br /><br />Ο προφήτης Ησαΐας λέει: «Θ' αναστηθούν οι νεκροί, και θα σηκωθούν όσοι βρίσκονται στα μνήματα» (Ησ. 26:19). Ο προφήτης Ιεζεκιήλ διαλαλεί: «Να τι λέει ο Κύριος· θ' ανοίξω τα μνήματά σας και θα σάς αναστήσω από τους τάφους σας» (Ιεζ. 37:12). Και ο προφήτης Δανιήλ λέει: «… Νεκροί, που βρίσκονται θαμμένοι στο χώμα, θ' αναστηθούν, άλλοι για να ζήσουν αιώνια και άλλοι για ν' αντιμετωπίσουν αιώνια ντροπή και περιφρόνηση» (Δαν. 12:2). <br /><br />Πολλά αποσπάσματα της Αγίας Γραφής αναφέρονται στην ανάσταση των νεκρών. Σαν μια απλή υπενθύμιση αναφέρουμε την τετραήμερη ανάσταση του Λαζάρου (Ιωάννης 11:1-44), την ανάσταση του γιου της χήρας της Ναΐν (Λουκάς 7:11-17) και της κόρης του αρχισυνάγωγου Ιαείρου (Ματθαίος 9:18-26). Ας αναφέρουμε επίσης, ότι την ώρα της Σταυρώσεως του Κυρίου σκίστηκαν πέτρες, άνοιξαν μνημεία και αναστήθηκαν σώματα πολλών νεκρών (Ματθαίος 27:51-53). Προπάντων όμως να θυμηθούμε, ότι και ο ίδιος ο Χριστός αναστήθηκε από τους νεκρούς (Ματθαίος 28:1-8). <br /><br />Εκτός απ' αυτές τις περιπτώσεις της Καινής Διαθήκης, μπορούμε να θυμηθούμε από την Παλαιά τον Προφήτη Ηλία και το γιό της χήρας που ανέστησε (Γ' Βασ. 17:17-24). Επίσης τον Προφήτη Ελισσαίο, που έκανε δύο αναστάσεις, μία όταν ζούσε και μία μετά το θάνατο του. Όταν ζούσε, ανέστησε ένα παιδί με την πνοή του (Α' Βασ. 4:32-37). Για να φανερωθεί όμως ότι δεν είναι τιμημένες μόνο οι ψυχές των αγίων, αλλά ότι και στα σώματά τους υπάρχει θεία χάρη, ο νεκρός, που κατέβασαν στο μνημείο του Ελισσαίου, ζωντάνεψε μόλις ακούμπησε το νεκρό σώμα του Προφήτη (Α' Βασ. 13:20-21). Το νεκρό σώμα μπόρεσε και ανέστησε άλλο νεκρό σώμα. Αυτό που ήδη βρισκόταν στον τάφο, έδωσε ζωή στον πεθαμένο. Και ενώ έδωσε ζωή, το ίδιο παρέμεινε στον τάφο, όπως και πρώτα. Γιατί; Για να μην αποδοθεί το θαύμα μόνο στην ψυχή του Ελισσαίου και για ν' αποδειχθεί ότι, κι αν απουσιάζει η ψυχή, βρίσκεται θεία χάρη στα σώματα των αγίων, αφού τόσα χρόνια κατοίκησαν μέσα τους άγιες ψυχές. Τα σώματα αυτά υπηρέτησαν τις άγιες ψυχές και γι’ αυτό χαριτώθηκαν. Ας μην απιστήσουμε σαν άμυαλοι στο γεγονός αυτό. Γιατί αν ρούχα και μαντήλια αγίων, που βρίσκονται έξω από το σώμα, ακουμπούν αρρώστους και τους θεραπεύουν, πόσο μάλλον το ίδιο το προφητικό σώμα θα έχει τη χάρη ν' αναστήσει νεκρό. <br /><br />Ας θυμηθούμε ότι και οι Απόστολοι ανέστησαν νεκρούς: Ο Πέτρος ανέστησε την Ταβιθά στην Ιόππη (Πράξεις 9:36-42), ο Παύλος τον Εύτυχο στην Τρωάδα (Πράξεις 20:7-12) και οι υπόλοιποι Απόστολοι διάφορους άλλους, μολονότι δεν αναφέρονται στην Αγία Γραφή όλα τα θαύματα του καθενός. <br /><br />Ας θυμηθούμε επίσης όσα έγραψε ο Παύλος στους Κορινθίους γι’ αυτούς που λένε: «Πως ανασταίνονται οι νεκροί και με ποιο σώμα;» (Α' Κορινθίους 15:35). Γράφει λοιπόν: «Αν οι νεκροί δεν ανασταίνονται, τότε ούτε ο Χριστός αναστήθηκε» (Α' Κορινθίους 15:16). Ονόμασε ανόητους αυτούς που δεν πιστεύουν στην ανάσταση των νεκρών. Έγραψε επίσης στους Θεσσαλονικείς: «Θέλω να γνωρίζετε, αδελφοί, τι θα γίνει μ' αυτούς που πέθαναν, για να μη λυπάστε όπως οι άπιστοι, που δεν ελπίζουν πουθενά. Γιατί, αφού πιστεύουμε ότι ο Ιησούς πέθανε και αναστήθηκε, έτσι και ο Θεός αυτούς που πέθαναν πιστεύοντας στον Ιησού θα τους αναστήσει για να ζήσουν μαζί Του» (Α' Θεσ. 4:13-14). <br /><br />Προσέξτε προπάντων, ότι ολοφάνερα ο Παύλος διακηρύσσει: «Το φθαρτό τούτο σώμα θα γίνει άφθαρτο. Το θνητό θα γίνει αθάνατο» (Α' Κορινθίους 15:53). <br /><br />Το σώμα θ' αναστηθεί. Και μάλιστα όχι έτσι ασθενικό, όπως είναι τώρα, αλλά έχοντας αποκτήσει αφθαρσία. Δεν θα υποφέρει δηλαδή από τον πόνο, την αρρώστια, το θάνατο. Θ' αλλάξει κατάσταση όπως το σίδερο, που μπαίνει στη φωτιά και μεταβάλλεται σε μια φλεγόμενη μάζα. Κάπως έτσι θα μεταβληθούν οι Ιδιότητες του σώματος μας, σύμφωνα με τη θέλησή του Κυρίου, που θα το αναστήσει. <br /><br />Θ' αναστηθεί λοιπόν αυτό το σώμα. Δεν θα έχει την ίδια σύσταση, αλλά θα ζει αιώνια. Δεν θα έχει ανάγκη από συνηθισμένες τροφές, για να συντηρηθεί, ούτε από σκάλες, για να υψωθεί. Τα σώματα μάλιστα των αγίων θα λάμψουν σαν τον ήλιο, καθώς έχει γραφτεί (Ματθαίος 13:43). Θ' αποκτήσουν τη λαμπρότητα της σελήνης και ολόκληρου τ' ουρανού. Προβλέποντας ο Θεός την απιστία των ανθρώπων στα προφητικά αυτά λόγια, χάρισε σε μικρά σκουλήκια τη δυνατότητα να φεγγοβολούν από το σώμα τους (όπως οι πυγολαμπίδες). Έτσι, απ' αυτό που ήδη βλέπουν στη φύση οι άνθρωποι, να πιστεύουν εκείνο που πρόκειται να συμβεί. Ο Θεός, που έδωσε τη φεγγοβολιά σε ασήμαντα σκουλήκια, μπορεί ασφαλώς να κάνει έναν αγιασμένο άνθρωπο να φεγγοβολάει. <br /><br />Θ' αναστηθούμε λοιπόν όλοι με άφθαρτα, αιώνια σώματα. Δεν θα τα έχουμε όμως όλοι ίδια. Οι άγιοι θα έχουν ένδοξο σώμα, κατάλληλο και ικανό να επικοινωνεί με τους αγγέλους. Οι αμαρτωλοί θα έχουν κι αυτοί αιώνιο και άφθαρτο σώμα, κατάλληλο όμως να υπομένει ατελεύτητες τιμωρίες, έτσι που να μην κατακαεί και εξαφανιστεί στη φλόγα της αιώνιας φωτιάς. Δίκαια ο Θεός θ' αμείψει η θα κολάσει τα σώματα και των αγίων και των αμαρτωλών. Γιατί καμιά πράξη μας δεν γίνεται χωρίς τη συμμετοχή του σώματος: Βλαστημάμε με το στόμα. Προσευχόμαστε με το στόμα. Πορνεύουμε με το σώμα. Αγνεύουμε με το σώμα. Δίνουμε ελεημοσύνη με το χέρι. Γενικά σε κάθε πράξη συμμετέχει και το σώμα. Επειδή λοιπόν σε όλα υπηρετεί το σώμα, είναι δίκαιο στη μέλλουσα ζωή να συμμετέχει είτε στην απόλαυση είτε στην τιμωρία. <br /><br />Ο προφήτης Δανιήλ γράφει: «Εκατομμύρια και δισεκατομμύρια άγγελοι στέκονταν μπροστά Του έτοιμοι να Τον υπηρετήσουν» (Δαν. 7:10). Αυτό δεν σημαίνει ότι ο αριθμός των αγγέλων είναι μόνο τόσος. Ο προφήτης χρησιμοποιεί αυτές τις λέξεις, θέλοντας να δείξει το αναρίθμητο πλήθος τους. <br /><br />Με όλο αυτό το πλήθος των αγγέλων θα παρουσιαστεί τότε, στη μέλλουσα κρίση, ο Τριαδικός Θεός. Μια αγγελική σάλπιγγα θα ηχήσει και θα τους καλέσει όλους με φανερά πια όλα τα έργα τους. Δεν πρέπει λοιπόν από δω να σκεφτόμαστε την ώρα εκείνη και από τώρα να φοβόμαστε; Μήπως είναι μικρή καταδίκη, έστω κι αν δεν ακολουθήσει καμιά άλλη τιμωρία, το να ντροπιαστούμε μπροστά σε τόσο πλήθος; Μήπως δεν προτιμάμε, πολλές φορές, να πεθάνουμε παρά να ντροπιαστούμε μπροστά σε φίλους; Ας ενδιαφερθούμε κι ας φοβηθούμε από τώρα, μην τυχόν και μας αποδοκιμάσει τότε ο Κύριος. Ο Θεός τα γνωρίζει όλα. Δεν έχει ανάγκη να ερευνήσει και να ελέγξει. Μη σκεφτείς λοιπόν: Στο σκοτάδι της νύχτας αμάρτησα, κάνοντας ανήθικες πράξεις η μαγείες ή κάτι άλλο. Είμαι όμως εξασφαλισμένος, γιατί κανείς δεν με είδε. Όλα θα γίνουν φανερά τότε, που ο Θεός θα κρίνει τα κρυφά έργα των ανθρώπων. Το φοβερό πρόσωπο του Κριτή θα σε αναγκάσει να πεις την αλήθεια. Η ίδια η συνείδησή σου θα σε ελέγχει, και τα έργα σου, που θα σε συνοδεύουν, θα σε καταγγέλλουν. Ο Κριτής δεν θα έχει ανάγκη από βιβλία. Αυτό το φανερώνει ο ίδιος λέγοντας: «Θα συναχθούν μπροστά Του όλα τα έθνη, και θα τους ξεχωρίσει όπως ξεχωρίζει ο βοσκός τα πρόβατα από τα γίδια» (Ματθαίος 25:32). Ο βοσκός πως ξεχωρίζει τα πρόβατα από τα γίδια; Μήπως έχει ανάγκη να συμβουλευτεί βιβλία, για να διακρίνει ποια είναι πρόβατα και ποια γίδια; Δεν τα διακρίνει αμέσως από τη μορφή τους; Το απαλό μαλλί δεν φανερώνει το πρόβατο, και το σκληρό το γίδι; Με την ίδια ευκολία θα φανερωθεί τότε αν οι πράξεις μας έχουν καθαριστεί με την εξομολόγηση, και μοιάζουν με μαλλί απαλό και καθαρό, η αν παραμένουν με τις ασυγχώρητες αμαρτίες, και μοιάζουν με μαλλί σκληρό και βρωμισμένο. <br /><br />Ας αγωνιστούμε λοιπόν όλοι, για να πετύχουμε τη σωτηρία και να υποδεχθούμε με παρρησία τον αιώνιο βασιλιά Χριστό, που πέθανε και αναστήθηκε και βασιλεύει στους απέραντους αιώνες.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/144683532924271320-7176394742702391994?l=goc-gr.blogspot.com' alt='' /></div>monknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-144683532924271320.post-34575499677810280312009-03-15T21:54:00.000+02:002009-03-15T21:55:13.967+02:00Ένα αγαπημένο θέμα των συγχρόνων συκοφαντών της Εκκλησίας, είναι η περίφημη επιστολή που έστειλε το Άγιο Όρος στον Χίτλερ. Τη θεωρούν ως δείγμα δοσιλογισμού της Εκκλησίας και του Μοναχισμού, προς στον Γερμανό κατακτητή. Ποια είναι όμως η αλήθεια; Τι αποκρύπτουν όλοι αυτοί που συκοφαντούν το Άγιο Όρος για δοσιλογισμό, εξ αιτίας αυτής της επιστολής;<br /><br />Όπως και σε όλες τις περιπτώσεις που συκοφαντείται η Εκκλησία, από τους εχθρούς της, έτσι και σε αυτή, υπάρχουν κάποια πράγματα που οι συκοφάντες ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΥΝ, για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες γράφτηκε η επιστολή, και το σκοπό που εξυπηρετούσε στη συγκεκριμένη συγκυρία.<br /><br />Ας δούμε λοιπόν, και την επιστολή, αλλά και τα γεγονότα που ΚΡΥΒΟΥΝ οι πονηροί συκοφάντες της Εκκλησίας, όταν μιλούν για την επιστολή αυτή:<br /><br />1. Η επιστολή του Αγίου Όρους προς τον Χίτλερ<br /><br />Πριν εξετάσουμε τους λόγους που γράφθηκε, και τα ΑΛΗΘΙΝΑ γεγονότα της περιόδου αυτής, ας δούμε πρώτα την επιστολή αυτή, που έστειλε το Άγιο Όρος στον Χίτλερ, και στη συνέχεια θα αναλύσουμε τις περιστάσεις υπό τις οποίες γράφθηκε:<br /><br />"Εν Αγίω Όρει τη 13/26 Απριλίου 1941 <br /><br />Προς την Αυτού Εξοχότητα τον Αρχικαγκελλάριον του ενδόξου Γερμανικού Κράτους Κύριον Αδόλφον Χίτλερ εις Βερολίνον. <br /><br /> <br /><br />Εξοχότατε, <br /><br />Οι βαθυσεβάστως υποσημειούμενοι Αντιπρόσωποι των Είκοσιν Ιερών Βασιλικών Πατριαρχικών και Σταυροπηγιακών Μονών του Αγίου Όρους Άθω, λαμβάνομεν την εξαιρετικήν τιμήν ν’ απευθυνθώμεν προς την Υμετέραν Εξοχότητα και παρακαλέσωμεν Αυτήν θερμώς, όπως, ευαρεστημένη, αναλάβη υπό την Υψηλήν προσωπικήν Αυτής προστασίαν και κηδεμονίαν τον Ιερόν τούτον Τόπον, του οποίου Ηγούμενοι και αντιπρόσωποι τυγχάνομεν, διαδεχομένη εν τούτω τους ιδρυτάς και Ευεργέτας του Ιερού τούτου Τόπου Βυζαντινούς Αυτοκράτορας και διαδόχους τούτων.<br /><br /> <br /><br />Το Άγιον Όρος, Εξοχώτατε, συνέστη εις Πανορθόδοξον μοναχικήν πολιτείαν, εις ήν ανέκαθεν διαβιούν εν αγαστή ομονοία μοναχοί ακωλύτως προσερχόμενοι από διάφορα ορθόδοξα Έθνη, κατά τον Θ΄ μ.Χ. αιώνα, πνευματικώς μεν εξαρτωμένων από του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, πολιτικώς δε αυτοδιοικούμενον υπό της Ιεράς Συνάξεως των Αντιπροσώπων των Είκοσιν Ιερών και Κυριάρχων Μονών και πολιτειακώς υπαγομένων υπό την προστασίαν και κηδεμονίαν των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων και των διαδόχων Αυτών.<br /><br /> <br /><br />Το Αυτονομιακόν τούτο πολίτευμα περιεθριγκώθη δι’ αλλεπαλλήλων τυπικών και Χρυσοβούλων των ιδρυτών και ευεργετών των Ιερών μονών Βυζαντινών Αυτοκρατόρων Βασιλείου του Μακεδόνος (882), Ιωάννου Τσιμισκή (972), Κωνσταντίνου Μονομάχου (1046), Στεφάνου Δουσάν (1346) και άλλων Σλαύων, Ουγγροβλάχων Ηγεμόνων και των μετέπειτα Σουλτανικών Φιρμανίων τελευταίως δε υπό του Καταστατικού Χάρτου του 1926, ούτινος δύο αντίτυπα εσωκλείομεν.<br /><br /> <br /><br />Το ουτωσί καθιερωθέν προνομιακόν και αυτοδιοίκητον καθεστώς του Ιερού τούτου Τόπου, αποτελέσαν αντικείμενον συζητήσεων και επικυρώσεων διαφόρων διεθνών συνθηκών περιεθριγκώθη τέλος, διά του 62ου άρθρου της Βερολινείου συνθήκης του έτους 1878, έχοντος ούτω, οι μοναχοί του Όρους Άθω οθενδήποτε και αν κατάγωνται θα διατηρήσωσι τα κτήματα και τα πρότερα αυτών δικαιώματα και θ’ απολαύωσιν, άνευ ουδεμιάς εξαιρέσεως, πλήρους ισότητος δικαιωμάτων και προνομίων.<br /><br /> <br /><br />Των εν Αγίω Όρει ενασκουμένων Μοναχών, ανεξαρτήτως τόπου προελεύσεως και Εθνικότητος, σκοπός και αποστολή καθ’ όλον τον υπερχιλιετή βίον του Αγίου Όρους, υπήρξεν η διατήρησις, προαγωγή και εξασφάλισις των Ιερών αυτού σκηνωμάτων, η διά της ακαταπονήτου φιλεργίας των εν αυτώ ενασκουμένων μοναχών καλλιέργεια της τε εκκλησιαστικής και κλασσικής φιλολογίας και καλλιτεχνίας, ο ασκητικός βίος και η διηνεκής προσευχή υπέρ του σύμπαντος κόσμου.<br /><br /> <br /><br />Την διατήρησιν του καθεστώτος τούτου της αυτονόμου μοναχικής πολιτείας, ικανοποιούντος πλήρως άπαντας τους εν Αγίω Όρει ενασκουμένους ανεξαρτήτως εθνικότητος Ορθοδόξους μοναχούς και εναρμονιζόμενοι προς τον σκοπόν και την αποστολήν αυτών, παρακαλούμεν και ικετεύομεν θερμώς την Υμετέραν Εξοχότητα όπως αναλάβη υπό την υψηλήν προστασίαν και κηδεμονίαν Αυτής.<br /><br /> <br /><br />Τον Βασιλέα των Βασιλευόντων και Κύριον των Κυριευόντων εξ όλης ψυχής και καρδίας ικετεύοντες, όπως επιδαψιλεύση τη Υμετέρα Εξοχότητι υγείαν και μακροημέρευσιν επ’ αγαθώ του ενδόξου Γερμανικού Έθνους.<br /><br /> <br /><br />Υποσημειούμεθα βαθυσεβάστως"<br /><br /> <br /><br />2. Οι συνθήκες υπό τις οποίες γράφθηκε η επιστολή αυτή<br /><br />Για κάποιον που ΔΕΝ γνωρίζει τις συνθήκες υπό τις οποίες γράφθηκε η επιστολή αυτή, εκ πρώτης όψεως φαίνεται ως "δοσιλογική" προς τον κατακτητή Γερμανό. Μόλις όμως αναλυθούν οι περιστάσεις της συγγραφής της, αποκαλύπτεται αμέσως η ΑΠΑΤΗ των συκοφαντών της Εκκλησίας, και ο δόλος τους (ή έστω η αμάθειά τους) ξεσκεπάζεται.<br /><br />Όπως θα παρατηρήσετε στη συνέχεια από τα ντοκουμέντα που θα παρουσιασθούν, η επιστολή αυτή γράφτηκε σε μία ιδιαίτερα επικίνδυνη συγκυρία, όχι μόνο για την Ορθοδοξία, αλλά και για την ίδια την Ελληνικότητα της Βόρειας Ελλάδος. Και όπως θα παρατηρήσετε στη συνέχεια, η επιστολή αυτή, όχι μόνο δεν κρύβει "δοσιλογισμό", αλλά αντιθέτως, υποκρύπτει ΒΑΘΙΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ ΤΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ κατά των Χριστιανών, αλλά και κατά του Ελληνισμού, ώστε να καθίσταται δικαιολογημένη, αν όχι επιβεβλημένη!<br /><br />Η επιστολή αυτή, γράφθηκε, υπό τον κίνδυνο της Βουλγαρικής αφελληνιστικής προσπάθειας! Τον καιρό εκείνο, ολόκληρη η Βόρεια Ελλάδα κινδύνευε να αφελληνισθεί βίαια, και να ενταχθεί σε μια προσπάθεια "Βουλγαροποίησής" της! Και ο Χίτλερ, (ο οποίος ακόμα δεν είχε εκδηλωθεί σε όλο το φάσμα της κακίας του), ήταν το μικρότερο κακό, που θα έδινε τη λύση στη Βουλγαρική κατοχή της Βόρειας Ελλάδος!<br /><br />Για του λόγου το αληθές, δείτε τι γράφει για την περίσταση αυτή η Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, εκδ. Αθηνών, τ. ΙΣΤ, σ. 66-71:<br /><br />"Τι γινόταν στην υπό βουλγαρική κατοχή και διοίκηση Ανατολική Μακεδονία και Θράκη; <br /><br /> <br /><br />«Ο φόβος των βουλγαρικών Αρχών να εξελιχθεί η Εκκλησία σε πόλο συσπείρωσης κατά των Αρχών κατοχής είχε ως συνέπεια τη λήψη μέτρων για τον αφελληνισμό της με την απέλαση των Ελλήνων μητροπολιτών και αρκετών Ελλήνων ιερέων. Πριν απελαθούν, πολλοί από αυτούς κακοποιήθηκαν και ληστεύτηκαν.<br /><br /> <br /><br />(…) Η Εκκλησία των περιοχών αυτών ενσωματώθηκε στην Εξαρχική Βουλγαρική Εκκλησία (21.6.1941) και επιβλήθηκε το βουλγαρικό εορτολόγιο, το βουλγαρικό τυπικό στις ιερουργίες, η τέλεσή τους στη βουλγαρική γλώσσα (οριστικά από το καλοκαίρι του 1942). Οι θέσεις των ήδη απελαθέντων Ελλήνων κληρικών – και σταδιακά και άλλων – επανδρώθηκαν από Βούλγαρους κληρικούς. (…) Παράλληλα χρησιμοποιήθηκαν οι Βούλγαροι κληρικοί χρησιμοποιήθηκαν ως οι πιο ένθερμοι φορείς της εθνικιστικής προπαγάνδας. (…)<br /><br /> <br /><br />Τα εκκλησιαστικά ταμεία και όλη η εκκλησιαστική περιουσία τέθηκαν στη διάθεση των βουλγαρικών εκκλησιαστικών αρχών ή κατασχέθκαν από το βουλγαρικό κράτος. Κατασχέθηκαν επίσης τα αρχεία των ναών και πολλά καταστράφηκαν για να μη θυμίζουν την ελληνική τους προέλευση. Ναοί, μοναστήρια και μητροπολιτικά μέγαρα λεηλατήθηκαν, και αφαιρέθηκαν εικόνες, άμφια, χρυσά και αργυρά σκεύη, χαλιά, έπιπλα, γραφομηχανές, βιβλία, χειρόγραφα. (…)<br /><br /> <br /><br />Η λειτουργία των ελληνικών σχολείων απαγορεύτηκε και δόθηκε εντολή να εκτοπιστούν οι εναπομείναντες Έλληνες εκπαιδευτικοί. (…)<br /><br /> <br /><br />Στις κατεχόμενες περιοχές επετράπηκε μόνον η λειτουργία εκτός των βουλγαρικών, αρμενικών, εβραϊκών και τουρκικών σχολείων (…)<br /><br /> <br /><br />Σε όλη τη βουλγαροκρατούμενη περιοχή καθιερώθηκε ως επίσημη γλώσσα η βουλγαρική (12.5.1941). Στο πλαίσιο εφαρμογής του σχετικού διατάγματος (…) γ) απαγορεύτηκε με ποινή προστίμου η δημόσια χρήση της ελληνκής γλώσσας (…)<br /><br /> <br /><br />Απαγορεύτηκε η έκδοση, κυκλοφορία, κατοχή και χρήση ελληνικών ιστορικών βιβλίων και εντύπων˙ οι βιβλιοθήκες των σχολείων, των συλλόγων αλλά και των ιδιωτών είτε καταστράφηκαν είτε αρπάχτηκαν και μεταφέρθηκαν στη Βουλγαρία. Απαγορεύτηκε η λειτουργία των ελληνικών τυπογραφείων, των στοιχειοθετικών μηχανών και η χρήση ελληνικών γραφομηχανών και πολυγράφων (…)<br /><br /> <br /><br />Ασβεστώθηκαν ή καταστράφηκαν οι ελληνικές επιγραφές ναών, εικονοστασίων κ.λπ., ενώ ακόμα και οι επιγραφές τάφων εκβουλγαρίστηκαν. Σχετικές πιέσεις του βουλγαρικού πολιτικού κόσμου και των διανοουμένων οδήγησαν κόμη και στην προσπάθεια να μετονομαστούν οι κάτοικοι της περιοχής και να μετατρέψουν τα ελληνικά βαπτιστικά τους στα αντίστοιχα βουλγαρικά, με έγκριση μάλιστα της Συνόδου της Βουλγαρικής Εκκλησίας (Δεκέμβριος 1942) (…)<br /><br /> <br /><br />Οι Έλληνες υποχρεώθηκαν να καταβάλλουν χρηματικά ποσά ως ενίσχυση στους Βουλγάρους εποίκους.<br /><br /> <br /><br />(…) Στους Έλληνες γιατρούς, δικηγόρους και φαρμακοποιούς απαγορεύτηκε η άσκηση του επαγγέλματός τους. διοικητικά μέτρα λήφθηκαν και για τον περιορισμό των Ελλήνων τεχνιτών και ελεύθερων επαγγελματιών (…)<br /><br /> <br /><br />Από τον Ιούλιο του 1943 άδειες ασκήσεως εμπορίου δίνονταν μόνο σε Βούλγαρους υπηκόους (…)<br /><br /> <br /><br />Από τους Έλληνες γεωργούς αφαιρέθηκε το 1/2 του γεωργικού τους κλήρου, επίσης τα αποθέματα των ζωοτροφών τους και τα εργαλεία τους. (…)<br /><br /> <br /><br />Συχνότατες ήταν επίσης και η επιβολή προστίμων, οι συλλήψεις και οι βασανισμοί Ελλήνων με οποιαδήποτε αφορμή (ομιλία ελληνικής γλώσσας…) (…)<br /><br /> <br /><br />Η πολιτική διάκρισης έφτασε ώς το σημείο να απαγορευτεί το 1943 η πώληση σε Έλληνες βασικών προϊόντων διατροφής, όπως γάλα, κρέας, ψάρι και γιαούρτι (…)<br /><br /> <br /><br />Η νέα βουλγαρική κυβέρνηση επέδειξε μια προφανή απροθυμία στην απόσυρση των βουλγαρικών στρατιωτικών δυνάμεων από την περιοχή, προφασιζόμενη λόγους τάξης και ασφάλειας για να δικαιολογήσει την παραμονή της (…)<br /><br /> <br /><br />Έως τη Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων, το 1946, η βουλγαρική κυβέρνηση (…) έθετε θέμα παραχώρησης σε αυτήν της Δυτικής Θράκης. Το αίτημα αυτό είχε την υποστήριξη της Σοβιετικής Ένωσης αλλά και της Τσεχοσλοβακίας, της Πολωνίας και της Γιουγκοσλαβίας»<br /><br /> <br /><br />Η επιστολή των μονών του Αγ. Όρους προς το Χίτλερ παρουσιάζεται ως χείριστος βαθμός δοσιλογισμού. Για έναν παράξενο λόγο όσοι την διαδίδουν δεν αναφέρουν καν τίποτε για την αιτία της σύνταξης και αποστολής της επιστολής αυτής. Την παρουσιάζουν ως ουρανοκατέβατη, ως άνευ σοβαρού λόγου, ως καιροσκοπισμό «για να τα έχουν καλά με τους ισχυρούς πάσει θυσία, ακόμη και εις βάρος της χώρας». Ωστόσο τα παραπάνω αποσπάσματα, τα οποία δείχνουν τι θα επακολουθούσε αν ο Βουλγαρικός στρατός καταλάμβανε τον Άθωνα και αν η περιοχή προσαρτιόταν στη Βουλγαρία, όπως οι Αν. Μακεδονία και Θράκη, των οποίων τα δεινά περιγράφηκαν παραπάνω, δείχνουν και τα κίνητρα των μοναχών του Αγ. Όρους. Όχι φυσικά τον φιλοναζισμό ή την εθελοδουλεία, αλλά την επιλογή του μικρότερου κακού. Είναι γνωστό ότι οι Γερμανοί μοίραζαν την Ελλάδα σε Βουλγαρική, Ιταλική και Γερμανική ζώνη κατοχής. Οι Βούλγαροι πήραν την Αν. Μακεδονία-Θράκη και πίεζαν για να τους δοθεί η διοίκηση και κατοχή της Χαλκιδικής και όλων των περιοχών της Β. Ελλάδας. Ο βασιλιάς της Βουλγαρίας Μπόρις επισκεπτόμενος τον Χίτλερ στο Βερολίνο είχε ζητήσει να δωθεί στη Βουλγαρία ο Άθωνας. Φαντάζεται κανείς τι μανία ανθελληνικής καταστροφής, πόσες εξαφανίσεις και καταστροφές βυζαντινών και μη σλαβικών έργων τέχνης θα επακολουθούσαν, αν συνέβαινε κάτι τέτοιο. Οι μοναχοί του Αθωνα είτε έπρεπε να καθίσουν άπρακτοι είτε έπρεπε να αποσοβήσουν το χειρότερο κακό.<br /><br /> <br /><br />Λοιπόν οι μοναχοί του Αγίου Όρους παραδόθηκαν στους Γερμανούς για να γλυτώσουνε από τους Βουλγάρους. Η βουλγαρική κατοχή θα τους εξαφάνιζε ακριβώς όπως οι Βούλγαροι εξαφάνιζαν κάθε ίχνος παρουσίας Ελλήνων και ελληνορθόδοξου πολιτισμού, τόσο κατά τους Βαλκανικούς και τον Α’ Π.Π. όσο και κατά τον Β’ Π.Π. Οι Γερμανοί μόλις είχαν καταλάβει την Ελλάδα, δεν είχαν αρχίσει τα έκτροπα στη χώρα μας ούτε βέβαια οι μοναχοί ή κανείς άλλος στην περιοχή γνώριζε περί φούρνων κ.λπ., όπως παραπλανητικά διαδίδουν όσοι παραθέτουν την επιστολή – ενώ αντίθετα οι Βούλγαροι μάς ήταν γνωστοί από την εποχή του Μακεδονικού Αγώνα, των Βαλκανικών και του Α’ Π.Π. για το συστηματικό πρόγραμμα αφελληνισμού της Μακεδονίας˙ αν έμπαιναν στο Άγ. Όρος, θα το εκβουλγάριζαν καταστρέφοντας ό,τι δεν ήταν βουλγαρικό – όπως άλλαζαν ακόμη και τις ταφικές επιγραφές. Υπάρχει κολακεία στην επιστολή προς τον Χίτλερ; Ναι, φυσικά και υπάρχει. Είναι δείγμα ειλικρινούς φιλοναζισμού ή δοσιλογισμού; Όχι! Τι άλλο θα μπορούσε να υπάρξει, προκειμένου να αποσοβηθεί το έσχατο κακό, ο εκβουλγαρισμός και αυτής της περιοχής, προκειμένου να παρέμβει ο ίδιος ο Χίτλερ κατά των συμμάχων του Βουλγάρων; Το Άγ. Όρος δεν βρισκόταν στη νότια Ελλάδα, ώστε να μην υπήρχε κίνδυνος αφελληνισμού του από ένα εχθρικό εκείνη την εποχή γειτονικό έθνος. Στη νότια Ελλάδα παρόμοια επιστολή δε θα είχε λόγο, αφού δεν παραμόνευαν Βούλγαροι με σκοπό τον αφελληνισμό της περιοχής της.<br /><br /> <br /><br />Χαρακτηριστικό των αντιλήψεων των μοναχών του Όρους είναι το εξής περιστατικό: Σε επέμβαση του Γερμανού Ταγματάρχη Στένγκερ μετά από διαβολές των Σλάβων μοναχών προκειμένου να αντικατασταθεί ο Β. Κορφιωτάκης (Έλληνας διοικητής του Όρους) και σε ερώτηση του αν επιθυμούν οι μοναχοί να μην υπάρχει Έλληνας διοικητής, οι μοναχοί έδωσαν την πιο κάτω απάντηση «Το να ερωτάται το ελληνικότατον Άγιο Όρος αν επιθυμεί Έλληνα Διοικητήν τής προξενεί εντύπωσιν».<br /><br /> <br /><br /> <br /><br />3. Η αντίσταση των Βουλγάρων μαρτυράει πολλά<br /><br />Αντιδράσεις υπήρξαν από την Ι. Μ. Γρηγορίου και τον Γέροντα Βαρλαάμ, τους εκπροσώπους των σλαβοφώνων μονών Παντελεήμονος (Ρώσικο), Ζωγράφου (Βουλγάρικο) και η υπογραφή γίνηκε μετά από αμοιβαίες παραχωρήσεις, παράλληλα όμως συνέταξαν υπόμνημα που ζητούσε Διεθνοποίηση του Αγίου Όρους και ο αντιπρόσωπος της Παντελεήμονος Βασίλειος Κριβοσέιν, ο οποίος γνώριζε άριστα την γερμανική γλώσσα αναχώρησε με προορισμό το Βερολίνο και Σόφια για να επιδώσει το υπόμνημα, ενεργούσαν με στόχο την εγκατάσταση γερμανικού και βουλγαρικού στρατού στο Άγιο Όρος ή την Διεθνοποίηση. <br /><br />Στην όλη αυτή προσπάθεια βοήθησε και ο μοναχός Βενιαμίν της Παντελεήμονος και οι βουλγαρικής καταγωγής μοναχοί Μιχαήλοφ (του κελιού «Άξιον Εστί») και Ευθύμιος της Ζωγράφου.<br /><br />Το σχέδιο τους αυτό είχε δύο σκέλη<br /><br />1ον Δημιουργία προϋποθέσεων και συνθηκών που θα υποχρέωναν τον γερμανικό στρατό να εισβάλει.<br /><br />2ον Η αποστολή μονάδων του Βουλγαρικού στρατού και τελική κατάληψη του Αγίου Όρους από τους Βουλγάρους.<br /><br />Για την εκπλήρωση αυτών των στόχων εκμεταλλευόντουσαν και το παραμικρότερο περιστατικό για να τονίσουν την ανεπάρκεια της Ελληνικής Χωροφυλακής ή τον Κομμουνιστικό κίνδυνο.<br /><br />Με άλλα λόγια, οι Βούλγαροι αντέδρασαν στην διπλωματική αυτή τακτική, γιατί την είδαν ως εμπόδιο στον εκβουλγαρισμό του Αγίου Όρους. Σωστά κατάλαβαν ότι ήταν (ο μόνος) τρόπος, για να γλιτώσει από τα νύχια της Βουλγαρίας ο Άθωνας. Γι' αυτό και αντέδρασαν, και γι' αυτό έστειλαν και ξεχωριστή επιστολή, ζητώντας τη διεθνοποίηση-έμμεσο εκβουλγαρισμό του Αγίου Όρους με αποστολή βουλγάρων στρατιωτών. Σήμερα ορισμένοι θεωρούν την επιστολή των ελλήνων μοναχών ως δείγμα γλοιώδους εθελοδουλείας. Η αλήθεια όμως φαίνεται από την αντίδραση των Βουλγάρων.<br /><br /> <br /><br />Συμπέρασμα: Όπως προκύπτει από την ανάλυση του θέματος αυτού, και όπως κατ' επανάληψιν έχουμε δείξει σε αυτή την ιστοσελίδα ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΛΛΟ ΘΕΜΑ με το οποίο ασχοληθήκαμε, οι εχθροί και κατήγοροι της Εκκλησίας, είναι ΠΑΝΤΟΤΕ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΚΑΚΟΗΘΕΙΣ και ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΟΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΕΣ, που στόχο έχουν με αποσπασματικά στοιχεία, να αποπροσανατολίσουν και να ξεγελάσουν όσους δεν γνωρίζουν όλη την ιστορία στην οποία αναφέρονται.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/144683532924271320-3457549967781028031?l=goc-gr.blogspot.com' alt='' /></div>monknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-144683532924271320.post-5778726685773163542009-03-15T21:40:00.000+02:002009-03-15T21:42:07.813+02:00Οι τρεις πρόσφατες εγκύκλιοι του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων για το μάθημα των Θρησκευτικών στα Σχολεία δημιούργησαν έντονες συζητήσεις, αρνητικές η θετικές. Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος συζήτησε το θέμα και απεφάσισε να παραμείνη η κατάσταση όπως είχε καθορισθή με εγκύκλιο της πρ. Υπουργού κ. Γιαννάκου, δηλαδή να απαλλάσσεται από την διδασκαλία των θρησκευτικών όποιος επικαλείται λόγους συνειδήσεως. <br /><br />Θεωρώ ότι το θέμα αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό και εντοπίζονται τρεις πλευρές, ήτοι το αν, το πως και το ποιός. <br /><br />Το «αν» αναφέρεται στο αν πρέπει να διδάσκεται το μάθημα των θρησκευτικών. Η απάντηση σε αυτό είναι θετική, όπως το επιβάλλει και το 16ο άρθρο του Συντάγματος, στο οποίο πρέπει να εντοπισθούν οι φράσεις: «Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους», «την ανάπτυξη της θρησκευτικής συνειδήσεως» και «την διάπλαση σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες». <br /><br />Νομίζω ότι αυτό που ίσχυε μέχρι τώρα συνδύαζε και την διδασκαλία του μαθήματος των θρησκευτικών και την ελεύθερη συνείδηση των μαθητών. Άλλωστε, αυτό είχε αποφανθή και το Συμβούλιο της Επικρατείας. Αυτή είναι και η πρακτική που εφαρμόζεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αν οι μαθητές απαλλάσσονται από το μάθημα των θρησκευτικών, χωρίς αιτιολογία, αυτό θα ανοίξη τους ασκούς του Αιόλου και για άλλα μαθήματα, όπως την ιστορία, την κοινωνιολογία, την γυμναστική, τα αρχαία Ελληνικά κλπ. και θα αφήση τα παιδιά εντελώς ανυπεράσπιστα στους κινδύνους από διάφορα σύγχρονα ιδεολογικά και θρησκευτικά ρεύματα που δημιουργούν καταστρεπτικά αποτελέσματα.<br /><br />Το «πως» έχει ιδιαίτερη σημασία, κατά την άποψή μου, που συνδέεται με το πως θα διδάσκεται το μάθημα των θρησκευτικών, ποιό θα είναι το περιεχόμενό του. Δεν έχω μελετήσει τα υπάρχοντα βιβλία των θρησκευτικών, αλλά έχω την άποψη ότι πρέπει να διδάσκεται η ιστορία του τόπου και ο πολιτισμός του, του οποίου σημαντικό μέρος κατέχει η θρησκεία, ακόμη και οι θρησκείες και τα σύγχρονα θρησκευτικά ρεύματα, με έναν πολύ ωραίο και έξυπνο τρόπο. Άλλωστε, οι σημερινοί νέοι πρέπει να μελετούν την ιστορία, τον πολιτισμό και την παράδοση του τόπου και τις θρησκείες, γιατί αυτό τους δίνει, εκτός των άλλων, και την δυνατότητα να αποκτήσουν την πολιτιστική ταυτότητά τους και να μη γίνονται θύματα κάθε τυχοδιώκτου. Και σε αυτό έχει ευθύνη η Πολιτεία. <br /><br />Το «ποιός» θα διδάσκη το μάθημα των θρησκευτικών και αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία. Στα Σχολεία της περιοχής μας εργάζονται καλά οι θεολόγοι εκπαιδευτικοί. Όμως απ' ο,τι ακούμε από άλλες περιοχές, είναι δυνατόν ο καθηγητής θρησκευτικών να κινήται μεταξύ του τελείως αδιάφορου-άσχετου έως του συντηρητικού. Η Πολιτεία πρέπει να ενδιαφερθή και για το θέμα αυτό. <br /><br />Η γενική μου εντύπωση είναι ότι οι θεολόγοι Καθηγητές προσφέρουν στην παιδεία, γιατί το μάθημα τους δίνει την δυνατότητα, αν είναι έξυπνοι και ευσυνείδητοι, να βοηθήσουν τα παιδιά με την προσωπικότητά τους, το ήθος τους και την πείρα της ζωής, αφού τους βοηθά σε αυτό η ποικιλία των θεμάτων του μαθήματος. Οι θεολόγοι, όπως και άλλοι καθηγητές, έχουν την ευκαιρία να αναπληρώνουν τυχόν κοινωνικές και οικογενειακές ελλείψεις και προσωπικές ψυχολογικές αναπηρίες των σημερινών παιδιών και να τους συμπαραστέκονται στα πολλά προβλήματά τους, ως πνευματικοί γονείς και εκπρόσωποι της κοινωνίας. Άλλωστε σήμερα, τουλάχιστον στην πατρίδα μας, δεν ισχύει το σύνθημα «η θρησκεία είναι το όπιον του λαού», αλλ' ότι το ποικιλότροπο όπιο (ναρκωτικά, καταστροφικές ιδεολογίες και λατρείες) είναι η θρησκεία του λαού. Έτσι, μεγαλύτερη σημασία πρέπει να δοθή στο «πως» και το «ποιός».<br /><br />(Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα "Εμπρός" Ναυπάκτου, στις 12-9-2008)<br /><br /> <br /><br />Το μάθημα των Θρησκευτικών στα Σχολεία<br /><br />Η πρόσφατη απόφαση του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων για την μη παρακολούθηση του μαθήματος των Θρησκευτικών από μαθητές με μια απλή δήλωση «χωρίς αιτιολογία» δημιούργησε θετικές και αρνητικές συζητήσεις. Το θέμα από πλευράς Εκκλησίας το χειρίζεται η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος. Εδώ θα αρκεσθώ να διατυπώσω μερικές σκέψεις με συντομία όχι ως Κληρικός της Εκκλησίας, αλλ' ως πολίτης αυτής της Χώρας. <br /><br />Το Υπουργείο Παιδείας υποτίθεται ότι εξέτασε πλήρως το θέμα προκειμένου να καταλήξη στην απόφαση αυτή. Υπάρχουν όμως μερικοί προβληματισμοί, που δεν γνωρίζω εάν ελήφθησαν υπ' όψη.<br /><br />1. Το 16 άρθρο του εν ισχύι Συντάγματος σαφώς διαγορεύει: «Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνειδήσεως και της διάπλασής τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες». Επομένως το μάθημα των Θρησκευτικών στα Σχολεία με όποια μορφή επιλέξη να γίνεται το υπεύθυνο Υπουργείο, έχει συνταγματική κατοχύρωση. Ας σημειωθή ότι γίνεται λόγος για «θρησκευτική συνείδηση» και όχι για εκκλησιαστική αγωγή. Με αυτές τις προϋποθέσεις το μάθημα των Θρησκευτικών είναι υποχρεωτικό.<br /><br />Ο κ. Γεώργιος Κρίππας, δρ. Συνταγματικού Δικαίου, σε σχετική μελέτη του με τίτλο «Η συνταγματική κατοχύρωσις του μαθήματος των Θρησκευτικών παρ' ημίν και εν τη αλλοδαπή» με ισχυρή επιχειρηματολογία απέδειξε ότι είναι υποχρεωτική η διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών στην Ελλάδα, σύμφωνα με το Σύνταγμα και την νομολογία, αλλά είναι κατοχυρωμένη η διδασκαλία του και στις Ευρωπαϊκές και άλλες χώρες.<br /><br />2. Η θρησκεία στην οποία αναφέρεται το μάθημα των Θρησκευτικών είναι ευρύτερη του όρου Εκκλησία και με αυτήν την έννοια δεν μπορώ να διανοηθώ πως μπορεί κανείς που ζη στην σύγχρονη εποχή να μη ενδιαφέρεται για το θέμα αυτό και από πλευράς εγκυκλοπαιδικής.<br /><br />Όταν κάνουμε λόγο για θρησκεία, εννοούμε ένα σύστημα θρησκειών από τις κατώτερες μέχρι τις ανώτερες, που διακρίνονται ανάλογα με το τι υπερτερεί, ο φόβος η η αγάπη. Ο δεϊσμός, ο αγνωστικισμός, η μεταφυσική, ακόμη και η αθεΐα είναι ένα είδος θρησκευτικής πίστης, που ασχολείται με τα δίπολα φόβος-αγάπη, ιδέα-πρόσωπο. Για παράδειγμα, ο Καζαντζάκης σε όλα τα έργα του «θεολογεί», δηλαδή κάνει λόγο για Θεό με διαφορετική κάθε φορά έννοια. Ακόμη και η στρατευμένη αθεΐα είναι ένα είδος θρησκείας. Και αυτός ο διαφωτισμός που εκφράσθηκε τον 18ο αιώνα δεν είναι αθεϊστικός, αλλά μάλλον δεϊστικός. Επίσης, ο Μαξ Βέμπερ απέδειξε την σχέση του καπιταλισμού με την προτεσταντική ηθική και ο Νικόλαος Μπερντιάγεφ μελέτησε την έκφραση του μαρξισμού με τον θρησκευτικό ιουδαϊκό μεσσιανισμό. Γενικά, η κάθε ιδεολογική πολιτική, ακόμη και η ανεξιθρησκεία, είναι επενδυμένη με θρησκευτικό μανδύα η ψευτοθεολογικά ενδύματα, γι' αυτό απαιτείται γνώση όλων αυτών των ρευμάτων και απομύθευσή τους.<br /><br />Διερωτώμαι πως είναι δυνατόν όλο αυτό το πλαίσιο της θρησκευτικότητας να μη διδάσκεται στους μαθητές, οι οποίοι ζουν σε μια κοινωνία, η οποία ούτως η άλλως διαποτίζεται από θρησκευτικές και αντιθρησκευτικές αρχές; <br /><br />3. Το συναίσθημα, όπως διδάσκει η σύγχρονη νευροβιολογία, έχει βιολογική υποδομή και συνδέεται με τις συνάψεις των νευρικών κυττάρων, που γίνονται στον λεγόμενο αμυγδαλοειδή πυρήνα του εγκεφάλου, χωρίς να αρνήται κανείς την σχέση μεταξύ ψυχής και σώματος. Αυτό ισχύει και για το θρησκευτικό συναίσθημα, γι' αυτό, όπως πολλοί ισχυρίζονται, δεν υπάρχει άνθρωπος που να μη πιστεύη κάπου, που να μην έχη ένα θρησκευτικό ιδεολόγημα. Όλοι οι αρχαίοι φιλόσοφοι, κατά τον Χάϊντεγκερ, ασχολούνται με το ερώτημα «γιατί να υπάρχουν τα όντα και όχι το τίποτα».<br /><br />Όταν, όμως, η Πολιτεία αγνοή αυτήν την πραγματικότητα και δεν θέλη να δώση στους νέους μερικά σοβαρά θρησκευτικά κριτήρια για να κρίνουν ορθά, τότε αφήνει ελεύθερο το πεδίο σε κάθε παραθρησκευτικό φαινόμενο και σε κάθε εκμεταλλευτή του «θρησκευτικού συναισθήματος» για να αναπληρώση αυτό το κενό, με αποτέλεσμα να αναπτυχθή ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο φαινόμενο θρησκευτικής η αντιθρησκευτικής τρομοκρατίας. Αυτό θα έχη φοβερές συνέπειες στον ψυχολογικό και βιολογικό κόσμο του νέου, αλλά και στις κοινωνίες, γιατί θα αυξήση ακόμη περισσότερο το φαινόμενο του κοινωνικού περιθωρίου. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει λάβει σοβαρές αποφάσεις για τις καταστροφικές σέκτες που απειλούν την συνοχή της κοινωνίας.<br /><br />Οπότε, η υπεύθυνη Πολιτεία θα πρέπει να προσφέρη στους μαθητές εκείνους, που δεν επιθυμούν να πληροφορηθούν ο,τι έχει σχέση με θρησκευτικά φαινόμενα, αυθεντικά κριτήρια για να μην εμπλακούν στα επικίνδυνα δίχτυα των διαφόρων σεκτών.<br /><br />4. Εάν το λεγόμενο θρησκευτικό συναίσθημα σχετισθή με τα ατομικά δικαιώματα και τα προσωπικά δεδομένα και θεωρηθή ότι η διδασκαλία των Θρησκευτικών τα παραβιάζει, τότε αυτό αργά η γρήγορα θα επεκταθή επικίνδυνα και σε άλλα μαθήματα. Για παράδειγμα μπορεί να προβληθή ως αίτημα η μη παρακολούθηση της ελληνικής ιστορίας από τους αλλοεθνείς η γηγενείς μαθητές που θα έχουν προβλήματα να την διδαχθούν. <br /><br />Ακόμη η μη παρακολούθηση του μαθήματος των Θρησκευτικών, «χωρίς αιτιολογία», ενδεχομένως θα το υποβαθμίση, λόγω αδιαφορίας και κοπώσεως των μαθητών, με αποτέλεσμα να δημιουργήση πρόβλημα στους θεολόγους Καθηγητές και τις Θεολογικές Σχολές, με κοινωνικές συνέπειες. Επί πλέον αυτό το φαινόμενο θα οδηγήση αναποτρέπτως στο να αποκτήση το μάθημα των Θρησκευτικών ομολογιακό χαρακτήρα. Δεν γνωρίζω αν αυτό απασχολή την Πολιτεία.<br /><br />Προσπάθησα να καταγράψω τηλεγραφικώς μερικές απλές σκέψεις όχι ως Κληρικός, αλλά ως πολίτης αυτής της Χώρας, ως άνθρωπος που ασχολείται με την πολιτιστική παράδοση του τόπου, της οποίας κέντρο είναι πάντα η θρησκεία, όπως ισχυρίζονται πολλοί κοινωνιολόγοι, και ως άνθρωπος που βλέπει το που μπορεί να οδηγήση τον νέο η άγνοια των θρησκευτικών φαινομένων. Η άκρατη ικανοποίηση των ατομικών δικαιωμάτων, όταν μάλιστα αυτά μπορούν να εκτραπούν σε αντικοινωνικές ενέργειες και σε κατάργηση της κοινωνικής συνοχής, πρέπει να απασχολή σοβαρά κάθε υπεύθυνη Πολιτεία.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/144683532924271320-577872668577316354?l=goc-gr.blogspot.com' alt='' /></div>monknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-144683532924271320.post-47524419823122008052009-03-15T21:38:00.000+02:002009-03-15T21:40:27.189+02:00Το ζήτημα της κατά τις Κυριακές γονυκλισίας εξακολουθεί να απασχολεί τους κληρικούς και τους πιστούς, επειδή για το θέμα αυτό έχουν διατυπωθεί εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις. Υπάρχουν δηλ. εκείνοι που ισχυρίζονται ότι απαγορεύεται από τους Ι. Κανόνες, και ειδικά από τον 20όν της Α' Οικουμενικής, οι γονυκλισίες κατά τις Κυριακές και κατά την περίοδο του Πεντηκοσταρίου, διότι δεν συνάδουν προς τον χαρμόσυνο και αναστάσιμο χαρακτήρα των ημερών αυτών, μια και οι γονυκλισίες είναι εκδηλώσεις μετανοίας και του κατά Θεόν πένθους. Και υπάρχουν και άλλοι που ισχυρίζονται τα αντίθετα, ότι δηλ. το γονάτισμα κατά την ώρα της ευλογίας του Άρτου και του Οίνου, στο "Τα σά εκ των σών . . ." δεν είναι γονάτισμα πένθους, αλλά λατρείας προ του θαύματος που η προσκυνητή θεότης επιτελεί κατ' εκείνην την ιερή στιγμή. Και υπάρχει και μία τρίτη κατηγορία θεολόγων που ισχυρίζεται ότι η γονυκλισία κατά τις Κυριακές ούτε συνιστάται, ούτε απαγορεύεται. Απλώς γίνεται ανεκτή όπου ισχύει και τηρείται.<br /><br />Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όσοι χριστιανοί μας γονατίζουν τις Κυριακές, δεν το κάνουν από ασέβεια, αλλά από μεγάλη ευλάβεια, επειδή έχουν διδαχθή ότι κατά την ώραν του "Τα σά εκ των σών . . ." συμβαίνουν φρικτά μυστήρια, εφ' όσον το ψωμί και το κρασί, με την επίκληση του Αγ. Πνεύματος μεταβάλλεται σε Σώμα και Αίμα Χριστού. Και είναι επίσης βέβαιο ότι οι πιστοί μας αυτοί δεν έχουν εντρυφήσει στους Ι. Κανόνες, δεν έχουν μελετήσει τους Αγ. Πατέρες και συμπεριφέρονται όπως τους επιβάλλει η χριστιανική τους συνείδηση, έστω κι αν η συμπεριφορά τους αυτή παραβιάζει την τάξη της Εκκλησίας. Στη συνέχεια επιχειρούμε μια αναλυτική και αντικειμενική παρουσίαση των διαφόρων πτυχών του θέματος στην προσπάθειάν μας να ορίσωμε το ορθόν, που πρέπει οι πιστοί μας να ακολουθήσουν.<br /><br /><br />Α - ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ Η ΛΕΞΗ ΓΟΝΥΚΛΙΣΙΑ<br /> <br />Πριν προχωρήσουμε στα επόμενα βήματα είναι χρήσιμο να δούμε τι εννοούν οι Ι. Κανόνες με την λέξη γονυκλισία. Η γονυκλισία κατ' αρχήν είναι αρχαία ευλαβής συνήθεια, με την οποίαν οι προσευχόμενοι άνθρωποι εξεδήλωναν την πίστιν των. Η γονυκλισία διακρίνεται σε δύο είδη. Πρώτον όταν ο προσευχόμενος άνθρωπος κάμπτει τα γόνατά του και κρατεί όρθιο και προς τα εμπρός το σώμα του. Συνήθως η στάση αυτή συνοδεύεται και από ταυτόχρονο σταυροκόπημα. Τη στάση αυτή τηρούμε κατά τον Εσπερινό της γονυκλισίας δηλ. της Πεντηκοστής. (Πρβλ. και τον υπαινιγμό της πρώτης ευχής του Εσπερινού της γονυκλισίας "δεήσεις προσφέρειν εν αυχένος και γονάτων κλίσεσιν"). Δεύτερον, όταν ο πιστός, με τα γόνατά του στηρίζεται στο έδαφος, ακουμπά τα χέρια του σ' αυτό και το μέτωπόν του κατά γης η όταν ενώ είναι όρθιος, γονατίζει με τα δυό γόνατα και σκύβει μέχρις ότου το μέτωπό του ακουμπήσει το δάπεδο και πάλιν αμέσως ανίσταται. Τούτο επαναλαμβάνεται πλειστάκις. Το πρώτον είδος της γονυκλισίας καλείται και μικρή μετάνοια, το δεύτερον μεγάλη μετάνοια η πρόπτωσις η υπόπτωσις η εδαφιαία προσκύνησις. Τέτοιες μετάνοιες κάνουμε κατά την Θ. Λειτουργία των Προηγιασμένων, όταν διέρχονται τα Άγια από εμπρός μας. Μεγάλη χρήση μεγάλων μετανοιών γίνεται από τους μοναχούς, ενώ και οι Πνευματικοί επιβάλλουν ενίοτε τις μεγάλες μετάνοιες ως επιτίμιο σε αμαρτήσαντες χριστιανούς που μετανοούν για τις αμαρτίες των. Ο Άγιος Ιωάννης ο Νηστευτής εισήγαγε αυτήν την συνήθειαν των επιτιμίων, τις δε μεγάλες αυτές μετάνοιες ονομάζει απλώς γονυκλισίες. Ο Μ. Βασίλειος ταυτίζει τη μετάνοια με την υπόπτωση.<br /><br />Διαφοροποίηση ως προς την έννοια των μικρών και των μεγάλων μετανοιών παρατηρείται στο κολλυβαδικό Τυπικό του λογίου οικονόμου π. Γεωργίου Ρήγα από την Σκιάθο, όπου αναγράφονται τα εξής : "Αι μετάνοιαι είναι δύο ειδών, μικραί και μεγάλαι. Και αι μεν μικραί εισί τα προσκυνήματα δια του σημείου του σταυρού και της κλίσεως μόνον της κεφαλής γινόμενα χωρίς κλίση γονάτων. Αι μικραί μετάνοιαι γίνονται καθ' εκάστην εν πάση ημέρα και ουδέποτε αργούσι. Μεγάλαι δε εισιν αι δια της κλίσεως των γονάτων... Αι μεγάλαι μετάνοιαι ουδέποτε επιτρέπεται να γίνονται εν Σαββάτω η Κυριακή (παρεκτός της εορτής του Τιμίου Σταυρού) γίνονται δε μόνον εν τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή καθ' εκάστην πλήν Σαββάτου και Κυριακή" ( Τυπικόν, Θεσσαλονίκη, 1994, σ. 42).<br /><br />Εκ των ολίγων αυτών στοιχείων συνάγεται πάντως ότι η προσευχή που γίνεται με γονυκλισίες έχει την έννοιαν της μετανοίας δηλ. της επιστροφής του αμαρτωλού. Είναι δε γνωστόν ότι στην αρχαία Εκκλησία οι μετανοούντες διεκρίνοντο σε 4 τάξεις, Πρώτα - πρώτα ήσαν οι προσκλαίοντες, που παρέμειναν έξω από το ναό και παρακαλούσαν τους άλλους πιστούς να προσευχηθούν γι' αυτούς. Έπειτα ήρχοντο οι ακροώμενοι. Αυτοί εισήρχοντο στο νάρθηκα μόνο, και από εκεί άκουγαν την ανάγνωση των Γραφών. Μετά ήρχοντο οι γόνυ κλίνοντες η υποπίπτοντες, που παρέμειναν γονατιστοί σε ένδειξη μετανοίας και τέλος οι συνιστάμενοι. Οι μετάνοιες, κατά ταύτα ήσαν δείγμα ταπεινώσεως και εκζητήσεως του ελέους του Θεού, και είχαν τον συμβολισμό της πτώσεως κατά γης και της ανορθώσεως. Με την πτώσι εσημαίνετο και το πένθος και η κατάνυξη. Με την ανόρθωση η σωτηρία. "Και καθ' εκάστην δε γονυκλισίαν - γράφει ο Μ. Βασίλειος - και διανάστασιν έργω δείκνυμεν ότι δια της αμαρτίας εις γην κατερρύημεν και δια της φιλανθρωπίας του κτίσαντος ημάς εις ουρανόν ανεκλήθημεν" ( Σύνταγμα . . . Ράλλη - Ποτλή Δ, σελ. 286 ).<br /> <br /> <br />Β - ΤΙ ΛΕΓΟΥΝ ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΥΤΕΣ ΤΩΝ<br /> <br />Η Κυριακή διεκρίνετο ανέκαθεν ως ημέρα - χαράς και πανηγύρεως, λόγω της Αναστάσεως. Γι' αυτό και την Κυριακή δεν νηστεύουμε, και όταν διανύουμε περίοδον νηστείας, που δεν καταλύομεν λάδι, το Σάββατο και την Κυριακήν γίνεται κατάλυσις. Ο 66ος Κανών των Αγ. Αποστόλων ορίζει. "Ει τις κληρικός ευρεθή την Κυριακήν ημέραν νηστεύων η το Σάββατον πλήν του ενός μόνου ( του Μ. Σαββάτου ) καθαιρείσθω. Ει δε λαϊκός αφοριζέσθω". Ο 18ος της εν Γάγγρα ορίζει. "Ει τις δια νομιζομένην άσκησιν εν τη Κυριακή νηστεύει, ανάθεμα έστω". Μπορεί κάποιος να διερωτηθή διατί οι Κανόνες ασχολούνται με τέτοια πράγματα και δεν αφήνουν ελεύθερο τον κόσμο να κάνει ό, τι του αρέσει και ό, τι θέλει. Εύλογος φαίνεται η απορία. Όμως σε όλα τα θέματα δεν πρέπει να ακολουθούμε το αρέσκον, αλλά το ορθόν. Αλλοιώς δεν θα υπάρχει τάξη στην Εκκλησία και δεν θα τηρούνται οι συμβολισμοί, που ουσιαστικά έχουν δογματικό περιεχόμενο. Ο καθηγητής κ.Ι. Φουντούλης παρατηρεί. "Η στάση κατά τη θεία λατρεία δεν καθορίζεται από τη δική μας προσωπική ευλάβεια και διάθεση, αλλά από την παράδοση της Εκκλησίας, βάσει του νοήματος, που δίδει σε κάθε λειτουργική στάση και σε κάθε λατρευτική στιγμή" ( Ιω. Φουντούλη. Λειτουργικά σ. 237).<br /><br />Μαζί με τη νηστεία οι ι. Κανόνες απαγορεύουν και τη γονυκλισία τις Κυριακές. Ο Άγιος Ειρηναίος γράφει, "Το δε εν Κυριακή μη κλίνειν γόνυ σύμβολόν εστι της Αναστάσεως, δι' ης τη του Χριστού χάριτι των τε αμαρτημάτων και του υπ' αυτού τεθανατωμένου θανάτου ηλευθερώθημεν". Συναφής είναι και η μαρτυρία του ψευδο -Ιουστίνου στην ΡΙΕ' απάντησή του περί απαγορεύσεως της γονυκλισίας κατά τις Κυριακές. "Εκ των Αποστολικών δε χρόνων η τοιαύτη συνήθεια έλαβε την αρχήν, καθώς φησίν ο μακάριος Ειρηναίος, �